Það sem skiptir máli
Það er gott til þess að vita að sumir verji tíma sínum í það að gera eitthvað sem skiptir máli. Mér finnst þessi frétt um Pál Steingrímsson einstaklega athyglisverð á þessum degi þar sem ofurlaun og endalausar upptalingar á skattkóngum og drottningum, og vangaveltum um hverjir græði mest af péééníngum, eru mest áberandi. Það er frábært að einhver skynji að drifkarfturinn og eljan er hjá kríunni og umhyggjusemin hjá æðarfuglinum frekar en hjá Kaupþingi eða Alþingi. Það er huggulegt til þess að vita að maður eigi von á bíói um sinn uppáhaldsfugl kríuna og æðarfuglinn blessaðan. Ég hlakka mikið til - mikið meira til en ef von væri á mynd um Hreiðar Má eða Björgúlf eða einhvern sem þénar 283338390056000340 milljónir. Og ég hugsa að þeir séu sammála mér. Áfram Páll Steingrímsson!
Fært undir Kvikmyndir, Menning og listir, Samfélag þann 31. júlí 2007 af gb | 0 ummæli
Gesta(pó)bók
Ungir sjálfstæðismenn með gestabók fyrir snuðrara
Sniðugt hjá ungum sjálfstæðismönnum að fara með þessa gestabók til tollstjórans - þar í ætla þeir að reyna að safna upplýsingum um forvitið fólk. Slíkt hefur oft verið gert áður. Mig grunar reyndar að þegar upp verði staðið og bókinni flett síðar verði helst í henni nöfn ungra sjálfstæðismanna. Vegna þess að engir eru eins mikið að snudda hjá Tollstjóraembættinu á þessum árstíma og þeir; allavega berast árvissar fréttir af þeim þarna um þetta leyti árs í öllum fjölmiðlum. Þetta fer að verða jafn sjálfsagt fréttaefni og þegar sagt er frá því að fyrsti jólasveinninn sé kominn til byggða á föstunni (með þeim fréttum er þó verið að gleðja börnin).
Fært undir Samfélag þann 31. júlí 2007 af gb | 1 ummæli
Nærbuxur í ríkiseign
Sá á RÚV í kvöld að stórkostleg rýrnun á sér stað á nærbuxnalager Ríkisspítalanna. Böndin berast að sjúklingum sem ku fara heim í nærbuxum í almannaeigu, líklegast einnig sokkum og nærbolum. Þegar ég hef þurft að liggja á sjúkrahúsi hef ég varast það sem heitan eldinn að nota þessar nærbuxur þeirra (okkar allra) - sniðið á þessu er með einhverjum þeim mestu ólíkindum sem hugsast getur. Mér detta alltaf í hug fallhlífar þegar ég sé þessi ósköp. Og svo sagði blessaður maðurinn sem var til svara fyrir sjúkrahúsin í fréttinni að á undanförnum árum hafi þeir verið að bæta við sig í stærstu stærðunum. Ég veit ekki hvar þetta endar, ég vona a.m.k. að ég sleppi við að leggjast inn í bráð. Þó ekki væri nema til að sleppa við að vera færður í flottroll þarna neðanvert.
Fært undir Heilbrigði, Minningar, Samfélag þann 30. júlí 2007 af gb | 4 ummæli
Loksins
Þetta sinnep hef ég ekki séð hérlendis í mörg ár, veit ekki um neina búð sem enn selur þetta frábæra góðgæti. Það lá því í hlutarins eðli að biðja félaga minn Michael um að koma með einhvern slatta af þessu til landsins. Hann varð við þessari beiðni og nú fæ ég loksins að maka þessu á nýjan leik á t.d. samlokur. Ég er mikill sinnepsaðdándi, og hef étið margt eðal sinnepið um ævina. Colmans´s Mustard er samt alltaf best. Það væri gaman að vita hvað varð þess valdandi að maður hætti að sjá þessa vöru í íslenskum búðum
Fært undir Matur og drykkur þann 30. júlí 2007 af gb | 2 ummæli
Í kvöld og næstu kvöld
……. munu margir leggjast á koddann sinn með tár á hvörmum. Við vitum öll að nú eiga margir í okkar litla landi um sárt að binda - kannski geta þeir/þær ekki einu sinni hallað höfði á koddann sinn. Kannski vaka þau bara og stara í tómið í leit að svörum. Það er ekkert skrítið. Við getum gert okkar. Við getum beðið okkar æðri mátt um að vera með- og hjá þeim sem nú horfa í gegnum móðu og myrkur. Við getum ekki bara gert svo; við eigum að gera það!
Fært undir Samfélag þann 29. júlí 2007 af gb | 0 ummæli
Father Brown
Það er óhætt að mæla með sakamálasögunum sem G.K. Chesterton (1874-1936) skrifaði um Father Brown. Chesterton mun hafa skrifað 49 sögur um kaþólska prestinn Brown sem af miklu innsæi og fádæma ráðsnilld ræður hverja gátuna á fætur annari. Fyrsta sagan birtist árið 1911 The Innocence of Father Brown. Brown er yfirleitt fámáll og kemst til botns í málunum með yfirvegun og skilning á mannlegu eðli að vopni. Einhverja eiginleika hefur hann hlotið í arf frá sjálfum Sherlock Holmes - þó er sjaldnast neitt ótrúlegt við það hvernig Brown leysir gáturnar. En þess ber að sjálfsögðu að geta að sjálfsagt eru engar þær breskar leynilögreglusögur til sem ekki hafa eitthvað sótt til Holmes - eða öllu heldur skapara hans Conan Doyle. Sögurnar um Brown héldu áfram að koma út allt til 1935 en ári seinna lést höfundurinn. Eitthvað af þessum sögum er fáanlegt í bókabúðum hér - t.d. hef ég öðru hvoru rekist á safn þeirra í flokknum “Wordsworth Classics”, oftast á spottprís og vel þess virði að kaupa og lesa.
Fært undir Bókmenntir þann 29. júlí 2007 af gb | 0 ummæli
Hundapössun
Kunningjafólk mitt átti einu sinni hund. Af stórmennsku minni bauðst ég til að passa hundinn fjórum sinnum á ári - þeim að kostnaðarlausu. Þau tóku þessu fagnandi í fyrstu en svo dofnaði sá fögnuður - það gerðist þegar í ljós kom að ég var til í að passa hundinn á mínum forsendum en ekki þeirra. Ég var yfirleitt alltaf til í að passa hundinn fyrsta þriðjudag í febrúar, níunda apríl og fyrsta október, en ef hundurinn gerði sig líklegan til að fara á lóðarí um miðjan desember tók ég þá vakt líka (pössunarlega séð - ekki lóðaríið). Auk þessa bauð ég upp á eina aukapössun tuttugasta og níunda febrúar ár hvert. Ég man ekki hvað hundurinn hét - tek það þó fram að hann var ekki nefndur eftir neinum af guðspjallamönnunum - mig minnir að hann hafi heitað Kátur eða Lappi eða Blair. Man þetta bara ekki - en það var klárlega gott hundsnafn.
Þessi pössun mín varð ekki langlíf - þar kom þó ekki til lakur vilji minn til að gegna skyldum mínum. Þvert á móti var það hundurinn sem tók upp á því að bíta fé. Hann var í sumarbústaðaferð og var þessvegna skotin á færi af blindum bónda undir Eyjafjöllunum, með búlgörskum rifli. Ég kom engum vörnum við - enda gerðist þetta í júní. Reyndar höfðu þau beðið mig um að passa hundinn áður en þau fóru þessa ferð. Ég gat ekki komið því við - fannst reyndar þessi beiðni þeirra frekja - ég var akkúrat á þessum tíma að æfa viðbrögð við borgaralegri óhlýðni við Kópavogslækinn ef vera skyldi að Gunnari Birgissyni kæmi í hug að láta virkja - og ef vera kynni að Seivíng Æsland setti sig upp á móti því.
Fært undir Samfélag, Stjórnmál þann 29. júlí 2007 af gb | 1 ummæli
Geimfarar á fylleríi
Einu sinni var - manni er sagt að það hafi lagast - “konstant” fyllerí á Rússneskum flugmönnum. Ég minnist þess ekki að hafa lesið um að Rússneskir geimfarar svifu um loftin blá í annarlegu ástandi.
Nú berast fréttir af því að geimfarar hjá því virðulega batteríi NASA séu oft að glerja sig á versta tíma fyrir NASA - sjálfsagt á besta tíma fyrir viðkomandi geimfara. Mér er svo sem nokk sama hvort Amerískir geimfarar drekki meira eða minna brennivín en ég vil síður að einhverjar geimskutlur eða ferjur lendi í garðinum hjá mér í Safamýrinni eða krassi a la 9/11 á klukkuturninum hér á Hólum.
Hitt er svo vert allrar athygli, og kannski NASA ætti að skoða, hvort að það séu einhverjir möguleikar á því að það sé hægt að fá óbrjálað fólk eða edrú til þess að rassakastast út í óendanlegar víðáttur geimsins og vita ekkert hvort það mæti grænum köllum á leiðinni eður ei.
Fært undir Heilbrigði, Tækni og vísindi þann 28. júlí 2007 af gb | 0 ummæli
Verðlag á Íslandi
Verðlag á íslenskri matvöru hefur ekki breyst mikið í samanburði við nágrannalandið Ástralíu ef marka má vin minn Michael. Hann hefur afar mikin áhuga á mat - og elskar að borða (fékk saltað hrossakjöt í gær og líkaði stórvel, aldrei bragðað þarfasta þjóninn fyrr). Michael hefur líka yndi af því að ganga um matvöruverlsanir og kíkja á verðlag og framandi rétti. Hann var hér síðast fyrir um það bil 10 árum - þá gat hann fundið eina tegund af matvöru sem var til mikilla muna ódýrari hér en í Ástralíu. Hann hefur nú aftur gert svipaða “verðkönnun” og aftur er það sama tegundin sem má kaupa hér á spottprís miðað við heimalandið. Varan sem um ræðir er kavíar - grásleppuhrogna kavíar (Lumpfish caviar) - þessi fína munaðarvara í glerkrukkum. Þessi kavíar tegund er víst óheyrilega dýr hjá þeim þarna niðurfrá. Þannig að hvað sem má segja um Haga og ASÍ og Hagstofuna og alla þá þrætu - þá hefur Michael Eustace fellt sinn dóm: Hér er helvítis okur á öllu nema kavíar!
Fært undir Matur og drykkur, Samfélag þann 27. júlí 2007 af gb | 0 ummæli
Hvar er Libby?
Stundum getur stórkostlegur misskilningur oltið af stað og varað lengi. Í gær fór ég til Akureyrar til þess að sækja vini mína, hjónin Michael og Libby. Þau eru Ástralir en búa um þessar mundir í Englandi og hafa komið einu sinni áður til Íslands fyrir ca. 10 árum.
Ég var svona á rölti fram og til baka inn og út úr flugstöðinni til að drepa tímann. Allt í einu er kallað: “Gummi!” Ég varð afar glaður, þarna stóð sá stutti Ástrali Michael Eustace, bankamannaþjálfari og leiklistarfræðingur með meiru. Það urðu fagnaðarfundir. Ég leit svo í kringum mig og spurði:
“Hvar er Libby?”
Hann svaraði um hæl og klappaði á töskuna sína: “Ég minnkaði hana og stakk henni í töskuna með nærbuxunum og myndavélinni.”
Ég hló - skimaði svo í kringum mig. Michael, tók töskuna upp og bjóst til að ganga af stað. Ég stóð kyrr.
“Eftir hverju bíðum við?” sagði hann.
“En - Libby, fór hún að pissa?” spurði ég.
“Libby?” hann var eitt spurningarmerki í framan.
“Já” - ég var sennilega líka eins og spurningarmerki.
“Libby er ekki hér.” segir hann þá og horfir á mig í forundran.
“Ha?”
“Libby er ekki hér en ég átti að færa þér bestu kveðjur og knús frá henni - hún hefði svo gjarna viljað koma en, hún varð að vera í vinnu á þessum tíma. En það er nú langt síðan hún sætti sig við að hún kæmist ekki núna.”
“Ætlaði Libby aldrei að koma?” nú var ég alveg forviða.
“Nei, hélstu það?”
“Já.”
Við höfum verið í e-mail sambandi í mörg ár, og mjög reglulega síðustu tvo mánuði vegna þessarar heimsóknar, einhvernvegin stóð ég alltaf í þeirri meiningu að þau væru bæði að koma í heimsókn - gekk alltaf út frá því. Hann taldi alltaf að ég vissi að það væri bara hann sem kæmi að þessu sinni - gekk alltaf út frá því. Þó að Libby sé auðvitað sárt saknað munum við Michael auðvitað skemmta okkur hið besta, rifja upp gamlar minningar og skoða okkur um.
ps. samtalið að ofan fór fram á ensku en er hér birt í íslenskri þýðingu minni vegna þess að í því koma fyrir flókin orð sem ég er ekki viss um að ómenntaður almenningur sem les þetta blogg hefði með nokkru móti getað skilið. Má þar nefna enska útgáfu orða svo sem: ”ha” og “já” og “pissa”.
Fært undir Vinir og fjölskylda þann 26. júlí 2007 af gb | 1 ummæli
Næsta síða »
Guðmundur Sveinbjörn Brynjólfsson.