Noli me tangere » Bókmenntir

Væri ekki nær að þeir sem þola píslirnar

www.visir.is Ráðherrar lesa úr Passíusálmunum

. . . læsu.

Í stað þess að kalla í kvalarana ár eftir ár!

Og þó? Ég sé að Guðlaugur Þór á að lesa 13. sálminn - Um falsvitnin.

Og í hlut Álfheiðar Ingadóttur kemur sá 24. en þar segir á einum stað:

Hræsnin mun sízt þér sóma.

Fært undir Bókmenntir, Fréttir, Menning og listir, Samfélag, Spilling, Stjórnmál, Trúarbrögð þann 15. febrúar 2010 af gb | 0 ummæli

Það má þó hlægja að Bör Börsson

www.visir.is Kröfur á Kjalar afskrifaðar í efnahagsreikningi Arion banka

En þetta er bara ógeð:

Ekki er óeðlilegt að almenningur velti því nú fyrir sér hvers vegna Ólafur, sem hefur stöðu sakbornings í rannsókn sérstaks saksóknara á hlutabréfakaupum sjeiksins Al-Thani í Kaupþingi, hafi fengið að kaupa Samskip á meðan bankinn gerir ekki ráð fyrir að fá neitt upp í 88 milljarða króna kröfu á hendur félagi í hans eigu.

Og vel á minnst: Er nokkuð annað sem liggur eins þráðbeint við núna eins og gefa Bör Börsson út á ný?

Hann hafði keypt alt sem hönd á festi, alt sem hann sá, því að nú var Bör Börsson farinn að skilja það, að “útvíkkuð umsetning” var það eina sem hann gæti fleytt sér á. (Úr Bör Börsson, þýðing Helgi Hjörvar)

Fært undir Bókmenntir, Efnahagur, Fréttir, Samfélag, Spilling, Umræðan þann 11. febrúar 2010 af gb | 0 ummæli

Auðvitað eru þetta svona bréf

www.visir.is Tólf fengu andmælabréf

. . . þetta er kjarni málsins:

Þeir geingu í timburstofu júngkærans þar sem þilið var sprúngið og hafði fallið inn skriða úr veggnum á einum stað, mold, grjót og vatn, settust á kistu hans, en sumir á rúmfletið, drógu fram skjöl sín og sýndu honum, og mikið rétt, bréfið var í alla staði gott og gilt, gert á Eyrarbakka, undirskrifað og vottfest. Hann hafði selt höfuðbólið, áttatíu hundraða jörð, fyrir hundrað og sextíu ríxdali, fjörutíu voru greiddir, fjörutíu skyldu greiðast við afhendíng jarðarinnar, sem átti að fara fram í dag, afgángurinn á næstu tíu árum. Hús og áhöfn hafði Vatnsbóndinn rétt til að kaupa við virðíngarverði, og tóku nú að bera fram spurníngar um góðs þetta, en júngkærinn svaraði fáu til, sagðist ekki hafa lagt í vana sinn að telja kvikfé, skyldu þeir spyrja fjósakellínguna um nautgripi, en sauðfénað gætu þeir skygnt í högum ef vildu. Þeir spurðu hvort hann vildi brennivín, en hann afþakkaði.

Þetta eru bréf um sölur og svik í óráði gjörð.

Fært undir Bókmenntir, Fréttir, Saga, Samfélag, Spilling, Stjórnmál, Umræðan, Óflokkað þann 10. febrúar 2010 af gb | 0 ummæli

Tvöþúsundvandinn

Eða var það kannski skrifað 2000 vandinn? Ég man það ekki.

Svo var það Friður 2000 - sem kom reyndar ekki 2000 vandanum beint við. Og fíkniefnalaust Ísland fyrir árið 2000 - sem kom heldur ekki 2000 vandanum við en var bein afleiðing fíkniefnavandans sem hafði ekkert að gera með Frið 2000. Svo var það rifrildið um aldamótin - sem allir beturvitringar höfðu á skoðun og hafa enn og hafa gengið í endurnýjun þvarglífdaganna nú þegar þrátta má um það hvort áratugur sé líðinn af nýrri öld.

Og svo var það tvöþúsundkallinn sem maður sér nánast aldrei. Þessi með Kjarval.

Þetta er tvöþúsundasta blogfærslan mín.

Fært undir Alþjóðamál, Bókmenntir, Dýrahald, Efnahagur, Ekki mín fjölskylda, Ekki mínir vinir, Ferðalög, Fjölmiðlar, Fréttir, Heilbrigði, Heimspeki, Kvikmyndir, Leiklist, Lögfræði, Matur og drykkur, Menning og listir, Minningar, Nám, Rasismi, Saga, Samfélag, Slúður, Spilling, Stjórnmál, Trúarbrögð, Tækni og vísindi, Tíska, Tónlist, Umhverfi, Umræðan, Vinir og fjölskylda, Áróður, Íslenska, Íþróttir þann 7. febrúar 2010 af gb | 2 ummæli

Salinger allur

www.visir.is Höfundur Bjargvættarins í grasinu er látinn

J.D. Salinger hefur nú kvatt heiminn, heim sem hann hafði kvatt fyrir löngu. Bjargvætturinn í grasinu mun halda nafni hans á lofti um ókomna tíð en svo heitir bók hans Catcher in the Rye í snilldarþýðingu Flosa Ólafssonar. Merkilegt hvað varð stutt á milli þeirra meistaranna.

Þessi saga var eitt að því sem manni var gert að lesa í FS - og af því að ég hafði alltaf góða enskukennara - þá voru þær bækur sem þannig bárust upp í fangið á manni oftast góðar bækur. Annað en bölvað jukkið sem ágætir þýskukennarar báru í mann.

Fært undir Bókmenntir, Fréttir, Minningar, Nám þann 28. janúar 2010 af gb | 0 ummæli

Er syrgjandinn dauður?

www.visir.is Dularfulli aðdáandinn lét ekki sjá sig

Þessi heimsfrægi syrgjandi - en samt óþekkti - er kannski dauður? Það er ekki gott að segja.

Ég trúi því að einhver syrgi það að ekki barst hálf koníaksflaska á leiðið hans Poe þetta árið. Einhver hlýtur að hafa drukkið þetta á endanum? Hver?

Er það ekki bara efni í smásögu? Gotneska smásögu í anda Poe?

Fært undir Bókmenntir, Fréttir, Matur og drykkur, Menning og listir, Saga, Trúarbrögð þann 21. janúar 2010 af gb | 0 ummæli

Lestrartörn

Nú er mikil lestrartörn hjá mér. Og bætist sá lestur við hefðbundinn lestur sem fer fram í rúminu eða á öðrum góðum stöðum heima hjá mér. Þá er ég reyndar að lesa annað.

Ég verð ekki var við annað en að fólki líki vel bókin mín, Þvílík vika, þar sem ég kem og les upp. Í gærkvöldi var ég í Bókakaffinu hjá Bjarna Harðar á Selfossi. Í morgun var ég á æskuslóðum og las fyrir unglinga og kennara í Stóru-Vogaskóla á vegum bókasafnsins þar. Á sunnudaginn verð ég í Keflavík í listasal Duushúsa á vegum bókasafnsins í Reykjanesbæ og síðar þann sama dag eða um kvöldið á Rósenberg í höfuðborginni á vegum Forlagsins. Í næstu viku bætast svo við nokkrir skólar hér og þar.

Fært undir Bókmenntir, Menning og listir, Samfélag, Íslenska þann 4. desember 2009 af gb | 1 ummæli

Loddari afhjúpaður í beinni

Bara að prófa.

Sá að færsla með þessari yfirskrift hefur loks vikið úr toppsæti þeirra færslna sem mest eru lesnar hér á blogginu.

Vildi leggja mitt af mörkum til þess að hún kæmist þangað aftur. Þessi breyting brenglar tilveru mína.

Svo var ekki neinn hestur!

Í síðustu færslu nefni ég Ilíonskviðu. Fyrstu kynni mín af því bókmenntaverki voru í gegnum teiknimyndasöguflokkinn Sígildar sögur. Ágætur flokkur sem færði manni heimsbókmenntirnar, myndskreyttar, snöggsoðnar - og því miður stundum falsaðar.

Ég keypti mér Macbeth í þessari útgáfu ekki alls fyrir löngu, þar er stuðst við þýðingu Matthíasar Jochumssonar - sem er góð.

En, aftur að Ilíonskviðu í teiknimyndasögunni er hesturinn, hinn frægi Trójuhestur, hvítur á lit og tignarlegur, kynntur til sögunnar undir blá lokin. Mér fannst þetta fjandi flott og einsetti mér að lesa Ilíonskviðu þó síðar yrði - þó ekki væri nema til að fá nánari útlistingar á hrossinu.

Svo var það mörgum árum síðar og einhverjum bíómyndum að ég settist í tíma í Háskóla Íslands og hóf skipulagðan lestur á þessu öndvegisverki undir handleiðslu meistara Kristjáns Árnasonar. Ég keypti Ilionskviðu og Óddyseifskviðu í grænu, ljótu, bandi hjá Bókaútgáfu Menningarsjóðs - á útsölu því þá voru fasistarnir að leggja það batterí niður.

Ég hafði ekki lesið lengi þegar einhver vitringur - betur lesinn (þá) en ég í heimsbókmenntunum - færði þetta í tal við Kristján að Ilionskviða væri hestlaus (í þeim skilningi). Mér þótti illt að heyra þessi tíðindi en slaufaði þó ekki náminu og klárði kviðuna mér til mestu ánægju - og bý enn að.

Fyrir þá sem ekki nenna að lesa Ilíonskviðu af því að ekki er þar neinn tréhesturinn er rétt að benda þeim á að hann kemur við sögu, í framhjáhlaupi, í Óddyseifskviðu og einnig í Eneasarkviðu Virgils (2. bók). Hinsvegar mæli ég með því við hvern mann að hann lesi Ilíonskviðu og persónulega finnst mér hún miklu skemmtilegri en Oddyseifskviða sem gjarna er haldið meira á lofti.

Hómer höfundur Ilíonskviðu og Óddyseifskviðu.

Fært undir Bókmenntir, Heimspeki, Menning og listir, Nám, Saga þann 26. nóvember 2009 af gb | 0 ummæli

Ovidius - Kiljan í kvöld

Mikð var það ljúft og gott að sjá og heyra Kristján Árnason fjalla um Ovid og Ummyndanir hans í Kiljunni í kvöld.

Ég fékk notalega þrá eftir liðnum tíma, þeim tíma þegar Kristján kenndi manni fornar bókmenntir í Háskólanum. Ég man hvernig hann leiddi mann í gegnum Ilíonskviðu Hómers, það var mikill yndislestur. Margt fleira grískt og rómverskt hafði hann fram að færa - það var allt gott. Kristján er frábær kennari og mikill fræðimaður - svo náði ég því einnig að drekka einu sinni með honum á írskum bar í borginni, það var líka mikill skóli.

Kristján Árnason er snillingur, ég hlakka til að lesa þessa nýju þýðingu hans. Þetta er lykilverk sem ég þrælaði mér í gegnum á ensku þegar ég las um harmleikjaskáldin hin grísku í leikhúsfræðinámi mínu í London - ég viðurkenni að þetta var þungt undir tönn á enskunni. Reyndar kölluðu enskir þetta ítarefni og sem slíkt ætlaði ég mér að láta það mæta afangi en þá kipptu smámunasamir breskir prófessorar í okkur og sögðu að “ítarefni ætti líka að lesa”, var þar greinilega annar skilningur á hugtakinu en hér heima.

Fært undir Bókmenntir, Fjölmiðlar, Menning og listir, Minningar, Nám, Saga þann 25. nóvember 2009 af gb | 0 ummæli

Næsta síða »