Ég lét stjórnast af fordómum.
Það hefur verið erfitt og mikið álag á einhverfan son minn að aðlagast nýjum leikskóla en hann var heima og án leikskóla og þarf að leiðandi án allrar þjónustu í meira en þrjá mánuði sem reyndust honum og okkur öllum mjög erfiður tími. Eitt sem hefur verið sérstaklega erfitt fyrir hann er að hann sofnar ekki á kvöldin þótt dauðþreyttur sé. Við vorum búin að reyna gjörsamlega allt, en allt kom fyrir ekki. Í þrjár vikur vorum við öll kvöld til miðnættis að reyna að svæfa Ívan litla og öll ráð voru reynd. Vegna þessa var hann svo þreyttur á morgnanna að honum gekk illa að aðlagast leikskólanum, var áhugalaus og alveg lokaður inní sér. Sömu sögu má segja um hann þegar hann var heima hjá sér. Við bara þekktum hann ekki fyrir sama dreng. Hann var komin með bauga undir augun og vorum við foreldrar með miklar áhyggjur af honum. Fagfólk leikskólans benti okkur á að leita til læknis og fá svefnlyf fyrir hann en nýbúið er að leyfa náttúrulegt svefnlyf sem er einkar gott fyrir börn í hans stöðu.
Ég varð mjög hrædd þegar ég heyrði þessar tillögur og þrjóskaðist við. Ég er búin að lesa og heyra mikið í fólki sem telur foreldra sem gefa börnum sínum Rítalín ekki nenna að standa í því að ala upp börnin sín og leita þess vegna til lyfja til að sljóvga þau niður. Svoleiðis tal heyrði ég t.d. í síðustu viku á uppáhalds útvarpstöðinni minni, Útvarpi Sögu, en þar var karlmaður sem var með annars frábærann þátt þar sem hann ræddi við móður einnar stúlkunnar sem lenti á Róberti Árna lögmanni. Þar sem stúlkan hafði verið á Rítalíni talaði hann aðeins um lyfjagjafir til barna eftir viðtalið. Hann hafði að orði að foreldrar ættu frekar að “nenna” að sinna börnum sínum frekar en að gera þau sljó með lyfjum. Þarna gleymdi maðurinn alveg konunni sem hann hafði verið að tala mjög nærgætilega við en með þessum orðum var að hann að dæma hana sem eina af þessum “lötu” foreldrum. Sömuleiðis hef ég lesið mikið hér á netinu þar sem foreldrar eru fordæmdir fyrir að gefa börnum sínum lyf.
Ég held að sérstaklega mæður séu hræddar við stimpilinn að vera “vond” móðir, en fyrir konur er það versti dómur sem samfélagið getur gefið henni og eru sumar konur duglegar við að troða honum á aðrar kynsystur sínar. Þetta er nokkur sem karlmenn taka sjaldnast þátt í enda fannst manni mínum þetta engin spurning. Hann sagði: Ef þetta hjálpar þá gerum við þetta. Auðvitað og af hverju ekki? Ég hins vegar vildi ég reyna lengur. Því ég hræðist þennan stimpil eins og allar aðrar konur, ekki bara frá öðrum konum, heldur er ég dugleg að stimpla mig sjálf.
Ég sagði við þroskaþjálfarana á leikskólanum að ég vildi reyna í viku í viðbót án þess að nota lyf og sá á augnaráði þeirra að þær vissu hvað lá að baki. Hér voru á ferðinni hrein viðbrögð móður við þeim hræðslu áróðri sem verið hefur hér á landi sem annarstaðar gegn lyfjum sem hjálpa svo mörgum börnum að eiga eðlilegt líf.
Viku seinna fór maðurinn minn með son okkar til læknis, sagðist ekki hlusta lengur á þetta rugl og hann Ívan minn fékk lyfin sín. Hann hefur nú tekið lyfin í rúmlega viku. Það tók nokkra daga að stilla lyfin. Fyrst gáfum við honum þau of seint þannig að hann var sem liðið lík þegar átti að vekja hann um morguninn en svo fórum við að gefa honum lyfin bara stuttu eftir að við komum heim úr leikskólanum og fór þá allt að ganga betur. Í gær sofnaði hann klukkan 9:30 án lyfja og í morgunn vaknaði hann sjálfur eldhress og var dagurinn í dag einn sá besti sem hann hefur átt í marga mánuði, sem kom sér vel þar sem hann hélt uppá afmælið sitt í Veröldinni Okkar í Smáralind í dag.
Ég hef fengið son minn aftur og nú getur hann einbeitt sér í þjálfuninni í leikskólanum og reynt að vinna sem best upp þann tíma sem hann varð af þegar hann þegar honum var meinaður aðgangur að leikskóla. Sjá HÉR.
Ég vil með þessum pistli reyna að opna augu fólks fyrir því að lyf hjálpa mörgum börnum að takast á við daglegt líf. Þau gera svo mörgum börnum kleyft að læra og gera svo mörgum börnum kleyft að taka þátt í félagstarfi. Þið gætuð spurt hvort ég telji að einhverjum börnum hér á Íslandi sé gefin lyf við vandamáli sem væri hægt að vinna með á annan hátt með sama árangri þá er svarið “Já”, ég held að það séu dæmi um það. En ég tel að þessi dæmi séu í miklum minnihluta og að lyf bjargi andlegu lífi tuga barna á hverjum degi. Öll lyf hafa að sjálfsögðu aukaverkanir og lyf eru aldrei holl. En það er nokkuð sem við öll sættum okkur við þegar ávinningurinn er stærri.
Hugsið áður en þið dæmið.
Fært undir Heilbrigði, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 7. október 2007 af Halla Rut | 3 ummæli
Ísland í dag í kvöld.
Fært undir Fjölmiðlar, Heilbrigði, Jafnrétti, Jafnréttismál, Stjórnmál, Umræðan, Vinir og fjölskylda þann 19. júlí 2007 af Halla Rut
| 1 ummæli
Tölvukrakkar að missa sig.
Margir foreldrar eiga í miklum erfileikum því unglingar þeirra eru alltof mikið í tölvuleikjum og það er farið að hafa áhrif á allt líf þeirra. Þessu fylgir miklir skapbrestir og jafnvel persónuleika breytingar. Endilega skoðið þetta myndband. Sjáið þegar hann missir ESC takkann og hvernig þetta endar. Góða skemmtun og varið ykkur ef einhver sem þið þekkið er farin yfir strikið í þessum efnum.
http://www.youtube.com/watch?v=N0tJCtp4770&feature=Views&page=3&t=m&f=b
Fært undir Óflokkað þann 15. júlí 2007 af Halla Rut | 1 ummæli
Brúðubíllinn keyrði yfir ÍTR.
Sonur minn fékk ekki inní leikskólann Heiðarborg vegna þess að hann er einhverfur. Leikskólastjórinn sagðist ekki geta tekið “svona” börn inn á leikskólann, þar væri of mikið álag á starfsfólkið þrátt fyrir að hann eigi forgang samkvæmt lögum. Vegna þessa fær einhverfur sonur minn enga aðstoð eða þjálfun sem er honum lífs nauðsynleg því öll aðstoð er í gegnum leikskólann og ef barnið er ekki á leikskóla fær það enga þjónustu. Honum hefur af þessum völdum hrakað mikið og er farin að sýna mikla hegðunarerfiðleika sem ekki voru til staðar áður. Auk þess getum við foreldrar hans ekki unnið nema 50% vinnu vegna þessa og erum undir miklu andlegu álagi. Ég hef kært þetta lögbrot leikskólastjórans til leikskólasviðs Reykjavíkurborgar en hef ekki fengið nein viðbrögð nema helst það að ræða þetta ekki í fjölmiðlum.
Það eina sem við höfum er róló sem er hér í Árbæ og fær hann þar gæslu í 3 tíma á dag á vegum ÍTR. Það gengur að ekki rosalega vel, þrátt fyrir að þar sé yndislegt starfsfólk og allt af vilja gert. Þá er bara engin aðstaða fyrir hann þarna og starfsfólkið á grunnskóla aldri og er þetta algjör neyðarúrræði. Það sem var svo kaldhæðið nú í dag í þessu öllu saman að þegar við ætluðum að koma með hann á rólóinn sem er fyrir aftan Heiðarborg var hann lokaður. Hann var lokaður vegna þess að leikskólinn var að fá til sín brúðubílinn og var lóð rólósins tekin undir það og honum því lokað og börnum vísað frá sem ætluðu að sækja gæsluvöllinn. Er Heiðarborg ekki búin að valda okkar fjölskyldu nægum sorgum og erfiðleikum? Nei þeir tóku af okkur rólóinn líka í dag fyrir sýningu sem sonur minn hefði fengið að sjá ef farið hefði verið að lögum.
Þeir sem vilja kynna sér málið geta lesið bloggið mitt á blogg.visir.is/hallarut/ og kæru-bréfið á hendur leikskólum Reykjavíkurborgar á http://blogg.visir.is/hallarut/k%c3%a6ru-brefi%c3%b0/
Fært undir Kvikmyndir, Matur og drykkur, Tækni og vísindi, Íþróttir, Óflokkað þann 11. júlí 2007 af Halla Rut | 15 ummæli
Kalli Bjarni
Það var vitaskuld sláandi að horfa á móður Kalla Bjarna í sjónvarpinu í gær og var ekki laust við að eitt - tvö tár hafi komið fram á okkur sem horfðum á þetta saman. Kalli fær vegna frægðar sinnar allt aðra meðferð en aðrir og var þessi fréttaflutningur mjög eins hliða og var sett upp eins og Kalli Bjarni væri í raun fórnarlamb en ekki ósvífinn glæpamaður. Ef maður hefði eingöngu séð fréttina myndrænt en ekki haft hljóð á, hefði maður haldið að maðurinn hefði dáið í einhverju hræðilegu slysi. En, jú, hann er kannski að einhverju leiti fórnarlamb, hann er fórnarlamb eigin veikleika og eiturlyfja.
Kalli Bjarni fær líklega 5 til 7 ára dóm fyrir brot sitt sem mér finnst alltof þung refsing samanber aðrar refsingar eins og t.d. í nauðgunar og öðrum kynferðisbrota málum. Þar að auki hlýtur öllum að vera ljóst að aðferðir til að stöðva innflutning og sölu eiturlyfja er ekki að skila árangri. Vandamálið verður alltaf stærra og stærra með hverju árinu. Nema hvað, á Íslandi hefur eiturlyfjaneysla minnkað meðala ungmenna síðustu ár samkvæmt skoðanakönnun. Og í þessum mánuði komu hingað hópar frá nágranna löndum okkar til að kynna sér með hvaða leiðum þessi árangur hefur náðst, en neysla eiturlyfja hjá ungmennum hefur flestum í öllum öðrum löndum í Evrópu.
Á bak við þennan árangur okkar stendur æði mikið og fjölþætt starf sem byggist fyrst og fremst á að styrkja fjölskylduna og á forvörnum. Mikil fræðsla fór af stað í skólum, sett voru reglur um útivistar tíma, foreldrar fóru að standa saman, sjálfræðis aldur var hækkaður til 18 ára, íþrótta og tómstundarstarf var starf var stór aukið, tekið var á fylleríum grunnskóla-bekkinga niður í bæ og fleira og fleira.
Þetta sýnir okkur að það er alveg sama hvað við lokum marga inni eða hve lengi. Lausnin liggur ekki í því. Hún liggur í því að fá ungmenni til að segja NEI. Hún liggur í því að fræða unglingana, upplýsa foreldra, styðja við fjölskylduna og hafa úrræði og afþreyingu á boðstólnum fyrir unga fólkið okkar.
Ef enginn vill kaupa getur engin selt.
Fært undir Heilbrigði, Slúður, Stjórnmál, Umræðan, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 7. júní 2007 af Halla Rut | 5 ummæli
Af hverju nú.
Foreldrar Madeleine fá áheyrn Páfa á morgun
Ég, eins og flestir aðrir, er miður mín yfir því að stúlkunni var rænt. Ég á ervitt með mig að hugsa ekki slæmar hugsanir varðandi örlög hennar. Í hvernig veröld lifum við, hvernig getur eitthvað lagað þessu gerst. Að börnum er rænt er daglegur viðburður í heiminum. Af hverju fær þetta mál svona miklu meiri athyggli en öll mál? Ég hef enga hugmynd. Kannski er heimurinn búin að fá nóg af barnaræningum og barna níðungum, já kannski erum við endalega búin að fá nóg að geta ekki lifað án þess að vera alltaf með í maganum yfir öryggi barna okkar. Eða hvað haldið þið?
En hvað öll mín vandamál verða lítil þegar ég hugsa til litlu stúlkunnar og fjölskyldu hennar.
Fært undir Óflokkað þann 29. maí 2007 af Halla Rut | 1 ummæli
Vertu bara þakklát!
Þessti athugasemd kom á annað blogg sem ég er með.
Athugasemdir
Ég hef verið að lesa þetta mál þitt Halla og ég er svo hissa hvernig þú ert búin láta. Þessi hegðun er alveg svakalega skrítin og núna þegar þú ert komin með pláss á leikskóla sem hæfir syni þínum þá ertu ennþá að kvarta. Vertu þakklát.
Ég hef átt tvö börn á Heiðarborg. Skólinn er hreint frábær, leikskólastjórinn er æðislegur og starfsfólkið líka. Mér finnst leiðinlegt að lesa hvernig þú ert að tala um þennan frábæra skóla. Ég er viss um það að leikskólastjórinn hafi tekið þessa ákvörðun með hag Ívans fyrir brjósti. Þannig sé ég þetta. Það eru líka tvær hliðar á öllum málum og það er alveg svakalegt að hún megi ekki svara fyrir sig því hún er bundin þagnaskildu.
Ég virkilega vona að Ívani muni ganga vel í þeim skóla sem getur tekið við honum.
ÉG SVARA
Fært undir Heilbrigði, Jafnrétti, Stjórnmál, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 28. maí 2007 af Halla Rut | 4 ummæli
Hver greiðir kostnaðinn?
Hver greiðir kostnaðinn?
Ef að leikstjórastjóri í mínum hverfis leikskóla brýtur lög og neitar syni mínum inngöngu sökum þess að hann sé með fötlun og Reykjavíkurborg útvegar mér því annað pláss vestur í bæ (Ægisíðu) fæ ég þá greiddan þann kostnað sem það kostar mig að keyra daglega, tvisvar sinnum, frá Seláshverfi (fyrir ofan Árbæ) alla leið niður á Ægisíðu. Það er mjög ósennilegt að ég fái pláss nær mér því það er auðvitað búið að úthluta öllum plássum nú þegar. Bara að hún hefði látið okkur vita um afstöðu sína gagnvart fötluðum fyrir ári þegar við sóttum um plássið í Heiðarborg þá hefðum við getað sótt um á öðrum leikskóla í hverfinu okkar og við værum að fá inngöngu í hann núna.
Hvað ætli það taki mig langan tíma að keyra fram og til baka tvisvar á dag frá Seláshverfi (ofan við Árbæ) niður á Ægisíðu og hvað ætli það kosti?
Og ég spyr líka, mun Reykjavíkurborg leifa leikstjóranum að sitja áfram í leikskólanum sínum eftir þetta? Eitt er víst að Ívan Viktor fær það ekki hann verður látin fara annað. Hann þarf væntanlega að fara alla leið vestur í bæ í leikskóla. Hann fær ekki að vera með börnum í leikskóla sem hann á eftir að vera með í skóla. Þegar hann fer í skóla á næsta ári mun engin af börnunum þekkja hann eða vera kunnug þeirri staðreynd að hann talar ekki í samræmi við sinn aldur (hans megin fötlun). Hann verður algjörlega ókunnugur öllum. Ég get sagt opinberlega og sannarlega að ég kvíði fyrir deginum sem sonur minn fer í skóla. Það hræðir mig meira en allt. Hvernig mun umhverfið og aðrir krakkar taka honum, það er stóra “kvíða” spurningin. Það mundi breyta svo miklu ef börnin þekktu hann flest áður og ef að þau væru vön honum. En leikskólastjórinn á Heiðarborg kemst upp með að taka af honum sín lagalegu réttindi. Réttindi sem sett voru af borginni / ríkinu til gefa fötluðum möguleika á eðlilegu og góðu lífi eins og við öll eigum rétt á.
Mér er sagt að málið sé í farvegi. Hvað þíðir það veit ég ekki almennilega. Ég hef ekkert heyrt frá þeim. Eitt er víst að sonur minn Ívan Victor fær ekki að fara inn á leikskólann sinn aftur.
Þeir sem vilja kynna sér málið geta skoðað þetta:
http://blogg.visir.is/hallarut
Ég hef kært frávísun Ívans frá leikskólanum sínum hér er kæran:
http://blogg.visir.is/hallarut/k%c3%a6ru-brefi%c3%b0/
Fært undir Heilbrigði, Jafnrétti, Stjórnmál, Umræðan, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 27. maí 2007 af Halla Rut | 0 ummæli
Eins manns dauði annars manns brauð.
Ég átti samtal við Þjónustumiðstöð Árbæjar í dag og á nú að reyna að útvega mér pláss annar staðar fyrir drenginn minn. Er búið að leita í nærliggjandi leikskóla en við eingöngu fengið nei enda búið að úthluta öll pláss fyrir löngu. Við þó eigum en eftir að fá svör við nokkrum skólum ennþá. Nokkuð ljóst er að hann fær ekki inngöngu í okkar hverfi svo sonur minn fær ekki tækifæri til að vera með sömu börnum á leikskóla sem hann verður með að ári í skóla. En hann á jú ekki sama rétt og önnur börn, hann fæddist með fötlun. Og við foreldrar hans eigum heldur ekki sama rétt og aðrir foreldrar. Við þurfum væntanlega að keyra okkar barn í leikskóla í annað hverfi á meðan aðrir foreldrar sem búa í okkar hverfi geta gengið með börn sín í leikskólann og eiga kost á að taka þátt í foreldrastarfi og samskiptum við foreldra sem eru þeirra nágrannar.
Í gegnum lífið hef ég reynt að líta á björtu hliðarnar á öllum málum en ég hef bara átt í mestum vandræðum með að finna góða hlið á þessu máli sem gæti látið mér líða betur og kælt reiði mína og huggað mína hryggð. En eins og ég hef alltaf sagt það er ekki neitt svo slæmt að það boði ekki eitthvað gott og loks fann ég það. Þrátt fyrir að ég haldi á bréfi frá Reykjarvíkurborg þar sem sonur minn Ívan hefur fengið úthlutað pláss á leikskólanum Heiðarborg þá vil leikskólastjórinn hann ekki inn vegna hans fötlun. Þannig að nú fær önnur fjölskylda sem væntanlega hefur verið á biðlista plássið hans. Og ég óska þeirri fjölskyldu innilega til hamingju. Eins manns dauði annars manns brauð. Ætli fjölskyldan sem hlýtur plássið hans Ívans yrði eins spennt og hamingjusöm yfir fréttunum ef þau vissu hvernig þau fengu plássið?
Þeir sem ekki þekkja málið geta lesið: http://blogg.visir.is/hallarut/2007/05/20/k%c3%a6ra-gegn-fordomum/
Fært undir Heilbrigði, Stjórnmál, Umræðan, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 22. maí 2007 af Halla Rut | 4 ummæli
Kæra gegn fordómum
Ég hef nú sett kæru bréf mitt hér á síðunna undir “Kæru-bréfið”
Þetta bréf verður póstlagt í fyrramálið til leiksskólasviðs Reykjavíkur.
Ætli það verði eitthvað gert í þessu, það er stóra spurningin.
Það er með ólíkindum hvað foreldrar með fötluð börn þurfa að berjast fyrir öllu sem eru samkvæmt lögum þeirra sjálfsögð réttindi. Eins of fötlunin sjálf sé ekki nógu erfið að glíma við. Margir þeir foreldrar sem eiga einhverf börn eru alveg uppgefin á endalausum barningi við “kerfið” og það fólk sem sjórnar á mentasviði. Foreldrar sem ég þekki mjög vel þurftu að berjast fyrir því í marga mánuði að einhverfur sonur þeirra fengi inn í skóla og var honum neitað í þann skóla sem hann/þeim langaði að hann gengi í. Það verður að taka á þessu máli og það strax. Ég tel að eina leiðin sé að gera þetta opinbert og koma þessu í umræðuna. Ég byð alla sem búa á Íslandi að segja NEI við fordómum við fatlaða.
Fært undir Heilbrigði, Slúður, Stjórnmál, Umræðan, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 20. maí 2007 af Halla Rut | 15 ummæli
Einhverfur fær ekki aftur inn á leikskólann sinn.
Sonur minn Ívan Victor greindis með ódæmigerða einhverfu þegar hann var rúmlega tveggja ára. Hann var þá í leikskólanum Heiðarborg sem er í Seláshverfi (Árbæ). Í Heiðarborg fékk hann Atferlismeðferð sem gekk mjög vel. Við fluttum svo tímabundið til Englands þar sem frænka hans hélt áfram þjálfun fyrir Ívan og erum við nú í enda mánaðarins að flytja aftur heim. Ég hef fengið bréf um inngöngu fyrir tvo syni mína í Heiðarborg en þrátt fyrir það þá hefur mér verið tilkynnt það af leikskólastjóranum þar að hún geti ekki lagt á starfsfólk sitt og sitt starfsumhverfi að taka annað SVONA barn inn á leikskólann en einn annar drengur með einhverfu er nú í leikskólanum. Hún vil taka á móti yngri syni mínum þar sem hann er heilbrigður en ekki vil hún fá þann fatlaða inn fyrir sínar dyr. Hún hefur plássið en vil bara ekki hann.
Já því miður þá er þetta staðreynd. Ótrúlegt, já ég veit það. Ég og fjölskylda mín erum í áfalli. Frá upphafi fundum við mikla fordóma frá leikskólastjóra þessum en vonuðum að það hefði verið fáfræðsla en það er sko aldeilis ekki.
Við höfum hringt fleiri fleiri símtöl, þar á meðal til leiksskólasviðs Reykjavíkur og og farið í vital við fólk þjónustumiðstöð Árbæjar en á þeim bæjum benda þeir bara hver á annan. Er nú verið að reyna að finna pláss fyrir Ívan á öðrum leikskóla. Engin hefur hingað til viljað bera ábyrgð á þessu og leiksskólastýran fær að velja börn eftir heilbrygði inn á leiksskóla sem á að þjóna almenningi þar sem við skattborgarar allir greiðum fyrir.
Það hefur ekki aðeins verið brotið á mannréttindum Ívans Victors heldur hafa hér verið brotin lög þar sem fatlaðir hafa forgang inn á leikskóla og þarf leikskólastjóri samkvæmt lögum að fylgja eftir aðstoð við þá fatlaða einstaklinga sem eru á hans leikskóla sem þessi sjóri hefur klárlega ekki gert.
Ég mun leggja fram kæru á hendum leiksskólastjóranum og mun ég byrta það bréf hér ef ég finn áhuga hjá fólki að fylgjast með þessu máli. Í bréfi þessu mun ég rekja all sögu mína sem varðar samskipti og reynslu okkar af leikskólanum Heiðarborg og þeim órtúlegu fordómum sem við urðum fyrir. Taka skal fram að annað starfsfólk á leiksskólanum var ekki þátttakandi í þessu. Þvert á móti þá hafði starfsfólk samband við okkur margoft til að lýsa yfir bæði samúð og óánægju við yfir hvernig komið var fram við okkur.
Ummæli ykker eru vel þegin.
Fært undir Heilbrigði, Jafnréttismál, Stjórnmál, Umræðan, Vinir og fjölskylda, Óflokkað þann 19. maí 2007 af Halla Rut | 18 ummæli
E-mail: hallaiceland@yahoo.com