fara í valmynd

Doðin 28. janúar 2010

Fært af arikuld undir Óflokkað. 2 ummæli

Ég er að verða ónæmur og dofinn. Ónæmur og dofin fyrir spillingunni og vibbanum sem vellur frá forarpyttum helvítis á hverjum degi. Á nánast hverjum degi frá því að landið hrundi birtast fréttir um ný spillingarmál. Hvernig bankarnir voru mergsognir að innan. Hvernig vílað og dílað var með fyrirtæki landsmanna. Hvernig efnahagskerfið var skuldsett áratugi fram í tímann með markvissum blekkingum, lygum og svikum útrásardóna, stjórnmálamanna og bankamanna. Brotin blasa við og siðleysið algjört. Þingmenn og foringjar stjórnmálaflokks eru uppvísir af vafasömum fjármálagjörningum. Bera fyrir sig vanþekkingu. Afsakið en menn sem sýna af sér slíkt dómgreindarleysi eru ekki til þess hæfi að gegna trúnaðarstörfum fyrir þjóðina. Flóknara er það ekki.

Maður hristir bara hausinn. Getur ekkert gert annað en vonað að sérstakur saksóknari og hans lið færi okkur réttlæti. Reyndar berast þaðan góðar fréttir svo því sé haldið til haga.

Svo er það icesave. Þjóðaratkvæðagreiðsla framundan í því máli. Sýnir best hve fáránlegt það mál er. Heil þjóð er spurð að því hvort hún vilji samþykkja þennan klafann eða hinn! Taka á sig skuldir sem glæpamannabanki stofnaði til erlendis með vitund og  samþykki vanhæfra stjórnvalda! Hvað sem menn kunna að segja um skyldur þjóðarinnar þá var stofnun og rekstur icesave glæpsamlegt að teknu tilliti til getur og hæfni bankans til að standa við skyldur sínar sem banki. Íslensk stjórnvöld, bresk og hollensk ásamt esb sýndu af sér glæpsamlega vanhæfni og dómgreindarleysi með þvi að leyfa stofnun þessara reikninga. Ætlast svo til að íslenskur almenningur borgi svo brúsann að mestu leyti, 300 þúsund manns! Auðvitað eiga allir þessir aðilar að viðurkenna sameiginlega ábyrgð og deila þessu niður á sanngjanan hátt t.d. deila þessu niður á löndin skv. höfðatölu eða einhverju slíku.

Enn fær þjóðin að bíða eftir rannsóknarskýrslunni. Krassandi verður hún líklega ef marka má orð nefndarmanna sem oft hafa verið gráti nær að eigin sögn. Ég er reyndar komin á þá skoðun að þessir flokkar sem eru á þingi hafi enga getu til að takast á við afleiðingar þjóðargjaldþrotsins og eftirmála þess. Við þurfum byltingu, henda þessum handónýtu flokkum af þingi og fá utanþingsstjórn með aðkomu erlendra aðila sem hægt er að treysta. Ég treysti ekki íslenskum stjórnmálaflokkum og -mönnum. Ég ætla til dæmis ekki að kjósa í næstu sveitarstjórnakosningum fyrr en búið er að koma á persónukjöri. Sama gildir um næstu alþingiskosningar. Annars er ég blogglatur, er mest á fésbók að rífa kajft, þar er oft gaman.

Kveðja að norðan.

Staðreynd og grundvallarspurning 8. janúar 2010

Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Stjórnmál, Umræðan. 2 ummæli

Ég eins og allir aðrir er komin með æluna upp í háls af þessu icesave kjaftæði. En ég má samt til að fá lesandann, ef nokkur er, til að pæla aðeins í þessu og taka svo sína ákvörðum þegar kemur að þjóðaratkvæðagreiðslunni.

Staðreynd: Ríkisbankinn Landsbankin var seldur árið 2003 til einkaaðila sem ráku hann sem einkafyrirtæki þar til hann varð gjaldþrota árið 2008. Ríkisábyrgð fylgdi ekki með í kaupunum, hvorki sem bónus eða söluhvati. Reyndar var því sérstaklega fagnað að með sölunni félli niður ábyrgð ríkisins og myndi gera íslenska ríkið traustara og lánshæfismat þess hækka.

Pæling: Íslensku bankarnir voru einkafyrirtæki. Það er staðreynd. Grjóthörð staðreynd. Melabúðin er líka einkafyrirtæki, það eru Fjarðakaup líka sem og Borað í gatið ehf. Einkabankinn fer á hausinn og skyndilega alveg upp úr þurru eru skuldir hans orðnar þínar. Borað í gatið ehf fer líka á hausinn en tapið á því bera lánardrottnar og birgjar, ekki þú. Vissir þú þetta? Er ekki eitthvað bogið við þetta? Er eitthvað réttlæti í þessu kerfi? Er ekki hrein mismunun hér á ferð? Ættu samkvæmt þessu ekki öll einkafyrirtæki að hafa ríkisábyrgð úr því bankar fá slíkt? Af því bara? Pældu aðeins í því!

Kveðja að norðan.

Bréf til þingmanna 2. desember 2009

Fært af arikuld undir Óflokkað. 5 ummæli

Eftirfarandi bréf sendi ég á alla starfandi þingmenn. Á so sem ekki von á neinu svari en maður veit aldrei? En hér kemur það:

Akureyri 2. des. 2009

Efni: Niðurstöður og gögn Rannsóknarnefndar um bankahrunið

Alþingismenn!

Nú liggur fyrir breytingafrumvarp á Alþingi. Frumvarpi þessu er ætlað að breyta lögum sem sett voru á síðasta ári um Rannsóknarnefnd sem rannsaka á aðdragenda hruns hins íslenska efnahagslýðveldis. Nefndinni var ætlað samkvæmt þessum lögum að birta niðurstöður sínar 1 nóvember 2009. Því var frestað til 1. febrúar 2010. Gott og vel. Stundum þarf meiri tíma en menn ætla sér í fyrstu.

En nú er réttlætiskennd minni nánast misþyrmt af tilgangi þessa breytingafrumvarps sem ætlað er að hjúpa þau gögn sem nefndin skoðar allt að 80 ára leynd. Auk þess á að skipa nefnd þingmanna sem á að fjalla um niðurstöður rannsóknarnefndarinnar og móta tillögur um viðbrögð við skýrslunni. Ljóst má vera að í þessum gögnum mun koma ýmislegt misjafnt fram: lögbrot, sviksemi, umboðssvik, fjárdráttur, mútur og margs kynns önnur spilling sem snertir fjármálafyrirtækin, einstaklinga og fyrirtæki þeim tengd, tengsl við stjórnmálaflokka, ráðherra, þingmenn, jafnvel ættingja og vini. Allt saman athafnir fyrirtækja og fólks sem olli því að ísland verður aldrei samt aftur og efnahagslegri velferð þjóðarinnar ógnað svo jaðri við landráð.

Í ljós alls sem á undan er gengið, fyrir og eftir hrun þá er Alþingi ekki treystandi fyrir jafnmikilvægu hlutverki og að vinna úr niðurstöðum og gögnum nefndarinnar sem auk þess á að halda leyndum fyrir þjóðinni. Verði þetta breytingafrumvarp að veruleika, óbreytt, er næsta víst að gjáin milli þings og þjóðar verði seint brúuð og geri ekki annað en stækka. Öll gögn sem rannsóknarnefndin skoðar í vinnu sinni á að opinbera. Öðruvísi mun Alþingi ekki endurvinna traust þjóðarinnar. Komi einhver núgildandi lög í veg fyrir slíkt þá á Alþingi einfaldlega að einhenda sér í breytingar á þeim lögum og sýna vilja í verki. Mál þetta er af þeirri stærðargráðu að þjóðin hefur aldrei upplifað annað eins og mun vonandi aldrei henda hana aftur.Málið varðar alla núlifandi íslendinga, börn þeirra, barnabörn og komandi kynslóðir. Gleymið því aldrei að þjóðin er aðili málsins og á rétt á öllum upplýsingum sem fram koma. Það er þjóðin sem borgar fyrir brjálæðið og sá sem borgar á rétt á öllum upplýsingum um “vöruna.” Gleymið því heldur aldrei hverjir kusu ykkur til starfa á hinu virðulega Alþingi, hverjir greiða ykkur laun með sköttum sínum, að þið eruð kosnir til að gæta hagsmuna almennings og einskis annars, að samviska og hjörtu ykkar á að slá með þjóðinni en ekki gegn. Gleymið því heldur aldrei að íslensk lög gilda fyrir ALLA íslendinga, ekki suma og einkum og sér í lagi almenning. Íslensk lög gilda einnig um útrásardólga, fjármálafyrirtæki, eignarhaldsfélög, einkahlutafélög, hlutafélög, lánastarfsemi, bankastarfsemi, verðbréfaviðskipti, stjórnmálamenn, stjórnmálaflokka, ráðherra og þingmenn.

Festið ykkur í minni og gleymið aldrei að án réttlætis verður hér aldrei nein uppbygging. Án réttlætis vinnið þið ekki hjarta almennings. Íslenska þjóðin er tilbúin til að leggja mikið á sig til að endurreisa landið, skapa frið og nýtt Ísland, land jöfnuðar, land samkenndar, land tækifæranna, land þar sem allir hafa jöfn tækifæri til menntunar, byggja upp og viðhalda frábærri heilbrigðisþjónustu, byggja upp framúrskarandi velferðaþjónustu og horfa stolt og brosandi framan í umheimin. Án réttlætis mun henni ekki verða þetta kleift.

Nú verðið þið Alþingismenn að leggja til hliðar alla flokkshagsmuni, sérhagsmunagæslu og sérgæsku. Minni ykkur á orð ykkar sjálfra í kosningabaráttunni í vor: “Allt upp á borðið.”

Sá tími er liðin þar sem þingmenn og ráðherrar fóru sínu fram hvað sem almannahag leið. Að gerast dómari í eigin sök, ef hún er til staðar, er ávísun á ….. ja, ég læt ykkur eftir að ráða í það.

Að lokum vil ég vara ykkur við því að beri ykkur ekki gæfa til að skipa óháða nefnd til að fara yfir gögnin, móta frekari tillögur um framhaldið og opinbera gögnin þá er veruleg hætta á annari búsáhaldabyltingu, slík er reiðin í íslenskum almenningi ef ykkur er hún ekki ljós nú þegar. Annað er móðgun við skynsemina og réttlætið. Sjálfur samfélagssáttmálin er við það að rofna. Trúið mér, ég tala við marga íslendinga á hverjum degi. Auk þess er ég sjálfur borin og barnfæddur íslendingur sem elskar land sitt og þjóð og er við það að missa trú mína og traust á fulltrúa þjóðarinnar.

Með vinsemd og virðingu

Arinbjörn Kúld

Kjarnagötu 16

600 Akureyri

MSc í stjórnun og stefnumótun. BSc í rekstarfræðum. Diploma í fiskeldi

Heimasími 431-4565 og GSM 864-7082

Úpps! 30. nóvember 2009

Fært af arikuld undir Óflokkað. 2 ummæli www.visir.is Efast um að Alþingi ráði við endurreisn efnahagslífsins

Um þessar “sumar ástæður” á að upplýsa almenning um. Nema hann verði kolvitlaus auðvitað sem er ástæðan fyrir leyndinni. Þessi frétt gefur ímyndunaraflinu lausan taumin. Verður landið hernumið ef ekki? Sett á hafnbann? Erlend viðskipti fryst? Viðskiptaþvinganir? Hver veit, en ljótt er það.

Djöfladansinn 25. nóvember 2009

Fært af arikuld undir Óflokkað. 3 ummæli

Þessi misserin er stigin hrikalegur djöfladans í íslensku samfélagi. Sá dans er stigin af miklum móð inní bönkunum, í stjórnmálum og viðskiptalífi. Í bönkunum víla menn og díla um fallin fyrirtæki og leifar þeirra. Hverjir fá og hverjir fá ekki en einkum og sér í lagi hverjir fá. Okkur má vera fullkomlega ljóst að til stendur að reisa hina föllnu dólga við og reyndar búið að afgreiða þá suma með því að leyfa þeim að skjóta undan þeim fyrirtækjum sem lífvænleg eru þ.e. þeir seldu sjálfum sér góðu bitana úr hinum föllnu eignarhaldsfélögum og fengu til þess lán úr gömlu bönkunum síðustu mánuðina fyrir hrun, kölluðu það hagræðingu og endurskipulagningu. Þessar vikurnar eru margir óðir yfir fyrirhugðuðum afskriftum á eitthvað fyrirbæri sem heitir 1998 ehf. sem á Haga, sem hefur um 60% markaðshlutdeild á smásölumarkaðinum. Þessar afskriftir eru, ef fréttir eru réttar, löngu afstaðnar. Það er, ef rétt er að hinn nýji Arion banki hafi metið það svo að Hagar gætu staðið undir 17 milljarða skuld við bankann. KB-banki heitin lánaði eigendum 1998 ehf. 30 milljarða ef ég man rétt um mitt ár 2008 til að kaupa Haga út úr Baugi heitnum. Þessir 30 milljarðar urðu svo 47 milljarðar við fall krónunnar. Arion banki tekur svo skuldina yfir af gamla bankanum og gefur fyrir hana 17 milljarða. Þar með er búið að afskrifa 30 milljarða þ.e. allt upphaflega lánið.  Einhverra hluta vegna virðast fréttir leka úr þessum Arion banka um þessar afskriftir en fátt fréttist af djöfladansinum úr hinum bönkunum. Hvernig skyldi standa á því? Hvar er allt gegnsæið sem lofað var? Í eðlilegu ástandi samfélags eiga stjórnmálamenn ekki að skipta sér af viðskiptalífinu en hér er ekkert eðlilegt ástand. Á tímum sem þessum eiga stjórnmálamenn að tryggja það að gagnsæi ríki við uppgjör og ákvörðun um framhaldslíf lífvænlegra fyrirtækja. Þeir eiga að tryggja það að eignarhald þeirra fari ekki til þeirra sem rændu landi innan frá þ.e. fyrrum eigenda bankana og leppa þeirra.

Niðurlæging íslenskra stjórnmálamanna er algjör. Forsætisráðherra er varla virtur viðlits af starfsbræðrum sínum erlendis. Þingmenn og ráðherrar stjórnarinnar ræða varla á þingi stærsta mál íslandssögunnar, icesave, þó það sé til umræðu eftir að ríkisstjórnin var neydd til að breyta þeim lögum sem alþingi setti um málið í sumar. Til upplýsinga þá voru það erlendar þjóðir sem neyddu hana til þess. Frjáls þjóð? Ekki það að stjórnarandstaðan yrði nokkuð betri. Til þess eru sjálfstæðisflokkurinn og framsókn of innvinkluð og innmúruð í hrunið að þeir flokkar geti leitt þjóðina á komandi árum.  Fyrrum þingmenn Borgarahreyfingarinnar létu verkin tala í sumar og drápu þá miklu von og traust sem um 14 þúsund kjósendur báru til þeirra.  Þeim er betur lagið að tvístra en sameina virðist vera.

Ég held að í raun og veru þá skiptir ekki máli hvort hér sé ríkisstjórn eða ekki. Formlega séð verður þó að vera einhver sem kvittar undir þær ákvarðanir sem AGS tekur fyrir okkur. Jæja, okei, Alþingi setur einhver lög og svona en þau skipta bara engu máli héðan af. Örlög okkar eru ráðin. Landið er gjaldþrota. Svokallaðir erlendir lánardrottnar tapa þúsundum milljarða á íslenskum bönkum, mun hærri tölu en menn gera sér grein fyrir í dag segir sjálfur fjármálaráðherrann. Líklega um 10-12 þúsund milljörðum gæti ég trúað. Er nema von að trúverðugleiki landsins sé lítill sem engin.  Hvort sem okkur líkar betur eða verr þá munum við ganga í ESB. Öðruvísi mun landið seint og illa ná sér efnahagslega eða standa á eigin fótum líkt og við höfum þekkt. Í það minnsta verður Ísland aldrei samt aftur. Væntanleg þjóðaratkvæðagreiðsla um aðild er og verður kölluð ráðgefandi. Eins og við vitum þá hlusta íslenskir stjórnmálamenn ekki á nein ráð og því verður sú atkvæðagreiðsla tilgangslaus.

Þetta verður samt ekki átakalaus innganga, langt í frá. Það eru öfl í samfélaginu sem munu stíga trylltan djöfladans í aðdraganda þessara tilgangslausu kosninga í þeirri von að þjóðin dansi með og hafni aðild. Ég óttast þau átök, jafnvel að eitthvað verulega slæmt muni gerast áður en til kosninga komi.

Okkur er hollt að velta aðeins fyrir okkur stöðu okkar í umheiminum. Við búum á eyju langt norður í ballarhafi, langt frá næsta byggða bóli, á mörkum hins byggilega heims. Við erum verulega háð innflutningi aðfanga og matvæla og útflutningi á fiski, áli og ýmsum öðrum vörum og þjónustu. Ferðaþjónusta gefur af sér stóran hluta gjaldeyristekna okkar. Það er nánast sama hvert maður lítur í kring um sig, alls staðar sér maður innflutta hluti. Bifreiðin er innflutt, olía og bensín, varahlutir, húsgögnin, raftækin, fötin að megninu til, stór hluti matvæla og húsin okkar eru að stórum hluta til innfluttir hlutir, raflagnir, klæðningar, stoðir, þök, gler og fl. Við ættum því að temja okkur örlitla auðmýkt í samskiptum við erlendar þjóðir þrátt fyrir lélega framkomu erlendra stjórnmálamanna í okkar garð og þá einkum og sér í lagi Geira Brúna og Alla elsku. Ég á reyndar erfitt með að trúa öðru en að framkoma erlendra stjórnmálamanna eigi sér skýringu, ég hef bara ekki verið upplýstur um ástæðuna ennþá. Ég held að þegar við heyrum þá skýringu þá munum við fyrirgefa þeim. Ég hef það nefnilega á tilfinningunni að stjórnmálamenn okkar og útrásardólgar hafi í sameiningu kallað á þessa framkomu með framferði sínu á erlendri grundu misserin fyrir hrun.

Annars er ég bara hress og kátur, bara að velta þessu fyrir mér. :-)

Krónan okkar - alheimskróna? 1. nóvember 2009

Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 2 ummæli

Ég verða að viðurkenna það að ég skil ekki þessa útlendinga sem tala illa um krónuna okkar. Annað eins hagstjórnartæki þekkist ekki í hinum stóra alheimi. Hún fellur um 100% á einu ári gagnvart öðrum lélegri gjaldmiðlum til mikilla hagsbóta fyrir útflutningin. Krónan tryggir það að launahækkanir ná aldrei tilgangi sínum og því er hægt að leggja niður ýmis óþarfa hagsmunasamtök sem aftur myndi spara mikla fjármuni. Bara spurning um tíma hvenær við stígum það skref.

Krónan stuðlar að minni innflutningi sem aftur styrkir innlenda framleiðslu og gerir okkur því sjálfbærri. Með því komumst við hjá því að styrkja og auka atvinnu hjá þessum útlendingum sem tala illa um okkur og krónuna okkar.

Það besta við krónuna okkar er hin fræga verðtrygging sem gulltryggir verðmæti hennar þ.e. verðgildi hennar er ávalt í hæstu hæðum til mikilla hagsbóta fyrir fjármálafyrirtæki og lánveitendur. Verðtrygging sér til þess að þeir sem lána fé fá höfuðstól lánanna margfaldan til baka, langt umfram þá sem lána í löndum þessara útlendinga í prumpgjaldmiðlum eins og evru, dollar og pundum. Verðtryggingin sér til þess að heimskir lántakendur sjá alrei lækkun á höfuðstól lánsins, sama hvað þeir rembast við að greiða lánið niður og eru í skilum. Þess vegna er ég ekki að fatta þessa útlendinga. Aular!

Krónan okkar er jafnvel sjaldgæfari en demantur og því ættum við að selja hana sem tækifærisgjafir erlendis, sem trúlofunar- og giftingarskart fyrir þennan almenning þarna úti, krúnudjásn fyrir liðið með bláa blóðið og loks sem mont- og stadusgjafir fyrir fræga, fína og fallega fólkið. Þarna liggja gríðarleg tækifæri. Við ættum kannski að láta útrásarvíkingana okkar góðu vita af þessum tækifærum?

Hmm, eða ættum við kannski bara að halda henni fyrir okkur og verða enn ógisslega ríkari með krónunni okkar? Segja engum frá dásemdum hennar? En væri það ekki pínu eigingjarnt?

Lán, lán og aftur lán 28. október 2009

Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. rita ummæli www.visir.is Gengi krónunnar verður ekki handstýrt

Ég er dáldið hugsi yfir þessu. Förum við þá að borga lán með lánum? Hvað gerist svo þegar við fáum ekki fleiri lán til að borga lánin sem við fengum til að borga lánin og svo koll af kolli?

Sundruð þjóð 24. október 2009

Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 2 ummæli

Við íslendingar erum sundruð þjóð. Alþingi er í upplausn vegna icesave málsins og fleiri brýnna mála. Sá sandkassaleikur og typpasamanburður sem þar fer fram er ömurlegur. Verst er framganga hrunflokkana sem láta eins og hrunið og spillingin hafi komið frá litlum ljótum köllum í útlöndum. Ömurlegar eru fullyrðingar þeirra um að ábyrgðin á icesave sé alfarið Vinstri grænna og þá einkum og sér í lagi á ábyrgð Steingríms. Ég er alfarið á móti icesave samkomulaginu, það hefur komið fram fyrir löngu og ég ætla ekki að endurtaka það enn einu sinni á þessu bloggi. Ábyrgð Steingríms fellst fyrst og fremst í því að hafa skipt um skoðun varðandi þessa nauðung sem icesave er og skrifa undir fyrir hönd ríkisins og knýja fram samþykkt ömurleikans á þingi án þess að útskýra það fyrir þjóð sinni hvers vegna! Það eina sem hann hefur sagt við þjóð sína um viðsnúning sinn er þetta: það besta sem við gerum í stöðunni er að samþykkja og að okkar bíði helvíti á jörðu ef við gerum það ekki!

Í fréttum og á bloggi hafa menn afar skiptar skoðanir á málinu, jafnvel svo að menn ausi hvern annan svívirðingum. Það er ekki gott. Hinn óbreytti íslendingur sem ekki bloggar er orðin ráðvilltur og ruglaður og skilur engan vegin af hverju honum beri að borga. Ekki síst þar sem engin - endurtek - engin hefur komið fram með óhrekjanleg rök eða lagagreinar sem segja að honum beri að borga fyrir einkabankann, landsbankann. Hinn óbreytti íslendingur er orðin þreyttur á ruglinu og þráir það eitt að fá að halda áfram með líf sitt án þess að þurfa taka ábyrgð á axarsköftum og heimsku fjárglæframanna. Hinn óbreytti íslendingur er orðin afar þreyttur á klofnum tungum stjórnmálaflokka og -manna sem aðeins hugsa um eigin hag. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá aðra óbreytta íslendinga missa vinnu sína, íbúð, bíla, framtíðina, æruna og mannorðið vegna “kerfislægs vanda” eins og einn snillingurinn orðaði það. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá fjárglæframenn lifa í vellystingum erlendis. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá ráðherra skrifa uppá sk. “fjárfestingasamning” við félag í eigu eins helsta fjárglæframannsins. Ég hef ekkert á móti gagnaverum svokölluðum, bara eigendum þeirra ef þeir eru vafasamir pappírar. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá höfuðsmið hrunsins hylltan úti í móa, á hádegi. Hinn óbreytti íslendingur hefur horft uppá skuldir sínar vaxa líkt og svarthol þrátt fyrir að greiða þær á gjalddaga. Hinn órbreytti íslendingur hefur horft upp á vöruverð hækka líkt og engin væri morgundagurinn. Hinn óbreytti íslendingur horfir upp á samfélag sitt brotna niður á sívaxandi hraða. Engin talar máli hins óbreytta íslendings lengur. Hver flokkur hugsar um sig, hver þingmaður um sig og sinn flokk.

Hvað getur sameinað þessa þjóð? Það er eitt sem sameinar þjóðina og það er RÉTTLÆTI. Frá degi eitt í hruninu hefur réttlætið gersamlega horfið í svartnætti spillingarinnar. Við fengum von með Evu Joly sem sterk öfl í samfélaginu hata. Sú von hefur farið vaxandi ekki síst með aðkomu erlendra aðila að rannsókn hrunsins. Hinum óbreytta íslending er farið að leiðast biðin eftir réttlætinu. Honum finnst það ekki réttlæti að sumir gerandana hætti störfum í stjórnsýslunni sökum þrýstings utan frá og fái að launum feita launatékka í 15 mánuði þegar hinn óbreytti íslendingur verður að sætta sig við max 3 mánuði í uppsagnarfrest á lámarkslaunum og í mörgum tilfellum mun minna. Þeir flokkar sem nú eru á þingi munu ekki ná fram réttlæti sem þjóðin mun sætta sig við. Til þess eru of margir þingmenn nátengdir spillingunni og jafnvel gerendur, fyrir hrun, meðan á því stóð og á eftir og þá sérstaklega í þremur flokkum sem eiga því miður of marga þingmenn. Smá von kom með Borgarahreyfingunni, sú von dó. Hvað er þá til ráða? Getum við beðið eftir næstu kosningum? Getum við það? Fáum við ekki sama liðið yfir okkur aftur?

Mig langar að spyrja: hvar er leiðtogin sem leiða mun okkur úr kreppunni og á vit nýrra tíma og betra samfélagas? Nú gerist ég smá spámannslegur. Sá leiðtogi mun ekki koma frá núverandi flokkum á þingi. Hann mun koma úr hópi hinna óbreyttu íslendinga sem deilt hefur kjörum með fólkinu, tekið þátt í sorgum þess og gleði og þyrstir jafnmikið og fólkið í réttlæti. HVAR ERTU?

Traust 18. september 2009

Fært af arikuld undir Stjórnmál, Umræðan. 6 ummæli

Við hrunið síðastliðið haust gufaði upp traust fólks á bankakerfinu, síðar meir á stjórnmálamönnum og stjórnkerfinu í heild sinni. Búsáhaldabyltingin gerði kröfu um nýjar kosningar sem gengu eftir sem í sjálfu sér voru stórtíðindi. Borgararhreyfingin var svo stofnuð í aðdraganda kosningana við mikin tímaskort. Ég varð þess heiðurs aðnjótandi að kynnast fullt af nýju fólki þegar ég ákvað að taka fullan þátt í kosningabaráttunni hér á Akureyri fyrir Borgarahreyfinguna. Fólki sem var og er einlægt, heiðarlegt og hafði hugsjónir. Mér leist afar vel á frambjóðendur í þeim kjördæmum sem höfðu einhverja von um að ná inn frambjóðendum þ.e. í Reykjavík og suðurlandi. Ég hélt í einfeldni minni að nú loks gæti maður lagt traust sitt á heiðarlega og einlæga einstaklinga sem höfðu það eitt að leiðarljósi að vinna þjóðinni gagn og hafa hag þjóðarinnar í fyrsta, öðru og þriðja sæti.

Borgarahreyfingin náði inn 4 þingmönnum, tæplega 14 þúsund manns gáfu hreyfingunni dýrmætt atkvæði sitt. Það var stór og sætur sigur og gaf manni þá von að rofa færi til í vantraustsþokunni sem allt umlykur þessa mánuðina og að þingmenn Borgarahreyfingarinnar færu að hreyfa við mjög svo spilltu kerfi. Engin þessara vona gekk eftir. Ein af vonarstjörnum hreyfingarinnar sem kosin var á þing gekk fljótlega úr þingflokknum og gaf þá skýringu að ekki væri hægt að vinna með hinum þremur. Í dag hættu svo hinir þrír í Borgarahreyfingunni í kjölfar landsfundarins um síðustu helgi og eftir erfiðar deilur við félaga sína í hreyfingunni sem eru með öllu óskiljanlegar á tímum sem þessum, ég leit á þær sem eðlilega vaxtarverki og taldi auðvelt að ná sáttum. Ég ætla ekki að magna upp þessar deilur eða tjá mig um þær, nóg er nú samt. Það sem mig svíður sárast er að þingmenn Borgarahreyfingarinnar, allir sem einn hafa hunsað vilja kjósenda, vilja og hugsjónir hreyfingarinnar sem og félaga sína í hreyfingunni með úrsögn sinni. Með því bregðast þeir trausti kjósenda sinna og félaga sinna og setja þeir sig á sama stall og aðrir þeir stjórnmálamenn sem brugðust þjóð sinni á ögurstundu.

Kannski er þetta eðlilegt, að menn kikni undan þeirri athygli og ábyrgð sem á þá er lögð á þessum tímum. Samt sem áður skyldi maður telja að nýjir þingmenn nýrrar hreyfingar myndu leggja sig alla fram um að halda friðinn innan hreyfingarinnar og vinna stefnu hennar og hugsjónum allt það brautargegni sem þeir gætu, svo mikið er í húfi. Hvað um það þá er draumur minn og hugsjón um nýtt og betra ísland óðum að hverfa í kjölfar þessara atburða. Ég reikna með að slíkt eigi við um marga aðra. Þessi þróun kemur sér hvað best fyrir hinn gamla fjórflokk og einhver sagði um daginn að “líklega hefðu aldrei jafnfáir haft jafnmikil áhrif á langlífi fjórflokksins.” Þar með verðum við áfram ofurseld valdi fjórflokksins og samtryggingu flokkana og vonin um nýtt og betra ísland er óðum að fjara út.

Góðar stundir.

Kreppan bítur og það fast 8. september 2009

Fært af arikuld undir Efnahagur. 5 ummæli

Ég hafði hugsað mér að bregða mér af bæ eins og það er kallað og sækja landsfund Borgarahreyfingarinnar um komandi helgi. Ég hafði einnig hugsað mér að gera helgina að langri helgi og njóta dásemda sunnlennskra golfvalla sona í leiðinni með frúnni og syni en blessuð kreppan er farin að bíta ansi fast og við nánari skoðun á efnahag okkar litlu/stóru fjölskyldu er mér ljóst að af þessari ferð verður ekki. Maður verður víst að setja aðra og dýrmætari hluti í forgang s.s. fæðu og húsaskjól.

Mér bauðst frítt far þegar ég orðaði þessa hluti við einn góðan vin og félaga og myndi þá sleppa öllu flandri á golfvöllum eða hverju öðrum óþarfa sem ferðalögum fylgir og í fyrstu þáði ég það. Við enn nánari skoðun og íhugun tók ég þá ákvörðun að sleppa einfaldlega þessari ferð þó mér þyki það ansi hart en það árar illa í samfélaginu og ég er ekki þar undanskilin. Ég hef hreinlega ekki geð í mér að ferðast suður og eyða 3 heilum dögum þar án þess að geta veitt sér nokkuð í mat og drukk eða hverju öðru sem fylgir löngum ferðalögum.

Ég ætla samt ekki að skrifa einhverja vælufærslu, langt því frá, ég hef ennþá nokkuð örugga vinnu og hef ennþá til hnífs og skeiðar eins og það er orðað. Það er einfaldlega þannig að í kreppu sem þessari þá er ferðafrelsið eitt af því fyrsta sem skerðist alvarlega hjá sauðsvörtum almúganum sem ég tilheyri. Ég er einfaldlega of blankur í dag og verð að eiga eitthvað lítliræði til að lifa af það sem eftir lifir september. Ég veit að svipað er ástatt hjá mörgum öðrum þessa daganna. Sífellt meira og meira fer af laununum í afborganir af lánum og slíku, vöruverð hefur rokið upp og launin standa í stað og lækka í raun og veru því blessuð yfirvinnan hefur dregist verulega saman hjá flestum ef ekki öllum. Þá er þetta frá og ég ræði það ekki meira. Búið og takk fyrir, ég hef tekið ákvörðun og að öðru leit höfum við það fínt.

Svona er ísland í dag og nú fara kvöldin að verða dimm og minni tími til að leika sér á kvöldin. Ég hef af ásettu ráði leitt hjá mér kreppuna í sumar enda ákveðin í því að njóta þess meðan hægt er en nú mun ég hafa meiri tíma til að setjast niður á kvöldin þegar ég er heima og ekki að vinna og taka upp þráðin að nýju á blogginu.

Vísir Fréttir Lífið Íþróttir Viðskipti Vefmiðlar
Blogg.Vísir.is Innskráning Nýskráning