Verulega athygliverð frétt á Pressunni:

Nákvæmlega það sem við höfum verið að vara við í marga mánuði - mismunun og geðþóttaákvarðanir - í þágu þeirra sem skuldsettu sig til Helvítis.   Þarna er ríkisstjórnin að bregðast almenningi.  Íhlutandi aðgerðir ríkisvalds í þágu almennra lántakenda eru mjög brýnar fyrir hagkerfið allt og fyrir samheldnina í samfélaginu.  mega ekki dragast stundinni lengur - jafnaðarmenn og félagshyggjufólk í öllum flokkum verður að taka fram fyrir hendurnar á ófærum ráðherrum sem hafa tekið að sér blóðuga málsvörn fyrir hagsmunum kröfuhafa og fjármagnseigenda.

Fréttin er svona á Pressunni

Lán færð yfir í ríkisbankana á hálfvirði: Ungur lyfjafræðingur vill hlut í því en fær ekki svar

Stemmingin hljóp með mig;  -tvo daga í röð vegna góðviðrisins og fegurðarinnar hér við Pollinn.

Bý alveg sérstaklega vel að útsýni frá skrifstofunni  - þegar vel viðrar - yfir Pollinn af 4. hæð.  Eftir áskorun þá varð þetta svona;

Dýrðin við Pollinn af draumum er rík,

og dásemd að líða með blænum.

Akureyri eru engu hreint lík,

með ást minni svíf ég í bænum.

 

Læknir minn,sem er auk þess hagyrðingur og áhugamaður um skæting í morgunsundinu, fékk greinilega áhyggjur;  taldi að svo tilfinningaríkan kveðskap væri ekki að finna nema hjá skáldum sem væru aðframkomin heilsufarslega - kannski með berkla - eða væru orðin máttfarin af langstæðu hungri og vosi.

Lífsviljann í honum ætti að styrkja,

og ugg ég í sálu mér finn,

Því farlama skáldið er farið að yrkja,

fallega um kaupstaðinn sinn.

Fannst ég alveg mega til að deila þessu með blogg-lesendum - þar sem enn einn dýrðardagur er kominn að síðdegi - og fegurðin við Pollinn ætti að hvetja alla til að elska og fagna og kveða niður aulaganginn og illskuna sem hér hefur ráðið mánuðum og missirum saman.

 

 

Fannst alveg tilvalið að deila þessu með ykkur blogglesendum - - þar sem enn einn dagurinn öðrum betri er runnin að síðdegi - og fegurðin við Pollinn lætur engan ósnortinn.

Sé ekki að neitt bendi til þess að meirihluti hafi verið staðfestur að baki sitjandi ríkisstjórn á þeim dögum sem liðið hafa frá þjóðaratkvæðagreiðslunni.

VG segist styðja stjórnina en skilyrðin flögra yfir - enda ekkert á borðinu um það að efnisleg lausn liggi fyrir á ICESAVE - eða öðrum málum.

Jóhanna og Steingrímur eru þannig ekki að leysa stjórnarkreppuna - með þingmönnum VG - og Jóhanna er heldur ekki að ná sambandi yfir til annarra flokka.    Hluti af vandamálinu liggur innan VG og í samskiptum formanns þess flokks við eigið fólk og hvernig hann hefur misnotað það endurtekna svigrúm sem Samfylkingin hefur veitt honum.  Annar hluti af vandamálinu liggur í því að Jóhanna og Steingrímur geta tæpast talað við formenn Sjálfstæðisflokks og þingmenn hreyfingarinnar  - og alls ekki við Sigmund Davíð.

Sigmundur Davíð er að líkindum orðinn vandamál í Framsóknarflokknum - - sem þarf að ganga yfir á þeim bæ.  Hann er hins vegar ein af staðreyndum stjórnmálalífsins í augnablikinu.

Hrunskýrslan vofir yfir og stressar alla stjórnmálamenn meira og minna.  Sjálfstæðisflokkurinn virðist hugsa sér að gera Geir Haarde og Árna Matt að blórabögglum fyrir þátt flokksins í hruninu á síðustu metrum og í gegn um skelfingarnar.   Í Samfylkingunni hafa áhrifamiklir aðilar greinilega hugsað sér að freista þess að skilja Ingibjörgu Sólrúnu eftir með “Svarta-Pétur” fyrir hönd flokksins og fórna kannski Björgvin G Sigurðssyni ef það reyndist óumflýjanlegt.   Hvort tveggja viðhorfið kann að reynast háskalegt fyrir flokkana - og skilja eftir alvarleg sár og enn meira vantraust innan og utan valdastofnana.

Staðan er að mínu mati eftirfarandi;

• steingrímur og Jóhanna eru ekki fær um að leiða saman meirihluta - til að ná lyktum í ICESAVE - með óbreyttu sniði.   Þau þurfa því að stíga til hliðar og aðrir að taka við.
• Formenn stjórnarandstöðuflokkanna eru ekki færir til að kalla sína flokka að jákvæðri vinnslu með Samfylkingu og VG - án þess að ríkisstjórn Jóhönnu biðjist lausnar.
• Kosningar núna - í skýrslufárinu - og með allt óklárað eru óðs manns æði - sem gerir allt sem er slæmt bara verra.
• Allir stjórnmálaflokkarnir þurfa einhverja mánuði til að endurskipuleggja sína forystu, kjósa nýja formenn og varaformenn og stilla upp nýju liði - með umtalsverðum áhafnarskiptum.    Mörg ný andlit í framlínu stjórnmálanna eru alger forsenda þess að almenningur verði reiðubúinn að setja traust sitt á stjórnmálastéttina - smám saman á næstu missirum.
• ICESAVE verður að leysa - og ljúka samningum og fjármögnun lánalína frá vinveittum löndum.
• Endurskipulagning skulda hjá fyrirtækjum og fjölskyldum þarf að ganga með miklu skipulagðari hætti - og almennum aðgerðum - og lögbinda verður bætta réttarstöðu lántakenda og loka þarf gjaldþrotalögum með mannvirðingu að leiðarljósi.
• Stjórnlagaþing, stjórnarskrárbreytingar, persónukjör og sjálfstæði dómstóla verður að fá áfanga

Þingmannastjórn: sem væri borin uppi af Samfylkingunni - og starfaði að afmörkuðum verkefnum fram á haust: - er sá möguleiki sem vert er að skoða.    Þá þurfa allir formenn flokkanna að víkja til hliðar - og mögulega varaformenn einnig.  Þingmenn úr öllum flokkum kynnu að geta myndað vopnahlé og gert bandalag - um þinglega vinnslu afmarkaðra mála - og ákveðið nýjar kosningar að tíma liðnum.  Kosningadagur gæti þess vegna verið ákveðinn fyrirfram t.d. í október 2010.

Það er ekki einsdæmi í íslenskri stjórnmálasögu að formenn flokka víki til hliðar til að leysa ágreining - og leysa stjórnarkreppu.

Ólafur Thors og Hermann Jónasson sátu ekki í ríkisstjórnum undir forsæti hvers annars eftir “þjóðstjórnina” 1942 - en þingmaðurinn Steingrímur Steinþórsson var forsætisráðherra 50-53.   Hermann Jónasson hvarf úr ríkisstjórninni eftir að Ólafur Thors tók við forsætinu 1953-1956.

Ólafur Thors formaður Sjálfstæðisflokksins var heldur ekki í Stefaníu (1947-1949) - og ekki Hermann Jónasson formaður Framsóknarfl heldur (leiðrétting bætt inn 12.03 2010 e. ábendingu Jóns Sig).

Gunnar Thoroddsen leysti stjórnarkreppu 1980 - með því að mynda ríkisstjórn með Framsókn og Alþýðubandalagi - og nokkrum þingmönnum Sjálfstæðisflokksins.  Og Þorsteinn Pálsson var sem formaður Sjálfstæðisfl. um tíma utan ríkisstjórnar.

Kreppur þessarra fyrri tíma sem hér er vísað til hafa líklega verið miklu minni en sú kreppa sem nú stendur yfir.

Staðan núna er slæm - orðræðan ónothæf og Morfís-stællinn sem tekur sig alltaf upp aftur og aftur - er búinn að teyma formenn og lykilþingmenn í flokksbuxunum og með flokksgleraugun út í ófæru.   Lengur verður ekki við unað.

Óhefðbundin nálgun er langlíklegust til árangurs í þessarri þröngu stöðu .   Í því felast tækifærin svo vitnað sé til brýningar varaformanns Samfylkingarinnar www.dagur.is

 

Erum við að bíða eftir því að Samfylkingin setji formannskosningu á dagskrá?  Er ríkisstjórnin ekki búin að vera?

Nánar: www.bensi.is

Hef miklar áhyggjur af því að Jóhanna Sigurðardóttir sé að bregðast mikilvægum skyldum sínum - við þjóð sína og við jafnaðarmenn.   Það er þyngra en tárum taki ef arfur Jóhönnu leysist upp í ráðleysi og gráma - og rágjafar hennar - eða spunameistarar - skjóta hana pólitískt út með vondum ráðum og sjálflægum kjánaskap.

 

Jóhanna hefur verið baráttumaður fyrir því að tekið skyldi upp beint lýðræði - með þjóðaratkvæðagreiðslum - og hefur flutt um það frumvörp með beinum og óbeinum hætti á liðnum árum.

Jóhanna lagði fram frumvarp um þjóðaratkvæðagreiðsluna  - og dagsetti hana.

Jóhanna hefur marglofað réttarbótum og endurnýjun á stjórnarskrá og nú er komið að fólkinu að fá að taka þátt í atkvæðagreiðslu - um einstakt mál.

Nú talar Jóhanna gegn sjálfri sér og sínum eigin hugmyndum - - og áhugamálum.

Málfutningur Jóhönnu hefur verið dapurlegur - alla ICESAVE-þrautagönguna, og ekki síst eftir að forsetinn tók fram fyrir hendurnar á hinum tæpa meirihluta Alþingis - - undir pressu frá áskorun frá 50-60 þúsund kjósendum - þarna í kring um áramótin.

Frá fyrstu dögum ríkisstjórnar SF og VG lét Jóhanna það gott heita að málið færi á forræði VG - og þaðan af hefur málið verið umlukið þeim veikleika sem “andstöðuhyggja” Vinstri Grænna ber í sér.

Jóhanna lét steingrími j eftir að halda málinu í sínum þrætufarvegi - í allt sumar og fram á allan vetur.

Dugnaðar-hamagangur steingríms j - villir um fyrir mönnum - hann lítur út fyrir að vera að vinna alla daga maðurinn - kófsveittur og með uppbrettar ermarnar - fram á kvöld og allar helgar - - önugur og þreyttur og með skætingstón þegar spurt er hvort þetta fari nú ekki allt að koma . . . eða hvort VG skili sér ekki í atkvæðagreiðslunni.

steingrímur segist alltaf vera að vinna - -og Jóhanna segir að unnið sé dag og nótt í öllum ráðuneytum: við að bjarga heimilunum í landinu - - -  það sé alltaf verið að koma til móts við “þá verst settu” . . .  en samt fjlgar bara og fjölgar þeim sem eru í vandræðum og ekki sjá fram úr . . . og þessi þjóðráð virðast meira og minna hafa verið blekkingar og spuni.    Gylfi Magnússon - virðist bæði ábyrgðarlaus og ósnertanlegur - talar af drýldni við almúgann - og félagsmálaráðherrann virðist uppteknari af eigin speglimynd heldur en þeim ískalda raunveruleika sem allur almenningur býr við.

Það er óboðlegt að svo stórt mál sem ICESAVE skuli nokkurn tíma hafa verið í forræði fjármálaráðherra eins og sér - -en ekki hjá forsætisráðherra og utanríkisráðherra Samfylkingarinnar.    Það er líka reyndar algerlega óskiljanlegt að forsætisráðherra Samfylkingarinnar og utanríkisráðherra Samfylkingarinnar hafi látið það gerast að Brusselviðmiðin hafi verið að engu höfð - þar sem ESB hefði verið skilgreindur aðili að lúkningu máls.   

Hvers vegna í ósköpunum var ESB ekki kallað að borði til að hjálpa til við hagfellda lúkningu málsins?

Og  nú er Jóhanna farin að dissa almenning - - sem hefur beðið eftir tækifæri til að greiða atkvæði um alvarleg mál - hún ætlar að sitja heima.

Þetta gengur fram af mörgum: - jafnvel þeim sem hafa stutt hana fram að þessu

BBB

OA

GG

Á www.bensi.is

Nú skrifa ég þessa dagana - - á www.bensi.is

. . . um forystuleysi í stjórnmálum (hér)

 Við búum öll í gulri rennibraut

Skemmti mér nett í morgun við að lesa grein Guðmundar Andra Thorssonar um “tekjugrunn” og “skuldastöðu” sveitarfélags - með afleiðingar hrunsins á baki íbúanna.

Vandamál  þar sem stökkbreytingu gengistryggðra lána sveitarfélagsins er vísað á íbúa þess eina sveitarfélags - og með því inn í persónulegan fjárhag allra fjölskyldna á Álftanesinu.  

Þórðargleðin og umræðuhrokinn - sem Guðmundur Andri tekur Jónas Kristjánsson sem dæmi um - eru út um allt.   Látið eins og venjulegur íslenskur almenningur hafi skuldsett sig til Helvítis - og það sé bara gott á þá sem sitja uppi með skuldir sem þeir geta engan vegin látið rekstur sinn og tekjugrundvöll standa undir . .  eftir hrunið.

Vandamálið er númer eitt auðvitað gengisviðmiðun lánasamninga og hrun krónunnar og með því um leið verðtrygging innlendra lána og stökkbreyting höfuðstóls.  Þetta allt með samdrætti  í vinnu, veltu og tekjum okkar allra . . .

Ríkisstjórn jafnaðarmanna og sósíalista hafnar samábyrgð’ samfélagsins á afleiðingum hrunsins - hafnar því að glíma við endurskipulagningu skulda með þeim “Norræna félagshyggju” grunni sem þeim var ráðlagt strax frá upphafi.  Þess í stað er vandanum vísað á hvern og einn -  á einstakar fjölskyldur sem gerðu sínar áætlanir í góðri trú - á venjuleg fyrirtæki í rekstri sem tóku sín lán til eðlilegra og mikilvægra framkvæmda á þeim kjörum og skilmálum sem bestir buðust - - vísa vandamálum til íbúa einstakra sveitarfélaga - - -

Álftanes er fyrst og fremst í symbólskri stöðu sveitarfélagsins - fyrst til að vera skilið eftir á ísnum.      Með því eru ábyrgðarmenn og hagsmunaaðilar í sveitarfélaginu settir í súpuna án þess að geta varið sig eða sinn fjárhag - og án þess að geta einu sinni flutt í burtu.

Svona eru einstök fyrirtæki og einstakar fjölskyldur líka settar  - út um allt land . . . . . .

Þarna eru okkar menn í stjórnmálaforystunni að bregðast illa Guðmundur Andri . . . . . og við því verðum við að bregðast á pólitískum og samfélagslegum forsendum . .  Takk fyrir greiningun.

Nú er æ fleirum að verða ljóst að stærsta og sennilega eina “sér-íslenska” efnahagsvandamálið sem við er að glíma er verðtrygging fjárskuldbinginga.

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra hefur öllum öðrum stjórnmálamönnum fremur verið meðvituð um þann skaða sem almenningur hefur beðið af verðtryggingu neytendalána -  bæði húsnæðislána og námslána og allra annarra lána - til viðbótar við fáránlegt vaxtastig.

Árið 1996 skrifaði Jóhanna grein í Mbl. til að vekja athygli á að Ísland væri þarna sér á parti (Hér)

Jóhanna hefur einnig margsinnis flutt tillögur á Alþingi til að setja afnám verðtryggingar á dagskrá.  Fjölmargir þingmenn samfylkingarinnar hafa verið með henni í þeim pælingum.    Td. á þingi 2004-2005 (Hér)  - - og reyndar á mörgum fleiri þingum.

Í þeim GÖGNUM SEM MÁLINU TENGJAST OG VÍSAÐ ER TIL er undirstrikað að EKKERT land innan OECD tíðkar verðtryggingu lána til almennings og þar sem takmörkuð verðtrygging ríkisskuldabréfa er við lýði þá er hún sértæk -  en ekki almenn - og vextir í slíkum tilfellum afar lágir og í einhverjum tilfellum engir.

Jóhanna! - nú er brýnt að aðhafast.  Þinn tími er kominn að þessu leyti.

——

Kannski hægt væri að skapa “þjóðstjórn” um afnám verðtryggingar og þá má alveg vitna í greinargerð frá Tryggva Þór Herbertssyni  - frá 2004.     (Hér) 

Ónákvæm ívitnun í greinargerðina sem unnin var fyrir Landsamtök lífeyrissjóða

 

En það er einnig hægt að færa fyrir því haldgóð rök að ekki sé hagkvæmt að allir fjármálalegir gerningar séu svo rígbundnir.

 

• Lág verðbólga sem hefur áhrif á hlutfallsverð í hagkerfinu getur verið af hinu góða. Þannig getur til dæmis verðbólga, sem leiðréttir mistök sem gerð hafa verið í allskyns fjármálalegum samningum, verið hagkvæm.

 

Dæmi um þetta er að ef framleiðniaukning sem spáð

hefur verið, og launahækkanir grundvallast á, rætast ekki þá mun væg verðbólga

leiðrétta gerða kjarasamninga. Þannig sýna rannsóknir að hófleg verðbólga er ekki

slæm fyrir efnahagslífið og örvar hún jafnvel hagvöxt ef eitthvað er – hún verkar eins

og smurning á tannhjól efnahagslífsins.2 Undanfarin ár hafa áhyggjur manna því

fremur beinst að verðhjöðnun en hóflegri verðbólgu og er þá m.a. horft til þeirra

gríðarlegu vandamála sem Japan hefur staðið frammi fyrir í rúman áratug.

 

 

Nokkur umræða hefur spunnist um hvort banna skuli verðtryggingu fjárskuldbindinga

líkt og tíðkast hefur hér á Íslandi allt frá því að Ólafslög voru sett árið 1979.

 

• Sumum hefur fundist óréttlátt í meira lagi að fjármálastofnanir geti krafist verðtryggingar,breytilegra vaxta og veðs – að allri áhættu sé velt yfir á skuldarann.

 

- - - - - -

 

Þá hafa menn bent á að í rúman áratug hefur verðbólga verið hófleg hér á landi ef undan er skilið verðbólguskotið er varð í kjölfar aðlögunar íslenska hagkerfisins rétt eftir síðustu

aldamót. Þrátt fyrir viðvarandi stöðuleika er obbi langtímalána vísitölutengdur og það

er úr takti við það sem gerist almennt í heiminum.

 

·        Viðlíka vísitölutengingu lána er helst að finna í vanþróuðum ríkjum eins og Brasilíu, Chile og Ísrael.

 

———

 

Þá er bent á aðóðaverðbólga líkt og varð á fyrstu árum níunda áratugar síðustu aldar geti ekki orðið við þær efnahagslegu kringumstæður sem nú eru og er þá sérstaklega horft til þess hve gríðarleg framþróun hefur orðið á peningastefnunni á síðustu tveim áratugum, ekki bara hér á Íslandi heldur í öllum hinum vestræna heimi. Í þessari umræðu allri virðist

við fyrstu sýn vera nokkuð ljóst hverjir myndu hagnast á afnámi verðtryggingar –

skuldunautar – en ekki hverjir myndu tapa. Að jafnaði virðist þó hægt að segja að

þegar verðbólga er óviss og óstöðugleiki í efnahagslífinu á þá má færa fyrir því

haldgóð rök að skuldunautar hagnist á óverðtryggðum lánum, en tapi ef stöðugleiki og

jöfn og fyrirséð verðbólga ríkir.

 

———-

 

2. Hve víðtæk er verðtrygging lána?

• Verðtrygging er almennt ekki notuð við útlán lánastofnana til heimila í ríkjum OECD.   Verðtrygging hefur einskorðast við ríkisskuldabréf en verðtrygging ríkisskuldabréfa þekkist í átta ríkjum OECD: Ástralíu, Bretlandi, Danmörku, Írlandi, Íslandi, Kanada, Nýja Sjálandi og Svíþjóð.
• Hlutfall verðtryggingar á ríkisskuldabréfum er hæst hér á landi, um 86%, í Bretlandi er það um 18%, í Svíþjóð rúm 7%, í Ástralíu um 4% en lægra annars staðar.3

 

- - - - - -

 

Verðtryggingu var svo almennt komið á hér á

landi með lögum nr. 13 frá 10. apríl 1979, svokölluðum Ólafslögum, nefndum eftir

forsætisráðherranum Ólafi Jóhannessyni.

 

- - - -

Tilvitnun er lokið hér með:

Það sakar ekki að geta þess að þeir sem komu verðtryggingunni á voru þingmeirihluti “Vinstri-miðjustjórnar” Ólafs Jóhannessonar - þar sem Framsóknarmenn voru raunverulega andvígir verðtryggingu, Alþýðbandalagsmenn nær allir andvígir verðtryggingunni, en það var einkum “harðsnúinn kjarni” í gamla Alþýðuflokknum sem knúði verðtryggingarákvæðin gegn um ríkisstjórnina. . .  en sami kjarni hljóp svo frá stjórninni örfáum mánuðum síðar og risti með því þennan stjórnarmeirihluta á kvið -ÓLAFUR JÓHANNESSON baðst lausnar og skipbrot þessa sögulega kosningasigurs A-flokkanna frá 1978 hressti Sjálfstæðisflokkinn og Framsóknarflokkinn að fylgi í næstu kosningum snemmvetrar 1979-1980, , , ,

Verðtryggingin hefur reynst ótrúlega föst í sessi þó líklega hafi hún lengi vel stuðst við hæpinn eða engan þingmeirihluta . . .

 

 

 

Afar áhugavert að lesa John Kay í Financial Times í dag.    (HÉR)

Hann hikar ekki við að taka þá afstöðu að íslenskur almenningur geti sett mikilvægan trend - fyrir umheiminn - með því að hafna því að fella allan kostnað af tjónum bankanna á almenna skattborgara.

Sjónarmið sem er þess vert að gaugæfa; - vandinn er engu að síður sá að þrátt fyrir að við kolfellum ICESAVE þá þarf íslenskt stjórnvald að loka málinu með samningum.

Kannski erum við með betri samningsstöðu eftir því sem tíminn líður - og fjarar undan öllum ríkisstjórnum - líka okkar ríkisstjórn!