Þetta er eiginlega orðið svona hálfpartinn dagbókin mín ,sem er bara frábært fyrir mig að fá að leysa aðeins um hugsanirnar í hausnum á mer.
En aðalatriðið er að Ellu Dís líður enn vel og er ég svo þakklát og ánægð með það ,einnig er Mia að dafna vel og orðin 3 mánaða,Jasmin er reyndar veik núna en er að hressast akkurat núna synist mér ,en hún er rossalega sjaldan veik og er það alltaf stutt varandi þannig ég er sátt.
TAKK allir fyrir ykkar óendanlegan stuðning í ummælinum ,mer þykir mjög vænt um það. En þegar ég sá hvað ein kona segir um mig þá verð ég að viðurkenna að mér sárnaði og fékk pínu sting í hjartað , því já eins og ein sagði að hún getur ekki átt eða hafa gengið í gegnum að eiga veikt barn sem var einu sinni haupandi um ,klappandi saman höndum og leikandi sér eins og hver annars krakki um eins árs aldur gera, siðan eins og smellt saman fingrum breytist allt, barnið mitt hættir að verja sig þegar hún dettur,missir tönn útaf því,missir allan mátt sinn og það hratt ,getur ekki hreyft neitt nema augun og þarf að fá hjálp við að anda allan sólarhringin og sogvél til að soga upp munnvatn og slím,að horfa á barnið sitt svona bjargarlaus og lamaða er eitt það ömurlegasta sem gæti komið fyrir móðir og föður og vona ég að læknavísindin séu að þróast svo vel að bráðum hofum við lausnir fyrir þá veika og meðferðir sem hjálpa lífsgæðum þessara einstaklinga þannig sem allra fæstir þurfa að þjást sem minnst við veikindi sín!!!!!!
En ég neita að gefast upp og mun ég aldrei gefast upp á barni mínu og mun ég gera allt sem til þarf þó að það kosta alla mína æru ,stolt og líf mitt,mér er sama um hvernig ég er seð af öðrum í þessu ferli og hvort ég mun reita einhvern til reiði ,því það eina mikilvæga er að barnið mitt fái þá alla hjálp sem gæti finnst í þessum heimi,og eins og alltaf er slíkar ferðir og meðferðir dýrar og mun mér alltaf finnast jafn erfitt að biðja og betla um peninga en það er víst það sem heimurinn snýst um,peningar og getur maður ekki lifað á n þeirra,en er sanngjarnt að fátækir deyja eða þjáist því þeir hafa ekki ráð á hjálp eða meðferðum, ekki finnst mér það og vona ég að geta fundið lausn fyrir fólk í okkar stöðu einn daginn!!
En ég vildi óska að ég þyrfti ekki að standa í þessu og væri bara úti með stelpunum mínum í vatnsslagi eða einhverju álika í þessu líka yndislega veðri,en það gerist bara í draumum mínum núna.
Lífsviljinn í Ellu Dís er mikill og veit ég að ég er ekki að halda barninu mínu á lífi fyrir mig,ég veit það að hún vill lifa,ég sé það í augunum hennar og þessu yndislega litla brosi sem hún nær að gera til mín,hvað hún er dugleg að fylgjast með öllu sem er að gerast í kringum hana þótt hun geti ekkert tekið þátt og ekki sagt neitt,og ég veit að þangað til hjartað hennar gefst upp ,gefst ég ekki upp og veit ég að hun stólar á mig og mun ég aldrei bregðast henni,né hinum stelpunum mínum og gæfi ég líf mitt til að hjálpa þeim!!!
Mér langar svo að þakka ömmu Dóru og afa Móses fyrir stuðningin,og þykir mér svo vænt um það og ég veit að allir í fjölsk mundu hjálpa fjárhagslega ef þau gætu það en það eru víst erfiðir tímar í dag,og fólk á valla fyrir reikningum.
Mér finnst svo leiðinlegt hvað sum börn og fjölsk þeirra eins og mitt fá litla aðstoð og styrk frá ríkinu og frá félögum til aðstoðar þeirra, eins og t.d bað ég Umhyggju að styrkja okkur og gátu þau einungis styrkt um 500þús sem er dropi í hafið þar sem ég hef þurft að borga um 20 millj i sjukrahuskostnað erlendis og vanta um 4 milljonir fyrir frekari meðferð og flugi,einnig hef ég leitað til TR,Heilbrigðisráðherra en ekkert,engin stuðningur,ekki misskilja mig ég er rosa þakklat fyrir það sem ég get fengið en ég er bara að benda að manni er oft stillt upp í horn,en mestan stuðning fjárhagslega hef ég fengið frá ykkur,mínu kæru samlendur og afa og ömmu en án þeirra og styrk frá fyrirtækinu Sæfang hf í Grundarfirði hefðum við aldrei komist til USA i fyrra og bjargað lífi Ellu Dísar,takk takk takk takk…ég get ekki sagt það nogu oft en ég vona að þið vitið öll að ég er mjög þakklat og segi það ávallt bænum minum á kvöldin!!!
það er svo miklu meira sem mér langar að skrifa um en ég er eitthvað þreytt í kvöld og alltaf að deyja úr vöðvabólgu, en ég er alltaf á leiðinni í heita pottinn en næ því aldrei,en það kemur…einhverntimann…hehehe;)
risaknús
Ragna og co xoxox
ein ný mynd af Ellu í kerrunni sinni,
