Fánýtar fabúleringar

Ég ætla að gerast ótrúlega kræfur og spá íslenska liðinu sigri í dag.

Tvær ástæður.

1. Væntingarnar fyrir leikinn eru í algjöru lágmarki og þá er Ísland aldrei betra.

2. Þetta verður ekki mikið verra en það er nú. Þeir hafa engu að tapa.

Kem örugglega hress aftur inn þegar EM-fárið fer á fullt …

Ég hef aldrei séð að kvikmynd fær núll prósent á rottentomatoes.com. Það er að segja, þar til í dag.

Við erum að tala um fyrstu alvöru Hollywood-mynd ársins. Hún heitir ‘One Missed Call’ og skartar Edward Burns og einhverri semi-þekktri leikkonu í aðalhlutverkum. Þetta er enn ein endurgerðin á japanskri hrollvekju.

Ég ætla ekki að fara út í söguþráðinn hér en bendi þó mönnum á þessa merkilegu staðreynd að kvikmyndaárið byrjar alveg skelfilega illa. Það er reyndar fleira sem bendir til þess að kvikmyndaárið 2008 verði afar slæmt þar sem verkfall handritshöfunda mun örugglega hafa talsvert að segja í framleiðslu mynda á árinu.

Hún fær 3,6 á imdb.com og 24/100 á metacritic. Samt náði myndin 4. sæti á aðsóknarlistanum og halaði inn tólf milljónir dollara um helgina. Sýnir sig bara að þessar fáránlegu Hollywood-hrollvekjur skila alltaf gróða, sama hversu ömurlega lélegar þær eru.

Ég hata þessar myndir, myndi ekki nenna að horfa á neina þeirra fyrir mitt litla líf.

Í efsta sæti á listanum er hins vegar gamanmyndin Juno sem fær afar góða dóma. 93% á rottentomatoes.com og 100% í Cream of the Crop. Greinilega gott stuff.

Á morgun verður vika í EM í handbolta í Noregi. Ég held að spennan hjá íþróttaáhugamönnum sé talsverð og stemningin í þjóðfélaginu almennt á eftir að fara stigvaxandi eftir því sem nær dregur.

Oft höfum við Íslendingar löngu búnir að ákveða væntingar fyrir mótið sem er framundan hverju sinni. Enginn bjóst við neinu fyrir EM 2002, væntingarnar voru í hámarki fyrir HM 2003 og svo litlar fyrir EM 2004. Þetta hefur verið eins og gott jójó - væntingastuðull landans.

En ég verð að segja að ég hef ekki orðið var við miklar væntingar í hvoruga átt hingað til. Mér finnst bjartsýnasti maðurinn vera sjálfur landsliðsþjálfarinn. Hann stefnir á verðlaunasæti. Og ég trúi honum alveg enda hefur hann manna best vit á þessu. En ég get ekki sagt að ég hef orðið var við svipað tal hjá einhverjum utan liðsins.

HM í Þýskalandi var bæði frábært og slæmt. Náðum frábærum úrslitum og áttum góðan séns á að leika um verðlaunasæti. En svo töpuðum við síðustu þremur leikjunum illa og lentum í áttunda sæti. Samt var ekki hægt að kvarta mikið.

Sama með EM 2006. Gott mót, hefði getað með smá heppni farið betur en klárlega getað farið verr líka.

Þannig að mér finnst vera svona mellow-væntingar fyrir mótið. Alfreð sagði að 10-12 bestu þjóðirnar í heiminum geta allar unnið hverja aðra og Ísland er ein af þeim. Það þýðir að sæti á topp tíu er ekkert slæmt, en með smá heppni gætum við komist lengra.

Ætli mínar persónulegu vonir og væntingar eru á þá leið að liðið verði laust við meiðsli og verði með lukkudísirnar á sínu bandi af og til. Því það er alveg klárt að liðið hefur getuna til að ná langt.

Fyrirsögnin: Þriðja versta deild í heimi

Svo byrjar greinin: Ísland er í 97. sæti af 100 á lista …

Og svo kemur meira að segja í greininni: Aðeins Kasakstan, Bosnía&Hersegóvína og Aserbadsjan þykja veikari en Landsbankadeildin.

Þetta er spes.

Í kvöld var sagt frá afar viðkvæmu máli í Kastljósinu. Ég ætla ekki að segja mikið um þetta mál og bendi þess í stað þeim sem vilja að horfa á þáttinn á netinu.

En ég segi þó það að allur er varinn góður þó svo að það sé auðvitað galið að teipa börn niður. Miðað við það sem ég heyrði af dómi hæstaréttar í fréttinni gat ég ekki betur heyrt en að dómsorðið hafi hitt naglann á höfuðið.

Það er ekkert að því að segja frá svona málum í fjölmiðlum en það sem verra er að mér fannst ákefð fréttamennskunnar minna meira á Breiðuvíkurgreddu en alvöru fréttamennsku.