Að hrista upp í umræðunni 28. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliMér finnst jafnréttisumræðan vera að taka á sig ótrúlega skemmtilegar myndir. Hugmyndin um að búa til nýtt orð fyrir kvenkyns ráðherra er frábær og gaman hvernig fólk er að velta upp ótrúlegustu hugmyndum. Gaman hvað það veldur miklum heilabrotum og vekur miklar tilfinningar hjá fólki. Þetta kallar maður að hrista rækilega upp í umræðunni. Íslenskan er svo sannarlega lifandi mál.
Og femínistarnir sem neita að mæta í þáttinn til Egils Helgasonar, þær leggja líka sitt af mörkum. 
Þetta kallar maður að koma jafnréttismálunum á dagskrá.
Offita sást ekki á fólki 27. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÍ offituumræðunni í gær varð mér hugsað til Georgíu. Þar sá maður ekki offitu á fólki. Þegar ég nefndi þetta við félaga minn kinkaði hann skilningsríkur kolli og við hugsuðum það sama, þetta er þjóð sem ekki hefur búið við allsnægtir eins og við. Kannski frekar svipað og var hér um og upp úr 1970.
Georgíumenn áttu erfitt fyrst eftir að Sovétríkin liðuðust í sundur. Samfélagið hrundi og atvinnuleysið varð gríðarlegt. Ég hugsa að það hafi haft mótandi áhrif á þessa þjóð. Að einhverju leyti. Þar er ekki sama offramboðið á mat og sætindum og hér þar sem borgar sig frekar að kaupa tvo lítra af kóki en litla glerflösku. Og fólk hefur ekki sömu efnin, getur ekki látið eftir sér að labba inn í kældan matvörumarkað til að kaupa vestrænar matvörur eins og fást hérna megin í Evrópu.
Georgíumenn búa líka við aðrar matarhefðir, þar borða menn ávexti og grænmeti og fullorðnir fá sér ekki af súkkulaði. Það er látið börnunum í té.
Er nokkur furða að mannskapurinn þar sé vel undir meðalþyngdinni okkar?
Æfing í blaðamennsku 25. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliSíðasta greinin mín frá Kákasus birtist í laugardagsblaði Fréttablaðsins, í bili að minnsta kosti. Ég á meira efni en sé til með birtingu á því.
Ég hef stundum kallað ferðalagið mitt til Kákasus “self-made course” í blaðamennsku, heimatilbúið námskeið. Það átti að vera æfing fyrir mig sem blaðamann að skipuleggja og fara í efnisferðalag á framandi slóðir þar sem ferðin væri ekki skipulögð fyrir mig heldur sæi ég sjálf alfarið um að skipuleggja hana, framkvæma hana og læra af henni. Hún átti að vera æfing í því að bjarga sér sem blaðamaður á framandi slóðum, nota túlk og - að sjálfsögðu - gefa einhverja uppskeru í fjölmiðlum. Ég vildi nýta þetta ferðalag sem best og fékk mér þess vegna sjónvarpsmyndavél áður en ég lagði í hann. Ferðin átti að gefa uppskeru fyrir bloggið, Fréttablaðið og sjónvarp.
Ég hafði ákveðnar hugmyndir áður en ég lagði í hann. Ég var búin að setja mér ákveðin markmið. Fyrstu vikuna ætlaði ég að nýta til að kynna mér Georgíu, Jerevan og Armeníu og freista þess að komast til Nagorno-Karabakh og Aserbaídsjan. Mig langaði til að kynnast pólitísku ástandi í löndunum þremur, hitta flóttamenn, stjórnmálamenn, hagfræðinga og blaðamenn og hitta fórnarlömb stríðsins milli Armena og Asera í byrjun tíunda áratugarins og fá að kynnast kjörum folks af eigin raun.
Ferðin til Nagorno-Karabakh kom skyndilega upp á þegar ég var nánast orðin úrkula vonar um að komast þangað. Það var samt sú ferð sem að mínu mati heppnaðist einna best. Ég komst mjög skyndilega í samband við bílstjóra með afbragðskunnáttu í ensku og góð sambönd við folk í Nagorno-Karabakh. Hann hafði samband við vini sína sem kipptu í spotta og redduðu mér viðtölum við flóttamenn og fjölskyldur þeirra, stjórnmálamenn og blaðamenn í Stepanakert. Mjög skemmtilegt. Við spiluðum svo eftir eyranu og allir tóku okkur vel.
Ég var búin að ákveða að skrifa greinar fyrir Fréttablaðið, blogga um ferðalagið og það sem fyrir augu bar og mig langaði til að búa til sjónvarpsefni upp úr ferðinni og nýta mér þannig þá kunnáttu sem ég hafði fengið á námskeiði á byrjunardögum NFS. Þegar ég horfi til baka nú mörgum vikum eftir ferðina sé ég hvaða takmörkum ég hef náð og hvaða ekki. Markmiðinu um að kynnast stjórnmálaástandi í löndunum þremur náðist og skilaði sér í greinum í Fréttablaðinu. Ég þjálfaðist í að skipuleggja svona ferð og nota túlk og bílstjóra og bloggaði um upplifun mína. Vinnan með sjónvarpsmyndavélina gekk líka mjög vel og var afskaplega skemmtileg og gefandi en uppskera í sjónvarpi - hún á enn eftir að koma í ljós. Efnið er til, það vantar ekki. Nú er bara að æfa sig að klippa…
Niðurstaða: Hrikalega áhugavert og skemmtilegt námskeið sem skilaði miklu!!!
“NFS” hjá Mogganum 24. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliMogginn búinn að stofna sína eigin sjónvarpsstöð á netinu, “nfs” eða þannig. Hvað segja menn þá?
Ómetanleg aðstoð 11. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliHér má sjá grein sem ég skrifaði í laugardagsblað Fréttablaðsins um ástandið í Georgíu. Að þessu sinni er það umfjöllun um flóttamenn frá Abkasíu og stöðuna í sambandi Rússa og Georgíumanna.
Ég heimsótti flóttamennina frá Abkasíu og átti með því góðan klukkutíma. Þau leyfðu mér að koma inn og setjast inn í eitt herbergið og þar sátum við og spjölluðum um ástandið. Mér þykir vænt um að hafa fengið að heimsækja þetta fólk eins og alla þá sem ég heimsótti í Kákasus-ferðinni minni. Hjálpin var ómetanleg. Mér þykir vænt um að hafa fengið að skyggnast inn í líf þessa fólks.
Kákasus-löndin eru langt í burtu frá okkur og sjaldan í fréttum en þetta eru stórmerkilegar þjóðir sem þarna búa. Og svo er Kákasus vagga menningarinnar. Því má ekki gleyma.
Setið um fjölskylduna í Tuusula 9. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÞað er hræðilegt að fylgjast með fjölskyldu Pekka-Eric Auvinen, unga mannsins sem skaut átta manns í Jokela menntaskólanum í Finnlandi. Það hlýtur að vera hræðilegt fyrir þau að uppgötva með svona harkalegum hætti hve veikur hann hefur greinilega verið. Og allir verið grunlausir um það eftir því sem maður les á fréttavefjum í Finnlandi og Svíþjóð.
Vefútgáfa Aftonbladet í Svíþjóð segir í dag að faðir Auvinens sé þekktur tónlistarmaður í Finnlandi og móðir hans virk hjá Græningjum, umhverfisflokknum í Finnlandi. Bæði hafi þau lagt stund á tónlist og það hafi Pekka-Eric líka gert en ekki er sagt frá því hvort það gildi líka um litla bróður hans. Allavega ekki svo ég tæki eftir. Aumingja þau. Það er ekki gott að vera í þessum sporum núna, vonandi bara að þau fái mikla og góða hjálp.
Krakkarnir í Jokela menntaskólanum fengu að koma í skólann í dag að sækja skóladótið sitt. Þau byrja svo aftur í skólanum í næstu viku þegar lögreglan er búin með rannsókn sína. Skotárásin virðist hafa haft smitandi áhrif, þannig hafa borist hótanir í öðrum skólum í Finnlandi - á netinu - og þær hafa verið teknar alvarlega. Þetta er nú meira ástandið.
Og hugsið ykkur hvaða hlutverki netið gegnir í þessu.
P.S.: Aftonbladet segist hafa verið með fólk fyrir utan heimili Auvinen-fjölskyldunnar í Tuusula ásamt tökuliði frá einhverri breskri sjónvarpsstöð. Fjölskyldan nýtur verndar lögreglunnar og því ekki talað við þau. En maður veltir fyrir sér hvernig fagumræðan verður í framhaldinu, að sitja svona um fólk sem á um sárt að binda og heimili þess. Held að það hljóti að verða umræða innan stéttarinnar í Svíþjóð í framhaldinu.
Eða er þetta eitthvað sem blaðamenn fíla? Mér finnst þetta orka tvímælis.
Allir geta vottað samúð sína 8. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. 2 ummæliFinnska sendiráðið í Reykjavík hefur samúðarbók liggjandi frammi fyrir þá sem vilja koma og votta finnsku þjóðinni samúð sína vegna morðanna í Tuusula. Sendiráðið er opið í dag og á morgun milli eitt og fjögur og það er til húsa að Túngötu 30 í Reykjavík.
Gagnrýnin á forseta Georgíu 7. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. 1 ummæli fram að þessuÍ tilefni neyðarástandsins í Georgíu og mótmælanna gagnvart Mikheil Saakashvili Georgíuforseta má ég til með að setja hér inn eftirfarandi grein, viðtal við gestgjafa minn í Georgíu, Mamuka Kvaratskhelia:
Telur lýðræðið ekki virt
Mamuka Kvaratskhelia er þekktur og vinsæll maður í Georgíu en í ónáð hjá stjórnvöldum. Hann telur lýðræðislegar leikreglur séu ekki alltaf í heiðri hafðar í þessu gamla kommúnistaríki þar sem forsetinn Mikheil Saakashvili er hinn sterki leiðtogi sem fer sínu fram.
Mikheil Saakashvili var kosinn forseti Georgíu í ársbyrjun 2004. Hann hefur háskólamenntun í lögum og var kjörinn þingmaður árið 1995. Saakashvili hlaut lýðhylli fyrir að berjast gegn spillingu í Georgíu. Haustið 2000 tilnefndi þáverandi forseti Edward Shevardnadze Saakashvili sem dómsmálaráðherra og varð Saakashvili fljótt vinsæll með því að nota opinberar samgöngur og gekk um stræti höfuðborgarinnar Tbilisi og hlustaði á borgarana.
Árið 2003 var vendipunktur í Georgíu. Þá áttu sér stað friðsamleg mótmæli undir forystu hins vinsæla Saakashvilis sem leiddu að lokum til þess að Shevardnadze sagði af sér en hann hafði stýrt landinu í þrjátíu ár. Flokkur hans hafði lýst því yfir að hann hefði unnið þingkosningarnar í landinu. Þetta leiddi til friðsamlegra fjöldamótmæla á götum úti í þrjár vikur undir forystu Saakashvilis. Mótmælin enduðu með því að Saakashvili fór fyrir fjölda manns inn í þinghúsið, Shevardnadze flýði bygginguna og sagði af sér skömmu síðar.
Saakashvili var kjörinn forseti Georgíu í janúar 2004. Á vef forsetaembættisins segir að hann hafi beitt sér gegn spillingu innanlands en Mamauka er ekki einn um að hafa orðið fyrir vonbrigðum með hann og stefnu hans. Saakashvili virðist þó að enn eiga víðtækan stuðning almennings í Georgíu þó að stjórnarhættir hans þykja að sumu leyti minna á fyrri tíma þar sem lýðræði var ekki í hávegum haft. Forseti Georgíu hefur sterka stöðu, hann er valdamikill leiðtogi sem tekur óhikað ákvarðanir eftir því sem honum þykir þörf á. Georgíumenn eru vanir slíku.
Mamuka Kvaratskhelia er þekktur maður í Georgíu og vinsæll meðal almennings en í ónáðinni hjá stjórnvöldum, að eigin mati. Mamuka er hagfræðingur að mennt en hefur lengst af starfað sem blaðamaður. Hann hefur nú verið án fastrar atvinnu í tvö ár og dregur fram lífið á lausamennsku í blaðamennsku og hjá Alþjóða knattspyrnusambandinu við að taka út knattspyrnuvelli í Kiev í Úkraínu og Istanbúl í Tyrklandi.
Mamuka hefur ákveðnar skoðanir og segir þær hreint út. Hann segir að enginn þori að ráða sig í fasta vinnu af ótta við að lenda í ónáð og hefur því ekki mikla von um að fá vinnu nema stjórnmálaástandið breytist.
Sviptivindar hafa leikið um Mamuka síðustu mánuði sem ekki hafa bætt úr skák. Mamuka er eldheitur knattspyrnuáhugamaður og vill byggja upp knattspyrnuhreyfinguna í heimalandi sínu. Hann bauð sig því fram gegn sitjandi forseta georgíska knattspyrnusambandsins í sumar. Frambjóðendur voru þrír, þriðji maður auk Mamuka og sitjandi forseta. Sigurinn hafði þriðji frambjóðandinn en hann dró sig til baka klukkustund eftir að sigrinum hafði verið lýst.
Mamuka heldur því fram að Mikheil Saakashvili, forseti Georgíu, eða hans menn hafi haft þar hönd í bagga, sigurvegarinn hafi hreinlega verið neyddur til að draga sig í hlé. Forseti georgíska knattspyrnusambandsins hélt því áfram sem forseti og bendir Mamuka á að forseti knattspyrnusambandsins sé samstarfsmaður Saakashvili. Þannig virki lýðræðið í Georgíu.
Mamuka er vonsvikinn þegar hann heldur því fram að stjórnmálaástandið í Georgíu nú sé svipað og á Sovéttímanum. Hann telur að ekkert hafi breyst. Forsetinn Mikheil Saakaskvhili ráði því sem hann vilji ráða og lýðræðið sé ekki upp á marga fiska. Kerfi kommúnismans hafi haldið áfram undir öðru nafni. Enn sé það nokkurs konar einræði sem ríki.
Hugur minn er í Finnlandi
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÉg votta finnsku þjóðinni samúð mína vegna þessara hörmulegu atburða sem hafa átt sér stað í Tuusula/Tusby í Finnlandi. Það er skelfilegt að ungur maður skuli fremja svona ódæðisverk. Hræðilegt. Hugur minn er í Finnlandi núna.
Drakkstu ekki bara einn bolla? 6. nóvember 2007
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÁ ferð minni um Austurland hef ég tekið eftir því að gestrisni er ekki síðri en í Kákasus.
Á Austurlandi kemst maður í þráðlaust netsamband í hverju þorpi, það er bara spurning um að finna hvar það leynist en í Kákasus keypti maður þráðlaust netsamband dýrum dómum eftir að hafa haft mikið fyrir því að finna hvar það var að fá. Og komst sko alls ekki alls staðar í netsamband.
Á Austurlandi taka menn ekki greitt fyrir sitt þráðlausa netsamband og hér segja menn “það er ekki svo nauið” þegar maður ætlar að borga fyrir kaffið sem maður sötraði við tölvuna. “Drakkstu ekki bara einn bolla?”
Það er ekki verið að taka við borgun að óþörfu. Mér finnst það indælt viðhorf!
P.S. í tilefni af verðumræðunni í þjóðfélaginu: Hálfslítra kók kostar 110 krónur í Samkaup á Norðfirði. Ætli það sé ekki ódýrasta kókflaskan í landinu?!?!
