Blommi

Oft hefur maður séð athugasemdir við kynvillinga en aldrei þessa.  Að kenna þeim að mestu um ófarir í stríði er að ég held algert rugl.

Hvernig var með Alexander mikla ?  Hann vann nánast allar sínar orustur þó hann væri ram-sódómískur.

Hvernig fór svo Víet-Nam stríðið hjá Kananum ?  Töpuðu þeir því vegna kynvillu hermanna sinna ?

John Sheehan, hershöfðingi, verður að koma með eitthvað annað en þetta.  Karl kvölin er sennilega orðin elliær.

Það er skömm í okkar litla landi að vita til þess að börn líði skort.  Löngu fyrir kreppu var vitað um þó nokkrar fjölskyldur sem lifðu í fátækt.  Stjórnvöld lokuðu fyrir því augunum og sögðu þetta ekki vera til á Íslandi.  Ástand þesara mála hefur versnað til muna undanfarið.  Þetta fólk fær ekki aðstoð hjálparstofnunar nema leggja fram heimilisbókhaldið.  Það mæti hald að verið sé að óska eftir miljóna láni með þessari kröfu, ekki um matarskammta handa fjölskyldum sem ekki tekst að ná endum saman yfir mánuðinn.

Maður tekur út þegar lesið er um mæður sem gráta sig í svefn á kvöldin vegna skorts á heimili, hafa ekki mat handa börnum sínum að morgni.  Það er löngu vitað að í vetur þurti að bæta við matargjafir til þessara aðila, sem eru enn með ákveðið stolt og e það gott.  Það er þá eins víst ef það endist fram að betra ásandi þá verður þetta fólk fljótt að rétta úr kútnum

Þegar ég les svona fréttir þá verð ég dapur, þetta á ekki að getað skeð, en gerir samt.  En það sem gerir mig verulega illan er þegar peningapúkarnir, sem öllu rústuðu, eru að koma fram í fjölmiðla skælbrosandi eftir að af þeim hafi verið afskrifaðar tugir miljarðar.  Þeir brosa líka breitt þegar þeir eru að kaupa sér önnur fyrirtæki eins og ekkert sé, jafnvel verslanakeðjur erlendis.  Þessar skepnur eru siðblindar og eru þeim aldveg sama, þó þeir viti um eymdina hjá einstæðum foreldrum.

Ég vona að móðirin, sem fréttin er um nái að rétta eitthvað úr kútnum og henni bjargað yfir hjallann þangað tll hún getur fengið húsaleigubæturnar.

Ég hafði í hyggju að sá fræi til viðbótar í grasflötina heima svo ég fór á markaðinn til að kaupa grasfræ.  Þegar þangað kom sá ég ódýrar sláttuvélar.  Ég ákvað því að kaupa eina í staðin fyrir þá gömlu sem farin var að bila.  Þegar ég beið- við kassann eftir því að röðin kæmi að mér að borga, snéri sér að mér maður nokkur sem hafði veitt mér athygli um stund og var kíminn á svipinn.  Hann sagði svo við mig:

Þú ert bjartsýnismaður, þykir mér.

—————————————–

Gömul kona var að skoða sig um á markaðnum.  Í því er hún beygði sig niður til að taka upp nokkra banana, kipptist hún við af bakverk og rak upp óp.  Annar viðskiptamaður kinkaði kolli til hennar fullur skilnings og samúðar:

Ef þér finnst bananarnir dýrir, sagði hann, ætturðu að sjá verðið á kjötinu.

Þær hittust í hádeginu, tvær fínu frúrnar, feitar og pattaralegar.

Veistu hvað, sagði Anna.  Ég fór á hundasýningu með púðluna mína og vann fyrstu verðlaun.

Nú, til hamingju með það, sagði Stína.

Já, ég var svo sem ósköp ánægð, en ég ætlaðist þó til að púðlan ynni.

——————————————-

Hefurðu heyrt um hafnfirska strákinn sem gat ekki lengur farið með hundinn sinn í grunnskólann eins og hann hafði gert í mörg ár ?

Nei, hvað kom fyrir ?

Hundurinn útskrifaðist.

Ég svara ekki í símann það sem eftir er dagsins, sagði forstjórinn við einkaritarann.  Þótt einhver hringi og segi að það sé áríðandi, skaltu segja að þetta segi allir.

Seinna um daginn hringdi kona forstjórans og fékk það svar að hann væri upptekinn.

En þétta er áríðandi.  Það er konan hans sem talar.

Þetta segja þær nú allar, svaraði einkaritarinn.

——————————————

Hann sefur aldrei hjá konunni sinni.  Hann segir að það sé ekki viðeigandi að sofa hjá giftri konu….

Hvers vegna ert þú orðin svona magaveikur, spurði læknirinn.

Jú, sjáðu til.  Ég er nefnilega prófdómari í matreiðsludeild húsmæðraskólans.

———————————————-

Það eru fallegir fætur sem þola að starað sé á þá lengur en í 15 sekúndur í einu.  Taktu tímann næst.

Hermaður nokkur, er hafði fengið sér duglega neðan í því, var kallaður fyrir liðþjálfa herdeildarinnar, til að standa fyrir máli sínu.

Í varnarskini mælti hann:  Ég lenti í slæmum félagsskap herra liðsforingi.  Ég átti hálfflösku af Brennivíni, en félagar mínir drukku ekki.

———————————————

Einu sinni í fyrndinni, meðan enn tíðkaðist að hrís væri rifinn til eldsneytis, bar það við að piltur og stúlka voru send ein á hrísmó.  Segir ekki af dvöl þeirra þar.

En um kvöldið, er þau voru komin heim af móunum tók heimilisfólk eftir því að stúlkan var venju fremur fálát og hugsandi.

Er liðið var nokkuð á vökuna segir hún loks upp úr eins manns rómi:  Hvenær á sú kýr að bera, er fékk á í hrísmó í dag ?

Sigríður hafði eignast tvíbura og var að tala við grannkonu sína.

Læknirinn sagði að þetta gerðist bara í eitt skipti af hverjum tvö þúsund.

Þú hefur aldeilis haft nóg að gera, sagði grannkonan.

————————————————-

Konan mín þjáist af minnimáttakennd.  Hvernig fæ ég best tryggt að hún haldi henni ?

Maður einn kemur inn á kaffistofu og teymir á eftir sér risastóran hund.  Hundurinn ranghvolfir í sér augunum og eftir að hafa virt alla viðstadda fyrir sér með blóðhlaupnum augum leggst hann við fætur húsbónda síns.

Stuttu síðar kemur annar maður inn með hund í bandi en sá er gulur á litinn og ekki síður illilegur ásýndum.

Hundaeigendurnir taka tal saman og snúast samræður þeirra fyrst og fremst um hundana og um hundahald yfirleitt.  En loks fara þeir að metast og deila um það hvor hundanna sé nú harðari af sér.  Það endar með því að þeir fara með hundana út í garð og etja þeim saman en hlaupa sjálfir í skjól þegar dýrin rjúka saman.

Örstuttu síðar kemur sá guli trítlandi með leifarnar af hinum í kjaftinum.

Þetta er ægilegt.  Hvar fékstu eiginlega þessa svakalegu skeppnu, spurði sá sem tapaði ?

Ooo, það var í Tangier í Afríku, þar sem menn komu með dýrið og drógu það á eftir sér í keðju.  Ég keypti það og rakaði af því makkann og tók það svo með mér heim….

———————————————

Hvers vegna borðar þú með hnífnum ?

Gaffallinn lekur….

Gvendur sælkeri fór á besta veitingahúsið í bænum og ætlaði að gera sér dagamun.  Hann pantaði afturendann á hreindýri.  Eftir þriggja kokteila bið kemur kemur loks þjónninn með nokkrar kartöflur og spínat á diski og leggur fyrir hann.  Gvendur var hissa og spyr hvar kjötið sé.  Þjónninn beygir sig yfir diskinn, rýnir á meðlætið og segir síðan af hógværri kurteisi þess sem margt hefur mátt þola í starfinu um dagana:

Ja, þér virðist, herra minn, hafa lent á gatinu.

——————————————-

Rússnenskt máltæki:

Ef þú átt góða konu og góð kálsúpa er á borði þínu, áttu ekki að heimta meira.