Jæja, þá liggur niðurstaða um aðildarumsóknina fyrir. Af sextán þingmönnum Sjálfstæðisflokksins studdi einn þingmaður aðildarumsókn, einn þingmaður sat hjá en fjórtán voru andvígir. Það voru sumsé 6.25% þingmanna sem studdu aðildarumsókn.
Hversu vel ætli þingflokkur Sjálfstæðisflokksins endurspegli vilja almennra flokksmanna? Mig grunar að tífalt meira en 6.25% flokksmanna styðji aðildarumsókn. Sennilega er hlutfallið meðal kjósenda flokksins í síðustu alþingiskosningum jafnhátt eða hærra. Ást þingmannanna á lýðræði og virðing þeirra fyrir vilja þjóðarinnar hljómar þess vegna svolítið fölsk.
Sjálfstæðisflokkurinn missti traust mitt í október 2008. Hann endurvann það sannarlega ekki í styrkjahneykslinu. Hann endurvann það ekki í dag. Og ég sé ekki fram á að hann endurvinni það í fyrirsjáanlegri framtíð.
Pétur Blöndal ráðlagði Ragnheiði Ríkharðsdóttur að stofna nýjan flokk þegar hún ljáði máls á því að Ísland ætti að sækja um aðild að ESB. Eins og hún væri eini meðlimur Sjálfstæðisflokksins sem væri hlynntur aðildarumsókn.
Ég yrði nú bara ánægður með það ef Sjálfstæðisflokkurinn klofnaði eftir Evrópulínunni. Þá gæti ég e.t.v. kosið flokk Ragnheiðar með góðri samvisku í næstu kosningum — og ég hugsa að sama gildi um fjölmarga aðra fyrrverandi og núverandi kjósendur Sjálfstæðisflokksins.
Ef Samfylkingin hefði myndað ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum eftir síðustu kosningar, þá verð ég að segja að mér þykir afskaplega ólíklegt að þingmönnum Sjálfstæðisflokksins væri svona óskaplega annt um beint lýðræði eins og þeim virðist vera núna. Ekki töluðu þeir á þann veg á meðan þeir voru enn í ríkisstjórn.
Endemis valdabrölt.
Ef enginn þingmanna Sjálfstæðisflokksins greiðir atkvæði með þingsályktunartillögu um aðildarumsókn á morgun, þá finnst mér í meira lagi hjákátlegt að heyra þau saka aðra flokka um kúgunartilburði.
Þorgerður Katrín segir að hlusta verði á tilfinningarök um ESB. Í beinu framhaldi segir hún að með því einu að fara út í aðildarviðræður gefi þjóðin í skyn að hún sé reiðubúin að afsala sér lýðveldinu.
Ég var að kíkja á wikipediu. Þar virðast menn hafa gleymt að taka tilfinningarökin til athugunar. Eftirfarandi ríki innan ESB eru nefnilega sögð vera lýðveldi:
Þótt 21 ríki af þeim 27 sem eru í ESB séu lýðveldi og ekkert af hinum sex hafi afsalað sér lýðveldi eftir inngöngu í ESB, þá hníga sumsé tilfinningarök til þess að Ísland hætti að vera lýðveldi ef skrímslið nær að sporðrenna okkur.
Ég á satt best að segja svolítið erfitt með að skilja svona tilfinningarök. Þau eru ekki rök heldur svo rennandi blaut að það er ekkert hald í þeim. Ég hallast að því að ekki þurfi að leiðrétta wikipediu, nema þá ef til vill með því að bæta við athugasemd við öll þessi 21 ríki að þó þau séu lýðveldi séu þau alls engin tilfinningalýðveldi. Og þótt öll ríki innan ESB séu lýðræðisríki felist ekki í því hætishót af tilfinningalýðræði.
Og ég efast ekki um að ef Ísland slysast inn í báknið, þá fer hér allt á versta tilfinningaveg — hjá þeim sem hallari eru undir tilfinningarök en þessi venjulegu.
Þótt erfitt sé að færa rök fyrir því að svart sé hvítt, þá er hægur vandi að færa tilfinningarök fyrir því að svart sé tilfinningahvítt.
Formaður Framsóknarflokksins segir að stjórnarandstaðan eigi að gefa ríkisstjórninni grið ef Icesave frumvarpið verður fellt.
Það skín náttúrulega í gegn hversu þunga áherslu hann leggur á málefnalega stjórnarandstöðu. Hinn “nýi” Framsóknarflokkur leggur sig auðvitað ekki niður við gamaldags pólitík, greiða fyrir greiða, tækifærismennsku og popúlisma.
Megi Icesave skuldin leggjast af fullum þunga á okkur frekar en Framsóknarflokkurinn komist til valda aftur.
Benedikt Jóhannesson, sem skrifaði nýverið grein um nauðsyn þess að sækja sem allra fyrst um aðild að Evrópusambandið, ætlar að kjósa Sjálfstæðisflokkinn. Hann og Guðrún Pétursdóttir spjölluðu við Sölva á Skjá einum nú fyrir stundu og virðast sammála um að fara verði í aðildarviðræður strax, það megi ekki bíða til haustsins — en samt styðja þau Sjálfstæðisflokkinn, sem lýsti því yfir á nýliðnum landsfundi að aðild að Evrópusambandinu þjóni ekki hagsmunum íslensku þjóðarinnar!
Benedikt hóf grein sína á eftirfarandi orðum:
Eftir nokkra daga verður kosið til Alþingis. Því miður virðist sem stjórnmálaflokkarnir geri sér enga grein fyrir því, að ef ekki er gripið til ráðstafana nú þegar er líklegt að yfir þjóðina dynji annað stóráfall og þjóðin verði um langa framtíð föst í fátæktargildru.
Þrátt fyrir þetta telur hann vænlegra að halda áfram að afla málstað sínum stuðnings innan Sjálfstæðisflokksins, sem að öllum líkindum verður í stjórnarandstöðu næsta kjörtímabil, en að kjósa annan flokk sem setur aðildarumsókn í hæsta forgang.
Aðildarumsókn er sumsé nauðsynleg að hans mati, framtíð þjóðarinnar veltur á því að hún verði sem allra fyrst — en samt virðist enn nauðsynlegra að greiða Sjálfstæðisflokknum atkvæði sitt.
Benedikt fær fullt hús stiga fyrir flokkshollustu.
Ég veit ekki frekar en aðrir hvort rétt er að fara í ESB. En ég held að við tökum meiri áhættu með því að ætla að standa á eigin fótum og veðja á að gjaldeyrismálin reddist einhvernveginn.
Mér finnst áhættusókn vera dottin soldið úr tísku.
Þess vegna er ég sammála.
Meðal annarra orða: hvernig stendur á því hlutföll kynjanna eru svona ójöfn á sammala.is? Ég hélt að konur ættu að vera áhættumeðvitaðri en karlar…
Ágætu Norðmenn,
Fyrir allnokkru fékk landi ykkar þá flugu í höfuðið að sigla til eyju þeirrar sem í dag er kölluð Ísland. Ekki nóg með það heldur fékk hann það einhvern veginn út að það væri gáfulegt að setjast að á eyjunni. Í kjölfarið fylgdu fleiri ævintýragjarnir Norðmenn. Þeir komust hingað á þrjóskunni, og afkomendur þeirra skrimtu hérna á þrjóskunni í rúm 1100 ár. Mestan hluta þessa tíma hefur Ísland verið undir stjórn ykkar eða Dana. En með þrjóskunni tókst okkur að knýja fram sjálfstæði fyrir 64 árum. Eftir að hafa ráðið okkur sjálf í tæpan mannsaldur er svo komið að ævintýramennskan sem er okkur í blóð borin hefur gert okkur slypp og snauð.
Nú erum við köld og hrakin, bláfátæk, útskúfuð og fyrirlitin af flestum.
Nú vilja týndir synir og dætur ykkar koma heim. Megum við náðarsamlegast biðja um að þið takið við okkur? Landið með öllum gögnum og gæðum (og skuldum) fylgir að sjálfsögðu með. Þið þurfið ekkert að slátra besta alikálfinum og halda veislu. Við skulum bara reyna að láta lítið fara fyrir okkur, læra norsku og hætta að þykjast vera eitthvað merkileg.
Umfram allt biðjum við um að þið hafið vit fyrir okkur. Ekki láta okkur komast upp með neina sjálfstæðistilburði framar.
Við stöndum ekki undir því.
Ég veit það eitt að ég veit ekki neitt. En ég held ýmislegt. Sumt af því sem ég held skrifa ég um hér.