Staðreynd og grundvallarspurning 8. janúar 2010
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Stjórnmál, Umræðan. 2 ummæliÉg eins og allir aðrir er komin með æluna upp í háls af þessu icesave kjaftæði. En ég má samt til að fá lesandann, ef nokkur er, til að pæla aðeins í þessu og taka svo sína ákvörðum þegar kemur að þjóðaratkvæðagreiðslunni.
Staðreynd: Ríkisbankinn Landsbankin var seldur árið 2003 til einkaaðila sem ráku hann sem einkafyrirtæki þar til hann varð gjaldþrota árið 2008. Ríkisábyrgð fylgdi ekki með í kaupunum, hvorki sem bónus eða söluhvati. Reyndar var því sérstaklega fagnað að með sölunni félli niður ábyrgð ríkisins og myndi gera íslenska ríkið traustara og lánshæfismat þess hækka.
Pæling: Íslensku bankarnir voru einkafyrirtæki. Það er staðreynd. Grjóthörð staðreynd. Melabúðin er líka einkafyrirtæki, það eru Fjarðakaup líka sem og Borað í gatið ehf. Einkabankinn fer á hausinn og skyndilega alveg upp úr þurru eru skuldir hans orðnar þínar. Borað í gatið ehf fer líka á hausinn en tapið á því bera lánardrottnar og birgjar, ekki þú. Vissir þú þetta? Er ekki eitthvað bogið við þetta? Er eitthvað réttlæti í þessu kerfi? Er ekki hrein mismunun hér á ferð? Ættu samkvæmt þessu ekki öll einkafyrirtæki að hafa ríkisábyrgð úr því bankar fá slíkt? Af því bara? Pældu aðeins í því!
Kveðja að norðan.
Krónan okkar - alheimskróna? 1. nóvember 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 2 ummæliÉg verða að viðurkenna það að ég skil ekki þessa útlendinga sem tala illa um krónuna okkar. Annað eins hagstjórnartæki þekkist ekki í hinum stóra alheimi. Hún fellur um 100% á einu ári gagnvart öðrum lélegri gjaldmiðlum til mikilla hagsbóta fyrir útflutningin. Krónan tryggir það að launahækkanir ná aldrei tilgangi sínum og því er hægt að leggja niður ýmis óþarfa hagsmunasamtök sem aftur myndi spara mikla fjármuni. Bara spurning um tíma hvenær við stígum það skref.
Krónan stuðlar að minni innflutningi sem aftur styrkir innlenda framleiðslu og gerir okkur því sjálfbærri. Með því komumst við hjá því að styrkja og auka atvinnu hjá þessum útlendingum sem tala illa um okkur og krónuna okkar.
Það besta við krónuna okkar er hin fræga verðtrygging sem gulltryggir verðmæti hennar þ.e. verðgildi hennar er ávalt í hæstu hæðum til mikilla hagsbóta fyrir fjármálafyrirtæki og lánveitendur. Verðtrygging sér til þess að þeir sem lána fé fá höfuðstól lánanna margfaldan til baka, langt umfram þá sem lána í löndum þessara útlendinga í prumpgjaldmiðlum eins og evru, dollar og pundum. Verðtryggingin sér til þess að heimskir lántakendur sjá alrei lækkun á höfuðstól lánsins, sama hvað þeir rembast við að greiða lánið niður og eru í skilum. Þess vegna er ég ekki að fatta þessa útlendinga. Aular!
Krónan okkar er jafnvel sjaldgæfari en demantur og því ættum við að selja hana sem tækifærisgjafir erlendis, sem trúlofunar- og giftingarskart fyrir þennan almenning þarna úti, krúnudjásn fyrir liðið með bláa blóðið og loks sem mont- og stadusgjafir fyrir fræga, fína og fallega fólkið. Þarna liggja gríðarleg tækifæri. Við ættum kannski að láta útrásarvíkingana okkar góðu vita af þessum tækifærum?
Hmm, eða ættum við kannski bara að halda henni fyrir okkur og verða enn ógisslega ríkari með krónunni okkar? Segja engum frá dásemdum hennar? En væri það ekki pínu eigingjarnt?
Lán, lán og aftur lán 28. október 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. rita ummæli
Gengi krónunnar verður ekki handstýrt Ég er dáldið hugsi yfir þessu. Förum við þá að borga lán með lánum? Hvað gerist svo þegar við fáum ekki fleiri lán til að borga lánin sem við fengum til að borga lánin og svo koll af kolli?
Sundruð þjóð 24. október 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 2 ummæliVið íslendingar erum sundruð þjóð. Alþingi er í upplausn vegna icesave málsins og fleiri brýnna mála. Sá sandkassaleikur og typpasamanburður sem þar fer fram er ömurlegur. Verst er framganga hrunflokkana sem láta eins og hrunið og spillingin hafi komið frá litlum ljótum köllum í útlöndum. Ömurlegar eru fullyrðingar þeirra um að ábyrgðin á icesave sé alfarið Vinstri grænna og þá einkum og sér í lagi á ábyrgð Steingríms. Ég er alfarið á móti icesave samkomulaginu, það hefur komið fram fyrir löngu og ég ætla ekki að endurtaka það enn einu sinni á þessu bloggi. Ábyrgð Steingríms fellst fyrst og fremst í því að hafa skipt um skoðun varðandi þessa nauðung sem icesave er og skrifa undir fyrir hönd ríkisins og knýja fram samþykkt ömurleikans á þingi án þess að útskýra það fyrir þjóð sinni hvers vegna! Það eina sem hann hefur sagt við þjóð sína um viðsnúning sinn er þetta: það besta sem við gerum í stöðunni er að samþykkja og að okkar bíði helvíti á jörðu ef við gerum það ekki!
Í fréttum og á bloggi hafa menn afar skiptar skoðanir á málinu, jafnvel svo að menn ausi hvern annan svívirðingum. Það er ekki gott. Hinn óbreytti íslendingur sem ekki bloggar er orðin ráðvilltur og ruglaður og skilur engan vegin af hverju honum beri að borga. Ekki síst þar sem engin - endurtek - engin hefur komið fram með óhrekjanleg rök eða lagagreinar sem segja að honum beri að borga fyrir einkabankann, landsbankann. Hinn óbreytti íslendingur er orðin þreyttur á ruglinu og þráir það eitt að fá að halda áfram með líf sitt án þess að þurfa taka ábyrgð á axarsköftum og heimsku fjárglæframanna. Hinn óbreytti íslendingur er orðin afar þreyttur á klofnum tungum stjórnmálaflokka og -manna sem aðeins hugsa um eigin hag. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá aðra óbreytta íslendinga missa vinnu sína, íbúð, bíla, framtíðina, æruna og mannorðið vegna “kerfislægs vanda” eins og einn snillingurinn orðaði það. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá fjárglæframenn lifa í vellystingum erlendis. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá ráðherra skrifa uppá sk. “fjárfestingasamning” við félag í eigu eins helsta fjárglæframannsins. Ég hef ekkert á móti gagnaverum svokölluðum, bara eigendum þeirra ef þeir eru vafasamir pappírar. Hinn óbreytti íslendingur horfir uppá höfuðsmið hrunsins hylltan úti í móa, á hádegi. Hinn óbreytti íslendingur hefur horft uppá skuldir sínar vaxa líkt og svarthol þrátt fyrir að greiða þær á gjalddaga. Hinn órbreytti íslendingur hefur horft upp á vöruverð hækka líkt og engin væri morgundagurinn. Hinn óbreytti íslendingur horfir upp á samfélag sitt brotna niður á sívaxandi hraða. Engin talar máli hins óbreytta íslendings lengur. Hver flokkur hugsar um sig, hver þingmaður um sig og sinn flokk.
Hvað getur sameinað þessa þjóð? Það er eitt sem sameinar þjóðina og það er RÉTTLÆTI. Frá degi eitt í hruninu hefur réttlætið gersamlega horfið í svartnætti spillingarinnar. Við fengum von með Evu Joly sem sterk öfl í samfélaginu hata. Sú von hefur farið vaxandi ekki síst með aðkomu erlendra aðila að rannsókn hrunsins. Hinum óbreytta íslending er farið að leiðast biðin eftir réttlætinu. Honum finnst það ekki réttlæti að sumir gerandana hætti störfum í stjórnsýslunni sökum þrýstings utan frá og fái að launum feita launatékka í 15 mánuði þegar hinn óbreytti íslendingur verður að sætta sig við max 3 mánuði í uppsagnarfrest á lámarkslaunum og í mörgum tilfellum mun minna. Þeir flokkar sem nú eru á þingi munu ekki ná fram réttlæti sem þjóðin mun sætta sig við. Til þess eru of margir þingmenn nátengdir spillingunni og jafnvel gerendur, fyrir hrun, meðan á því stóð og á eftir og þá sérstaklega í þremur flokkum sem eiga því miður of marga þingmenn. Smá von kom með Borgarahreyfingunni, sú von dó. Hvað er þá til ráða? Getum við beðið eftir næstu kosningum? Getum við það? Fáum við ekki sama liðið yfir okkur aftur?
Mig langar að spyrja: hvar er leiðtogin sem leiða mun okkur úr kreppunni og á vit nýrra tíma og betra samfélagas? Nú gerist ég smá spámannslegur. Sá leiðtogi mun ekki koma frá núverandi flokkum á þingi. Hann mun koma úr hópi hinna óbreyttu íslendinga sem deilt hefur kjörum með fólkinu, tekið þátt í sorgum þess og gleði og þyrstir jafnmikið og fólkið í réttlæti. HVAR ERTU?
Erum við þá búin á því? 1. júlí 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 6 ummæli Erlendar skuldir Íslands tvö- til þreföld landsframleiðsla Ég fabúleraði um það í vetur hve miklar erlendar skuldir okkar væru í raun. Reiknaði þetta út samkvæmt áætluðum vaxtagreiðslum fjármálaráðuneytisins. Samkvæmt meðfylgjandi frétt eru þessir meintu útreikningar mínir ekki fjarri lagi. Ef við gefum okkur að landsframleiðsla sé um 1.500 milljarðar og erlendar skuldir um 240% af landsframleiðslu þá gerir það um 3.600 milljarða. Samkvæmt AGS frá í nóvember eins og segir í fréttinni er landið búið á því fari hlutfallið upp undir 240% en í fréttinni er gefið í skyn að þær séu um 253%
Í dag hefur verið skýrt frá því í fréttum að norðurlöndin ætli að lána okkur 318 milljarða. Rússland og Póland um 500 milljónir dala til viðbótar öllum öðrum lánum. Ég get ekki að því gert að velta því fyrir mér hvernig í Guðs nafni ætlum við að endurgreiða þessi ósköp. En samkvæmt þessu þá erum við búin á því. Takk fyrir það.
Er það svo?
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 4 ummæliÉg ætla ekki með þessari færslu að tjá mig um icesave eða annað sem gengið hefur á í okkar litla samfélagi að undnaförnu. Ég held að afstaða mín hafi áður komið fram. Auk þess finnst mér umræðan í samfélaginu að undanförnu dáldið í þá veru að sundra okkur frekar en sameina á tímum sem þessum. En samt sem áður þá er ég dulítið uggandi yfir þróun mála að undanförnu en hef samt stillt mig um að rífa kjaft yfir þessu öllu saman því að mér hefu læðst sá grunur að verið sé að hanna atburðarás sem við, almennir íslendingar getum ekkert ráðið við. Hvað annað getur útskýrt asan við að fá þingið til að samþykkja icesave og við umsókn okkar í ESB?
Eins og allir vita þá eru icesave skuldbindinarnar sem verið er að leggja á þjóðina ógnvænlegar. Þær koma til viðbótar við aðrar skuldbindingar sem við neyðumst til að taka á okkur vegna bankahrunsins. Mikið er rætt um svokallað eignasafn landsbankans gamla sem dekka á allt að 95% icesave skellsins. Miðað við fyrri framistöðu stjórnenda og eigenda landsbankas þá er vafasamt að treysta mikið á meint eignasafn. Þetta vita bretar, hollendingar og aðrar þjóðir ESB. Þeir vita einnig að ísland mun eiga afar erfitt með að standa við þær byrgðar sem verið er að leggja á þjóðina að öllu óbreyttu. Ég held að íslensk stjórnvöld viti þetta líka.
Því þykir mér forvitnilegt að velta fyrir mér hvernig þessi ríki og ESB ásamt íslenskum stjórnvöldum hafi hugsað sér að við greiddum þessi ósköp. Við höfum hér á landi gjaldmiðil sem í daglegu tali kallast króna. Með henni greiðum við allan þann kostnað sem til fellur af tilveru okkar hér innan lands. Þessa krónu getum við því miður ekki nýtt til að greiða erlend lán eða annan kostnað sem hlýst af viðskiptum hvers konar við aðrar þjóðir.
Til að afla gjaldeyris höfum við íslendinga flutt út fisk, ál, ýmsan iðnvarning og ekki síst seld ferðmönnum þjónustu og varning. Þegar við höfum svo greitt fyrir innfluttar vörur og þjónustu með þessum sama gjaldeyri höfum við notað afgangin til greiðslu erlendra lána og skuldbindinga. Eins og staðan er í dag og verður næstu árin mun engin óbrjálaður aðili kaupa íslenskar krónur nema til greiðslu innlends kostnaðar. Útflutningur okkar mun minnka eitthvað á næstu misserum eða jafnvel árum sökum samdráttar erlendis. Því minnka gjaldeyristekjur landsins um leið sem og umræddur afgangur líka þrátt fyrir minni innflutning því innfluttar vörur stórhækka í verði með falli krónunnar.
Margir hafa fært fyrir því sannfærandi rök að með þessum afgangi þó mikill verði getum við ekki greitt þær ógnarbyrgðar sem á okkur eru lagðar ekki síst vegna þess að árið 2011 koma til gjalddaga einir 200 milljarðar sem við þurfum að greiða vega lána sem tekin voru árin 2006 og 2008 til að efla gjaldeyrisvarasjóð okkar. Þá eru ótalin þau erlendu lán sem fyrirtæki og sveitarfélög þurfa af standa skil á.
Þetta vita bretar, hollendingar og ESB fullvel. Þetta eru ekki vanvitar sem þar stjórna þó oft megi það virðast svo. Þetta fólk lifir og hrærist innan í þeim alþjóðlega potti sem Evrópa er. Það sér heildarmyndina oft betur en við eyjarskeggjar í langtíburtuistan sem ísland óneitanlega er. Ég held að þetta fólk geri sér alveg grein fyrir fámenni okkar og gjaldþoli þó auðvelt sé að ímynda sér annað. Ég hef það á tilfinningunni að þetta fólk hafi gert íslensku stjórnvöldum grein fyrir þessu. Því grunar mig sterklega að bretar, hollendingar og ESB hafi ásamt íslensku stjórnvöldum ákveðið að ísland verið tekið inn í ESB innan árs, jafnvel um næstu áramót og að krónunni verði skipt út fyrir evru fyrir árið 2011 svo landið geti greitt sínar ógnarskuldbindingar sem byrja að falla á þjóðina af fullum þunga það árið. Þetta held ég að verði gert þrátt fyrir öll þau formlegheit sem önnur ríki verða að sæta við inngöngu og upptöku evru að ákveðnu tíma loknum. Neyðarástand þjóðarinnar einfaldlega heimilar ESB að leyfa þessa aðferð við inngöngu íslands og upptöku evru í kjölfarið því þrátt fyrir allt erum við ekki nema rétt rúmlega 300 þúsund sálir og umheimurinn mun skilja aðstæður okkar.
Þetta er held ég eina leiðin til að ísland geti staðið við allt það sem framundan er án þess að fara í formlegt þjóðargjaldþrot því framundan er innlausn allra þeirra jöklabréfa og krónubréfa sem liggja inni í hagkerfinu þegar gjaldeyrishöftin verða afnumin á næstu misserum. Búast má við að allur sá gjaldeyrisvaraforði sem til er eða um um 700 milljarðar þurkist úr þegar þau ósköp gerast. Bendi svo á að þessi varaforði er til styrkingar krónunni okkar og er allur tekin að láni frá AGS og seðlabönkum erlendis og þau lán eiga að greiðast upp á næstu árum.
En þetta eru algjörlega ábyrgðarlausar pælingar af minni hálfu og ég verð ekkert fúll þó einhver reki þær öfugar ofaní mig.
Kveðja að norðan.
Geir og Gylfi 7. apríl 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Ferðalög. 1 ummæli fram að þessu Viðskiptaráðherra lokar fjármálamarkaði Ég get ekki að því gert að við lestur þessarar fréttar þá fer um mig nettur hrollur minnugur þess að 5 dögum fyrir hrun þá lokaði GHH þessum sama markaði við hátíðlega athöfn eins og það er orðað. Guð gefi að við fáum ekki annað hrun í kjölfarið á þessari lokun Gylfa!
Land fáránleikans 1. apríl 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 4 ummæliÞað er ekki lognmollunni fyrir að fara í íslensku þjóðlífi. Reyndar blása vindar af þvílíkum krafti hvort sem litið er til náttúrunnar eða samfélagsins að það hálfa væri hellingur. Það væri að æra óstöðugan að tíunda það allt saman í þessari færslu og því ætla ég aðeins að nefna fátt. En fyrst langar mig að velta aðeins fyrir mér hug fólksins í landinu eins og ég hef upplifað hann síðustu daga.
Ég tók þá undarlegu og ekki undarlegu ákvörðun fyrir um 3-4 vikum að hella mér útí grasrótarstarf Borgarahreyfingarinnar á Akureyri og verð m.a.s. á lista hjá hreyfingunni á norðausturlandi. Ástæðan er sú að ég hef misst allt traust á þeim flokkum sem nú ráða Alþingi. Ég þarf ekki að útskýra af hverju, það má öllum sem lesið hafa blogg mitt vera ljóst. Lengi vel hafði ég þó traust og trú á VG eftir hrunið en eftir að vonin hvarf um björgun almennings þá hvarf það traust og von líka. Ég virði það þó og hef ekki skammast mikið út í núverandi stjórn enda tíminn naumur fram að kosningum og verkefnin ærin. En mér virðist sem VG og SF hafi lagt meiri rækt við fjármálafyrirtækin sbr. björgun Saga Capital og VBS en íslenskan almenning sem enn hefur enga leiðréttingu hlotið á landráðum bankana og eigenda þeirra þ.e. útrásartröllana. Rök Steingríms voru þau að með þessari björgun væru meiri líkur en minni að þau greiddu skuldir sínar. Í vissu tilliti er skynsemi í því en þá myndi maður ætla að það sama myndi gilda um aðra og þar á meðal okkur en svo er víst ekki. Þarna ræður AGS för sem metur fjármálafyrirtæki og endurreisn fjármálakerfisins æðri en allt annað.
En þetta var smá útúrdúr. Í síðustu viku stóðum við nokkur sem gengið hafa til liðs við Borgarahreyfinguna á Glerártorgi og söfnuðum meðmælendum fyrir framboðið en fjórflokkurinn hefur sett ýmsar skrítnar reglur til að hindra framboð nýrra flokka eða hreyfinga. Þar á meðal er sú regla að engin getið boðið fram nema safna meðmælum frá um 300-400 einstaklinga í hverju kjördæmi. Þetta kallar á mikla vinnu og erfiði. Ég í einfeldni minni átti von á eftir búsáhaldabyltinguna að þetta yrði létt verk og löðurmannlegt en svo var aldeilis ekki. Mér fannst eftirtektarvert hve margir voru neikvæðir og greinilega hvekktir á pólítíkinni, viðkvæðið var oft að það væri sama hvað þeir kysu, ekkert myndi breytast. Aðrir hreinlega tóku til fótanna og forðuðu sér. Ég gat ekki að því gert að velta því fyrir mér hvort fólk sæi enga von og stæði á sama? Ég hef einnig velt því fyrir mér hvernig hægt sé að kveikja vonina í huga fólks? Vonin sem fjórflokkarnir munu reyna kveikja í huga fólks eru gömlu lummurnar úr stefnuskrám þeirra með 370 milljóna styrk frá ríkinu sem þeir skömmtuðu sér sjálfir. Hvernig getur blönk hreyfing venjulegra íslendinga komið þeirri von sem þeir hafa sjálfir kveikt í brjósti sér og kviknaði í búsáhaldabyltingunni til bræðra sinnra og systra?
Sjálfstæðisflokkurinn ætlar að “Ganga hreint til verks” og “klára dæmið” eins og ÞKG sagði við Bjarna silfurskeið á landsfundi þeirra og trúarsamkomu um helgina. Ég hélt satt að segja að þeir væru búnir að því nú þegar og væru komnir í gott og verðskuldað frí! Samfylkingin ætlar í brúargerð með Degi B. yfir ófærur sem hún sjálf á drjúgan þátt í að skapa. Samfylkingin ætlar sem sagt að flytja í Borgartúnið í húsnæði vegagerðarinnar. Treystum við drukknu bílstjórunum sem óku fram af hengifluginu og neituðu að nota brýnar? Maður spyr sig?
En svona rétt í lokin fyrir þá sem þetta lesa: veltið aðeins fyrir ykkur hvað það er sem fær venjulegan launaþræl eins og mig til að standa upp, berja í borðið og segja nú er nóg komið og fara jafnvel í framboð fyrir hreyfingu eins og borgarahreyfinguna?
En vonandi fer ég að detta í bloggstuð bráðlega og henda inn fleiri vangaveltum án þess þó að ganga fram af fólki.
Norðmenn 11. mars 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur. rita ummæli Allur hagnaður norska olíusjóðsins frá 1998 er horfinn eru að tapa líka, ávöxtun síðustu 10 ára horfin. Það vakti athygli mína að tap sjóðsins er nánast sama tala og heildarskuldir íslenska þjóðarbúsins eða um 13 þúsund milljarðar. Jamm þessar skuldir hvíla enn á okkur þrátt fyrir tal sumra um hið gagnstæða. Það er ekki búið að gera þær upp né afskrifa af hendi lánardrottna. Það veit eingin hve mikið verður afskrifað eða gert upp, til þess er óvissan enn of mikil. Megnið af þessum skuldum okkar eru skuldir bankana. Bankarnir voru einkafyrirtæki og því álitamál hvort þjóðin eigi að taka þær á sig. Ég held að engum dyljist að þjóðin geti aldrei greitt þessa 13 þúsund milljarða. Svo er nú það.
Hinn fullkomni glæpur 4. mars 2009
Fært af arikuld undir Alþjóðamál, Efnahagur, Stjórnmál, Umræðan. 3 ummæliMargir íslendingar sem og útlendingar velta því fyrir sér núna 5 mánuðum eftir fall íslands hvers vegna engin af stjórnendum bankana og stærstu eigendur hafi sætt ábyrgð, verið kallaður til skýrslutöku eða hreinlega verið handtekin og ákærður. Það gefur auga leið að þegar heilt efnahagskerfi hrynur til grunna að einhvers staðar og af einhverjum hafa lög og reglur verið verið þverbrotnar og það oftar en einu sinni. Alveg frá árinu 2006 mátti stjórnvöldum, stjórnendum bankana og helstu eigendum það vera ljóst í hvað stefndi. Á því leikur engin vafi lengur. Ríkisstjórnin sætti loks ábyrgð eftir margra vikna mótmæli og sagði af sér en með hálfum huga þó því margir sem þar sátu hafa fullan hug á að fara fram aftur og hafa ekki einu sinni beðið þjóðina afsökunar.
Öldum saman hafa menn leitast við að fremja hinn fullkomna glæp þ.e. brjóta af sér og komast upp með það án nokkurra afskipta af hinum langa armi laganna. Lang oftast hefur réttlætið sigrað að lokum, það er ekki hægt að fullyrða að einhver hafi komist upp með glæp án þess að hafa fórnað einhverju í staðin t.a.m. forðað sér úr landi þangað þar sem ekki er hægt að ná í viðkomandi og/eða farið í felur. Hinn fullkomni glæpur hlýtur því að felast í því að fremja glæp fyrir allra augum, með allra vitneskju, komast upp með það og hafa um leið fullt frelsi í framhaldinu.
Hér á íslandi gerðist hið óhugsandi: hinn fullkomni glæpur var framin á gervallri þjóðinni. Allir núlifandi íslendingar sem og tugþúsundir ófæddra íslendinga urðu án nokkurrar aðvörunar fórnarlömb eins stærsta efnahagsglæps sem framin hefur verið. Hér er ekki um hefðbundin efnahagsglæp að ræða þar sem hluthafar, viðskiptavinir og aðrir hagsmunaaðilar voru sviknir af stjórn eða helstu stjórnendum heldur er hér um gervalla þjóð að ræða, heilt land og efnahagskerfi þess lagt í rúst.
Glæpurinn gerðist ekki á einni nóttu eða yfir eina helgi, nei hann hófst um leið og bankarnir voru einkavæddir. Framkvæmd einkavæðingarinnar og aðferðafræði fólst í því að afhenda bankana sérvöldum vinum ákveðinna stjórnmálaflokka sem þá voru við völd. Þessir einstaklingar voru frá fyrsta degi harðákveðnir í nýta sína nýju eign til að auka völd sín og nýfengin auð til að ná til sín öllum auðlindum landsins á einn eða annan hátt. Nánast öll stærstu fyrirtæki landsins lentu í höndum þeirra í gegnum alls kyns eignarhaldsfélög og svokölluðum krosseignartenglsum á tvist og bast. Brátt var ísland of lítið. Ísland á þeim tíma naut virðingar erlendis og var álitið traust land og íbúar þess talið heiðarlegt og harðduglegt fólk.
Hinir nýju bankaeigendur og nokkrir sérlegir vinir þeirra gengu ákveðnir til verks og ákváðu að nota hið góða orðspor íslands til strandhögga á erlendri grundu. Fyrst gekk allt vel enda nægt framboð af lánsfé erlendis og gefið var til kynna að íslenska ríkið stæði sem klettur að baki íslensku bankana. Fljótlega fóru þó tvær grímur að renna á sérfræðinga erlendis og efasemdir fóru að láta á sér kræla. Menn efuðust um margt, um nýfengin auð, hvaðan kom hann? Var stærð bankana ekki of mikil í hlutfalli við stærð þjóðarbúsins og framleiðslu þess? Viðbrögð stjórnenda bankana voru þau að gert var lítið úr áreiðanleika, heiðarleika og jafnvel efast um heiðarlegan tilgang þessara efasemda sérfræðingana. íslensk stjórnvöld gengu svo í lið með stjórnendum og eigendum bankana enda sannfærð um að mikið efnahagsundur væri hér á ferð.
En hinir erlendu sérfræðingar létu ekki blekkjast og héldu áfram að efast. Íslensk stjórnvöld létu svo um mælt að þessir meintu erlendu sérfræðingar þyrftu á endurmenntun að halda. Það fór að harðna á dalnum í aðgangi að lánsfé hjá íslensku bönkunum og þeir snéru sér að almenningi erlendis, líknarfélögum, sveitarfélögum, háskólum ofl. til að afla sér fjár til frekari strandhögga. Engin trygging af nokkru tagi lá á bak við þessi innlán önnur er gott orðspor íslenska ríkisins og þjóðarinnar. Glæpurinn var í algleymi og náði brátt hámarki sínu á haustdögum árið 2008. Nokkrum mánuðum fyrr hófust undarlegar lánveitingar milli bankana, eigenda þeirra og sérstakra vina hérlendis sem erlendis. Nokkrum vikum og dögum fyrir lokahnykkinn hófust undarlegir en skipulagðir fjármagnsflutningar á mili íslands og ýmissa landa í evrópu sem virðast hafa endað á litlum eyjum í suðurhöfum. Íslenskum stjórnvöldum bárust viðvaranir úr ýmsum áttum og á ýmsum tímum en þau kusu að hlusta ekki og hafast ekki að. Þvert á móti gáfu þau út heilbrigðisvottorð um heilbrigði bankana og jákvæðar skýrslur um stöðugleika þeirra og styrk.
Loks þegar glæpurinn sprakk framan í þjóðina þá viðurkenndu stjórnvöld ósigur efnahagsundrins og tóku bankana yfir, settu stjórnendur og stjórn af. Umfang glæpsins var þeim ljóst strax frá fyrsta degi enda settu þau á neyðarlög og slíkt er ekki gert nema eitthvað verulega mikið er að eða hefur gerst. En þau reyndu að halda umfanginu leyndu fyrir þjóðinni með upplýsingaskorti, misvísandi upplýsingum, þöggun, leynd, fjölmiðlaflótta og veruleikafirringu. Í ljós kom að stjórnendur bankana, stærstu eigendur og vinir þeirra höfðu komið undan þúsundum milljarða, það er a.m.k. ekki hægt að gera grein fyrir því hvar þeir eru og skilið landið eftir í ógnarskuldum ásamt því að hafa blekkt hundruð þúsunda erlendra sparifjáreigenda.
Umfang glæpsins er af þeirri stærðargráðu að íslensk stjórnvöld hafa engin úrræði til að rannsaka glæpinn. Til þess eru of margir flæktir í málið, tengsl stjórnenda bankana og eigenda þeirra við stjórnmálalífið á íslandi er of mikið til að innlendur aðili ráði við rannsóknina. Skipun nefndar um rannsókn á aðdraganda glæpsins og stofnun sérstaks saksóknara eru máttlaus tilraun og fyrirfram dæmd til að skila litlu. Sumir hafa kallað það hvítþvott. Þess vegna er glæpurinn fullkomin. Gerendur glæpsins ganga enn lausir, sumir í útlöndum, aðrir hér heima og ferðafrelsi þeirra er óskert. Auð sínum halda þeir enn og fara jafnvel í ævintýraferðir til suðurskautslandsins og segja frá því með stolti í fjölmiðlum. Við getum verið stolt af því, við íslendingar að við erum fyrsta þjóðin í veröldinni sem erum þolendur hins fullkomna efnahagsglæp. Til hamingju ísland. 
Hmmm! Veit einhver hver hann/hún er? Jæja, ég er alla vega íslenskur karlmaður á besta aldri. Ég starfa sem neyðarvörður á 112 og hef gaman af. Hef einar 2 háskólagráður, (en Georg Bjarnferðarson hefur einar 5 háskólagráður). Hef víða komið við í atvinnulífinu og er gangandi reynslubanki. Giftur og við Anna eigum 3 börn. Hafði gaman af stangveiði og skotveiði áður en allt fór að snúast um peninga í þeim greinum. Golfið tók svo yfir mínar tómstundir sem mættu vera fleiri en það er annað mál. Bý á Akureyri, þeim fallega stað á norðurlandi og líkar það vel. Læt þetta nægja sem lýsingu á sjálfum mér, læt aðra um það enda eru aðrir mun dómbærri á mig en ég sjálfur.