Skrípaleikur
Öryggisverðir gæta rannsóknarskýrslu
Skrípaleikur og sýndarmennska er það sem kemur upp í hugann við að lesa fréttir af þessu tilstandi.
Fært undir Fréttir, Umræðan þann 15. mars 2010 af gb | 2 ummæli
Bensínið komið í 208,20 !!!
Ég keypti bensín í morgun. 208,20 krónur borgaði ég fyrir, dældi sjálfur.
Ég sé hvergi neitt um þetta í fjölmiðlum, ekki það að ég hafi keypt bensín og heldur ekki um það að ég hafi dælt sjálfur, heldur eitthvað um þessa hækkun!
Er samfélagið orðið svona dofið? Eða, er það bara Olís á Selfossi sem selur bensín á þessu verði? Eða, hvað er í gangi?
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 10. mars 2010 af gb | 4 ummæli
Ég er ekkert viss um
Hugnast hugmyndir um þjóðaratkvæði varðandi sjávarútveginn
. . . að hún væri jafn hrifin af þessum hugmyndum ef hún væri á kosningafundi í Eyjum.
Maður hefur mjög oft á tilfinningunni að Eygló Harðardóttur huggnist eitt í dag og annað á morgun og fari það mjög eftir því hver er að hlusta hvað henni huggnast helst.
Fært undir Stjórnmál, Umræðan þann 8. mars 2010 af gb | 1 ummæli
Stórsigur lýðræðis og réttlætis
Það er magnað að um 60% þátttaka skuli hafa verið í þjóðaratkvæðagreiðslunni í gær og enn glæsilegara að um 93% manna hafi sagt NEI við þeim ólögum sem forseti vor skaut til þjóðarinnar.
Ég segi magnað vegna þess að margir þættir sem hafa áhrif á og auka kosningaþátttöku voru óvirkir með öllu fyrir þessa kosningu. Einnig voru ytri þættir sem voru frekar í mót því að kjörsókn yrði góð.
Fyrst er að telja að ekki voru reknar, fyrir stórfé, auglýsingaherferðir drifnar áfram af spunameisturum og auglýsingafyrirtækjum sem köstuðu öllu frá sér til að keyra upp stemmingu fyrir þessar kosningar. Ekki voru kosningaskrifstofur sem möluðu eins og kvarnir til þágu einum eða öðrum málstað, hringdu í fólk, peppuðu menn upp, hvöttu og keyrðu fólk á kjörstaði ef vildi. Ekki flæddu kosningapésar í stríðum straumum inn um bréfalúgur landsmanna. Ekki voru haldnir vinnustaðafundir eða setið fyrir fólki í verslunarmiðstöðvum. Hér er aðeins fátt eitt talið.
Ekki var kosið í sól og blíðu - eða í versta falli í lúmskum vorþeyinum - heldur var víða um land leiðindaveður sem gerði það að verkum að margir létu eiga sig að berjast þetta, vitandi nokk um úrslitin.
Þá er ótalin fádæma ólýðræðisleg og niðurdrepandi framkoma talsmanna ríkisstjórnarinnar sem töluðu gegn atkvæðagreiðslunni, sölluðu niður virðingu fyrir henni og bundu um leið hendur þúsunda sem eiga við þann sjúkdóm að stríða sem heitir flokkshollusta.
Þessi úrslit eru sigur fólksins í landinu sem lætur ekki segja sér fyrir verkum af misvitrum og sjálfhverfum stjórnmálamönnum. Svo verður heldur ekki framhjá því litið að þessi úrslit eru sigur fyrir forseta Íslands sem treysti þjóð sinni betur en óbilgjörnum ráðherrum, landsölumönnum og agentum alþjóðakapítalismans á Íslandi. Ólafur Ragnar Grímsson á lof skilið fyrir alla sína framgöngu í þessu máli.
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 7. mars 2010 af gb | 14 ummæli
Maður var að vona að ríkisstjórnin hefði lært eitthvað
Gagnrýnir stjórnvöld fyrir að vannýta fjölmiðlatækifærið
. . . en, auðvitað var það óguðleg bjarsýni að láta sér detta eitthvað slíkt í hug.
Hún klúðrar öllum PR tækifærum sem þó rekur eins og spennandi strandgóss upp í lúkurnar á henni. Hún lærir ekki neitt:
en þursinn heimskur þegja hlýtur,
sem þrjóskast við að læra.
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 6. mars 2010 af gb | 0 ummæli
Hann hefði betur setið heima þegar hann var í þessu “samninga”stússi
Svavar Gestsson ætlar líka að sitja heima
Svavar Gestsson sem, eins og menn muna, nennti ekki að sinna því sem hann var af pólitískum vildarvini fengin til að gera hefði betur setið heima oftar og lengur.
Hann hefur sjálfsagt ekki nennu til að fara á kjörstað, enda nokkuð fyrirtæki og getur tekið á þegar menn eru góðu vanir. Þeir menn sem stóðu að þessum volæðissamningi sem nú er verið að vísa út í hafsauga hefðu auðvitað átt að vera fyrstir á kjörstað í morgun, setja X við NEI og sýna þannig manndóm og fagna því að lýðræðið hefur fengið framgang og að kúgararnir hafa fallist á að síðasta samningsgjörð hafi verið ósanngjörn.
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 6. mars 2010 af gb | 4 ummæli
Ólafur Ragnar Grímsson vinnur vinnuna sína
Allir sammála um ósanngirni laganna
Það er annað en hægt er að segja um talsmenn ríkisstjórnarinnar sem ekki bara sitja með hendur í skauti - nema þegar draga þarf einhverja meinta auðkýfinga að landi - heldur vinna gagngert gegn almannahag með blaðri sínu og geðvonskuköstum, svo ekki sé nú talað um hrokann.
Með oflátungsskap tala Jóhanna og Steingrímur niður til þjóðarinnar, fjalla um þjóðaratkvæðagreiðsluna sem marklausa og tilgangslausa. M.ö.o. það sem þjóðin er, í þeirra augum, að sýsla í dag er fánýtt dund hins vitgranna fjölda.
Á einum stað í íslandssögunni var sagt: Þið eruð ekki þjóðin. Þetta hefur nú verið tekið enn lengra af núverandi ráðamönnum sem með gjörðum sínum og framgöngu eru í raun að segja: Þið eruð kannski þjóðin en það sem þið gerið sem þjóð skiptir ekki neinu máli.
Ég fer nú til þess að kjósa. Forseti minn hefur kallað mig til þess að segja álit mitt á gjörðum þess fólks sem í valdhroka sínum ætlaði að leggja á mig og mína óréttláta skuldabagga, bundna af glæpamönnum, ég hlýði kalli forsetans.
Ég segi NEI!
Fært undir Stjórnmál, Umræðan þann 6. mars 2010 af gb | 0 ummæli
En ekki hvað?
Bretar og Hollendingar til í viðræður í næstu viku
Auðvitað fer forsetinn og kýs. Hann hefur jú kosningarétt. Ég þykist viss um að dr. Ólafur Ragnar Grímsson segi NEI. Eins og aðrir skynsamir og grandvarir menn sem setja heill og framtíð þjóðarinnar framar eigin hag eða geðvonsku.
Einhverjir úlfar - góla að forsetaembættinu sem aldrei fyrr - menn með gömul verslunarskólapróf og 7.5 í vélritun vita meira en maður sem hefur öðrum fremur rannsakað íslenska stjórnskipun. Kverúlantar vakna upp og skilja allt í einu eðli stjórnarskrárinnar og skilja þá auðvitað með afar fóknum hætti einföld atriði. Lýðræðishugtakið þekkja menn nú í þaula - en hafa ekki lesið stafkrók um það síðan í 12 ára bekk 1966 - eða bara ALDREI. Öll þessi sjálfsprotna sérfræðiþekking er til komin vegna þess að flokksaginn kallar á að menn finni skýringar fyrir barnalegri hegðun í dag; laugardaginn 6. mars 2010.
Förum í kjörklefana í dag og setjum, X við NEI.
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 6. mars 2010 af gb | 0 ummæli
Guðfríður Lilja skrifar af skynsemi
Tæplega 11 þúsund búnir að kjósa
. . . og ekki í fyrsta sinn - ég leyfi mér undir sömu formerkjum og fyrr í dag þegar ég birti kafla úr skrifum Þórs Saari grein Ögmundar að birta hér grein Guðfríðar Lilju af Smugunni.
Ég veit að hún fyrirgefur mér glæpinn enda málstaðurinn góður:
Styrkjum stöðuna
Ég hef gaman af heimspeki. Það mætti jafnvel segja að ég hafi sérlega gaman að heimspekilegum pælingum um lýðræði. En ég verð að viðurkenna að mér eru óskiljanlegar djúpar útleggingar álitsgjafa um markleysi fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslu í sögu lýðveldisins. Sú þjóðaratkvæðagreiðsla fer einmitt fram á morgun.
MÁLIÐ ER EINFALT
Í mínum huga er málið einfalt. Við erum í miðjum samningaviðræðum í afdrifaríku máli fyrir framtíð Íslands. Það er hægt að tala það mál niður og reyna að gera það marklaust. Vextirnir einir af Icesave ríkisábyrgðinni eru um 100 milljónir á dag. Ætlar einhver að halda því til streitu að slíkt sé smámál? Sumir hafa sagt að ef málið hefði verið samþykkt á fyrstu stigum málsins hefði verið hægt að endursemja síðar, svona eins og ekkert væri. Nú þegar hefðu hins vegar tikkað 5,5% vextir af höfuðstólnum í hálft annað ár. Þórólfur Matthíasson getur kannski reiknað út hversu mörg kennarastörf það eru á ári. Eða rannsóknarstörf við Háskólann?
Á nýju ári breyttist samningsstaða Íslands til góðs eftir margra vikna öngstræti. Hvernig? Jú, málinu var skotið til þjóðarinnar með því að 60 þúsund Íslendingar kröfðust aðkomu að málinu. Nýr og annar gluggi opnaðist út. Bretar og Hollendingar fengust til að setjast aftur að samningaborðinu, enda vill það þannig til að ofar öllu þá vilja þeir samning. Stundum virðist þessi staðreynd týnast í barlómi hérna megin hafs, en þessi er staðan og þá er einmitt hægt að segja í bættri samningsstöðu: „Já, þið viljið samning. Við viljum sanngjarnari samning.“
SKÝRIR VALMÖGULEIKAR
Tökum eitt fyrir í einu.
a) Siturðu heima?
Hvaða þýðingu hefur það að sitja heima í þessari fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslu lýðveldisins? Ég veit ekki með alla fræðingana og heimspekingana og ritstjórana og hugsuðina, en ef ég væri Breti eða Hollendingur að rýna í þjóðaratkvæðagreiðslu þar sem allir sætu heima þá væri mín fyrsta niðurstaða þessi: „Fólki er einfaldlega sama um málið.“
Sumir hafa sagt að betra hefði verið að fyrsta þjóðaratkvæðagreiðsla lýðveldisins fjallaði um mál þar sem raunverulega væri hægt að segja já eða nei. T.d. væri hægt að skjóta því til þjóðarinnar hvort hér ættu að ríkja ein hjúskaparlög í þágu jafnræðis og mannréttinda. Ég verð að viðurkenna að mér finnst mun róttækara að þjóðin kjósi um ríkisábyrgð og útfærslur hennar, segi þar já eða nei. Þjóðþingið á hæglega í fullri sátt að geta komið sjálfsögðum mannréttindalögum til leiðar, í Icesave hins vegar krafðist afgerandi hluti þjóðarinnar þess að fá meiri aðkomu að ferlinu þar sem fólk var ósátt við þá niðurstöðu sem við blasti. Þetta kallast virkt lýðræði.
Er fólki sama hvort fæst betri eða verra niðurstaða í Icesave, hvort eigi að borga 70 milljörðum minna eða meira, hvort eigi að spara niðurskurð ríkisins í velferðarkerfinu næstu tvö árin eða ekki? Nýja Ísland nennir ekki á kjörstað, sér ekki tilgang með því, eru það sterk skilaboð?
Trúir því einhver að þátttaka og niðurstaða í þjóðaratkvæðagreiðslu skipti engu máli í miðjum samningaviðræðum?
Það er aðeins eitt sem gerir þjóðaratkvæðagreiðslu marklausa: Ef enginn mætir. Hverju nákvæmlega þjónar slíkt?
b) Segirðu já?
Ég ætla að hafa þennan kafla stuttan. Nú þegar liggur á borðinu betra tilboð heldur en gömlu lögin segja til um. Já, það er einfaldlega galið að ganga til atkvæðagreiðslunnar nú og segja já. Nema náttúrulega þú viljir krefjast þess að borga meira.
c) Segirðu nei?
Já, ég segi nei. Ég tek undir með Guðbjarti Hannessyni formanni fjárlaganefndar í viðtali við fréttastofu Bloomberg um að það sé eina vitið í stöðunni. Það er merki um að okkur standi ekki á sama og að íslenskur almenningur krefjist betri samninga í þeim samningaviðræðum sem nú standa yfir. Fyrst þjóðaratkvæðagreiðslan fer á annað borð fram er þetta eina vitið.
Ef fólk vill deila um það hvort þessi þjóðaratkvæðagreiðslu hefði átt að fara fram eða ekki, hvort hún sé undarleg eða eðlileg, þá er nærtækt að skrifa áhugaverðar akademískar greinar um málið. Staðreyndin er hins vegar sú að þjóðaratkvæðagreiðslan fer fram. Það er vanvirðing við fólk sem vill fá að kjósa um málið að gera lítið úr atkvæðagreiðslunni; og það er vanvirðing yfirleitt að gera lítið úr lýðræðislegum rétti almennings til aðkomu, rétti sem fólk um allan heim hefur látið lífið fyrir. Og fyrst atkvæðagreiðslan fer fram þá eigum við ekki að gera hana merkingarlausa með því að sitja heima heldur mæta. Mæta og styrkja samningsstöðuna í yfirstandandi samningaviðræðum með því að segja nei. [feitletrun gb]
NÝ STAÐA KALLAR Á NÝ SVÖR
Slík niðurstaða, nei núna, er ekki áfellisdómur yfir þeim sem sögðu já á fyrri stigum málsins, hvort heldur er í tíð fyrri ríkisstjórnar eða þessarar. Við verðum öll að vera nógu stór til að hefja okkur upp úr gömlu hjólfari í nýrri stöðu sem kallar á ný svör. Þau sem sögðu já í annarri stöðu og öðru öngstræti eiga nú að segja nei vegna þess að staðan á borðinu er allt önnur. Hér er verið að kjósa um eitt afmarkað, skýrt mál. Það er ekki verið að kjósa um fólk eða flokka, það er ekki verið að kjósa um ríkisstjórn, það er ekki verið að kjósa um nokkurn skapaðan hlut annað en nákvæmlega þetta, hvort við viljum að gömul samningsniðurstaða í Icesave haldi gildi sínu. Það viljum við ekki af því að ný staða er á borðinu og við viljum betri niðurstöðu. Það getur einungist hjálpað málinu í áframhaldandi samningsferli að fá skýr skilaboð fólksins í landinu um nákvæmlega þetta.
Gerum ekki lítið úr fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslu lýðveldisins, skjótum okkur ekki enn einu sinni í fótinn í erfiðum samningaviðræðum. Styrkjum stöðuna og mætum.
Hér fer Guðfríður Lilja Grétarsdóttir í gegnum það af hverju það er skynsamlegt og sjálfsagt að segja NEI á morgun. Af hverju það er sjálfsagt að halda þessa kosningu og af hverju afgerandi úrslit - þar sem lögunum er hafnað - eru góð úrslit fyrir þjóðina!
Hér er allt sett fram af skynsemi og hógværð enda man ég ekki til þess að Guðfríði Lilju hafi verið fríað málefnalegrar yfirvegunnar eða vits.
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 5. mars 2010 af gb | 0 ummæli
Frábært innlegg Ögmundar
Ég tek mér það leyfi - í nafni þjóðarhags og réttlætis - að birta hér stutt innslag frá Ögmundi sem hann birtir á heimasíðu sinni:
NEI
Ég fagna þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave. Hún er tækifæri til að segja yfirgangs- og fjármagnsöflum að þegar hagsmunir fólks og fjármagns takast á, þá á fólkið að láta til sín taka. Á Íslandi býðst okkur farvegur lýðræðisins til að láta rödd okkar heyrast. Þennan farveg eigum við að breikka og dýpka. Sú viðleitni er hafin.Við erum að hefja vegferð inn í nýja tíma. Inn í opnara samfélag þar sem forræðishyggja víkur fyrir virkara lýðræði. Þetta grætur forræðishyggjan. Hún vill að lýðræðið taki bara til hundahalds og tímastillingu á klukkunni. Fram hefur komið að fjármálaheiminum er líka meinilla við íslensku þjóðaratkvæðagreiðsluna. Hún ógnar veldi peningahyggjunnar. Hún sé fordæmi sem helst megi ekki verða að veruleika.
Þjóðaratkvæðagreiðslan er einfalt mál. Hún er eins og atkvæðagreiðsla um kjarasamning. Ef þú telur að hægt sé að ná betri niðurstöðu en fyrir liggur, þá fellir þú samninginn, segir NEI, að öðrum kosti samþykkir þú.
Atkvæðagreiðslan fjallar um samningsstöðuna, ekki um nein smáatriði. Sáraeinfalt þótt margir reyni að þvæla málið og gera það flókið.
Það er ekkert flókið við það að segja stjórnvöldum í Bretlandi og Hollandi að við viljum láta koma fram við okkur sanngirni; að við segjum NEI við yfirgangi og ósanngirni.
Það er rétt hjá Ögmundi. Þetta er ekkert flókið. En afturhaldsseggir og pólitískir þverhausar vilja gera það flókið, gera þetta að flokkspólitísku þrefi - en það er nokkuð sem þessi atkvæðagreiðsla er ekki og má ekki verða.
Það má heita öfugsnúið að það fólk sem barði potta og pönnur - eða segist alltént hafa gert svo - fyrir góðu ári síðan og heimtaði þá virkara lýðræði, stjórnlagaþing, þjóðaratkvæðagreiðslur og ég veit ekki hvað skuli nú nota hvert tækifæri til að tala niður þetta tækifæri sem við höfum sem þjóð til að segja meiningu okkar!!!
Fært undir Samfélag, Umræðan þann 5. mars 2010 af gb | 0 ummæli
Næsta síða »
Guðmundur Sveinbjörn Brynjólfsson.