feb
4
Ég gekk fram hjá miða sem á stóð: Nýmálað. Fór að hugsa um hversvegna maður sæi aldrei áletrunina: Ómálað. Færði það í tal við málarameistarann. Hann kvaðst ekki ansa mér nema ég gerði um þetta vísu. Ég gerði það:
Eitt er það við ykkar starf
sem ekki verður flúið;
merkja það sem mála þarf
og muna hvað er búið!
Hagyrðingur og hundraðþjalasmiður.