Ég hef verið viku í Litháen á samráðsfundi Porvoo kirknasambandsins. Það er sérkennilegt að fylgjast með hruninu heima úr litlu fundarherbergi í Vilníus þar sem Svíar, Norðmenn, Englendingar og Skotar skiptast á fréttum við Íslendinginn í öllum kaffihléum.

Norðmaður lofar láni. Norðmenn hljóti að standa við bakið á frændum sínum. Skotinn bendir á að sveitarfélagið hennar eigi peninga í Icesave og nú þurfi kannski að skera niður alla þjónustu og auka útsvar þar. Verður kennurum sagt upp?

Englendingurinn hristir bara höfuðið og hefur áhyggjur af öllum sem eiga eftir að tapa peningum og missa vinnuna.

Svíarnir hafa tekið að sér að hafa mestu áhyggjurnar og rapportera á hálftíma fresti nýjar hliðar á efnahagshruninu. Allar fréttir eru slæmar og allar hafa Ísland í miðið. Allt virðist Íslendingum að kenna. Sú þúfa sem velti af stað yfirtökunni á Glitni setti bylgjuhreyfingu af stað til austurs og suðurs.

 Fulltrúar Eystrasaltskirknanna ráðleggja okkur að treysta ekki Rússum.

Deila Brown og Haarde virkar hreinlega súrrealistísk séð úr fundarherberginu í Vilníus. Ég reyni að skilja hana með breskum kollegum en það hljómar bara svo fáránlega. Skildu menn ekki hver annan? Talar Árni Matt ekki ensku? Tala Brown og Darling ekki saman?

Eitt er víst hér - Íslendingar eru ekki góðu gæjarnir í augum flestra. Til þess hafa bissnessmennirnir okkar verið of yfirlýsingaglaðir um eigin snilli og bankarnir of gráðugir í augum Breta og Skandínava. Enginn er samt vondur við mig en nokkrir tóku vel í að kaupa Ísland þegar það var boðið upp á ebay.

Ég rakst á góða grein eftir skólabróður minn Jón Daníelsson á bbc-vefnum sem ég benti sem flestum á. Hófstillt grein, fannst mér og umfram allt ekki svartsýn í lokin.

Litháar hafa unnvörpum sótt vinnu til Evrópu. Sagt er að um milljón Litháar séu í Dublin, sem er reyndar nokkuð vafasöm tala því að þjóðin telur bara 3.5 milljón manns. Nú koma þeir heim því að í vestur Evrópu harðnar á dalnum. Hér hefur verið uppbygging undanfarið en nú er niðursveifla hér sem annars staðar. Allir horfa fram á erfiðan vetur.

Ég sé á póstinum og vefnum að kirkjurnar leggja sig fram á þessum óvissutímum. Í Grafarvogskirkju verður fjármálaumræða á undan messu á morgun, í Laugarneskirkju er kennt um hagsýni á kvöldnámskeiðum og víða taka prestar höndum saman með fulltrúum ýmissa stofnana og minna á viðtalstíma.

Á www.trú.is eru pistlar um það hvernig við getum tekið höndum saman í kreppunni. Karl biskup benti á mikilvægi þess að standa saman og sýna hvert öðru umhyggju, sr. Gunnar Kristjánsson á það tækifæri sem getur falist í kreppu og Kristín Þórunn Tómasdóttir skrifaði frá sjónarhóli móður þegar lífið fellur saman.

Þegar maður er erlendis og sér bara slæmar fréttir er auðvelt að tapa fókus á að lífið heldur áfram. Ég var orðin svo upptekin af kreppu og krepputali í gær að mér brá þegar að eiginmaðurinn hringdi og sagðist vera með yngri syninum á leið í ferð með NFS (nú ferðumst við saman) hópnum.

“Hva - þið hafið bara haldið ykkur við að fara þrátt fyrir kreppuna?” sagði ég.

“Auðvitað,” sagði hann. “Það þýðir ekkert annað.”

Það voru góðar fréttir af Íslandi.

Það er einstök upplifun að fæða barn. Hún getur verið góð - og er það vonandi í flestum tilvikum - en hún getur líka verið erfið, sársaukafull og slæm.
Ég hef upplifað eina sársaukafulla og erfiða og aðra mjög góða. Það skipti höfuðmáli í þeirri erfiðu að hafa góða ljósmóður sem ég treysti. Og það er staðreynd að þegar konur skiptast á reynslusögum af fæðingum þá skiptir ljósmóðirin miklu máli.
Þetta er ekki stór hópur og krafan er launaleiðrétting. Ég sá í Mogganum í morgun að hún myndi kosta ríkið 10 milljónir á mánuði. Ef nú eru ekki aðstæður til að leiðrétta launin, þá eru heldur ekki aðstæður til að fara í helgarferð til Kína fyrir 5 milljónir. Eða fagna handboltalandsliði fyrir 30 milljónir.
Staðreyndin er sú að það að uppfylla kröfu ljósmæðra hefur ekkert með efnahagsumhverfið að gera. Og þá grunar mann að eitthvað annað búi að baki.

Jólagjöfin í ár er GPS tæki samkvæmt sérfræðihóp kaupmennskunnar. Við hjónin munum hlýta þessu og gefa hvort öðru tæki svo að enginn villist nú á Miklubrautinni. Að vísu eigum við bara einn bíl svo að það verður þröngt um tækin en hvað gerir maður ekki til að tolla í tískunni.

Ég læt ekki grípa mig aftur sem tískusóða, eins og gerðist s.l. föstudag þegar við fórum út með vinum og ég fékk mér Moihito. Kunningi kom aðvífandi og spurði hvort ég vissi ekki að Moihito væri alveg rosalega 2006. So 2006!!!

Annars hafði ég ætlað að gefa hænur, geitur, búslóð, smokka, skóladót eða annað gagnlegt í jólagjöf. Á www.gjofsemgefur.is er hægt að kaupa  gjafakort handa þeim sem eiga allt fyrir þau sem eiga ekkert. Þetta er “netverslun” Hjálparstarfs kirkjunnar og þarna má fá gjafabréf sem segja viðtakanda að í hans nafni hafi verið keyptar hænur, skóladót, smokkar, geitur, saumavél eða annað og gefið til þróunarhjálpar hjá samstarfsaðilum Hjálparstarfs kirkjunnar. Stærstur hluti aðstoðarinnar fer til Afríku. Ég mæli með vefsíðunni - frábær leið til að gleðja þau sem allt eiga. Verður örugglega vinsæl fyrir svokallað “brúðkaup aldarinnar” um helgina. So 2008!!!

Verð að vekja athygli á þessari síðu um okur á Íslandi, sem dr. Gunni heldur út. Nóg af dæmum en maður spyr sig hversu lengi íslenskir neytendur ætla að sætta sig við þetta ástand.

Sjálf vil ég helst taka þátt í aðgerðum gegn vaxtaokri bankanna. Ég trúi því ekki að stjórnmálamenn landsins sjái enga leið gegn verðtryggingum og okurvöxtum. Þetta hlýtur að snúast um vilja.

Af síðu dr. Gunna má hins vegar sjá að okur er alls staðar. Minnir mig á þegar ég var fréttamaður á Bylgjunni 1987 og reiknaði út að sítróna væri seld með 1000 prósent álagningu ef maður fengi eina sneið út í blávatn á börum borgarinnar - en það var uppáhaldsdrykkur minn á þessum blönku stúdentaárum.

Ætli það sé svona enn?

Búð með réttlætismerktar vörur, Fair trade, var að opna á Klapparstíg, rétt ofan við Laugarveg. Hún lætur lítið yfir sér en hefur alls kyns vörur sem eru fair traide vottaðar og samt sem áður á algjörlega samkeppnishæfu verði.

Ég hvet fólk til að kíkja í búðina því að þar er margt fallegt, til eignar, átu eða gjafa.

Hjálparstarf kirkjunnar hóf átak í Fair trade málum fyrir ári og var markmiðið að fá fair trade vottaðar vörur inn í almennar matvöruverslanir svo að þau sem vildu hefðu kost á að velja þær. Kirkjur eru hvattar til að nota slíka vöru og ungt fólk í hópi sem kallast Change Makers hefur breytt út boðskapinn.

Hvað er Réttlætismerkt vara, Fair trade? Því er svarað hér.