Námið hefur skilað sér 30. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliMikið held ég að það sé og hafi verið norrænu þjóðunum dýrmætt að Íslendingar hafi flokkast ókeypis inn í háskóla í Noregi, Svíþjóð og Danmörku - og jafnvel Finnlandi - til að læra á okkar fyrri áratugum. Ég held að þetta hafi eflt norræna samstöðu verulega og hjálpað okkur Íslendingum að ná samstöðu með hinum norrænu þjóðunum. Sjálf hef ég notið góðs af menntun á norðurlöndum. Í mínu tilfelli var skólagangan í Finnlandi og hún hefur aldeilis skilað sér. Ekki er ég aðeins eins og fiskur í vatni í öllum norðurlöndunum heldur get ég talað við og skilið þjóðirnar allar.
Ekki megi hegna heilli þjóð 29. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliNorrænir blaðamenn voru í fínu stuði á Norðurlandaráðsþinginu í Helsinki nú í vikunni og gengu vel á forsætisráðherra landanna með spurningum sínum um það hvernig þeir hygðust bregðast við lánsbeiðni Íslendinga, hvort þeir hygðust lána Íslendingum og þá hversu mikið og hvers vegna í ósköpunum þeir gætu ekki gefið svör strax, af hverju það þyrfti að setja starfshóp í málið. Greinilegt var að ákvörðunin um að stofna starfshóp embættismanna þótti ekki sýna kröftugan vilja.
Eftir þingið og alla blaðamannafundina hafði maður á tilfinningunni – og það byggist á svörum ráðherranna – að Norðmenn og Danir hafi tekið vel í að lána og styðja Íslendinga en Svíar og Finnar hafi hinsvegar verið tregir í taumi. Það hafi verið að vilja þeirra síðastnefndu sem ákveðið var að setja starfshóp í málið í stað þess að ganga lengra.
Ljóst er að Norðmenn hafa norrænna þjóða tekið best í að lána Íslendingum fyrir utan auðvitað Færeyingana. Inn í það blandast margt og kannski ekki síst sú staðreynd að Norðmenn og Íslendingar eiga samleið í gegnum EES-samninginn. Norðmenn ganga margir með þá hugmynd í kollinum að gangi Íslendingar í ESB og taki upp evru neyðist þeir sjálfir til að gera það. Það hlýtur því að vera þeim í hag að hjálpa Íslendingum nú með gjaldmiðilinn sinn í von um að Íslendingar standi áfram fyrir utan ESB.
Svíarnir vilja fara varlega og kannski spilar inn í það ótti við að fá lánsbeiðni frá fleiri löndum, til dæmis Eystrasaltslöndunum, auk þess sem Svíarnir standa fjær Íslendingum en Norðmenn og Danir menningarlega og sögulega séð. Það er að minnsta kosti á hreinu að Fredrik Reinfeldt, forsætisráðherra Svía, vill fara varlega í sakirnar og vita hvernig landið liggur áður en hann lofar peningm. Þegar gengið var á hann sagðist hann aldrei lofa neinum peningum nema að hafa skoðað það ofan í kjölinn og sama gilti nú.
Finnski forsætisráðherrann sagði fátt og bara á finnsku (enda nýbúinn að bíða afhroð í sveitarstjórnarkosningum). Finnarnir eru jú í ESB og Evrópska myntbandalaginu og bundnir af Evrópska seðlabankanum. Finnarnir eru líka í þeirri stöðu að geta fengið lánsbeiðnir frá Eystrasaltslöndunum og fleiri nágrannaþjóðum. Finnarnir eru líka sú þjóð sem liggur fjærst Íslendingum og skyldleikinn og samgangurinn kannski minnstur á milli þessara tveggja þjóða. Það er því kannski engin furða að Vanhanen forsætisráðherra sé tregur í taumi. En á hinn bóginn eru Norðurlöndin Norðurlönd, bræðra- og systraþjóðirnar fimm sem hafa byggt upp náið samstarf í marga áratugi og því geta Finnarnir varla skorast undan verði um norræn lán að ræða.
Fjármálakreppan á Íslandi liggur leiðarahöfundum á norðurlöndunum á hjarta í dag. Leiðarahöfundur eins virtasta dagblaðsins, Dagens Nyheter í Svíþjóð, skrifar um fjármálakreppuna, bendir á að íslensk stjórnvöld hafi lengi reynt að koma sér undan því að þurfa að leita til Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og veltir upp hvað í ósköpunum þau hafi verið að hugsa. DN kemur líka með þá hugmynd hvort það samrýmist ekki nútímalegum vinnubrögðum að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn geri kröfu um að skipt verði um ríkisstjórn eða ráðherra við aðstæður eins og þær sem nú eru ríkjandi á Íslandi. Þetta er athyglisverð hugmynd sem styður náttúrulega við þá kröfu margra Íslendinga þessa dagana að hrist verði upp í Seðlabankanum og ríkisstjórninni.
Finnska dagblaðið Hufvudstadsbladet fjallar líka um kreppuna á Íslandi í dag. Björn Månsson leiðarahöfundur, sem verðskuldar titilinn Íslandsvinur ef nokkur gerir það, bendir á að Ísland hafi fengið á sig slæmt orð vegna fjárfesta sem Finnar hafi fengið á tilfinninguna að kaupi sig inn í fyrirtæki í slæmum tilgangi. Hann segir líka að nú sé nauðsynlegt að gera greinarmun á Íslandi, Íslendingum og íslensku “fjárfestingahákörlunum”. Ekki megi hegna heilli þjóð fyrir eitthvað sem nokkrir einstaklingar hafa gert. Og Finnar megi ekki láta sitt eftir liggja í aðstoð norrænu bræðraþjóðanna.
Það verður spennandi að sjá hvað kemur út úr þessu. Það er að minnsta kosti ljóst að norrænu blaðamönnunum þótti ekki mikið til um ákvörðun forsætisráðherranna að stofna embættismannahóp. Það þótti ekkert sérstaklega röggsamlega gert.
Svo hljóta spurningar að vakna um það af hverju lánstilboð Færeyinganna var ekki gert opinbert fyrr en síðdegis á þriðjudag eftir að fundum forsætis- og fjármálaráðherra norrænu landanna fimm var lokið og Geir H. Haarde forsætisráðherra var að fara eða var floginn frá Finnlandi. Maður hlýtur að spyrja af hverju þessu var ekki spilað út fyrr.
Norsk saga um pakka frá Íslandi 16. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliMér hefur þótt norrænu fréttamiðlarnir standa sig illa í umfjöllun um fjármálakreppuna á Íslandi undanfarna viku. Fréttaflutningurinn hefur verið svo klisjukenndur og lélegur að það er bara dapurlegt. Norðmennirnir hafa þó verið að taka við sér síðasta sólarhringinn. Þeir byrjuðu ekkert spes en hafa verið að taka við sér eins og heyra mér hér. Ég verð hrærð af að hlusta á þessu konu segja frá aðstoð sem hún fékk alla leið frá Guðrúnu í Vestmannaeyjum fyrir mörgum áratugum. Þetta er falleg saga um “Islandspakke”, pakka sem hún fékk frá Guðrúnu með dúkku, fötum og ýmsu góðgæti. 
Hvað var Tryggvi að ráðleggja? 15. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÉg botna ekkert í þessum fréttum að þetta hafi verið persónulegt eða ekki persónulegt milli Geirs Haarde forsætisráðherra og Tryggva Þórs Herbertssonar, fyrrveradi efnahagsráðgjafa. “Come on!” Auðvitað var þetta ekkert persónulegt. En þetta var örugglega eitthvað faglegt. Ég ímynda mér að skýringin geti miklu frekar legið í því að Tryggvi Þór hafi ráðlagt eitthvað og Geir Haarde ekki viljað fara eftir því. Og þá spyr maður: Hvað var Tryggvi Þór að ráðleggja? Það er verkefni okkar fjölmiðlamanna að upplýsa næstu stundir og daga… 
Skoðanakönnun orðin tímabær 14. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÉg er búin að bíða í nokkra daga eftir nýrri skoðanakönnun sem sýnir afstöðu landsmanna til stjórnmálaflokkanna, ríkisstjórnarinnar, efnahagsstjórnarinnar, Seðlabankans, aðildar að ESB, upptöku evrunnar og innkomu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins. Mér finnst orðið tímabært að taka púlsinn.
Ég sé að norska ríkisútvarpið NRK segir í dag að Íslendingar séu heitari fyrir ESB en áður. Það skiptir auðvitað Norðmenn máli því stundum hefur verið sagt að Norðmenn neyðist með í ESB ef Íslendingar láti slag standa. Í ljósi þess eru það einmitt hagsmunir Norðmanna að styðja Íslendinga í gegnum efnahagskreppuna nú. Enda hafa þeir verið að taka við sér á síðustu dögum.
Um orð og efndir 12. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÉg heyrði ekki betur en að Björgvin G. Sigurðsson viðskiptaráðherra segði fyrir sirka viku síðan að engir bankastarfsmenn misstu vinnuna. Ég heyrði hann segja þetta minnst tvisvar sinnum ef ég man rétt. Nokkrum dögum síðar var 400 starfsmönnum sagt upp. Hvað ætli bankastarfsmönnum finnist um efndir þessara orða?
Sagan af svörtum Lamborghini 11. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. Stikkorð: Bæta við nýju stikkorði. rita ummæliUngur íslenskur karlmaður var á unglingafundi í kirkjusöfnuði í Bandaríkjunum. Hann var spurður að því hvað hann myndi gera ef hann ynni eina milljón dollara í happdrætti. Hann sagðist myndu kaupa sér svartan Lamborghini. Krakkarnir í söfnuðinum áttu erfitt með að skilja þetta. Þau vildu frekar nota peningana til að malbika bílastæðið við kirkjuna og sögðu að ungi Íslendingarinn færi til helvítis. Hann var ekki alveg dús við það. Og það skilja Íslendingar allir. Maður fer ekkert til helvítis þó maður kaupi svartan Lamborghini.
En hugsunarháttur unga Íslendingsins - sem þó er bara venjulegur íslenskur unglingur - er dæmigerður fyrir það hvernig Íslendingar hafa hugsað á síðustu árum. Þeir hafa verið nýríkir og viljað eignast flottar merkjavörur og fínerí. Þeir hafa ekki kunnað með peninga að fara. Þeir hafa gleymt sér í neyslufylleríi og gegndarlausum lántökum. Og þeir hafa skellt skollaeyrum við öllum varnaðarorðum, innlendum sem erlendum, og farið flatt á ungu karlmönnunum úr viðskiptalífinu sem þóttu svo klárir og fólk á öllum aldri horfði upp til.
Því miður hefur það gríðarlegar afleiðingar fyrir þjóðina alla.
Það er alveg ljóst eftir umræðu undanfarinnar viku hverjum maður treystir og hverjum ekki. Og það er ekki endilega þeim sem hæst lætur í eða eru mest áberandi. Maður spyr: Eiga til dæmis ungu “fínu” athafnamennirnir að taka þátt í uppbyggingunni framundan? Eiga þeir sem hafa leitt útrásina síðustu árin að hafa eitthvert burðarhlutverk í framtíðinni? Ég svara neitandi. Nú er komið að öðrum.
Ég vona að það verði kynslóðaskipti og jafnari kynjaskipti í uppbyggingarstarfinu framundan eins og ýmislegt bendir reyndar til að verði. Svafa Grönfeldt segir í Fréttablaðinu í dag að í uppbyggingarstarfinu felist tækifæri fyrir unga fólkið. Það er rétt. Um leið og fara þarf varlega þarf að vinna af dugnaði og forsjálni. Það má ekki rasa um ráð fram. Og það má ekki gera mistök. Unga fólkið þarf skynsamlega og hæfa leiðsögn. Ég vona því - og efast reyndar ekki um - að fólk á öllum aldri komi fram og leggi hönd á plóginn til að byggja Ísland upp aftur.
Reynsla Finna af ESB og evrunni 3. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliTrúlega var það heppni í bland við meðvitaða eða ómeðvitaða ákvörðun og meðvitund um hvað í stefndi að ég skyldi flytja heim með fjölskylduna frá Finnlandi vorið 1991. Jafnvel þótt hugurinn væri þar eftir í mörg ár á eftir. Fyrri hluti tíunda áratugarins var nefnilega erfiður í Finnlandi, gríðarleg kreppa, bankarnir á hausnum, atvinnuleysi sem fór allt upp undir 40 prósent í sumum atvinnugreinum og á sumum svæðum og fólk í biðröðum eftir mat. Líka á höfuðborgarsvæðinu.
Það var ekkert grín.
Þetta rifjaðist upp fyrir mér þegar ég sótti ráðstefnu Starfsgreinasambandsins og Samtaka iðnaðarins um Evrópumálin og evruna í gær. Þar kom fram Finni sem talaði um frábæra reynslu Finna af inngöngu í Evrópusambandið 1995 og upptöku evrunnar 1997. Hann sagði að sveiflurnar hefðu verið miklar í Finnlandi og óróleiki á vinnumarkaði með tilheyrandi verkföllum og veseni. Eftir inngönguna og upptökuna hefði ástandið batnað mikið, vextir minnkað, verðlag lækkað verulega þó misjafnt væri eftir vörutegundum og miklu meira jafnvægi skapast í efnahagslífinu. Finnar væru almennt mjög sáttir við Evrópusambandið og evruna.
Reynsla Finna kemur upp í hugann við þær efnahagsaðstæður sem Íslendingar eiga við að stríða núna. Jafnvægi er kannski það sem Íslendingar sækjast eftir?
Eftir fyrsta mánuð Davíðs í starfi 2. október 2008
Fært af Guðrún Helga undir Óflokkað. rita ummæliÍ desemberbyrjun 2005 - þegar Davíð Oddsson hafði verið seðlabankastjóri í einn mánuð - skrifaði ég fréttaskýringu fyrir Fréttablaðið. Ég var búin að velta því mikið fyrir mér hvernig Davíð - með þann feril og orðstí sem af honum fór sem stjórnmálamanni - myndi virka sem seðlabankastjóri og ákvað að láta slag standa og taka saman fréttaskýringu.
Í umræðunni síðustu daga hefur mér orðið tíðhugsað um þessarar fréttaskýringar og þegar ég hafði uppi á henni ákvað ég að birta hana hérna. Ég bendi sérstaklega á síðasta kaflann.
Einn sterkasti stjórnmálaleiðtogi landsins, Davíð Oddsson, hefur nú verið seðlabankastjóri í rúman mánuð og verður spennandi að sjá hvaða tökum hann tekur starfið og hvort og þá hvaða mark hann mun setja á Seðlabankann og efnahagslíf þjóðarinnar í þessu nýja hlutverki eftir að hafa stýrt efnahagsmálum landsins í vel á annan áratug. Þetta skýrist á næstu mánuðum og misserum en fyrst reyndi á nýjan seðlabankastjóra fyrir helgina þegar hann sem formaður bankastjórnar kynnti hækkun stýrivaxta.
Nátengdur stjórnmálahagsmunum
Davíð er lögfræðingur, ekki hagfræðingur að mennt. Sem fyrrverandi forsætisráðherra og formaður stærsta stjórnmálaflokks landsins er hann pólitískur bankastjóri. Hagfræðingar hafa gagnrýnt skipun hans í embættið, sérstaklega Þorvaldur Gylfason, prófessor við Háskóla Íslands. Þorvaldur segir að peningamál og stjórnmál séu vond blanda því að reynslan sýni að stjórnmálamönnum hætti til að misbeita valdi sínu í peningamálum. Þess vegna eigi stjórnmálamenn ekki heima í seðlabankastjórnum. Seta þeirra grafi undan lögboðnu sjálfstæði seðlabankanna.
„Jafnvel vel menntaðir og þaulreyndir hagfræðingar úr hópi stjórnmálamanna henta yfirleitt ekki heldur vel sem seðlabankastjórar af því að þeir eru of nátengdir stjórnmálahagsmunum,“ segir Þorvaldur og telur að stjórnmálamenn þurfi að koma sér burt úr Seðlabankanum og láta hann í friði.
Þorvaldur rifjar upp að formaður bankastjórnar hafi lengst af verið vel menntaður og þaulreyndur hagfræðingur sem hafi aldrei komið nálægt stjórnmálum. Seðlabankinn var fluttur úr fagráðuneyti yfir til forsætisráðuneytisins fyrir nokkrum árum. Þorvaldur segir að tilfærslan hafi gengið þvert á það sjónarmið sem nýju lögunum hafi verið ætlað að virða, að Seðlabankinn ætti eftirleiðis að njóta og neyta aukins sjálfstæðis gagnvart öðrum stjórnvöldum eins og færst hefur í vöxt í öðrum löndum. Að mati Þorvalds hefur það sýnt sig að yfirbragð Seðlabankans hafi verið pólitískara síðustu ár en nokkru sinni fyrr.
„Nú er sjálfskipaður fulltrúi stjórnmálastéttarinnar formaður bankastjórnarinnar, blóðugur upp að öxlum úr orrahríð stjórnmálanna og hefur auk þess fengið sektardóm fyrir meiðyrði, en það er einsdæmi um seðlabankastjóra í okkar heimshluta. Orð eru dýr í seðlabönkum og þess vegna meðal annars henta orðljótir stjórnmálamenn öðrum fremur illa þótt víðar væri leitað,“ segir Þorvaldur.
Setur mark sitt á öll störf
Birgir Ármannsson, alþingismaður og fulltrúi Sjálfstæðisflokks í efnahags- og viðskiptanefnd alþingis, telur fullsnemmt að segja til um hvernig seðlabankastjóri Davíð verður. Hann segir það skipta verulegu máli hverjir gegni embætti seðlabankastjóra enda séu allar meiriháttar ákvarðanir teknar af bankastjórunum þremur. Hann bendir á að formaður bankastjórnar hafi oddaatkvæði og eigi að höggva á hnúta ef ágreiningur kemur upp. Davíð gegnir einmitt þessu hlutverki. Birgir kveðst ekki vera í vafa um að Davíð setji mark sitt á öll störf sem hann taki að sér. Í starfi seðlabankastjóra markist svigrúm hans af lögunum og miðað við hvernig framkvæmdin hafi verið síðustu ár eigi hann ekki von á neinum byltingum í bankanum.
„Það er alltof snemmt að segja hvernig hann á eftir að vinna úr sinni stöðu þarna en ég er hins vegar sannfærður um að hann er ekki að fara í seðlabankann til að setjast í helgan stein,“ segir Birgir.
Ingólfur Bender, forstöðumaður Greiningar Íslandsbanka, segir að hlutverk seðlabankastjóra hafi ekkert breyst með nýjum manni. Seðlabankinn hafi það markmið að halda verðbólgunni í 2,5 prósentum og hann hafi stýrivextina sem stýritæki í höndum sér og reyni að beita því þannig að markmiðið náist. Ingólfur segir að skipan seðlabankastjóra í nágrannalöndum Íslands fari fram með svipuðum hætti og hér. Hægt sé að velta fyrir sér hvort hið pólitíska landslag geti truflað en hefur ekki mikla trú á því að það geti gerst, Seðlabankinn hafi afar skýrt hlutverk og afmarkað.
„Hans aðgerðir eru orðnar mjög gegnsæjar í dag. Maður sem situr þarna getur ekki leyft sér neitt slíkt. Það kæmi mjög skýrt fram og bankinn næði síður verðbólgumarkmiði sínu. Þess vegna held ég að allir átti sig á því og spili innan þess ramma sem þeir hafa. Það er á margan hátt ágætt að hafa sterkan aðila í brúnni sem enginn efast um að Davíð Oddsson sé. Þó að hann sé ekki hagfræðingur þá hefur hann gott nef fyrir því sem er að gerast í efnahagslífinu,“ segir hann.
Pólitísk veðrabrigði
Trúverðugleiki Seðlabankans og seðlabankastjóra ber oft á góma þegar málefni Seðlabankans eru rædd. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar, telur að það skipti verulegu máli að seðlabankastjóri hafi „tiltrú og traust aðila á markaðnum og að menn treysti því að hann láti stjórnast af gangverki efnahagslífsins, ekki gangverki stjórnmálanna. Það er grundvallaratriði. Þetta verður prófsteinninn á Davíð Oddsson og vandasamt hjá honum. Ef menn fá á tilfinninguna að bankinn láti stjórnast af pólitískum veðrabrigðum eða sé með hentistefnu þá getur það verið mjög skaðlegt fyrir efnahagslífið og alla umgjörð peningamála,“ segir Ingibjörg Sólrún.
„Það má segja að í starfi seðlabankastjóra sé Davíð að fást við afleiðingar þeirrar stjórnarstefnu sem hann hefur sjálfur mótað. Það er spurning hvort hann getur komið að því óbundinn af fyrri ákvörðunum. Það verður kannski hans vandi,“ segir Ingibjörg Sólrún og kveðst einkum vera að tala um verðbólguna, gengi krónunnar og hækkun stýrivaxta, ákvarðanir ríkisstjórnarinnar í málefnum Íbúðalánasjóðs, stóriðjumálum og skattamálum.
„Það gæti skipt máli fyrir seðlabankastjóra að senda stjórnvöldum skýr skilaboð, ekki bara markaðnum. Seðlabankastjórarnir hafa verið feimnir við það því að Seðlabankinn varð ekki sjálfstæð stofnun fyrr en árið 2001 og það eimir enn af tengingu milli bankans og stjórnvalda.“
Gagnrýnin ekki básúnuð
Ögmundur Jónasson, þingmaður vinstri-grænna, er á sama máli. Hann telur að pólitíkin innandyra í Seðlabankanum hafi verið of höll undir ráðandi stjórnvöld og telur að það hefði verið að mörgu leyti heppilegra ef Seðlabankinn hefði gerst trúaðri á sjálfan sig og minna á stjórnarráðið þegar hann öðlaðist aukið sjálfstæði fyrir fjórum árum. Ögmundur kveðst telja að Seðlabankinn eigi að fylgja betur eftir gagnrýni á það sem hann telji stríða gegn þeim markmiðum sem hann eigi að standa vörð um, til dæmis gagnrýni sem hann hafi sett fram um stóriðjuframkvæmdir og annað sem hann telji hafa farið úrskeiðis hjá stjórnvöldum. Þetta telur Ögmundur að hafi verið falið neðanmáls og ekki básúnað nógu hressilega.
„Seðlabankinn hefur sett gagnrýni fram en hikað mjög við að halda henni á lofti í opinberri umræðu og hörfað til baka þegar á hefur reynt,“ segir hann.
Harðvítugar deilur?
Tíminn leiðir auðvitað í ljós hvernig framvindan verður en miðað við þær harðvítugu deilur sem Davíð hefur átt við ýmsa einstaklinga í stjórnmálum og viðskiptum þá hljóta menn að spyrja sig hvort þær geti haft áhrif inn í Seðlabankann og á þróun efnahagsmála, sérstaklega ef andstæðingur á borð við Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur sest í forsætisráðuneytið. Um þetta eru afar skiptar skoðanir. Þorvaldur telur hætt við því. Hann segir að sjálfstæður seðlabanki þurfi að vera hlutlaus gagnvart stjórn og stjórnarandstöðu; hann verði að njóta trausts og virðingar báðum megin við borðið. Sjálfstæður seðlabanki þurfi að veita ríkisstjórninni aðhald, ekki pólitískt aðhald, heldur efnahagsaðhald. Forsætisráðherra geti ekki með góðu móti borið fullt traust til seðlabanka sem stýrt sé af fyrrverandi höfuðandstæðingi á vettvangi stjórnmálanna.
„Þetta getur skapað togstreitu og úlfúð og spillt hagstjórninni, ekki síst ef seðlabankastjórinn sýnir engin merki þess að hann sé hættur að skapa ókyrrð í kringum sig og illindi. Og það er ekki heldur trúverðugt ef hann varpar yfir sig hempu og þykist allt í einu vera steinhættur að stofna til átaka. Steingrímur Hermannsson mátti eiga það að hann lét lítið á sér bera þau ár sem hann sat í bankastjórn Seðlabankans. Og hann mátti einnig eiga það að hann hefur látið á sér skiljast að hann sjái hálfpartinn eftir því að hafa tekið sér sæti þar. Aðrir mættu gjarnan taka hann sér til fyrirmyndar að þessu leyti,“ segir Þorvaldur.
Davíð vildi ekki veita viðtal við vinnslu þessarar greinar en í samtali við blaðamann undirstrikaði hann sjálfstæði bankans og sagðist myndu halda sér eftir megni frá kastljósi fjölmiðlanna nema að því leyti sem viðkæmi starfinu.
Þetta var sagt þá. Hvað ætli yrði sagt núna?
