Kæri sonur !!!

Aðeins nokkur orð til að láta þig vita að ég er enn á lífi.

Ég rita þetta mjög hægt því ég veit að þú ert ekki fljótur að lesa.
Þú munt ekki þekkja húsið okkar aftur þegar þú kemur heim !!!, við erum flutt.
Pabbi þinn hefur fengið nýtt starf, hann hefur verið settur yfir fjögurhundruð manns, hann er sláttumaður í kirkjugarðinum.
Diddi frændi þinn drukknaði í síðustu viku í whiskytank í Dublinarbrugghúsinu, vinnufélagar hans reyndu að bjarga honum en frænda þínum tókst að hrekja þá í burtu. Lík hans var brennt en það tók þrjá daga að slökkva eldinn.
Ég fór til læknis um daginn og fór pabbi þinn með mér. Læknirinn setti slöngu upp í mig og sagði að ég mætti ekki opna munninn í tuttugu mínútur, pabbi þinn keypti tækið þegar í stað !!!.
Það ringdi aðeins tvisvar í síðustu viku fyrst í þrjá daga og síðan í fjóra.
Á mánudaginn var svo hvasst að hænurnar verptu sama egginu fjórum sinnum.
Við fengum bréf frá Líkvaldi grafara og hann segir ef síðasta afborgun vegna útfarar ömmu þinnar verði ekki greidd innan þriggja daga verði hún grafin upp.
Þín elskandi móðir ætlaði að senda þér þúsund krónur en því miður var ég búin að loka umslaginu.

Þúsund kossar, mamma.

Já, þá er ballið búið og ekkert fór eins og til stóð eða á horfðist og sannaðist Murphy’s lögmál, sem segir að allt sem geti farið úrskeiðis muni fara úrskeiðis, eina ferðina enn, í gærkveldi á Kringlukránni. Það rifjast upp fyrir mér fornt spakmæli sem segir að allt geti gerst aftur sem aldrei hefur gerst áður, eða eins og einn pólskur vinur minn mundi segja, að allt hefði farið afsíðis sem gat farið afsíðis.

Ég mætti á Kránni með systur minni og Önnu vinkonu hennar um ellefuleytið og plöntuðum við okkur niður við besta borðið í salnum. Ætlun mín var að þær sæu um að halda uppi skipulagri röð á væntanlegum viðmælendum mínum en ég kom mér vel fyrir með mitt kaffi og stóra skrifblokk, tilbúinn að skrifa niður allar þær kjaftasögur sem Gróa á Leyti hefði að segja mér.

Eftir um klukkutíma bið fóru vinkonur mínar að ókyrrast mjög, undur dillandi tónlist Roof Tops og voru farnar að venja komur sínar á dansgólfið og áttu það jafnvel til að stelast á barinn en ég sat sem fastast og beið Gróu. Nú var einnig tækifæri fyrir aðra að fá útrás og segja mér frá nýjasta slúðrinu, en það kom bara enginn. Síðar frétti ég af einni vinkonu minni sem ætlaði að mæta og segja mér nýjasta slúðrið og reynslusögur af kynnum sínum við menn sem hún hafði kynnst í gegnum einkamál.is, en ekki vildi betur til en svo að GPS-tækið hjá henni bilaði og lenti hún á Players, þar sem hún leitaði mín þar til henni var hent út af staðnum.

Þegar ballið var eiginlega að verða búið varð ég fyrir óvenjulegustu lífsreynslu sem ég hef upplifað. Ég fann að ég er rifinn upp úr stólnum og vissi ekki fyrr en ég var staddur úti á miðju dansgólfinu og með þessum líka svakalegasta kvenmanni sem ég hef augum barið. “Góða kvöldið ljúfurinn, ég heiti Gróa, leitt að hafa látið þig bíða svona eftir mér en ég tafðist á kvenfélagsfundi í Mosfellsbæ, má ekki bjóða þér uppá einn dans eða svo.” Ég fékk ekki neitt tækifæri á að svara vegna þess að andlit mitt var kyrfilega skorðað milli brjósta þessarar brjóstgóðu konu og hún byrjaði að sveifla mér í kröppum dansi, nokkurn veginn í takt við tónlistina. Það var tvennt sem ég varð óþægilega var við í dansi þessum, annað var að ég átti erfitt með andardrátt og varð ég að notast við að draga andann í hverri vinstri-sveiflu, eins og í skriðsundi, hitt var að ég náði ekki niður á gólf og gat því enga tilraun gert til undankomu. Þegar dansinum lauk loksins, sleppti Gróa taki á mér og ég losnaði úr brjóstahaldaranum og náði jarðsambandi á ný. “Mikið rosalega dansar þú vel.” var það síðasta sem ég heyrði hana segja áður en ég þaut út af staðnum og tók á rás heim á leið.

Ég hef legið í rúminu í allan dag með óstöðvandi skjálfta og þori ekki að sofna af ótta við að fá að upplifa þessa martröð kannski aftur. Ég verða að setja þetta á bloggið á morgun þegar ég hef náð heilsu á ný.

Það fór þó aldrei svo að ég gæti ekki fengið vinnu og ýmiss hlunnindi út á þetta blogg mitt.

Nú strax, er ég boðinn í mat (nautalundir) til Völu systir. Við vitum nátturulega öll hvað vakir fyrir henni, ekki satt ?  Þetta veitir henni að sjálfsögðu einhvern gálgafrest og það verður ekkert birt neitt af því sem hún hefur skandalíserað á liðnum árum, að sinni.

Þetta er mjög gott fordæmi sem hún sýnir ykkur og ættu þið hiklaust að nota visku hennar, loks þegar hún lætur hana í ljós, sérstaklega þið sem eru með eitthvert óhrein grjón í pokanum.

Ég verð síðan að fara að vinna fram á nótt en ég hef mælt mér mót við Gróu á Leyti í Kringlukránni seinna í kvöld. Eftir miðnættið, á milli 12:00 og 01:00, mun ég taka á móti fólki sem getur miðlað  krassandi hneykslissögum og veiti ég frían drykk á barnum fyrir bestu söguna. Milli klukkan 01:00 og 02:00 hlusta ég síðan á lygasögur, helst frá ólygnu fólki. Ekki má gleyma skammarverðlaununum sem eru að sjálfsögðu til að hrekja fólk, sem hefur ekkert krassandi að segja, frá. Þau felast í því að dansa við mig þar til yfir lýkur, sem er yfirleitt með fótbroti. Eigið þið gott kvöld og ekki gera neitt sem ég mundi ekki gera vegna þess að ég kemst að því.

Kona nokkur gekk niður Laugaveg þegar hún tók eftir mjög skítugri og illa til haldinni heimilislausri konu sem sat og betlaði peninga.

Konan tók upp veskið, tók úr því 5000 kr. og spurði: “Ef ég gef þér pening ætlar þú þá að kaupa vín í staðinn fyrir mat?”

“Nei, ertu frá þér, ég hætti að drekka fyrir mörgum árum”, svaraði heimilislausa konan.

“Muntu þá nota peningana til að kaupa þér tískufatnað af einhverju tagi?”

“Uss nei, ég hef ekki tíma til þess, nota alla mína orku í að halda í líftóruna.”

“Ætlar þú þá að nota peningana á hárgreiðslustofu í stað þess að kaupa mat?”

“Ertu frá þér!!, svaraði heimilislausa konan, ” ég hef ekki farið á snyrti-eða hárgreiðslustofu í 20 ár.”

“OK”, svaraði þá hin konan, “ég ætla ekki að gefa þér þessa peninga. Í staðinn ætla ég að bjóða þér út að borða með mér og manninum mínum í kvöld.”

Heimilislausa konan varð hálfsjokkeruð og sagði: ” En verður maðurinn þinn ekki bálreiður ef þú gerir það? Ég er bæði skítug og illa lyktandi.”

Þá svaraði hin: “Það er í fínu lagi. Það er mikilvægt að hann sjái og skilji hvernig kona lítur út sem ekki notar fjármuni í tískufatnað, hárgreiðslu og vín!!!! “

p.s. Ekki að spyrja að, hún vinkona mín (Prinsessan) var ekki lengi að toppa þessa (á hinn veginn:-).

Nemandi úr Samvinnuskólanum á Bifröst sótti um vinnu sem afgreiðslumaður í Kaupfélagi úti á landi. Þetta var svona alvöru kaupfélag þar sem hægt var að fá allt milli himins og jarðar. Kaupfélagsstjóranum leist vel á manninn þótt hann væri ungur og óreyndur og ákvað að taka hann til reynslu. Hann sagði manninum að mæta morguninn eftir og síðan myndi hann koma um kvöldið og athuga hvernig hefði gengið. Kvöldið eftir spurði hann unga manninn hvað hafði hann afgreitt marga viðskiptavini þennan fyrsta dag. ‘Bara einn,’ sagði drengurinn. Þetta fannst kaupfélagsstjóranum ekki mikið en spurði hvað hann hefði selt fyrir mikið. 

“Fimm milljónir eitthundrað níutíu og þrjúþúsund” sagði afgreiðslumaðurinn við kaupfélagsstjórann.“Hvað seldirðu honum eiginlega, spurði kaupfélagsstjórinn hissa?“Jú, sjáðu til” sagði drengurinn, “fyrst seldi ég honum lítinn öngul, síðan seldi ég honum miðlungsstóran öngul, þá stóran öngul, svo veiðistöng og síðan spurði ég hann hvar hann ætlaði að veiða. Hann sagðist ætla að veiða í vatninu og þá sagði ég honum að hann þyrfti bát og seldi honum plastbát með 40 hestafla utanborðsmótor. Þá sagði maðurinn að hann gæti aldrei flutt bátinn á Daihatsuinum sínum svo ég fór með hann í véladeildina og seldi honum nýjan Landróver.”

Nú var andlitið hálfdottið af kaupfélagsstjóranum og hann sagði: “Maðurinn kemur hér inn til að kaupa einn lítinn öngul og þú selur honum bæði bát og bíl”!!

“Nei, nei,” sagði strákurinn. “Hann kom hingað til að kaupa dömubindi handa konunni sinni og ég sagði við hann að fyrst að helgin væri hvort eð er ónýt hjá honum væri eins gott fyrir hann að fara að veiða!”

Ég vil byrja á því að óska öllum netverjum innilega til hamingju með þessa bloggsíðu en hún er eflaust einhver merkasti viðburður sem litið hefur dagsins ljós síðan Netið kom til sögunnar. 

Einn aðaltilgangur minn með þessarri bloggsíðu er að skrifa kjaftasögur og ljóstra upp leyndarmálim um alla sem ég þekki, og hver veit nema að ég byrji á þér sérstaklega ef þú skrifar engin ummæli hjá mér. Það verður því spennandi að fylgjast með þessu bloggi og mun það eflaust slá í gegn.

Góða skemmtun.