Ég er "samfélagslegur aðgerðasinni" - og hef áhuga á því að leggja að mörkum þar sem ég bý og starfa.Verðtryggingin; - Ágúst Ólafur og Samfylkingin . . . ?
bensi 8. nóvember 2008
Greinilegt er að varaformaður Samfylkingarinnar er á leiðinni að stimpla sig endanlega út úr hlutverki sínu með ótrúlega illa grunduðu innleggi um verðtrygginguna í Iðnó í dag. Verðtryggingin er fleinn í holdi alls almennings á Íslandi - - og raunar allar götur frá Þjóðarsátt 1990. Það voru nefnilega alveg ófyrirgefanleg mistök að afnema ekki verðtryggingu húsnæðislána þegar verðbólgan var kveðin niður með sameinuðu átaki. Þar átti ríkisstjórn Steingríms Hermannssonar 1988-1991 sitt sterkast móment - - með Ásmundi Stefánssyni og Einari Oddi og Hauki Halldórssyni og fleirum frá hagsmunasamtökum í landinu. Þessi gjörningur á því ári 1990 lagði grunn að verulega breyttu landslagi og efnahagsþróun sem síðan hefur í meginatriðum legið upp á við.
Fólkið sem hins vegar lenti í misgengi lána og launa árin 1983-1984 veit hvernig ´verðtrygging lána - - með ofurverbólguskoti virkar. Þó liðin séu meira en 20 ár síðan þá er stór hópur fólks sem lenti í fyrstu skriðu verðtryggingar lána sem ekki hefur enn jafnað sig fjárhagslega og eignalega. Minn aldurshópur var fyrstur til að taka verðtryggð námslán - - verðtryggð íbúðalán og sat í súpunni þegar ríkisstjórn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks frysti launin árið 1983-1984 - en lét á sama tíma lánskjarvísitöluna leika lausum hala. Við þær aðstæður mældi lánskjarvísitalan næstum því tvöföldun á greiðslubyrði yngstu fjölskyldnanna - - setti fólk á vonarvöl og gerði menn gjaldþrota - sem m.a. leiddi síðan til stofnunar Sigtúnshópsins um húsnæðismál. Þá stofnaði ríkisstjórnin til svokallaðra “greiðsluörðugleikalána” hjá gömlu Húsnæðismálastjórn. Sjálfur var ég í þeim hópi sem sótti um greiðsluörðugleikalán - - - og taldi mig eiga rétt á slíku láni þar sem greiðslubyrðin hafði vaxið um nær 100%. En viti menn; - við fengum bréf eftir langa mæðu - þar sem beiðni um viðbótarlán var hafnað “þar sem þér eigið ekki í vanskilum” - - !!!!
Sem sagt okkur var synjað um viðbótarlánin og lengingu lána - vegna þess að við höfðum greitt af öllum lánum og haldið í skilum. Það var ótrúlega niðurlægjandi og sérlega erfitt að mæta; - en verst var þó að nágranninn sem hafði komið sér upp “velheppnuðum vanskilum” - - hann fékk feitt “greiðsluörðugleikalán” með 3,3% vöxtum - - og bara af því að hann hafði ekki greitt af sínum lánum - - en farið í sínar árlegu utnalandsferðir með fjölskyldunni. Ég man að leðurkápan sem hún frænka mín keypti fyrir sitt greiðsluörðugleika-lán vakti þónokkra athygli í nágrenni okkar á þessum árum. Þarna mættum við hins vegar ófyrirgefanlegri niðurlægingu af hálfu yfirvalda; - yfirvalda sem áttu að gæta sanngirni og hafa jafnræðisreglur og meðalhóf í hávegum.
Núna árið 2008-2009 treysti ég því að varaformaður Samfylkingarinnar komist að því fullkeyptu pólitískt - - ef hann ætlar að gerast sérstakur málsvari verðtryggingar íbúðalána í því umhverfi sem nú hefur orðið til.
Kannski voru það allan tímann alveg ofboðsleg og fyrirsjáanleg mistök að kjósa Ágúst Ólaf sem varaformann Samfylkingarinnar og líklega verður það aldrei gert aftur . . . . og þá sérstaklega vegna þess hversu takmarkað hann hefur þroskast pólitískt - - og situr enn meira og minna fastur í fyrra frjálshyggjudekri . . . . . .
Nei Ágúst Ólafur; Verðtrygginguna verður að frysta á meðan við vinnum okkur fulla ferð út úr Íslensku krónunni og inn í EVRUNA . . . . . .
Hlustaðu á fólkið okkar Ágúst Ólafur! - - venjulegir námsmenn og ungar fjölskyldur eru okkar fólk - - við eigum ekki að taka að okkur að viðhalda forréttindi fyrir frekjuliðið gamla sem græddi á neikvæðum vöxtum og pólitískri skömmtun lána í verðbólgunni 1960-1979 - og sem síðan var ð fyrst til að sækja sér hagnaða af verðtryggðum vöxtum - - og sem enn í framhaldinu reið hlutabréfabylgjuna og á núna von á ríflegum lífeyrisgreiðslum og séreignarsparnað - langt umfram það sem áður hefur þekkst . . . Framtíðin er í unga fólkinu - - en fortíðarvandinn í dekrinu við græðgi og frekju . . . . . Það verður varaformaðurinn að skilja meðan hann hefur umboð Samfylkingarinnar .
8. nóvember 2008 kl.
Takk fyrir þennan pistil. Sammála þér með verðtrygginguna. Ágúst hefur valdið mér vonbrigðum. Afstaða hans til hárra stýrivaxta og verðtryggingar hefur komið mér afar spánkst fyrir sjónir. Sérstaklega þar sem þarna er á ferð hagfræðingur. Hann á að vita betur.
Það er eins og stjórnmálamenn skorti almennilegt hughrekki til að breyta rétt.
8. nóvember 2008 kl.
Þetta er ágæt söguskoðun Bensi, ekki máttu gleyma því að að bankarnir í ríkiseigunni fengu að tvöfalda vexti sína á augabragði. Í þessum örlagaríka maímánuði 1983. Á þessum tíma lenti ég í þeirri hömung að missa vinnuna.
Ég átti þess kost að taka þátt í þessum þjóðarsáttarsamningum sem þú ræður um.
Þar kynntist ég Hauki Halldórssyni ágætlega og spjölluðum við oft saman t.d. um landbúnaðinn. Öðrum þingeyingi kynnstist ég þarna í þessari vinnu. Sá maður var Sigfús og var hann þarna sem vörubílstjóri. Hans sonur var þá þegar áberandi stjórn-málamaður í ríkisstjórn. Átti ég margar samræður við Sigfús. . Þessi tími var mér sem háskóli þar sem ég stundaði skemmtilegt og sérlega áhugavert nám.
Þjóðarsáttin kom í veg fyrir kollsteypu sem var ekki ólík þeirri sem við þekktum frá 1983. Eftir það ball gerðu sér allir grein fyrir þeirri staðreynd að það var ekki eitthvað sem við í verkalýðshreyfingunni vildum að fólkið okkar lenti í aftur.
Það tóku ekki allir þátt í umræðunni þar sem tekist var á um það að kortleggja samfélagið, að semja um framhaldið.
Prímadonnurnar, þ.e.a.s. iðnaðarmennirnir í byggingariðnaðinum héldu sig til hlés og reyndu sniðganga þennan gjörning. Þeir höfðu alltaf leikið leik kafbátaforingja og samið eitthvað bak við tjöldin og undir borði. Húsgagnaiðnaðurinn sem ég var fulltrúi fyrir tók fullan þátt. Hagsmunir þessara hópa voru mjög ólíkir.
Þjóðarsátt er eini möguleiki ríkisstjórna á vinstri væng stjórnmálanna til að leysa erfiðar krýsur í samfélaginu. Á meðan hægriflokkarnir hafa fjármagnið á bak við sig og stjórnendur atvinnufyrirtækjanna hefur þeirra leið jafnan verið tilskipanaleiðin. Við verðum að skapa sátt um leið með okkar baklandi sem er verkalýðsstéttin í þjóðfélaginu.
Ég er algjörlega sammála þér varðandi verðtrygginguna.
Þegar að Jóhannes Norðdal kynnti verðtrygginguna fyrst vegna vaxta sagði hann, að ef bankar hafa verðtryggingu á lánum þurfa þeir aldrei hærri ársvexti en 1 - 2%. Það voru hans orð.
Eða hvernig hefur eyjapeyinn hugsað sér að vinda ofan af verðtryggingunni þegar verð á íbúðum lækkar í verði?
Ef verðlag á íbúðum fer niður í það sem það var 1998 er þá ekki eðlilegt að lánin fylgi með niður á við?
Þ.e.a.s. verður það þá ekki eðlileg krafa að verðtryggingar greiðslurna verði greiddar til baka?
Slík verðtrygging hlýtur að virka í báðar áttir , eða hvað?
9. nóvember 2008 kl.
Frábær pistill Bensi. Ég er hrædd um að þetta útspil varaformanns jafnarmannaflokksins segi okkur að Samfylkingin er ekki með neina vinnu í gangi til að skoða hvernig hægt er að losna við verðtrygginguna.
Við þurfum að halda þessu á lofti. Einblýnum á óréttlæti verðtryggingarinnar og ráðumst þar með á stoðir þessa óréttláta íbúða- og efnahagskerfis sem við Íslendingar búum við.