Get a life!

Þessi frétt er óhugnanleg.

Foreldrar horfðu aðgerðalaus upp á barn sitt kveljast í mánuð og deyja síðan. “Aðgerðalaus” segi ég, en það er ekki alveg rétt. Þau báðu nefnilega linnulaust fyrir bata barnsins í þennan mánuð, en kom ekki til hugar að leita læknisaðstoðar.

Getið þið ímyndað ykkur að horfa upp á barnið ykkar veslast upp, sjá líðan þess versna dag frá degi og verða vitni að síðasta andardrætti þess, en kalla ekki eftir læknisaðstoð, vegna sannfæringar um að bænir muni lækna barnið?

Hversu mikil þarf sú sannfæring að vera, eftir að hafa horft upp á gagnsleysi bænanna í 30 daga, til að vera ennþá viss um að batinn sé á næsta leiti? Svo viss, að óþarfi sé að leita til læknis?

Mér fallast hendur.

Svo mikil er sannfæringin að eftir andlátið líta foreldrarnir svo á að barnið hafi dáið vegna þess að sannfæring þeirra hafi ekki verið nógu mikil! Móðirin telur meira að segja ennþá að dóttir hennar geti vaknað til lífsins á ný, ef hún getur bara beðið af aðeins meiri sannfæringu.

Mikil er trú þeirra.

Stúlkan sem dó átti þrjú eldri systkini. Þau eru enn í höndum foreldranna. Lögreglan sagðist engin merki sjá um illa meðferð á heimilinu.

Enda er trú dyggð.

Moggavísindi, 18. desember klukkan 10:55:

Yfir 60.000 manns deyja á ári hverju af völdum of mikilla sólbaða, að mati Alþjóðaheilbrigðisstofnunarinnar (WHO). Meirihluti dauðsfalla er út af krabbameinum sem myndast í húðinni vegna skaðlegra útfjólublárra geisla.

Moggavísindi, 18. desember, klukkan 11:04:

Nýjar rannsóknir benda til þess að tengsl séu á milli tíðni lungnakrabbameins og skorts á sólarljósi. Er þetta rakið til þess að líkaminn myndar D-vítamín þegar hann verður fyrir útfjólubláum geislum sólarinnar en D-vítamín virðist hindra vöxt krabbameinsfruma í lungum.

Sennilega er rétt að fara reglulega í sólbað og gæta þess að baðið nái upp fyrir ökkla en samt vel fyrir neðan eyru.

Tölvan þín ver líklega mestöllum tíma sínum í að gera “ekkert“. Til dæmis á meðan þú ert að lesa þetta. Þessi tími gæti nýst vísindunum við rannsóknir á sjúkdómum eins og Parkinsonsveiki, mörgum gerðum krabbameins, Alzheimers sjúkdómnum o.s.frv.

Ef þú getur séð af örlitlu auka niðurhali, nokkrum krónum af rafmagni og þremur mínútum til að setja forritið upp, farðu þá á Folding@home og halaðu niður forritinu. Það ætti að vera sársaukalaust að setja það upp og þaðan í frá muntu ekki taka eftir því — það mun kurteislega halda sér til hlés ef tölvan hefur eitthvað annað að gera. Þú getur valið að nota það sem skjáhvílu (screensaver) en það er óþarfi og í raun dregur það lítilsháttar úr afkastagetu tölvunnar við útreikningana sjálfa.

Sjálfur valdi ég viðmótslausa útgáfu af forritinu sem eyðir engu í óþarfa en ef þú vilt hafa uppsetninguna eins einfalda og hægt er (og ef þú vilt “sjá” útreikningana), er sennilega best að velja venjulegu útgáfuna (fyrir Windows 2000/XP/Vista).

Ef þú átt nettengda Playstation 3 leikjatölvu geturðu gert enn meira gagn því hún er með öflugri vélbúnað fyrir svona útreikninga en gengur og gerist. Einnig geturðu gert meira gagn ef þú átt öflugt ATI skjákort eða ef tölvan þín er “dual core” (hefur fleiri en einn örgjörva).

Margir sjúkdómar eru afleiðing þess að hvítusvipmótun (e. protein folding) bregst. Vonast er til að aukin þekking á því hvernig hvítusvipmótun fer fram muni leiða til framfara í læknavísindunum. Út á þetta gengur Folding@home en svipað verkefni sem heitir Rosetta@home einbeitir sér að því að finna útkomuna úr hvítusvipmótununni án tillits til þess hvernig hún fer fram. Hvort tveggja mun vera afskaplega gagnlegt, en ég hef því miður ekkert vit á þessum vísindum og læt þessa lýsingu því nægja.

Rétt er að taka fram að það eru til fjölmörg önnur gagnleg verkefni sem nýta dreifvinnslu. Folding@home varð fyrir valinu hjá mér þegar ég las þetta blogg. Endilega nýttu tölvuna þína í eitthvað af þessum verkefnum, en mælt er með að hver tölva taki aðeins þátt í einu verkefni í stað þess að dreifa kröftunum.

Í grein þar sem Jeffrey Sachs ræðir um hitabeltissjúkdóma sem herja nánast eingöngu á fátæka íbúa þróunarríkja, setur hann hlutina í skemmtilegt samhengi: ef hver Vesturlandabúi legði af mörkum 200 krónur, þá væri hægt að bjarga þeim milljónum barna á ári hverju, sem ella deyja eða örkumlast af völdum þessara sjúkdóma.

Ef þú sleppir einni ferð á skyndibitastað og ráðstafar peningunum sem sparast við það í þetta verkefni þá ertu búinn að leggja nóg af mörkum fyrir þig og þrjá aðra Vesturlandabúa.

Food for thought.