Fánýtar fabúleringar

Sigurður Elvar, skeleggur blaðamaður á Mogganum, skoraði á mig til að taka þátt í vínkeðjunni svokölluðu. Tók ég þeirri áskorun með glöðu geði.

Rautt eða hvítt? Ég valdi hvítt. Og sé ekki eftir því í dag.

Það kom mér skemmtilega á óvart að ég fékk flösku af Grüner Veltliner sem er langalgengasta þrúgan í Austurríki. Flaskan kom frá honum Hubert Sandhofer, góðvini mínum í Burgenland-héraði.

Hér má skjóta því að að ég eyddi tveimur árum í Vínarborg og smakkaði ófá lókalvín. Þau voru góð, rétt eins og þetta.

Hins vegar varð austurrísk vínmenning fyrir gríðarlegu áfalli árið 1985 er upp komst að ófáir víngerðarmenn notuðu frostlög eða eitthvað þvíumlíkt til að gera vínin sín sætari. Þar með virtist fjögur þúsund ára vínmenning farin út um gluggan í einni svipan.

En þetta varð til þess að Austurríkismenn tóku vínframleiðslu sína í gegn og það hefur komið þeim til góða. Vínin eru yfirleitt betri og hafa á undanförnum árum aftur öðlast viðurkenningu vínheimsins.

Hubert góðfélagi minn kann að gera gott vín. Ég ætti líka að vita það enda sprenglærður eftir að hafa setið kvöldnámskeið Sigmars B. Haukssonar í vínsmökkun árið 1998.

Vínið er milt og rennur ljúflega niður. Það er alls ekki of yfirþyrmandi og er bara mátulega sætt. Það hentar sérstaklega vel með mat, til að mynda góðri humar- eða skelfiskssúpu. Þó svo að Sigmar kenndi mér örugglega margt gott hef ég ekki hugmynd um hvort það sé góð eik í þessu eða einhver álík þvæla. Ég veit bara að þetta er létt og gott vín sem er líka gott á bragðið.

Ég á víst að skora á næsta mann í vínkeðjunni. Sá heiður fellur á góðfélaga minn Henry Birgir Gunnarsson sem veit meira en flestir um hin fjölmörgu eðalvín heimsins.

Kem örugglega hress aftur inn þegar EM-fárið fer á fullt …

Rakst óvænt á myndskeið af Grétari Rafni Steinssyni, leikmanni AZ Alkmaar í Hollandi, á YouTube. Fleiri fylgdu í kjölfarið og er þetta rakin snilld. Drengurinn er greinilega mikill húmoristi.

Byrjum á þessu - segir sig sjálft:

Hérna tekur hann félaga sinn Stijn Schaars í sjónvarpsviðtal. “That’s the Way the Cookie Crumbles”.

Þetta er ekkert fyndið en samt gaman að sjá hvað drengurinn er sleipur í tungumálinu:

Hérna er hann tekinn í kakóið af einhverjum snillingnum:

Sjónvarpsþáttur í Hollandi. Greinilega stuttu eftir að dregið var í riðla í undankeppni HM 2010. Grétar er í símasambandi og þó ég skilji ekki hvað fer nákvæmlega þeim á milli held ég að aðrir í settinu hafi litlar áhyggjur af Íslandi. Grétar grillar þá á móti með að segja að Holland vann Lúxemborg bara 1-0 og eitthvað fleira í þá áttina. Endirinn á símtalinu er góður.

Og svo mesta snilldin. 59 ára kona tók sig til og setti saman þetta yndislega montage af brúðkaupi Grétars og Manúelu. Enjoy:

Sjöunda season af 24 byrjar í Bandaríkjunum eftir áramót og væntanlega nokkrum vikum síðar á Stöð 2. Þegar sjónvarpsþáttur nær sjö þáttaröðum er hún löngu búin að sanna sig. Hún á nægilega mikið af dyggum áhorfendum til að halda sér á floti og vel það.

Það fór að halla undan fæti hjá 24 strax í seasoni 2. Númer þrjú var að mig minnir enn verri en sú fjórða aðeins skárri. Þá áttuðu þeir sig á einu. Þeir þurfa að hætta að reyna að halda í einhvern smá raunsæisþráð og bara láta áhorfendur fá það sem þeir vilja. Skáldskap og óraunverulegheit og ég veit ekki hvað.

Það var það nákvæmlega sem menn fengu í seasonum 5 og 6. Fyrir mitt leyti er þetta fínt. Ágætis sjónvarpsefni. Ég skemmti mér alla vega ágætlega við að horfa á það því ég fæ nákvæmlega það sem ég býst við. Jack Bauer er eins og hann er og það er hin fínasta skemmtun.

Jæja, dyggir áhorfendur hafa beðið lengi með að sjá hvað sjöunda season hefur í för með sér. Í gær var í Bretlandi heimsfrumsýndur tveggja mínútna trailer (forsmekkur) af því sem koma skal.

Ég stenst þó ekki mótið og gef eftirfarandi vísbendingar:

CTU er ekki lengur til.

Jack Bauer þarf að svara til saka í the US Senate eða eitthvað álíka.

Að sjálfsögðu er ný ógn sem stafar að Bandaríkjunum - en það er enginn venjulegur terroristi sem er á bak við hana. Heldur gamall samstarfsfélagi Jacks …

Horfið á herlegheitin hér:

http://videos.24fans.net/uk_trailer/

PS. Þessi trailer verður ekki sýndur í Bandaríkjunum fyrr en í næstu viku.

Margir hafa rætt og ritað um aðstöðu hinnar íslensku skrifandi pressu á landsleik Íslands og Spánar. Ég fór engan varhluta af þeirri aðstöðu sem okkur var boðið upp á.

En eins og áður hefur komið fram var ég ekki að skrifa á meðan leiknum stóð og því leyfi ég félögum mínum að eiga orðið í þessum slag.

Annar slagur við KSÍ í tengslum við landsleiki hefur verið aðgengi blaðamanna að leikmönnum og þjálfurum eftir leik. Ég skil vel að KSÍ þurfi kannski að uppfylla einhverjar öryggiskröfur og staðla hvað þetta varðar og ekki hægt að hleypa öllum blaðamönnum að í einu.

Fréttablaðið fer í prentun öllu jöfnu klukkan 22. Þegar leikur byrjar kl 20 er því eins gott að hafa snör handtök. Við gátum í raun ekkert stólað á að ná í viðtöl nógu snemma til að koma því í blaðið. Þar kemur að hörkunni.

Eftir leik náði ég að vinda mér upp að Grétari Rafni áður en hann fór inn í búningsklefa og tók við hann afar dýrmætt viðtal. Viðtal sem komst inn í blaðið í tæka tíð. En starfsmenn KSÍ komu þá aðvífandi og húðskömmuðu mig fyrir að brjóta reglurnar. “Eiríkur, ÞÚ ÁTT AÐ VITA BETUR!” var hrópað að mér.

KSÍ, ÞÚ ÁTT AÐ VITA BETUR!

Og það vita allir nákvæmlega hvað ég er að tala um. Samstarf milli KSÍ og íþróttafréttamanna er í algjöru lágmarki. Það er ekkert gert til að liðka fyrir neinu. Það eru bara reglur KSÍ sem gilda og það sem samtökin segja, skal standa sama hvað tautar og raular.

Ég kalla á meira samstarf milli SÍ og KSÍ. Þá sérstaklega við okkur skrifandi pressu sem eru á svona miklu deadline-i. Sjónvarpið og Sýn fá menn í viðtöl strax eftir leik til að koma því í beina útsendingu og fréttatíma. Af hverju fáum við á Fréttablaðinu ekki viðtöl til að koma því í blaðið. Er einhver munur á þessu?

Henry vinnufélagi minn er maðurinn í dag. Hann er Bolur Bolsson og sýndi á einni viku hvernig hægt er að gerast vinsælasti moggabloggari landsins. Um framtak hans má lesa hér.

Ég fylgdist með þessu frá upphafi og hef sjaldan skemmt mér eins vel. Ég hef átt mjög erfitt með mig undanfarna viku að geta deilt þessu bara með þeim fáu sem vissu af þessu. Ég hvet alla til að lesa í gegnum bloggið og þá sérstaklega öll kommentin sem komu með færslunum. Þau voru mörg hver alveg drepfyndin, sérstaklega frá þeim sem tóku Bol alveg grafalvarlega. Við höfum skemmt okkur gríðarlega vel yfir þessari lesningu undanfarna viku.

Ég er kominn með upp í kok af þessu Moggabloggi. Steininn tók úr þegar einhver María fór að kommenta einhverja tóma steypu á formúlufærsluna mína. Mikið svakalega fór það í taugarnar á mér, það komment - alveg í mínar fínustu.

Svo þegar stjórnendur Moggabloggsins eyddu blogginu hans Bols átti ég ekki til orð. Þeir vissu greinilega upp á sig sökina og opnuðu bloggið aftur skömmu síðar - þá meingallað eins og sést á blogginu í dag. Hverslags hroki er þetta eiginlega? Æ já, Moggahroki.

Þetta er því um leið síðasta færslan mín á moggablogginu og fyrsta færslan á nýja blogginu mínu. Hér mun ekkert fréttablogg eiga sér stað.

Ég viðurkenni fúslega að hafa fréttabloggað stöku sinnum. Þau mistök munu ekki eiga sér stað aftur.

Tja, ekki nema í þetta eina skiptið. Svona til að heiðra framtak Bols/Henrys (ég semsagt linkaði þessa færslu við einhverja frétt á Victoriu Beckham á Moggablogginu).