Birt með leyfi höfundar: Gunnlaugs Guðmundssonar, Stjörnuspekistöðin ehf.

Áramótavírusinn, sem ég greindi frá á Nýársdag, er enn grasserandi á bloggsíðum og herjar á myndir sem á þeim birtast. Það virðist vera að þessi vírus herji einnig á sumar tegundir myndavéla.

Hér er mynd af Mónu Lísu sem ég tók í Louvre-safninu í París, á haustmánuðum árið 2007, en hún er ekki alveg í samræmi við málverkið sem Leonardo da Vinci byrjaði að mála árið 1503.

Hér er einnig heimildarmynd sem sýnir hvaða verkfæri og tækni var notuð við gerð þessa glæsilega verks:

Þessi saga gerðist fyrir mörgum árum.

Maður nokkur refsaði 3ja ára gamalli dóttur sinni fyrir það að eyða heilli rúllu af gylltum pappír. Ekki var mikið til af peningum og reiddist hann þegar barnið reyndi að skreyta lítið box til að setja undir jólatréð.

Engu að síður færði litla stúlkan föður sínum boxið á jóladagsmorgun og sagði: “þetta er handa þér pabbi”.

Við þetta skammaðist faðir stúlkunnar sín fyrir viðbrögð sín daginn áður. En reiði hans gaus upp aftur þegar hann áttaði sig á því að boxið var tómt. Hann kallaði til dóttur sinnar, “veistu ekki að þegar þú gefur einhverjum gjöf, þá á eitthvað að vera í henni?”

Litla stúlkan leit upp til pabba síns með tárin í augunum og sagði: “En, pabbi boxið er ekki tómt. Ég blés fullt af kossum í það. Bara fyrir þig pabbi.”

Faðirinn varð miður sín. Hann tók utan um litlu stúlkuna sína og bað hana að fyrirgefa sér.

Það er sagt að mörgum árum seinna, þegar faðir stúlkunnar lést, og hún fór í gegnum eigur hans hafi hún fundið gyllta boxið frá því á jólunum forðum við rúmstokkinn hans, þar hafði hann haft það alla tíð; þegar honum leið ekki vel gat hann tekið upp ímyndaðan koss og minnst allrar ástarinnar sem barnið hans hafði gefið honum og sett í boxið.

Í vissum skilningi höfum við allar lifandi mannverur tekið á móti gylltum boxum frá börnunum okkar, fjölskyldum og vinum, fullum af skilyrðislausri ást og kossum. Það getur enginn gefið dýrmætari gjöf.

Gleðileg jól

Smá innlegg í fjármálaumræðuna. Eru ekki allir að gera það gott, annars ?

LAUSAFÉ:

REIÐUFÉ:

 BUNDIÐ FÉ:

 FJÁRSTÝRING:

FJÁRSKORTUR:

 FJÁRMÁLARÁÐGJÖF:

 FJÁRDRÁTTUR:

 FJÁRMÁLAEFTIRLIT:

 FJÁRVANA:

Og loks AUÐKÝFINGUR ÁRSINS 2008:

——-

Þegar ég var að millifæra nokkrar millur í Netbankanum í dag, komst ég inn á póst sem Lárus Welding sendi starfsmönnum Glitnis eftir síðustu helgi. Hluti hans er svohljóðandi:

Hlýði fólk á mína melding:
Það laust hér niður elding.
Okkar býður ógn og gelding.
Undirritað: Lárus Welding.

Sælt veri fólkið.

Til að fullvissa meðbloggara, vini, kunningja, kærustur, fjölskyldu og annað samferðafólk um að ég er enn heill heilsu, tel ég rétt að láta eins og eitt blogg flakka, svona til að fólk haldi ró sinni, í bili a.m.k.

Ég á eftir að segja frá ferðalaginu norður og fleiri viðburðum, en ég mun gera það smátt og smátt þar sem allur sannleikurinn, í einni bloggfærslu, er of stór biti fyrir venjulegt fólk að kyngja. En ég mun segja sannleikann og ekkert nema sannleikann og frá öllu sem á daga mína hefur drifið og ekkert draga undan nema það sem telst óðsiðsamlegt samkvæmt siðareglum bloggsamfélagsins.

Í bili ætla ég að láta nægja að vísa í bloggfærslur dúllanna minna þeirra: Skandölu, Brussulínu og Minnu. Þær skýra ýmis atriði varðandi “hvarf” mitt af sjónarsviðinu, sem þær eiga vissulega þátt í, en eins og allir vita þá gerist ekkert hérlendis (eða yfirleitt hvergi) án þeirrar vitundar. Þær hafa þó stillt sig og gæta meðalhófs og lofuðu mér að særa ekki blygðunarsemi fólks með skrifum sínum.

Minn tími kemur!!!, en þangað til gef  ég þeim orðið, ásamt ummælum:
(Smellið á nöfnin)

27.6.2008
Minna

28.6.2008
Brussulína
Minna
Skandala

29.6.2008
Brussulína

10.7.2008
Minna

13.8.2008
Skandala

Afgreiðslumenn gera það umbúðalaust.
Augnlæknar gera það sýnilega.
Einstein gerði það afstætt.
Einstæðir gera það að skilnaði.
Fjallgöngumenn gera það hátt uppi.
Flugmenn gera það í loftinu.
Fréttamenn gera það stuttlega.
Galdramenn gera það óskiljanlega.
Grínistar gera það með glöðu geði.
Gullsmiðir gera það fínlega.
Göngugarpar gera það rösklega.
Hárgreiðslufólk gerir það snyrtilega.
Heimspekingar gera það spyrjandi.
Hermenn gera það í takt.
Kennarar gera það af kunnáttu.
Kóngar gera það höfðinglega.
Íhaldsmenn gera það reglufast.
Ívan gerði það grimmilega.
Lauslátir gera það frjálslega.
Ljósmyndarar gera það í myrkri.
Málfræðingar gera það - að sögn.
Popparar gera það taktfast.
Prentarar gera það hástöfum.
Róttækir gera það fram á rauðan dag.
Sérfræðingar gera það ítarlega.
Sóldýrkendur gera það berlega.
Stærðfræðingar gera það hnitmiðað.
Svæfingarlæknar gera það ómeðvitað.
Tortryggnir gera það grunsamlega.
Verkfræðingar gera það vélrænt.
Þjóðverjar gera það að einhverju marki.

Eitt sinn ákváðu Jói og Siggi að fara á skíði saman. Þeir lögðu af stað frá
heimili Jóa á litla sendiferðabílnum hans og héldu norður í land.
Eftir að hafa keyrt í nokkra tíma gerði alveg heiftarlegan skafrenning og
þeir festu bílinn. Þeir brutust gegnum hríðina heim að bóndabæ sem var rétt
hjá og spurðu mjög aðlaðandi konu sem kom til dyra þegar þeir bönkuðu hvort
þeir mættu gista.

“Ég veit að það er alveg hræðilegt veður og ég hef nægt húsaskjól, en ég er
nýlega orðin ekkja” útskýrði hún , “og ég er hrædd um að nágrannarnir færu
að krunka eitthvað ef ég leyfði ykkur að gista. Og það er ég ekki tilbúin í.”

“Ekki hafa áhyggjur,” sagði Jói, “við yrðum mjög ánægðir ef við fengjum að
gista í hlöðunni, og ef veðrinu slotar þá förum við strax.

“Kona samþykkti þetta og Jói og Siggi héldu til hlöðunnar og sofnuðu vært.
Um morguninn var veðrið gengið niður og þeir losuðu bílinn og héldu til
skíða. Þetta varð hin besta skíðhelgi.

U.þ.b. 9 mánuðum seinna fékk Jói óvænt bréf í pósti frá lögfræðiskrifstofu.
Það tók Jóa smá stund að átta sig á bréfinu, en sá þó fyrir rest að það var
frá lögfræðingi ekkjunnar aðlaðandi sem þeir höfðu hitt skíðahelgina góðu.

Jói heimsótti vin sinn Sigga og spurði hann: “Siggi, Þú manst eftir fallegu
ekkjunni á bóndabænum sem við gistum á skíðahelgina góðu fyrir norðan.” ” Já”
sagði Siggi. “Ég man eftir henni.”

“Getur verið” hélt Jói áfram “að þú hafir vaknað upp um nóttina og farið inn
í hús og laumast upp í rúm til hennar.”
“Já” sagði Siggi vandræðalegur yfir því að Jói væri búinn að komast að öllu
saman, “ég verð að viðurkenna það að ég gerði það.”
“Og notaðir þú mitt nafn þegar þú sagðir henni hvað þú hétir?”
Siggi eldroðnaði, “Já, fyrirgefðu vinur, ég gerði það víst.

En af hverju spyrðu?”
“Það er óþarfi að afsaka elsku kallinn minn. Hún var nefnilega að gefa upp
öndina og arfleiddi mig að öllu sínu.”

Og þú hélst að þessi saga endaði öðruvísi. Var það ekki?

Svo er bara að passa upp á sólarvörnina.

Mig langaði bara að kveðja vegna þess að ég ætla að skella mér til Portúgals í viku.
Ákvörðunarstaðurinn heitir Albufeira en Plúsferðir var með tilboð (Lokaútkall) þangað, sem ekki var hægt að hafna.

Þar ætla ég að sleikja sólina og reyndar allt sem hægt er að sleikja með góðu móti og gott bragð er af.
Semsagt að haga mér eins og sleiki- og gleðipinni.

Fyrirhugað er að læra portúgölsku á þessari viku þannig að ég geti síðan bloggað fyrir mínu ástkæru lesendur á portúgölsku, ég efast ekki um að það mun auka vinsældir mínar, umtalsvert.

Ef ég hef einhvern tíma og kemst í tölvu gæti svo farið að ég sendi frá mér einhver blogg en ég vona að það verði ekkert af því, ykkar vegna :-))

Hafnfirðingur tók sér far með leigubíl frá Reykjavík til Hafnarfjarðar. Leigubílstjórinn reyndi að koma á vitrænum samræðum og spurði: ,,Veistu hver er ekki bróðir minn, ekki systir mín en samt barn foreldra minna?”
Hafnfirðingurinn hugsaði sig lengi um en svaraði síðan neitandi.
,,Nú, auðvitað ég sjálfur!” skríkti leigubílstjórinn og Hafnfirðingurinn kinkaði kolli og klóraði sér.

Þegar hann kom heim í Hafnarfjörð spurði hann konuna sína sömu spurningar:
,,Heyrðu, Dúna mín, veistu hver er ekki bróðir minn, ekki systir mín en samt barn foreldra minna?”
,,Nei, Siddi, vinur. Það veit ég ekki, hver er það?” svaraði eiginkonan áhugasöm.
,,Það er einhver leigubílstjóri í Reykjavík,” sagði þá Hafnfirðingurinn, kinkaði kolli og klóraði sér!

Eins og allir vita þá var meðalaldur íslendinga mjög lengi um það bil 35 ár eða eiginlega frá 950 til 1900. Á sama tíma var innflutningur á tóbaki mjög lítill eða nokkrir tugir kílóa á ári og þeir sem höfðu hærri meðalaldur voru hástéttarmenn sem reyktu allt það sem var flutt inn til landsins.

Sé litið til þróunnar á innflutning tóbaks þá byrjar hann að vaxa upp úr aldamótunum 1900, og það er mjög nákvæm fylgni milli kúrfunnar á aukningu innflutnings tóbaks og hækkun meðalaldurs íslendinga. Báðar kúrfurnar nákvæmlega jafnbrattar og meðaldur hækkað úr 35 árum í um 75 ár. Það er svo upp úr 1980 sem vöxtur á innflutningi tóbaks minnkar og kúrfan verur flatari og viti menn, hæknun meðalaldurs hætti einnig að vaxa jafnhratt og hefur síðan þá einungis hækkað úr 75 árum í 78 ár.

Semsagt ef drukkið er rösklega og reykt með þá drepur þú samkvæmt lögmálum Darvins (Survival of the fittest) slöppustu sellurnar, maður finnur það greinilega að morgni dags á eftir þar sem góðu sellurnar fá nánast víðáttubrjálæði og þeysast um í kollinum að við lausn óleystra vandamála

Ég veit að þið hafið öll heyrt eða lesið um þessi fræði áður, en ég hef ekki séð neinn útskýra þetta eins vel og hinn alvísa Cliff Calvin í Staupasteini.

Cliff Calvin var að útskýra Buffala-kenninguna fyrir vini sínum Norm og það gekk svona fyrir sig:

“Sjáðu nú til Norm, þetta virkar svona….
Buffalahjörð getur aðeins farið jafn hratt og hægasti buffalinn í hjörðinni.Og þegar veitt er úr hjörðinni eru það hinir hægustu og veikustu aftast í hjörðinni sem eru drepnir fyrst.

Þetta náttúrulega val er mjög gott fyrir hjörðina í heild sinni því að með reglulegum drápum á veikustu og hægustu einstaklingunum batnar heilsufar hjarðarinnar og hraði hennar.

Á sama hátt má segja að mannsheilinn geti aðeins unnið eins hratt og hægustu heilasellurnar leyfa.

Eins og við öll vitum þá drepur alkohól heilasellur en eðlilega drepur það hægustu og veikustu sellurnar fyrst.

Á þennan hátt veldur regluleg inntaka áfengis því að veikari sellurnar drepast og þar með því að heilinn verður hraðvirkari og skilvirkari.

Þetta er ástæðan fyrir því að maður verður svona klár eftir nokkra bjóra!!!”

(Tengt efni í næsta bloggi…)

Tvær vinkonur, Sossa og Systa, voru saman í golfi þegar önnur varð fyrir því óhappi að hitta kúluna illa í upphafshöggi og horfði með skelfingu á eftir kúlunni sem stefndi á hóp karlmanna.

Kúlan lenti inni í miðjum hópnum og einn maðurinn hné til jarðar haldandi báðum höndum á milli fótanna, greinilega sárþjáður.

Vinkonurnar hlupu til mannanna og þegar þær komu að hópnum hélt maðurinn enn höndunum á milli fótanna. Sú sem hafði slegið kúlunni baðst afsökunar og bauð fram aðstoð.

Maðurinn vildi ekki að svo stöddu þiggja aðstoð og sagðist jafna sig eftir smá stund.

Konan þráaðist við, sagðist vera sjúkraþjálfari og vildi fá að þreifa aðeins á
manninum.

Maðurinn lét tilleiðast og fékk hún hann til að leggjast á bakið, tók hendur hans frá, renndi buxnaklaufinni niður og byrjaði að nudda hann rólega.

Eftir smástund spurði hún manninn hvernig honum þætti þetta.
Maðurinn svarar “þetta er mjög gott, en ég er ennþá að drepast í þumalputtanum!”

Ella var á golfæfingu dag einn er hún hitti illa við átjándu holu og golfkúlan lenti beint inni í runna.

Þegar hún ætlaði að fara að skríða eftir henni sá hún hvar lítill sætur froskur var fastur í gildru, um leið og hún losaði hann sagði froskurinn: “Nú færð þú þrjár óskir uppfylltar en ég verð að segja þér frá því að það sem þú óskar þér fær maðurinn þinn tífalt meira af.” Ella sem var mjög glöð og hugsaði með sér að það yrði allt í lagi.

Fyrsta ósk hennar var að hún yrði fallegasta kona heims. Froskurinn varaði hana við og sagði henni að þá yrði maðurinn hennar einning fallegasi maður heims. Ella hugsaði með sér að það yrði fínt, hún væri hvort sem er fallegasta konan og að maðurinn hennar hefði ekki augun af henni. KAZAM!!!… og hún varð að fallegustu konu heims.

Annari ósk sinni varði hún í að biðja um að verða ríkasta kona heims. Þá sagði froskurinn: “Þá mun maðurinn þinn verða 10 sinnum ríkari en þú.” Ella svaraði: “ það er allt í lagi, allt hans er mitt og allt mitt er hans.” KAZAM!!!… og hún varð ríkasta kona heims.

Þá sagði froskurinn: “Jæja þá áttu aðeins eina ósk eftir, hver er hún?”
Ella svaraði: “Ég vil fá vægt hjartaáfall.”

Það var einu sinni maður sem fór til að kaupa sér skó. Hann gekk niður Laugaveginn og fann þar skóbúð sem hann hafði aldrei séð áður. Þegar inn var komið tók á móti honum Indverji, klæddur í típíska indverska múnderingu, kuflinn og allt.

Lesist með indverskum hreim (”búrríbúrrí”) 

Indverjinn segir: “Góður dagur”.
“Góðan dag” svarar maðurinn, “ég er kominn til að kaupa kuldaskó”.
“Nei, nei, þú kaupa sandalur” sagði Indverjinn.
“Nei, hva, það er að koma vetur, ég hef ekkert við sandala að gera, mig vantar kuldaskó” endurtekur maðurinn. “Þú vantar sandalur, sandalur gera þig graður” segir Indverjinn og hneigir sig.
“Gera sandalar mig graðan?” hváir maðurinn.
“Já” segir Indverjinn og réttir honum sandala.

Maðurinn hugsar með sér að hann geti nú alveg prófað þetta og tekur við þeim. Eitthvað gekk honum nú illa að koma sér í skóna, enda aldrei áður farið í sandala, en um leið og þeir voru komnir á fætur hans finnur hann þessa líka svakalegu greddu koma yfir sig og hann bara ræður ekki við þörfina.
Hann rýkur á Indverjann, kippir kuflinum upp og ætlar að fá sér einn stuttan.

Þá argar Indverjinn upp yfir sig: “Nei, nei, nei, þú vera í krummafótur!”

Maður sem hafði fíflað eiginkonu Kínverja nokkurs var einn góðan veðurdag svo óheppinn að fá Kínverjann í heimsókn. Hann vildi aðeins vara flagarann við. Léti hann ekki af fíflun sinni ætlaði Kínverjinn að lýsa þrefaldri kínverskri bölvun yfir honum. Flagarinn hló og hélt uppteknum hætti þegar er kvöldaði.

Daginn eftir vaknaði hann í svefnherbergi sínu á þriðju hæð með mikla verki fyrir brjósti. Hann opnaði augun og sá stærðar steinhnullung liggja ofan á brjóstkassanum. Á steininum stóð: “Fyrsta kínverska bölvunin.”

Hann hló og þar sem þetta var sterkur maður stóð hann einfaldlega upp með steininn og kastaði honum út um gluggann. En um leið og steinninn sveif út um gluggann sá maðurinn að hinum megin á hann var letrað: “Önnur kínverska bölvunin. Steinninn er bundinn við hægra eistað.”

Maðurinn hugsaði sig ekki lengi um, ekki vildi hann hljóta svo mikinn skaða niður um sig, svo hann stökk út um gluggann á eftir steininum. En um leið og hann hoppaði niður úr gluggakistunni sá hann þriðju skilaboðin letruð á húsvegginn: “Þriðja kínverska bölvunin. Vinstra eistað er bundið við rúmfótinn.”

Ekki þarf að taka það fram að flagarinn var maður hraðlæs.

Nýgift hjón voru að sýna vinum sínum íbúðina.
Hún var mjög þægileg og rúmgóð og höfðu hjónin sitt hvort svefnherbergið.

“En hvað gerið þið,” spurði einhver,  “ef  ykkur langar að vera saman?”
“Þá flautar hann,” sagði unga konan,  “og ég fer til hans.”
“En leiðist þér ekki, ef hann flautar ekki?”  var þá spurt aftur.
“Þá fer ég í dyrnar,” sagði hún og spyr: “Varstu að flauta elskan?”

Hvað sagði gleðikonan þegar hún settist á nefið á Gosa?

Ljúgðu, Gosi, ljúgðu!!!

Tveggja manna svefnpoki,
notaður einu sinni,
fæst í skiptum fyrir barnavagn.

Upplýsingar í síma: 8467583

Fíll og mús fóru einu sinni í bíó og fíllinn settist fyrir framan músina… og músin varð geðveikt pirruð því hún sá ekkert fyrir fílnum og settist fyrir framan hann og öskraði:

Nú veistu hvernig þetta er!!!

Fangi sleppur úr fangelsi þar sem hann hefur verið í 15 ár. Á flóttanum finnur hann hús og brýst inn í það til að leita af peningum og byssum, en finnur bara ungt par í rúmi.

Hann skipar stráknum að fara úr rúminu, og bindur hann fastann á stól. Síðan fer að hann að stelpunni til að binda hana. Á meðan hann er að binda stelpuna upp í rúmi fer hann uppá hana, kyssir hana á hálsinn og fer svo inná baðherbergi.

Á meðan hann er þar segir strákurinn við stelpuna: Hey þessi gaur er fangi sem hefur flúið, sjáðu bara fötin hans! hann hefur örugglega verið lengi í fangelsi og hefur ekki séð konu í mörg ár. Ég sá hvernig hann kyssti á hálsinn á þér. Ef hann vill kynlíf ekki segja nei og gerðu bara það sem hann segir þér að gera, veittu honum fullnægingu. Þessi gaur hlýtur að vera hættulegur og ef hann verður reiður drepur hann örugglega okkur bæði.
Verstu sterk elskan, ég elska þig!

Konan svarar “Hann var ekki að kyssa á mér hálsinn, hann var að hvísla að mér og sagði að hann væri hommi og fannst þú vera mjög sexy og spurði hvort við ættum eitthvað vaselín inná klósetti.
Vertu sterkur ég elska þig líka!!

Eins og venjulega fór Eddi snemma í háttinn, kyssti konuna góða nótt og steinsofnaði.
Seinna um nóttina vaknar hann og sér gamlan mann inni í svefnherberginu, klæddan í hvítan kufl.

“Hvað í andskotanum ertu að gera í svefnherberginu mínu ?” segir Eddi reiður.
“Þetta er ekki svefnherbergið þitt,” segir maðurinn, “þú ert kominn til himna og ég er Lykla-Pétur.”

“HVAÐ? Ertu að segja að ég sé dauður ? Ég vil ekki deyja… ég er allt of ungur og á eftir að gera svo margt,” segir Eddi. ” Ef ég er dauður þá vil ég að þú sendir mig til baka á stundinni!”

“Það er nú ekki svo einfalt,” Svarar Pétur. Þú getur aðeins snúið til baka sem hestur eða hæna.
Eða haldið áfram að vera dauður auðvitað.

Eddi hugsaði þetta í nokkrar mínútur og komst að því að það er örugglega ekkert auðvelt líf að vera hestur, úti að hlaupa allan daginn með einhvern á bakinu, svo af tvennu illu þá væri líklegra betra að snúa aftur sem hæna.
Það væri ábyggilega letilíf.

“Ég vil snúa aftur sem hæna…”
Samstundis var Eddi kominn í hænsnakofa með fallegar fjaðrir og allar græjur.
En almáttugur hvað honum var illt í afturendanum.
Það var eins og hann væri að springa!

Þá kemur haninn….
“Hæ þú hlýtur að vera ný hérna.
Hvernig hefurðu það?
“Allt í lagi býst ég við” Svarar Eddi en mér finnst eins og rassinn á mér sé að springa!

“Þú ert bara að fara að verpa. Hefurðu aldrei verpt áður?
Nei hvernig geri ég það?
“Gaggaðu tvisvar og þrýstu svo af öllu afli” Svarar haninn.

Og Eddi gaggar tvisvar og rembist svo eins og hann eigi lífið að leysa.
Skömmu síðar liggur hans fyrsta egg á gólfinu.

“Vá segir Eddi þetta er meiriháttar svo gaggar hann aftur tvisvar og byrjaði að rembast og eitt egg í viðbót liggur á gólfinu.

Þegar hann gaggar í þriðja sinn heyrir hann konuna sína öskra:
“Vaknaðu Eddi, í öllum bænum. Þú ert búin að skíta út um allt rúm!

Í  grendinni  veit ég um vin sem ég á
í  víðáttu  stórborgarinnar.
En dagarnir líða mér óðfluga frá
og árin án vitundar minnar.

Og yfir til vinarins aldrei ég fer
enda í kappi við tímann.
Sjálfsagt þó veit að ég vinur hans er
því viðtöl við áttum í símann.

En yngri vorum við vinirnir þá
af vinnunni þreyttir við erum.
Hégómans takmarki hugðumst við ná
og hóflausan lífróður rérum.

Ég hringi á morgun ég hugsaði þá
svo hug minn fái hann skilið.
En morgundagurinn endaði á
að ennþá jókst milli okkar bilið.

Dapurleg skilaboð dag einn ég fékk
að dáinn sé vinurinn kæri.
Ég óskaði þess er að gröf hans ég gékk
að í grendinni ennþá hann væri.

Sjálfur ef þú átt vin góðan í grennd
þá gleymdu ekki hvað sem á dynur,
að albesta sending af himnunum send
er sannur og einlægur vinur.

Þau höfðu gift sig fyrir tveimur vikum og manninn klæjaði í að fara á barinn til að hitta félagana.

“Elskan, ég verð enga stund,” segir hann. “Hvert ertu að fara ástin ?” spyr hún að bragði. “Ég fer á barinn krúttið mitt og fæ mér einn bjór”.“Langar þig í bjór ?” spyr hún og opnar ísskápinn og sýnir honum úrval af bjórtegundum, allt frá Hollandi til Japans. (þetta hjónalíf …)

Eiginmaðurinn veit ekki hvað hann á til bragðs að taka og það eina sem honum dettur í hug að segja er; “já elskan… en á barnum er þú veist… bjórinn borinn fram í frosnum glösum…”. Konan greip fram í fyrir honum áður en hann náði að klára setninguna og sagði: “Langar þig í frosið glas krúttímolinn minn ?” Og hún tekur risakönnu beint úr frystinum alsett kristalsmolum af frostinu og hún réttir honum.

Eiginmaðurinn er orðinn hálf fölur og segir; “Já krúsadúlludúkkan mín, uhmm en þeir eru með svo girnilega smárétti… en ég verð ekki lengi. Lofa því. Allt í lagi ?” “Langar þig í smárétti krúsídúllan mín ?” Og hún opnar ofninn og tekur út fimmtán tegundir girnilegra smárétta; kjúklingavængi, sveppahatti, svínakjöt…

“Já, en mín ljúfasta… á barnum… er þú veist… allt þetta dónatal og allt það…” “Oh, þú vilt dónatal, sætasti… HÉRNA, DREKKTU HELVÍTIS BJÓRINN ÚR ANDSKOTANS KRUKKUNNI OG ÉTTU ANDSKOTANS NASLIÐ ÞITT ! ÞÚ FERÐ EKKI FET ! SKILURÐU ÞAÐ ÓFÉTIÐ ÞITT ?!!!

45 ára gömul kona fékk hjartaáfall og var flutt á sjúkrahús.

Þegar hún var á skurðarborðinu sá hún “ljósið” Þegar hún sá Guð, spurði hún: ” Er minn tími kominn?”
Guð svaraði: “Nei, þú átt ennþá eftir 43 ár, 2 mánuði og 8 daga ólifaða”

Þegar konan vaknaði eftir aðgerðina ákvað hún að vera lengur á sjúkrahúsinu og láta gera á sér andlitslyftingu, fitusog, brjóstastækkun og svuntuaðgerð. Hún meira að segja lét kalla eftir fólki til að lita á sér hárið og hvíta tennurnar.
Fyrst hún átti svona langt eftir ólifað var alveg eins gott að gera sem mest úr því.

Eftir síðustu aðgerðina var hún útskrifuð og mátti fara heim. Þegar hún var að fara yfir götuna á leið heim, verður hún fyrir sjúkrabíl og deyr.

Þegar hún hitti Guð aftur varð hún fojj og hnussaði: “Ég hélt þú hefðir sagt að ég ætti rúmlega 43 ár eftir ólifuð…..af hverju vísaðiru mér ekki veginn frá sjúkrabílnum?!”
Guð svaraði: “Já en ég þekkti þig ekki…

Skurðlæknir var vakinn upp með símanum um miðja nótt: “Getið þér komið undir eins?” spurði rödd sem hann kannaðist við. “Konan mín er með svo voðalegt botnlangakast!”

“Það er ómögulegt! Ég sem tók botnlangann úr henni í fyrra! Hafið þér einhvern tíma vitað til þess að ein manneskja hefði tvo botnlanga?”

“Nei, en hafið þér aldrei heyrt, að maður hafi fengið sér nýja konu?”

Tveir gaurar frá Íslandi dóu og vöknuðu síðan upp í helvíti. Daginn eftir tékkar Djöfullinn sjálfur á þeim og sér að þeir sitja í mestu makindum í úlpunum sínum, með vettlinga og húfur og orna sér við eldinn.

“Hvað eruð þið eiginlega að gera?” spyr Djöfullinn, “Er ekki nógu heitt í helvíti fyrir ykkur?”
Gaurarnir svara: “Sko, þú veist, við erum frá Íslandi, landi snjós,íss og kulda. Við erum bara ánægðir að fá smá yl í kroppinn.” Djöfullinn ákveður að þeir séu nú ekki að þjást nóg svo hann skrúfar upp hitann.

Morguninn eftir kíkir hann aftur á gaurana tvo og þarna sitja þeir enn í úlpunum og með húfurnar og vettlingana. “Það er nú ferlega heitt hérna, finnst ykkur það ekki?”
Aftur svara gaurarnir því til að þeir komi jú frá Íslandi, landi snjóa, íss og kulda, við erum bara fegnir að fá smá yl í kroppinn!
Það fór nú að fjúka nett í Kölska og hann ákveður að jafna örlítið um þessa tvo gaura. Hann fer og setur hitann á “Fáránlegt”

Fólk fer að veina og væla út um allt helvíti. Hann fer svo og kíkir á gaurana tvo frá Íslandi og sér að þeir eru komnir á skyrtuna með upprúllaðar ermar og eru að grilla pylsur og þamba bjór. Djöfsi verður steinhissa og segir: “Allir hérna inni þjást og veina, en þið virðist bara njóta ykkar?”
“Já sko, það er svo hrikalega sjaldan að við fáum svona gott veður heima á Íslandi, að við urðum bara að grípa tækifærið og grilla aðeins og súpa á öli.”

Alveg óður af bræði strunsar Djöfsi í burtu og hugsar málið. Að lokum kemst hann að þeirri niðurstöðu að þessir gaurar hafi verið að krókna allt sitt auma líf á Íslandi, þess vegna séu þeir svona kátir yfir öllum hitanum. Djöfullinn ákveður að skrúfa fyrir allan hitann í öllu Helvíti.

Daginn eftir er orðið ískalt í Helvíti og héla og grýlukerti allsstaðar. Fólki orðið svo kalt að það getur vart annað en veinað og aumkað sér yfir kuldanum. Tannaglamur yfirgnæfði samt að mestu veinin.

Djöfullinn glotti með sjálfum sér og fór að kíkja á gaurana frá Íslandi. Þar eru þeir komnir í úlpuna, húfuna og með vettlingana á sér en Djöfsa til mikillar furðu, eru þeir að hoppa og öskra Ole Ole af mikilli gleði.
“Ég skil ekki”, sagði Djöfsi, “ég skrúfaði hitann upp úr öllu valdi og þið voruð bara ánægðir og núna er bullandi frost hérna og þið bara öskrandi af gleði”,  ”Hvað í fjáranum er að ykkur tveimur?”
Íslendingarnir líta á Djöfsa með spurn í augum: “Ha, veistu það ekki? Ef það frýs í helvíti, þýðir það bara að Íslendingar hafa unnið Dani loksins á Parken!”

Jónas var staddur á veitingahúsi í Borginni og var að fá sér að borða þar.

Hann fór að ræða við þjóninn sem þjónaði honum og trúði honum fyrir því að hann væri með alveg ótrúlegt lyktarskyn. Hann gæti þekkt hvaða lykt sem væri, hversu lítið sem væri af henni.
Þjónninn dró þessa staðhæfingu í efa, svo Jónas bauð honum að prófa sig.
Þjónninn fór þá inn í eldhús, tók hreinan disk og veifaði honum í góða stund yfir einum pottinum. Síðan fór hann með hann inn og rétti Jónasi. Jónas þefaði vel af diskinum og sagði svo “Lambakjöt með dilli og örlítilli mintu!” Þjónninn varð forviða, en vildi prófa aftur.
Nú veifaði hann diskinum yfir öðrum potti og rétti síðan Jónasi. “Blandað grænmeti!” sagði Jónas.
Nú ákvað þjónninn að gera eitthvað verulega erfitt, svo hann brá diski undir pils stúlkunnar sem var að vaska upp og fór svo með hann til Jónasar.
Jónas þefaði af diskinum, hleypti brúnum af undrun og þefaði aftur.
Í þriðja sinn þefaði hann vel og lengi en sagði svo “Er Magnfríður Jónatansdóttir frá Merkigili að vinna hérna?”

Sóknarpresturinn var að heimsækja eitt sóknarbarnið, háaldraða konu. Hann tekur eftir skál fullri af girnilegum hnetum á stofuborðinu.

“Mætti ég fá mér mokkrar?” spyr hann.
“Gjörðu svo vel” svarar gamla konan.

Eftir klukkustundarspjall stendur presturinn loks upp til að fara.
Hann tekur þá eftir því að hann hafði klárað allar hneturnar úr skálinni!

“Ég biðst forláts á því að hafa klárað allar hneturnar úr skálinni, ég ætlaði bara að fá mér nokkrar” segir presturinn hálfvandræðalegur.

“Æ, það er allt í lagi “svarar gamla konan. “það eina sem ég get gert eftir að ég missti allar tennurnar er að sjúga súkkulaðið utan af þeim.”

Eldri hjón voru að horfa á sjónvarpsþátt með predikara kvöld eitt. Predikarinn horfir beint í myndavélina og segir. ,,Kæru vinir, ég vil deila lækningamætti mínum með öllum þeim sem eru að horfa á þáttinn. Setjið aðra höndina ofan á sjónvarpið og hina höndina á þann stað á líkamanum sem ykkur verkjar og ég mun lækna ykkur”. 

Konan aldna hafði verið illt í maganum og setti aðra hönd á sjónvarpið og hina á magann á sér. Á sama tíma nálgast maðurinn gamli sjónvarpið og setur aðra höndina á sjónvarpið og hina í klofið á sér.

Konan ygglir sig og segir: ,,Siggi minn, hann er að tala um að lækna sjúka, ekki reisa þá upp frá dauðum”.

Ég átti þrjár vinkonur, en ég var ekki viss um hverri þeirra ég ætti að giftast. Til að auðvelda mér valið gaf ég þeim 500 þús. hvorri til að sjá í hvað þær eyddu þeim.

Sú fyrsta fór út og fór í algera yfirhalningu. Keypti sér ný föt, fór á hárgreiðslustofu, handsnyrtingu og fótsnyrtingu semsagt allann pakkann.
Þegar hún kom aftur sagði hún: “Ég eyddi öllum peningunum í mig þannig að þú yrðir ánægður með mig af því að ég elska þig svo heitt.”
Ég varð mjög hrifinn og æstur og við áttum saman yndislegt kynlíf alla nóttina.

Næsta fór út og keypti golfsett, DVD geislaspilara, flatsjónvarp og heimabíó.
Þessi yndislega kona horfði í augun á mér og sagði: “Ég keypti þetta fyrir þig af því að ég elska þig svo mikið.”
Við áttum síðan saman yndislegt kvöld og horðum á nýju græjurnar.

Sú þriðja fór út og keypti hlutabréf fyrir alla peningana og tvöfaldaði verðgildi þeirra. endurgreiddi mér og fjárfesti aftur fyrir afganginn.
Hún sagði: “Ég fjárfesti aftur af því að ég elska þig og vil tryggja okkur örugga framtíð.”
Hún er vel efnuð og hún getur gefið mér lystisnekkju.

Ég velti því fyrir mér vel og vandlega hvernig þær hefðu varið peningunum og ákvað síðan að giftast þeirri sem hafði stærstu brjóstin.

Kona ein átti þrjár dætur. Í hvert skipti sem einhver af dætrum hennar gifti sig bað mamman hana að vera fljóta að skrifa heim og segja gömlu konunni hvernig kynlífið væri hjá hinni nýgiftu…..

Jæja sú elsta gifti sig fyrst og aðeins tveimur dögum seinna barst gömlu konunni bréfið frá dóttur sinni.
Á því stóð aðeins “Myllukökur Myllubrauð”.
Gamla konan átti bágt með að skilja þetta en fyrir einhverja rælni tók hún eftir auglýsingu frá Myllunni þegar hún vað að blaða í Dagblaðinu síðar um kvöldið. En þar stóð “Myllukökur Myllubrauð.. ávallt seðjandi”.
Gamla konan sá nú að hún þyrfti engar áhyggjur að hafa að elstu dóttur sinni, henni væri vel sinnt.

En þar kom að miðdóttirin gifti sig og leið vika frá brúðkaupinu þar til gömlu konunni barst bréfið frá dóttur sinni.
Þar stóð aðeins “Ingvar og Gylfi”. Kella var nú fljót að leita að Dagblöðunum og fann að lokum
auglýsingu frá Ingvar og Gylfa þar sem stóð “Nýi rúmgaflinn frá okkur..King size og extra langur”.
Vissi nú kella að hún þyrfti heldur engar áhyggjur af hafa af þessari dóttur sinni.

Jæja bréfið frá yngstu dótturinni var lengi á leiðinni en barst loks kellu fjórum vikum eftir brúðkaupið.
Í bréfinu stóð aðeins eitt orð “Flugleiðir”.
Kella leitaði nú ákaft að auglýsingu frá Flugleiðum í Dagblaðinu og á endanum fann hún eina.
En eftir að hafa lesið auglýsinguna leið yfir kerlinguna því þar stóð: “Þrisvar á dag, sjö daga vikunnar, á alla áfangastaði” !!!

Strákar! ekki gleyma að setja niður setuna að afloknu verki.

Eins og allir vita, sem eitthvað kunna í ensku, þá þýðir: “Hot dogs”, heitir hundar og sjáum við tvo þeirra hér:

Það gerast margir hlutir sem sumum virðist með ólíkindum að geti gerst og eru lýginni líkust.
En í öllum tilvikum er um skýringu að ræða hvort sem hún er einföld eða flókin.

Það eru til mýmörg dæmi um furðulegar tilviljanir og “óútskýranlega” hluti sem mörgum okkar kann að virðast nánast yfirnáttúrulegir. Þar má nefna töfrabrögð og sjónhverfingar allskonar og er með ólíkindum hvernig þessir “töframenn” framkvæma hlutina eins og um raunverulegan atburð sé að ræða. Auðvitað er þetta áhugavert og spennandi og gaman að velta þessu öllu fyrir sér.
Ég hef birt á blogginu hér, eitt myndband sem sýnir þetta og mun birta fleiri í framtíðinni, nema ég hreinlega “gufi upp” og bloggið líka

Það verður svo varla komist hjá því að minnast á  hóp fólks, þó svo að ég fari ekki nánar út í það, að þessu sinni,  en það er fólk sem hefur það að atvinnu að “hjálpa” okkur í þessum efnum en þar á ég við miðla og dáleiðara. Margoft hefur verið flett ofan af miðlum og var hinn frægi Harry Houdini góður í því. En það er einn einstakur hæfileiki sem miðlar hafa en hann er sá að vera ofurnæmir fyrir umhverfinu og fólki í kringum sig og vinna úr því. Þetta er hæfileiki sem nýst hefur lögreglu vel í samskiptum sínum við afbrotamenn og ekki er neitt nýtt að lögregla er með sérhæfða atferlisfræðinga sem setja sig inn í hugarheim afbrotamann.
Svo að ég víki nú að dáleiðslunni þá er það eitthvað sem er “áþreifanlegra”. Dáleiðsla kemur oft að gagni við að hjálpa fólki en kannski oftar til skemmtunar. Hér eru við að tala um að fá “undirmeðvitundina” upp á yfirborðið en það er einstaklingsbundið hve auðvelt það er.

Jæja, og ég sem ætlaði að tala um ísskápinn!
Þessa furðufrétt barði ég augum í fréttunum áðan og mætti helst ætla að orsökin stafaði af óskiljanlegum eða dulrænum toga, eins og ég hef minnst á að ofan.

Ég sem tæknimaður, get fullyrt að það sé ekki hægt að benda á ísskápinn sem sökudólg í þessu tilfelli. Þetta er ekki brandarablogg að þessu sinni!
Þó svo að það hefði orðið bilun í raf- eða vökvabúnaði gæti það ekki valdið umræddri sprengingu vegna þess að greinilegta sést á myndum að sprengingin kom úr matvælageymslu hans. Þar fyrir utan er allur búnaður undir og aftan á ísskápum og í rauninni ekkert inn í honum nema ljósaperan, hitaskynjari og hitastillir. Sem sagt, það var ljósaperan !!!

Nú langar mig að spyrja: Hvað var maðurinn með inni í ísskápnum ???

Góðar stundir.

Hreint ótrólegt myndband um töfrabragð og/eða sjónhverfingu. Vekur mann til umhugsunar um hvað er raunverulegt og hvað ekki.

Ég var að frétta að Landlæknisembættið ætlaði að gera átak í að koma skikki á alla skráningu þungunartilfella hérlendis. Þetta er mjög þörf aðgerð og kemur eflaust í veg fyrir rangfeðrun og allskonar vesen sem getur hlotist af samræði fólks ekki síst við skyndikynni.

Undirrituðum hefur borist eintak af tilkynningu sem ber að fylla samviskusamlega út þegar við á. Þessi tilkynning er sniðin fyrir maka en önnur, sem ætluð er öðru áhugafólki um kynlíf, er í hönnun. Mælt er með því að fólk sýni ábyrgð og hafi tilkynningu þessa alltaf nærtæka t.d. í náttborðsskúffum og hanskahólfum bifreiða.

Lítill strákur kom morgun einn niður í morgunverð og spurði ömmu sína: “Hvar er mamma og pabbi?
Amman svaraði: “Þau eru ekki komin á fætur.”
Strákurinn fór að flissa og hélt síðan áfram að borða morgunmatinn.
Hann fór síðan út að leika sér.

Þegar hann kom í hádegismat spurði hann ömmu sína aftur: “Hvar er mamma og pabbi?”
Amman svaraði: “Þau eru enn ekki komin á fætur.”
Strákurinn fór aftur að flissa og hélt síðan áfram að borða hádegismatinn.
Hann fór síðan út að leika sér.

Í kvöldmatnum spurði hann ömmu sína enn og aftur: “Hvar er mamma og pabbi?”
Og amma hans svaraði sem fyrr: “Þau eru enn ekki komin á fætur.”
Strákurinn fór nú að skellihlæja og amma hans spurði hann: “Í hvert skipti sem ég segi þér að þau séu ekki komin á fætur, ferðu að hlæja! Hvað er svona fyndið?”
Strákurinn svaraði: “í gærkvöldi kom pabbi inn til mín og spurði mig um Vaselínið og ég rétti honum túbu með superlími.”

Spurning: Hvað gerir þú þegar ljóska hendir pinna í þig?

Svar: Maður hleypur í burtu frá henni eins og fætur toga því hún er með handsprengju í munninum.

Gleðilegt sumar.

Hvernig notar maður smokk eftir sextugt?

Byrjað er á því að rifja upp hvernig þetta er gert!

Því næst velur maður stærðina. Og að lokum setur maður hann á réttan stað.

Hættur leynast á klósettinu!

Ósköp venjulegt samtal við morgunverðarborðið:

Hún: Hvað myndirðu gera ef ég yrði skyndilega bráðkvödd
Hann: Ég myndi syrgja þig mjög mikið
Hún: Hvað lengi?
Hann: Mjögt lengi!
Hún: Af hverju?
Hann: (Mjög alvarlegur á svipinn) Af því að ég elska þig mjög mikið og að missa þig yrði mjög sárt, þessvegna!
Hún: (með smábros á vörum) Æ – en sætt. – Mundirðu gifta þig aftur?
Hann: (svarar hiklaust) Nei.
Hún: (móðguð, „nei“ er nefnilega ekki alveg rétt svar, maður þarf að hugsa sig um og segja svo nei)
Af hverju ekki? Hefurðu almennt eitthvað á móti hjónaböndum?
Hann: Á engan hátt. Við erum gift ekki satt?
Hún: Þú meinar sem sagt að þú mundir gifta þig aftur?
Hann: (Skynjar að samtalið er á leið í ógöngur, ræskir sig lítilsháttar) Hmm, Þegar ég er búinn að syrgja þig lengi og lífið er að öðlast merkingu að nýju þá gæti það kannski hugsast.
Hún: Mundirðu sofa með henni í rúminu okkar?
Hann: Það gæti svo sem verið.
Hún: Mundirðu þá hafa mynd af henni á náttborðinu í staðinn fyrir mynd af mér?
Hann: Ætli ég myndi ekki bara hafa mynd af ykkur báðum.
Hún: Þú myndir þá væntanlega gera það með henni í rúminu okkar
Hann: (sýpur á kaffibollan greinilega hálfóstyrkur, samtalið er greinilega komið í verulegar ógöngur)
Það myndi líklega enda með því, já.
Hún: Mundirðu líka spila golf með henni?
Hann: Ja, það gæti svo sem alveg verið
Hún: Fengi hún þá að nota kylfurnar mínar?
Hann: Nei, Hún er örfhent.
Hún: ??????
ÚPS!

Blindur maður gekk inn á bar og sest við barborðið.

Hann gefur sig á tal við manninn sem sat við hliðina á honum og segir: “Heyrðu, viltu heyra ljóskubrandara?”

Maðurinn svarar honum og segir: “Kunningi, ég er ljóshærður. Maðurinn á bak við mig er 150 kílóa fjölbragðaglímumaður og hann er ljóshærður. Útkastarinn er ljóshærður. Og maðurinn sem situr hinu megin við þig er einnig ljóshærður. Hefur þú enn áhuga á að segja brandarann?”

Eftir smá þögn segir blindi maðurinn: “Ne, ég held ekki, ég nenni ekki að útskýra hann, fjórum sinnum.”

Gripið hefur um sig mikið æði meðal katta í Borginni en svo virðist vera að þeir hafi uppgötvað og “fíli” allskonar tónlist alveg í botn.

Þessi er í rapp og hip hop:

Þessi er allur í þungarokkinu:

Þessi er meira fyrir rólegri músik eins og t.d. Gospel: 

Þessi kunni best við Jazz:

Þessir eru brjálaðir í rokkinu:

Það er ekki vitað hvað þessi var að hlusta á, það náðist ekkert samband við hann:

Kannski meindýraeyðir hafi einhverja skýringu á þessu.

Konur hafa löngum verið þekktar fyrir það hve duglegar þær eru að spreða peningunum sínum í fín föt, skart og aðrar munaðarvörur.

Þær láta verðbólgu og slæmt gengi krónunnar ekkert á sig fá og spreða og spreða, skreppa út í verslunarferðir með vinkonunum, detta í hádegismat á fínum veitingarstöðum ofl ofl.

Eyðslugenið virðist blunda meðal þeirra allra og þrátt fyrir að fjárhagur leyfi það ekki þá er erfitt að ganga fram hjá fallegum stígvélunum út í búðarglugga án þess að eignast þau, sérstaklega þar sem nú er hægt að taka allt á raðgreiðslum.

Hér er aftur á móti ágætis tillögur sem gæti fengið dömurnar til að passa betur uppá seðlana sína.

Bóndi keypti nýjan Mercedes af E-gerðinni hjá umboðinu.
Verðið á aukabúnaðinum fór í taugarnar á honum. Fannst að fleira mætti vera innifalið sem staðalbúnaður.

Skömmu síðar kaupir forstjóri umboðsins hross hjá sama bónda, vegna frístunda-búskapar frúarinnar.