Nóttin var löng, dagurinn er búinn að vera langur en það eru tæpir fimm tímar í veisluna. Það er ekki einu sinni fyndið hvað ég er spenntur.

Ligg yfir gömlu Rambo-efni til að stytta mér stundirnar. Svo sannarlega til nóg af úrvalsefni og veitir ekki af til að stytta biðina.

Horfði á First Blood úti í Noregi á dögunum og hún eldist fáranlega vel. Kíkjum á trailerinn þar sem Trautman kemur sterkur inn líkt og venjulega.

Tvisturinn kom ekki síður sterkur inn. “What most people call hell, he calls home”.

Svo var það þristurinn sem er tímalaus snilld.

Svo er það prógramm kvöldsins sem mun klárlega slá allt annað út. Trailerinn einn er betri en svona 98 prósent mynda sem hafa verið gerðar frá upphafi. “When you´re pushed, killing is as easy as breathing”.

Rakst svo á þrælskemmtilegt Rambo-tribute frá einhverjum meistara. Býður upp á nýjan texta undir Yellow frá Coldplay.

Er farinn að brýna hnífinn fyrir kvöldið.

Þjálfaraleit HSÍ er á fullu þessa dagana og nú hefur komið í ljós að sambandinu var alvara með því að skoða erlenda þjálfara í landsliðsþjálfarastarfið.

Er mikið búinn að brjóta heilann síðustu daga hvaða leið væri best í þeim efnum, tala við fjölda fólks og fletta upp þjálfurum víða. Setti mig síðan í spor HSÍ-manna og velti fyrir mér hvaða leið væri skynsamlegust ef menn ætluðu að fá nýjar hugmyndir að utan.

Það liggur beinast við að leita í smiðju Svíanna en margir af bestu leikmönnum gullaldarliðs þeirra eru að þjálfa í dag og hafa vafalítið margt áhugavert fram að færa. Átti ekki von á að HSÍ myndi skoða Norðmann, enda ekki um auðugan garð að gresja þar, og svo hafa Danir heldur ekki verið að framleiða þjálfara á færibandi sem eru áhugaverðir fyrir okkur Íslendinga. Skoðaði það nú samt.

Setti í kjölfarið upp lista yfir mögulega kandidata og fór að hringja út í þjálfarana ásamt því sem ég talaði við ýmsa fjölmiðlamenn ytra og annað.

Verð að játa að það kom mér pínu á óvart að Magnus Andersson væri maðurinn sem HSÍ væri búið að hlera. Hann kom vissulega til greina á þessum lista en var ekki með allra efstu mönnum hjá mér. Engu að síður er Andersson klárlega áhugaverður kostur til að skoða.

Vantar því miður í fréttina að hann er með samning við FCK til 2011 en hann staðfesti við mig að hann væri með ýmis ákvæði í samningnum til að losna. Að taka við landsliði er líklega eitt af því sem losar hann.

Efstur á lista hjá mér var annar sænskur miðjumaður, Magnus Wislander. Póstburðarmaðurinn með gullkeðjuna er einnig að þjálfa í dag en hann þjálfar Redbergslid í Svíþjóð. Ef HSÍ hefur áhuga á að vita þá skilst mér að samningur hans við félagið renni út í lok tímabilsins sem nota bene lýkur frekar snemma.

Svo datt mér líka meðal annars í hug gamla markvarðarkempan Mats Olsson og línubuffið Per Carlén. Olsson hefur verið að þjálfa landslið Portúgal síðustu ár með misjöfnum árangri.

Hann var nokkuð hress og vildi lítið tjá sig um hvort hann hefði áhuga á að taka við Íslandi en mér fannst hann ekkert vera að deyja úr spenningi að klára næsta ár með Portúgal eftir að liðið tapaði fyrir Makedóníu á dögunum.

Olsson er náttúrulega hin lifandi mynd Svíagrýlunnar ásamt Faxa og væri hugsanlega athyglisverður kostur. Carlén er að þjálfa tvo Íslendinga í Malmö og fer ágætis orð af honum sem þjálfara.

Hann var helvíti hress og greinilega ekki alveg með puttann á púlsinum því hann hélt að Alfreð væri enn að þjálfa landsliðið. HSÍ hafði því greinilega ekki heyrt í honum.

Ég heyrði í og aflaði mér upplýsinga um fleiri þjálfara sem  ég nenni ekki að rekja í þaula hér.

Það er samt fagnaðarefni að HSÍ skuli vera að vanda valið og leita fanga víða í leit sinni að arftaka Alfreðs. Þeim liggur ekki endilega lífið á og það er fagmannlega unnið að skoða sem flesta möguleika og hlera fleiri heldur en færri.

Væri samt gaman að heyra álit manna á því hvort erlendur þjálfari sé málið og hvort menn eigi sér einhverja uppáhaldskandidata erlendis frá í stöðuna.

Ótrúlegur. Þessi maður skorar endalaust.

Alltaf hægt að treysta á að þessi standi fyrir sínu.

Fékk hugsanlega eitthvert besta símtal sem ég hef fengið í áraraðir áðan. Á hinum enda línunnar var Gillzarinn aka G-maðurinn. Sá flutti góð tíðindi.

Meistarinn var hvorki meira né minna en búinn að henda upp í einkasýningu á Rambo á morgun. Á sýningunni verða að sjálfsögðu eingöngu die hard Sly-fans. Það sem meira er þá verður hækkað í botn og því lofað að menn fari heyrnarlausir út. Svona eiga bændur að vera.

Mér líður eins og 6 ára barni líður á Þorlák. Get hreinlega ekki beðið eftir jólunum. Það verður ekkert minna en jólakraftaverk ef ég sef eina mínútu í nótt. Þetta verður gjörsamlega geðbilað.

Er að spá í að horfa á tvistinn og þristinn alla nóttina. Ná báðum að minnsta kosti tvisvar sinnum. Upphitunin má ekki vera minni fyrir slíkan stórviðburð.

Ég hef aldrei, þá meina ég ALDREI, beðið eins hrikalega spenntur eftir neinni mynd. Það er gjörsamlega bókað að þessi mynd er ekkert minna en rakin snilld og stefnan er að sjá hana að minnsta kosti tvisvar sinnum.

Það ber að þakka G-manninum fyrir þetta stórkostlega framtak. Sómi að þessu.

Afsaka einnig í leiðinni að ég og mitt geðbilaða Rambo-posse mun keyra fituprósentuna á sýningunni upp um að minnsta kosti 25 prósent.

Tek pensarann ofan fyrir Sigurði Ragnari Eyjólfssyni. Hann tekur starf sitt alvarlega og hleypir sínum stúlkum ekki upp með neinn moðreyk. Kvennalandsliðið er svo sannarlega enginn saumaklúbbur og því hafa tvær stelpur fengið að kennast.

Skilaboðin frá þjálfaranum eru skýr. Ætli stelpurnar ekki að taka þátt af fullum hug og heilindum eiga þær ekki erindi í landsliðið. Ekkert flóknara en það. Sigurður er búinn að gefa tóninn og gera fordæmi úr stúlkunum tveim. Aðrar stúlkur munu eflaust hugsa sig tvisvar um áður en þær reyna að komast upp með álíka hegðun.

Þær vita nú að þeim verður refsað sem leiðir til þess að málið endar í fjölmiðlum. Rétt eins og ef leikmanni í karlalandsliðinu yrði refsað.

Þannig er málum aftur á móti ekki háttað. Leikmanni karlalandsliðsins hefur ekki verið refsað fyrir agabrot síðan ég veit ekki hvenær þrátt fyrir stöðugan orðróm um ítrekuð agabrot innan þess landsliðs.

Það er svo sannarlega tákn um breytta tíma að meiri agi sé kominn hjá kvennalandsliðinu en karlalandsliðinu. Kvennalandsliðið er þess utan á stöðugri uppleið á meðan agalaust karlalandsliðið hefur verið í frjálsu falli. Það er augljóslega ekki af ástæðulausu.

Spennan er farin að magnast hreint óheyrilega fyrir Rambo-veisluna. Þetta verður klárlega langbesta Rambo-myndin og tölfræðin lofar svo sannarlega góðu.

Í nýjustu myndinni eru að meðaltali um þrír drepnir á hverri mínútu sem er talsvert betra en Rambo III þar sem mönnum fannst nú nóg vera af blóði.

Í heildina eru 236 drepnir í myndinni núna en í þristinum voru “aðeins” 132 drepnir. Í nýju myndinni er heldur ekkert verið að eyða tímanum í einhverja vitleysu enda byrjar fjörið strax eftir rúmar 3 mínútur núna. Síðast þurfti að bíða í rúmar 40 mínútur eftir blóði sem er náttúrulega allt of langt.

Reyndar er Rambo að slátra öllum í bol núna en það er klárlega meira rokk í því að vera ber að ofan með byssuna en Sly pullar það samt off enda svalari en andskotinn.

Hægt er að sjá alla þessa eðaltölfræði, og meira til, með því að smella á minni myndina hér að ofan.

Annars hef ég talsverðar áhyggjur af því að einungis Laugarásbíó muni sýna myndina en ég hef ekki verið að gera mér ferð í það skítabíó í mörg ár. Aldrei verið hrifin af því húsi en ef nauðsyn krefur lætur maður það ekki stöðva sig.

Enda verður þetta algjör veisla.

Það verður að segjast eins og er að það er veruleg eftirsjá af Alfreð Gíslasyni úr stóli landsliðsþjálfara. Alfreð kom íslenskum handbolta hreinlega til bjargar á sínum tíma þegar Viggó stökk frá borði á eftirminnilegan hátt. Viggó vildi hærri laun og krafðist þess einnig að HSÍ myndi múlbinda ákveðna fjölmiðlamenn. Mjög eðlilegt. Hann var hissa á að HSÍ vildi ekki verða við þeim kröfum.

Framtíð handboltalandsliðsins var að veði í næsta verkefni. Leikir við Svía um að komast á stærsta HM frá upphafi. Alfreð var þá búinn að ráða sig hjá Gummersbach og sóttist því ekkert sérstaklega eftir starfinu né hafði tíma til að sinna því en honum rann blóðið til skyldunnar og tók verkefnið erfiða að sér. Krafðist þess utan ekkert himinhárra launa fyrir viðvikið.

Verkefnið kláraði hann með stæl og fór með liðið í kjölfarið á HM þar sem liðið var grátlega nálægt því að fara í undanúrslit. Hann hélt áfram, kláraði Serbana og svo þegar hann sá riðil Íslands á EM sagði hann: “Shit, ég verð að taka þetta að mér einu sinni enn.” Hann vildi ekki að nýr þjálfari byrjaði á svona hrikalega erfiðu móti og samdi því við sína nánustu að fara á eitt mót í viðbót. Það gerði hann með hagsmuni handboltalandsliðsins að leiðarljósi fyrst og fremst.

Á þeim hartnær sex árum sem ég hef verið á fullu í þessum geira hef ég unnið með mörgum landsliðsþjálfurum og Alfreð Gíslason ber höfuð og herðar yfir þá alla á flestum sviðum. Hann er stakur fagmaður í sínu starfi, kemur ávallt hreint og beint fram, ber virðingu fyrir starfi fjölmiðlamanna og svona mætti lengi telja. Hann er þess utan mikill öðlingur og það kemur ekki á óvart að íslenska þjóðin hafi hrifist eins mikið af honum og raun ber vitni.

Ísland á einfaldlega ekki annan mann eins og Alfreð og þess vegna verður erfitt fyrir næsta, eða næstu, menn að fylla hans spor. Það er aftur á móti mjög krefjandi verkefni fyrir metnaðarfulla menn.

Hef mikið verið að pæla í næstu skrefum síðustu daga og birti litla hugvekju um málið í blaðinu í morgun. Hana má lesa hér að neðan.

Hver á að taka við af Alfreð Gíslasyni?

HSÍ á vandasamt verk fyrir höndum að velja arftaka Alfreðs Gíslasonar. Það eru svo sannarlega stór spor að fylla enda hefur Alfreð verið ákaflega farsæll í starfi sem og vel liðinn. Ég fagna því að HSÍ ætli að vinna málið fagmannlega og taka sér tíma til þess að finna rétta manninn eða mennina.

Það er enginn íslenskur þjálfari til sem hefur álíka reynslu og Alfreð Gíslason og er svipað nafn í handboltaheiminum. Það gerir verkið enn erfiðara. Möguleiki væri að fá erlendan þjálfara en ég efast um að HSÍ vilji fara þá leið.

Ég myndi persónulega vilja sjá HSÍ ráða tveggja manna teymi í starfið. Það þarf ekkert minna til að fylla skarð Alfreðs. Það þarf sterka og hæfa menn sem vega vel upp hvorn annan og geta unnið saman farsællega.

Geir Sveinsson hlýtur að koma mjög sterklega til greina í starf aðalþjálfara. Hann var oft nefndur þegar Alfreð var ráðinn á sínum tíma og hlýtur að koma aftur sterklega til greina. Ég myndi vilja sjá Geir taka við starfinu enda maður með mikla reynslu. Hann myndi líka njóta virðingar í klefanum sem er nauðsynlegt.

Þá er spurning hver ætti að vera með honum? Fyrir mér kemur tvennt til greina. Að ráða mann sem gæti tekið við þegar Geir hættir eða ráða annan reynslubolta með Geir. Ef HSÍ færi fyrri leiðina ættu þeir Dagur Sigurðsson og Aron Kristjánsson að koma sterklega til greina. Ókosturinn við þessa leið er að arftakinn væri hugsanlega of mikið í hugmyndafræði Geirs og myndi þar af leiðandi ekki endilega koma með þá fersku strauma sem stundum þarf nauðsynlega þegar skipt er um þjálfara.

Einmitt þess vegna myndi ég vilja sjá HSÍ ráða reynsluboltann og félaga Geirs, Júlíus Jónasson, með honum. Hann er að þjálfa kvennalandsliðið þessa dagana og hefur verið að gera góða hluti þar rétt eins og hann gerði með ÍR á sínum tíma. Þess utan eru þeir báðir þekktir varnarjaxlar og ættu að hafa eitthvert vit á varnarleik, sem oft vantar upp á hjá landsliðinu.

Þeir félagar hafa í mínum augum allt sem þarf til að bera í starfið og ég efast ekki um að almenn sátt yrði um slíka ráðningu.

Loksins komnir út á flugvöll í Þrándheimi og klukkan nálgast miðnætti. Líður eins og þessi dagur sé búinn að vera eins og þrír dagar. Hrikalega ömurlegur dagur.

Erum búnir að drepa tímann niður í bæ ásamt því að fylgjast með gangi máli af fluginu. Vélin fór ekki nema 12 tímum of seint frá Íslandi og guð má vita hvenær hún dúkkar upp í Þrándheimi.

Áætluður komutími heim er núna 3.15 í nótt. Meiriháttar. Áttum að lenda upphaflega 15.45 í dag. Verð sem sagt handónýtur alla helgina eftir þetta helvíti.

Hér á flugstöðinni í Þrándheimi er allt harðlokað. Ekki einu sinni hægt að fá vatnsglas. Menn verða að láta sér vatnið í salernunum nægja.

Get ekki einu sinni lýst því hversu ljúft það verður að leggjast upp í eigið rúm einhvern tímann í fyrramálið.

Það er nú ekki hægt að segja að stemningin hér í Þrándheimi sé góð núna. Allt búið og við fastir þar sem búið er að seinka fluginu fram á nótt.

Ekki nema tíu klukkutímar í flugið núna. Alveg meiriháttar gaman.

Góð ferð engu að síður og þrælskemmtileg. Félagsskapurinn góður og það eina sem vantaði var einhver árangur hjá strákunum. Það gekk ekki því miður.

Verður gott að komast heim eins og alltaf, þ.e.a.s ef við komumst einhvern tímann heim. Ætli við endum ekki í gistingu á Egilsstöðum með Tommy Lee.

Svakalega var gaman að sjá strákana tæta Ungverjana í sundur í gær. Ekki síst fyrir þær sakir að þjálfari Ungverja, Laszlo, er líklega einhver leiðinlegasti og litlausasti þjálfari sem ég hef hitt.

Okkar leiðir lágu fyrst saman á EM í Slóveníu árið 2004. Sat nokkra blaðamannafundi hjá honum og hann var svo morkinn og þurr á manninn að það hálfa væri nóg. Undirritaður og Ívar gerðu heiðarlega tilraun til þess að draga upp úr honum nokkur orð um íslenska landsliðið daginn fyrir leik þjóðanna á EM ´04 en það var ekki nokkur leið.

Gat því ekki varist brosi í gær þegar Arnar Björns bar upp nákvæmlega sömu spurningu. Laszlo vinur minn hefur ekkert breyst á þessum fjórum árum því Arnar fékk nákvæmlega engin svör. Hann vildi ekkert segja um íslenska liðið annað en að það hafi unnið leikinn.

Sá var fúll með tapið. Yndislegt að horfa á það því hann er hrokinn uppmálaður þegar hann vinnur.

Í stuði. Hér má sjá Lazslo reyta af sér brandarana á fundinum í gær.

Fjör í mixinu. Hið alræmda mixed zone sem leikmenn verða að ganga í gegnum eftir leiki til þess að hitta fjölmiðlamenn var þétt setið eftir leik Frakka og Þjóðverja í gær. Það voru “aðeins” færri að störfum eftir leik Íslands og Ungverjalands.