Jónas 92 ára og Anna Júlía 89 ára búa á Grund og eru upp með sér að hafa ákveðið að gifta sig.

Þau fara í smá gönguferð til að ræða brúðkaupið og á leiðinni fara þau fram hjá Apóteki Austurbæjar.

Þegar maður er orðinn nógu gamall til að mega vaka eins lengi á næturnar og maður vill og gera það sem maður vill á meðan maður vakir, hefur maður hvorki löngun né afgangs orku til þess.

Þegar maður er orðinn nógu efnaður til að geta keypt sér fötin sem mann langaði í á unglingsárunum, þá passa þau ekki á mann lengur.

Röðin sem maður velur í stórmarkaðinum er alltaf sú sem liðast hægast áfram.

Þegar maður hefur tíma til að taka sér frí á maður ekki pening. Þegar maður á pening til að fara í frí hefur maður ekki tíma.

Þegar maður fer loksins í sólarlandaferð sem sparað hefur verið fyrir í háa herrans tíð er sólríkasta sumar í manna minnum, - á Íslandi.

Þegar maður er loksins búinn að sannfæra sjálfan sig um að maður eigi að láta það eftir sér að kaupa eitthvað sem mann hefur lengi langað í er það nýlega uppselt.

Hvolpafitan sem eltist af þér, mun eldast á þig aftur.

Einu skórnir sem mann langar að kaupa í skóbúðinni eru annað hvort einu númeri of litlir eða einu númeri of stórir.

Þegar þvotturinn á snúrunni er rétt að verða þurr fer að rigna. Ef maður tekur hann inn styttir upp á stundinni.

Þegar bestu útsölurnar eru í gangi og allt sem mann vantar eða langar í fæst á hálfvirði, er maður alltaf blankur.

Þegar manni er loksins boðið í leikhúsið eða óperuna, er það vísast sama kvöldið og áttræðis afmælið hennar ömmu.

Loksins þegar maður hefur látið verða af því að kaupa sér nýja tölvu, verður gerbylting í tölvutækninni og ný kynslóð heldur innreið sína.

Það er nauðsynlegt að vera í nærfötum þegar maður er meðal fólks.

Hvers vegna?

Í Florida USA gerðist það að hjón keyra inn á bílastæðið hjá Wal-Mart og um leið og maðurinn beygir inn á bílastæðið  bilar bíllinn.

Farðu bara og verslaðu á meðan ég geri við bílinn segir maðurinn við eiginkonu sína.

Þegar konan kemur aftur úr verslunarferðinni  sér hún hóp fólks á bílastæðinu sem greinilega fylgist með einhverju.

Þegar hún kemur nær sér hún að það er í kring um bílinn þeirra og að undan honum standa tveir berir karlmannsfætur í stuttbuxum sem hún þykist þekkja sem mannsins síns.

Það sem verra er að maðurinn er ekki í nærfötum og blasir því það allra helgasta á honum niður með skálminni og er sýnilegt öllum.

Hún stenst ekki mátið, tekur á sig rögg , beygir sig niður, rennir hendinni upp í buxnaskálmina og hagræðir þessum djásnum mannsins á réttan stað svo að þau blasi ekki við öllum.

Hún reisir sig upp og horfir djarflega í kring um sig og mætir þá augum manns sín sem stendur meðal fjöldans.

Bifvélavirkinn þurfti hins vegar að láta sauma þrjú spor í andlitið á sér.

Gömul hjón eru í mat hjá kunningja fólki sínu. Eftir matinn fara konurnar inn í eldhús að spjalla en karlarnir sitja áfram í stofunni.

“Við fórum á frábæran veitingastað í gærkvöld sem þið verðið að prófa,” segir annar þeirra allt í einu.
“Og hvað heitir hann?” spyr hinn.

Hann verður hugsi smá stund og getur bara ekki munað nafnið á veitingastaðnum.

Loks segir hann: “Æj, hvað heita aftur blómin þarna…”

“Túlipanar?” spyr hinn.
“Nei,” segir hann, “maður gefur þau oft þeim sem maður elskar.”

“Rósir?”
“Hmmm,” hugsar hann, “nei, ekki það. Er ekki eitthvað annað blóm sem maður gefur stundum þeim sem maður elskar?”

“Jú,” segir hinn, “Liljur”.
“Akkúrat, það var það. Takk,” segir hann og snýr sér í átt að eldhúsinu:

“Lilja mín, hvað hét aftur veitingastaðurinn sem við fórum á í gær?”  

Ef þú vilt einhvern sem borðar allt sem þú setur á borð fyrir hann og segir aldrei að þetta sé nú ekki jafn gott og hjá mömmu…

 …fáðu þér hund.

Ef þú vilt einhvern sem fer út með þér hvenær sem þú vilt, hvenær sem er og eins lengi og þú vilt… 

…fáðu þér hund.

Ef þú vilt einhvern sem aldrei snertir fjarstýringuna, er sama um enska boltann og vill alveg sitja hjá þér á meðan þú ert að horfa á rómantískar bíómyndir… 

…fáðu þér hund.

 
Ef þú vilt einhvern sem nægir að fara í rúmið með þér til að hlýja þér á fótunum og þú getur ýtt niður á gólf ef hann hrýtur…

…fáðu þér hund.

Ef þú vilt einhvern sem gagnrýnir þig aldrei, er slétt sama um hversu lagleg, feit, grönn, gömul eða ung þú ert og virðist hlusta af athygli á hvert orð sem þú segir; og elskar þig skilyrðislaust…

…fáðu þér hund.

Hins vegar!

Ef þú vilt einhvern sem gegnir þér aldrei, tekur varla eftir því þegar þú kemur heim, skilur óhreinindi eftir sig út um allt, kúgar þig gjörsamlega, er úti langt fram á nótt, kemur heim rétt til að borða og sofa og virðist sannfærður um að þú hafir einungis verið sköpuð til að gera honum til geðs…

…þá skaltu fá þér kött!

Þið hélduð að ég ætlaði að segja EIGINMANN?

Ég veit alveg að það passar, en…

…eigið góðan dag!!!

Af hverju prumpa karlmenn frekar en konur?

Konur geta ekki þagað nógu lengi til að byggja upp nægilegan þrýsting.

Hversu marga karlmenn þarf til að opna bjórdós?

Engan, bjórinn á alltaf að vera opinn þegar hún kemur með hann.

Af hverju hafa konur nettari fætur en karlmenn?

Þetta er eitt af grunnatriðum þróunarinnar, sem gerir það að verkum að þær geta staðið nær eldhúsvaskinum.

Hvernig veistu hvenær kona er að fara að segja eitthvað gáfulegt?

Hún byrjar setninguna á “Vitur maður sagði eitt sinn við mig…”

Hvernig gerir þú við kvenmannsúr?

Þú gerir ekki við kvenmannsúr, það er klukka á eldavélinni.

Vísindin hafa fundið fæðutegund sem dregur úr kynlöngun kvenna um heil 90% Fæðan er Brúðarterta.

Í upphafi skapaði Guð heiminn og hvíldist.

Þá skapaði Guð manninn og hvíldist.

Þá skapaði Guð konuna.

Síðan þá hefur hvorki Guð eða maðurinn getað hvílst.

Af hverju deyja menn á undan konunum sínum?

Þá einfaldlega langar til þess.

Karlmaður auglýsti í einkamáladálkinum: “Kona óskast”.

Daginn eftir fékk hann tugi bréfa, sem öllu voru á sama veg: “Þú getur fengið mína”.

Vegna húsbílaferðar minnar til Færeyja í sumar er ég farinn að stúdera færeysku af fullum krafti.

Ég rakst á þessa bráðskemmtilegu uppskrift sem ég ætla að prófa strax og til Færeyja kemur.

Datt svona í hug að það vildu fleiri prófa uppskriftina, svo hér er hún:

Dampað havtaska við piparfruktsós

Til 4 fólk

Hetta skal nýtast:
600 g havtaskuflak

Kókilaki:
¾ litir vatn
1 spsk salt
2 dl hvíttvín
1 lítið stykki turka ingifer

Piparfruktsós:
2 stórar búnar reyðar piparfruktir
1 leyk, lítil
20 g smør
2 dl av kókilakanum
4 dl rómi
salt

Tilhoyr:
Eplir
grønertrar

Soleiðis gjørt tú:
Ger kókilakan við at koyra vatn, salt, hvíttvín og ingifer í eina stórar grýtu. Lat koma uppá kók, koyr síðan havtaskufløkini í , og lat kóka í uml. 15 min. Legg fiskastykkini í eitt fat, og halt tey heit (undir lok ella folie).

Set eplini á kók og dampa ertrarnar. Sker piparfruktirnar í tern, og sker leykin í stór stykkir. Brúnka síðan piparfruk og leyk í smør, og stoyt kókilakan omanyvir, og lat smákóka í uml. 5 min. til piparfruktin er moyr. Koyr síðan róma í grýtuna og lat kóka í uml. 15 min. Blendað piparfruktblandingina í einum blendara ella í einum food-processor, og stoyt blandingina aftur í grýtuna. Smakka til við salt, og so er klárt at servera.

Servera eplir og ertrar afturvið.

Haldi tað er ljótari at prumpa enn at ropa. Oftast luktar tað jú verri. Ein luktandi ropur er tó heldur ikki alt for lekkur.

Hún: ”Hafið þér heyrt að Sigurður var fluttur á sjúkrahús?”.

Hann: ”Það getur ekki verið. Ég sá hann á Hótel Borg í gærkvöldi og þá var hann að dansa við ljómandi fallega stúlku”.

Hún: ”Já, það er rétt. Konan hans sá það líka!”.

Tvær frúr í Hafnarfirði komnar af léttasta skeiði, brugðu sér dag einn í óperuna.

Uppi á sviðinu stóð tenórinn í níðþröngum brókum og var að enda við aríuna með glæsibrag, þegar önnur frúin snýr sér að hinni og segir í hrifningu:

“Mikil er sú náðargjöf sem hann er gæddur.”

“Fáðu mér kíkinn,” segir hin og virðir fyrirbrigðið fyrir sér smástund, þangað til hún segir með vonbrigðahreim í röddinni:

“Nei, ég held að þetta sé bara felling í buxunum.”

Eiginkona bendir eiginmanni sínum inn um glugga hjá nágrönnunum, þar sem þau kela og kyssast.

“Af hverju gerir þú þetta aldrei?” spyr konan.

“Ég væri alveg til í að gera þetta, … en ég þekki hana bara ekkert,” svarar maðurinn.

Framkvæmdastjórinn þurfti að skreppa heim einn morguninn af því að hann hafði gleymt veskinu sínu heima.

Hann labbar tautandi inn um dyrnar, þegar blessuð eiginkonan kemur á móti honum á morgunsloppnum með úfið hárið.

“Nei, nú eru þeir farnir að ganga of langt í sparnaðinum hjá því opinbera góða mín. Hugsaðu þér, þarna rekst ég á póstburðarmanninn úti á tröppunum og hann var bara í nærbuxum einum fata!”

Þegar Jónas var ungur fékk hann tímabundið starf í kjörbúð.

Fyrsta daginn tók verslunarstjórinn á móti honum, heilsaði honum innilega, rétti honum kúst og sagði: “Þitt starf svona til að byrja með, verður að sópa gólfið”.

“En ég er nýútskrifaður úr Menntaskóla og hef stúdentspróf” sagði Jónas móðgaður.

“Nú, fyrirgefðu”, sagði verslunarstjórinn “Réttu mér kústinn og ég skal sýna þér hvernig á að nota hann”.

Halli gisti hjá Nönnu vinkonu sinni.

Skyndilega hrökk hún upp við það að Halli var farinn að rymja og bylta sér í svefninum.

Hún ákvað að vekja hann og varð hann ekki lítið feginn, því hann hafði fengið martröð.

“Þetta var alveg rosalegur draumur. Mig dreymdi að ég hefði hrasað fram af fjallsbrún og var að hrapa niður í hyldýpis gljúfur en náði þá föstu taki á runna á brúninni og hékk þar.”

“Slakaðu á! Þú ert úr allri hættu!”

“Já, mér er óhætt núna svo þú skalt bara fara að sofa,” sagði Halli.

“Það geri ég, um leið og þú sleppir taki á runnanum!”

Ef nokkur eiginmaður var kúgaður, þá var það svo sannarlega hann Palli.

Þess vegna varð hann alveg undrandi þegar konan tilkynnti honum að hún væri farin að æfa hnefaleika.

“Ég vil geta varið mig ef einhver ræðst á mig í niðamyrkri og reynir að nauðga mér.”

“Það held ég að sé nú alveg óþarfi – svo dimmt getur varla orðið.”

Hrólfur og Erla voru vistmenn á geðsjúkrahúsi.

Dag einn, er þau voru á gangi við sundlaugina kastaði Hrólfur sér útí og sökk tilbotns. Erla stakk sér útí laugina og bjargaði Hrólfi frá drukknun.

Þegar yfirlæknirinn frétti af björgunarafreki Erlu ákvað hann að útskrifa hana af sjúkrahúsinu, þar sem hún væri greinilega búin að ná snerpu og andlegu jafnvægi á ný.

Daginn eftir fór hann til fundar við Erlu til að boða henni fréttirnar og sagði: “Erla mín, ég hef bæði góðar og slæmar fréttir að færa þér! Góða fréttin er að ég ætla að útskrifa þig af spítalanum þar sem þú hefur sýnt merki um bata, sem sýnir sig í því að þú bjargaðir honum Hrólfi frá drukknun. Slæma fréttin er hins vegar sú að hann Hrólfur er dáinn.
Karlgreyið hengdi sig í beltinu sínu í gærkvöldi eftir að þú hafðir bjargað honum”.

Þá sagði Erla: “Hrólfur hengdi sig ekki. Ég festi hann upp til þerris í gærkvöldi. En hvenær má ég fara heim sagðirðu” 

Maður fór á fótboltaleik á laugardegi.

Á meðan hann var þar fékk konan hans heimsókn frá “vini” sínum. Konan átti með honum góðar stundir í sófanum þegar hún skyndilega heyrði í manninum sínum koma inn.

Á augnabliki skaust “vinurinn” bakvið sjónvarpið í horninu. Eiginmaðurinn kom inn og sagði: “Það byrjaði að rigna svo ég ákvað að koma heim og horfa á seinni hálfleikinn í sjónvarpinu”.

Hann settist niður og kveikti á tækinu og byrjaði að fylgjast með leiknum.

Eftir um það bil 20 mínútur byrjaði “vinurinn” að fá krampa í fótinn svo hann gafst upp á feluleiknum og stóð rólega upp og gekk út úr stofunni.

Eiginmaðurinn snéri sér að konu sinni og sagði: ”Ég tók ekki eftir þegar dómarinn rak hann út af” 

Eddi ákveður loksins að fara í frí. Hann bókar sig á skemmtiferðaskip um karabíska hafið og skemmtir sér alveg konunglega, þar til að skipið sekkur og honum skolar upp á nálæga eyðieyju, með ekkert sér til aðstoðar.

Ekkert annað fólk, engar birgðir, ekkert… bara bananar og kókoshnetur.

Eftir um það  bil fjóra mánuði liggur hann á ströndinni að mygla úr leiðindum þegar gullfalleg  kona kemur á árabát upp að ströndinni.

Hissa spyr hann: “Hvaðan kemur þú? Og  hvernig komst þú hingað?”

“Ég réri frá hinum enda eyjarinnar,” segir hún, “ég lenti þar þegar skemmtiferðaskipið sem ég var á sökk.”

“Magnað,” segir hann, “heppin varstu að finna þennan árabát óskemmdan.”

“Ó, þetta?” segir hún. “Ég byggði hann bara úr efni sem ég fann á eyjunni. Árarnar eru úr Gúmmítré. Ég fléttaði botn úr pálmatrágreinum, en hliðarnar og stefnið tálgaði ég út úr Tröllatré.”

“En, það er ómögulegt,” stynur Eddi upp. “Þú hefur varla verið með nein verkfæri. Hvernig fórstu að?”

“Það var ekkert mál,” segir konan. “Á suðurhluta eyjunnar berst óvenjuleg bergtegund niður með ánni. Ég  komst að því að ef ég hitaði bergið upp í ákveðið hitastig í brennsluofni, þá bráðnaði það niður í mjög meðfæranlegan málm sem ég gat notað til að smíða ýmis verkfæri.”

Eddi er orðlaus.

“Róum yfir á minn helming eyjunnar,” segir hún.

Eftir nokkrar mínútur af róðri, koma þau að lítilli bryggju.

Þegar Eddi lítur upp eftir ströndinni, dettur hann nærri því úr bátnum. Frá bryggjunni er hellulagður gangstígur upp að fallegu einlyftu, bláu og hvítu einbýlishúsi.

Á meðan konan bindur bátinn með heimavöfðum kaðli, gat Eddi ekki komið upp orði.

Þegar þau ganga inn í húsið, segir konan ósköp hógvær: “Þetta er nú svo sem ekki merkilegt, en ég er farin að kalla það heimili. Sestu, má ekki bjóða þér drykk?”

“Nei, nei… takk samt,” segir hann, vandræðalega. “Get ekki hugsað mér að drekka meiri kókosmjólk í dag. Ég er  kominn með rosa leiða á henni.”

“Þetta er ekki kókosmjólk,” segir konan, “má ekki bjóða þér Pina Colada eftirlíkingu sem ég bruggaði?”

Eddi reynir að  fela hvað hann er gjörsamlega gáttaður og þiggur drykkinn.

Þau setjast því  næst niður og skiptast á sögum. Þegar farið er að svífa vel á þau af Pina Colada  segir konan:

 “Ég ætla að bregða mér í eitthvað þægilegra. Viltu ekki skreppa í sturtu og raka þig? Það er rakvél í baðherbergisskápnum uppi.”

Eddi er hættur að spyrja, heldur fer bara beint upp. Í skápnum er haganlega smíðuð rakvél, með skaft úr beini og á beinið er búið að koma fyrir  flugbeittum skeljum, sem snúast fyrir tilstilli seguls inni í skaftinu.

“Vá,” stynur hann, “þessi kona er mögnuð! Hvað næst?”

Þegar  hann kemur niður aftur, tekur hún á móti honum í engu nema nærfötum saumuðum úr  vínviðarblöðum, ilmandi af heimalöguðu ilmvatni sem minnir á ferskan  sumarblæ.

“Segðu mér,” byrjar hún og færir sig ögrandi nær honum, “við  höfum verið hérna í margar vikur. Ég er viss um að það er eitthvað sem þig langar virkilega að gera núna. Eitthvað sem þú hefur ekki getað gert lengi… þú  veist…” Hún starir æsandi í augu hans.

Hann trúir ekki því sem hann er  að heyra: “Þú meinar að..,” hann kyngir spenntur, “ég geti tékkað á  tölvupóstinum mínum?!”