…og sennilega það síðasta?
Anna Lóa klukkaði mig. Mér til mikillar mæðu en ykkar til mikillar lukku.
Líf hér, óverulegt - en líf þó.
Betra blogg kemur síðar. Airwaves var um helgina og náði ég allnokkrum ágætis myndum af allnokkrum ágætis og betri hljómsveitum.
Svo er það nú líka skólinn - háskólinn.
Og grænu gardínurnar.
Klukk
Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina..
- Valberg Ólafsfirði
- 10-11 Reykjavík og Akureyri
- Ferðaþjónustan að Hólum í Hjaltadal
- Strax Akureyri
Fjórar myndir sem ég held uppá…
- Stranger than Fiction
- Shaun of the Dead
- Juno
- Forrest Gump
Fjórir staðir sem ég hef búið á…
- Ólafsfjörður
- Akureyri
- Tuusula, Finnlandi
- Reykjavík
Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar…
- Dexter
- House
- Grey’s anatomy
- Næturvaktin(Má nú samt ekki skilja Dr. Phil eftir útundan…)
Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum…
- Finnland
- Eistland
- Búlgaría
- Spánn
Fjórar síður sem ég skoða daglega fyrir utan bloggsíður..
- mbl.is
- Facebook.com
- ugla.hi.is
- visir.is
Fernt matarkyns sem ég held uppá..
- Nautakjöt með Bernies og frönskum
- Kjúklingur
- Harðfiskur
- Slátur með sykri, uppstúf og kartöflum
Fjórar bækur eða blöð sem ég les oft..
- Lifandi Vísindi
- Grapewine
- Hitchhiker’s guide to the galaxy
- Múmínálfa sögur
Fjórir staðir sem ég vildi helst vera á núna..
- Í baði
- Á nuddstofu
- Að bakast undir suðrænni sól
- Á bretti í Pyhä
Fjórir bloggarar sem ég klukka..
- öhm í rauninni þá finnst mér þetta pointless. Svoooo segjum bara
- Fjóla
- Þú
- Einhver
- Hinn
Og nú annað sem einhver hefur beðið eftir, þraut..
Hvaða land er handan hafsins á myndinni?
Hvaða land?
Flott er sjáumst síðar.
Jæja, þá er einum parti lífsins lokið og vonandi að það sé upphaf á einhverju nýju en ekki bara endir.
Próf gengu fínt og síðustu vikurnar í skólanum voru góðar. Pælið í því síðustu vikurnar í MA. Löngu liðnar. Síðasta daginn í skólanum var auðvitað kaffisamsæti kennara og nemenda 4. bekkjar og svo flutti maður fyrirlestur í sögu um Geitaskarð sem maður var búinn að sitja sveittur við að skrifa en hann tókst víst það vel, svo og ritgerðin líka, að loka útkoman var 9 í áfanganum. Leiðinlegt samt í svona verkefnum sem er skilað rétt fyrir lok annar og í byrjun próftíðar að maður fær aldrei að sjá neina umsögn. Sömuleiðis þannig í ferðamálafræðinni maður fær ekki að vita hvað hafi illa farið til dæmis í borgarmyndbandinu sem við gerðum.
Ef maður fær ekki umsögn og gagnrýni þá veit maðr ekki hvað þarf að bæta –finnst kennarar gleymi því alltof oft og segja hvað það hafi verið sem var mesti áhrifavaldurinn fyrir ákveðinni einkunn. Þá ekki bara endilega í loka anna heldur bara almennt í verkefnum og skriflegum prófum.
Ég ætlaði að segja eitthvað um þessa ísbirni en ég held ég segji bara ekki neitt.
Svo er maður orðin ofsalega fróður um allskyns hluti núna. Eins og torkbita, brjóstnippur, úrrek og ýmislegt fleira sem ég man ekki hvað heitir eða hvernig það lítur út. Svo veit ég að Kjörvari 13 er bestur á garðhúsgögn. Eftir sumarið gæti ég spjallað við hörðustu iðnaðarmenn. Nei djudd.
Ég las símaskránna/Garðarshólma um daginn og varð ekki fyrir vonbrigðum. Las hana í vinnunni og “gömlu” karlarnir glottu á milli sín héldu að ég væri einhver vitleysingur. Fletta hverri síðu í símaskránni, í hæstalagi óheilbrigt – ekki satt. Ég hefði hugsað það sjálf. En þar tók ég eftir þessu góða orði “djudd”. Finnst það afbragðsorð. Ætla mér að nota það óspart einhverntíman.
Í lok maí sótti ég um í finnsku í HÍ og svo sótti ég líka um á stúdentagörðunum. Ég er búin að vera pæla undanfarið hvort að finnskan verði kennd ef maður er bara einn að sækja um (sem ég veit auðvitað ekkert um) en fyrir stutt hringdi í mig kona frá Morgunblaðinu og tók við mig smá viðtal og hún sagði mér frá vinkonu sinni sem var að útskrifast úr finnskunni og hún hafði bara verið ein í þessu. Mér finnst það frekar skondið en það þýðir að ég þarf að hafa mjög litlar áhyggjur. En þó held ég að það sé mun skemmtilegra ef það eru einhverjir fleiri sem láta sér detta í hug að fara í þetta nám. Einhvernvegin efast ég það þó.
Ég er víst komin inn í HÍ, búin að greiða staðfestingargjaldið og er 45000 krónum fátækari.
Svo er auðvitað ALLT annað mál að komast inn á þessa blessuðu stúdentagarða. Er þessa stundina númer 175 í röðinni eftir íbúð á háskólasvæðinu, 111 í miðbænum og 62 í Skerjagarðinum. En ef maður kemst ekki þar inn þá verður örugglega ekkert hlaupið að því að fá hentuga íbúð þarna í borginni. Þá kem ég mér bara inn á ömmu í smá tíma þar til það vonandi reddast. En ég ætla bara óska öllum hinum sem eru að sækja um alls ills.. muahah – nei djudd.
Maður er víst nýstúdent, MA stúdent. Ekkert slor það. Útskriftin var frábær. Maður var auðvitað eins og hálfviti þarna uppi á sviðinu og snéri verri hliðinni út í salinn. Hver ákvað það að ég skildi sitja hægra megin í salnum. Bara hefði ég heitið Erna þá hefði betri hliðin verið til sýnis.
Allt að gerast.
Árleg útilega/bústaðarferð okkar Ólafsfjarðar stelpnanna fór fram um helgina. Þar var ekki áfengi haft um hönd og aðeins látið ávaxta boost, salat og skyr ofan í sig. Svo fórum við og skokkuðum meðfram sjónum snemma hvern morgun (alla tvo) en eyddum sem minnstum tíma í heitapottinum.
Nei bölvað kjaftæði. Auðvitað vorum við allar rúllandi um allt og gúffandi í okkur rusl. Sumir voru mun hressari en aðrir eftir helgina. Aðrir voru ekki svo hressir. En helgin var ágæt. Toppaði þó hvorki Vaglaskóg né Skarð í fyrra að mínu mati. Enda skítaveður sem setti smá mínus.
Svo er bara Finnland á Föstudaginn. Partý í Jyväskylä á laugardaginn svo gifting laugardaginn eftir (12. júlí) í Halsua, Elli og Maija að fara gera einhverjar rósir. Inn á milli veit ég ekki hvað ég ætla eða mun gera. Svo þetta verður sennilega róleg leti ferð og ætla ég að vona að ég geti ekki eytt miklum peningum þar sem að það mun vera dýrt að vilja eitthvað sniðugt. Bölvuð evra. Fyrir ári síðan var hún næstum um 50 krónum ódýrari. En þeta verður skemmtileg ferð – furðu margir sem ætla að láta sjá sig. Svo ætli maður reyni ekki að hitta Itävuo fjölskylduna í Tuusula, fjölskylduna mína, verð að fara skipuleggja. Nenni því samt ekki.
Verð að muna að fara á bókasafnið…
Muna að fara á bókasafnið.
Muna muna…
Ég er alltof gleymin.
Las frétt um dagin að einhverjir nemar í Bretlandi tækju inn einhevr alzheimers lyf fyrir próf til að efla minnið. Kannski ég ætti að líta á þetta – skoða þetta.
Held ég sleppi því þar til ég man ekki hvað þú heitir.
Jæja, verð að muna að skreppa á bókasafnið.
Takk fyrir mánuðinn.
..Ég mundi eftir bókasafninu og fékk mér 3 bækur – Óbærilegan léttleika tilerunnar eftir Milan Kundera svo Á ég að gæta systur minnar og Sigurður Pálsson –Minnisbók.
Ég hlakka til að hefja lesturinn. Þá sérstaklega á Kundera.
- Er byrjuð, lofar góðu. Meðan ég las byrjunina datt í hausinn á mér undarleg pæling um hvað hann skrifar. eníhú.
Les photos des journal ma vivre. Oui?
Oui…
Ég er svo myndarleg stúdína ;)
Jafnmyndarleg og áðan.
Ekki ljótt fólk á ferð hér.
Fallegt fólk… Allavegana vel flest.
Myndarleg og myndarlegur.
Það er sko engin skortur á fallega fólkinu.
Censored…:
Nee
Nei nei. Bara hræra í sósunni.
Beðið eftir fjörinu.
Alveg á leiðinni… fjörið það er.
Bústaðar spa… vaxaðar tær - hvað er betra?
Heitt.
Heit Fjóla.
Fljúgandi fjör
Vá, heitur varalitur eða? Erum við að tala um rautt? Rauðaserían?
Annie fersk
Erum við að tala saman?
Góð helgi.
Ég er rokin til Finnlands.
Jæja fólk…
Ég nenni ekki að skrifa neitt. Svooo
leikur
Giskið:
Hver á augað?
Auðvelt, mjög auðvelt
Já, svör í komment, ef einhver tekur þátt kannski gerir maður þetta aftur. Held það geti verið gaman.
víj.
Ohh ég var búin að skrifa ofsalega mikið um Lille ferðina í word þegar tölvan ákavð að slökkva á sér bara allt í einu og auðvitað virkaði ekki recovery dæmið í þessu tilviki, að sjálfsögðu ekki það væri ansi ólíkt þessari djöflatölvu. Ég er alveg að elska þennan sjálfstæða vilja tölvugarmsinns… Hún hefur aldrei verið vinkona mín. Alveg frá byrjun hefur þetta verið stormasamt samband. Lausar skrúfur. Stuttur líftími batterísinns, svomikið sem ekkert hljóð úr hátölurunum, BSOD, ósamstarfsfúst lyklaborð og mús, ónýtt netkort, ónýtt USB port, ónýtt geisladrif og ég veit ekki hvað og hvað.
En eins og venjulega hafði ég alveg ofsalega mikið og margt skemmtilegt til að segja frá… en núna… Núna man ég ekkert af því. Ekki frekar en fyrri daginn.
Í byrjun apríl fór ég semsagt til Lille í Frakklandi ásamt 3 öðrum úr AB-inu (bekknum). Lille var borgin sem ég skrifaði ritgerð um. Alveg þokkalegasta ritgerð og fékk ég alveg þokkalegt fyrir hana ef ég má bæta því við.
Ég fékk líka að staldra aðeins við í Bretlandi sem mér fannst eiginlega meira spennandi en að vera í Lille.
Á nokkrar góðar sögur af þessari ferð en þar sem að ég var búin að vanda mig við að skrifa þær allar upp um daginn þá er ég ekki alveg að nenna að skrifa þær upp aftur í þetta skiptið. Var orðið ansi langt ritverk.
- En kannski maður geti komið með nokkra punkta, how about that.
- Bið í 5 tíma á King’s Cross /St.Pancrass í London.
- Tollgæslunáungi: “Grrr, you viking, yeah?”…Ég: öhm já já TGN:“I visit you in Iceland, yeah?”… ÉG: sure you do that!
- Lest undir Ermasundið – ekki eins spennandi og það hljómar, engir white cliffs of Dover og engin sjór sjáanlegur bara hellur í eyrun.
- o Ég: hmm já við erum í Frakklandi núna, bílarnir eru hægrameginn á veginum (Ekki alveg að átta okkur á því að við værum búin að fara undir sundið.)
- Kirkja… já ég veit ekkert hvaða kirkja þetta er.
- St.Philbert hverfið eða Lille-Sud… keine Ahnung. Hótel í afskaplega skuggalegu hverfi.
- o Sennilega verið óborganlegt að sjá okkur fara upp fjögur í pínulitlu lyftunni.
- o Sjokkerandi aðkoma að herbergjunum. Reykingarstybba. Hillur í skápum voru þvers og kruss eða á gólfinu. Hjarir eða eitthvað sem líktist engu útum allan skápbotninn og rykskógur ofan á skápnum.
- o Ekkert klósett… við nánari athugun fundum við það eftir mikið panic. Þá var það bakvið aðrar dyr. Ekki á sama sað og baðið og vaskurinn.
- Boucherie Achmed… Boucherie Hallim og allskyns kjötbúðir, sérstaklega fyrir múslima.
- Mikið af métro.
- Mikið af görðum og torgum
- Mikið af hundaskít.
- Vippað vininum út á víðavangi meðal almennings hvar sem er hvenær sem er.
- Ótrúlegasta bíl-lagning sem ég hef nokkurntíman séð. Þvílík lagni, þvílík færni. Augun voru límd við þennan bíl sem tróð sér í þrengsta stæði sem möglega var hægt að finna í götunni og vá þvílík tækni og snilli. Frakkar … segji ekki meira
- Diskó-Apótek
Svo var auðvitað líka átt góðan tíma í London, sem maður verður klárlega að skoða betur seinna, fengum þó tækifæri til að skoða nokkra staði. Svona rétt áður en fæturnir gáfu sig endanlega og neituðu að færa sig. Okkur langaði ósköp að fara í skoðunarferð eeeen þar sem að þetta var 6.apríl sunnudagurinn þegar Ólympíueldurinn var í London þá voru allar götur of troðnar fyrir slíkt húllumhæ. Bömmer.
Eeen við skoðuðum….eða sáum
- The Gherkin
- London bridge (því við (eða ég, hin höfðu litla glóru eða höfðu ekkert til málanna að leggja og ég var með kortið) héldum að það væri Tower Bridge)
- Tower Bridge
- Auðvitað löbbuðum meðfram Thames
- Tower of London og eitthvað skúbb þar í kring
- Sáum glitta í Eye of London
- Jude Law…..
- Hmmm svo náttúrulega tókum við undergroundið eins og okkur væri borgað fyrir það.
Eníhú ég á svona ca. 1200 myndir úr þessari ferð og ef satt skal segjast þá bara neeeenni ég svo innilega ekki að troða þeim á netið þessa stundina. Kemur kannski í sumar þegar ég hef massívan tíma.
Ehh jæja nokkrar…. (Hægt er að smella á myndirnar sem tekur þig inn á flettisíðu og þar má smella aftur til að fá aðeins stærri upplausn…Eða bara hægri smella og View image… Sérlega hentugt að gera það með myndina af mér og ömmu Stellu í lokin, svona þar sem að við erum svo sætar. ;))
Sigurboginn í Lille og klukkuturninn
Maríubjalla við gluggan á hótelinu í Lille
The Gherkin og einstefna
Ómissandi vinur á Stansted flugvelli
En já, ég er að reyna ákveða mig þessa stundina hvort ég eigi að stefna á háskóla í haust eða ekki. Ég er eiginlega komin á þá brún að fara sækja um í finnskunni – eeen ég veit ekki aaalveg hvort að það sé það rétta en mig langar að láta á það reyna.
Þetta myndbandsverkefni sem við erum að gera út af þessari ferðamálafræði ferð er að gera mig gráhærða… Ég og Óli erum víst óhappa óhappa óhappa og allt sem við gerum er bölvað (as in cursed). Já Stóóóóóóór bútur af upptökum eyðilögðust því að við vorum með ónýta spólu í vélinni – Húrra fyrir okkur. Svo var Óli með sína vél og núna passa fælarnir úr skóla vélinni og hans vél ekki saman í Final Cut svo það mun taka okkur ár og öld að klippa þetta saman. Vúhúúúúú. Ætli ég falli ekki bara.
Fall í Ferðamálafræðinni, Enskunni og Lífsleikni – vá er ég kengþroskaheft… jafnvel íslensku líka og sögu… hmm bölsýni hefur oft komið mér langt í prófum en ég bara veit ekki alveg með hana núna. Treysti henni ekki lengur.
Æjj þetta er erfitt líf – til hvers stöndum við í þessu veseni öllu.
Ég er búin að vera hlusta á óeðlilega mikið að djassi núna síðustu vikuna. Ég er að fíla djass í tætlur. Svo mjúkur, róandi ég fæ bara gæsahúð. Ég fer ósjálfrátt að vagga öxlunum og loka augunum og næstum ímynda mér að ég sitji á rykugri og reikmettaðri krá í New Orleans og svartur maður mað hatt grúvi á píanóið… nei ég er bara að rugla í ykkur.
Ég á að vera skrifa smásögu… vona að djazzinn komi mér í gírinn.
Átti að skila sögunni í gær… fimmtudag. Ég er svo samviskusamur nemandi sjáiði til.
Dimissio stúss komið á skrið. Svaka gaman og ætlar mamma að hjálpa til og sauma saman efnisbúta svo úr verði kjólar á A-stelpurnar.
Búin að hringja út um allan bæ í allar hárgreiðslustofur sem mér dettur í hug og allsstaðar er mér sagt, “Ég veit það ekki”, “nei”, “allt fullbókað” þegar ég spyr hvort þau munu vera með opið til að greiða útskriftarstúlkum á 17. júní. Ég er ávallt heppin.
Ég fékk mér malt í dag. Malt í glerflösku. Það er ekki frásögum færandi nema hvað að ég mundi að mér finnst malt ekkert það sérstakt. Ekki nema blandað í Appelsín.
Ég verð að vinna í Mummabúðinni í sumar og kannski smá á sjoppunni… það verður eitthvað nýtt en vonandi ekki of slæmt… Þið komið í heimsókn og fáið ykkur malt í Mummó.
Jæja ég ætla að kveðja og annaðhvort að snúa mér að því að útbúa skemmtileg boðskort í útskriftarveislu – sem vonandi verður haldin… eða reyna að drita útúr mér þessari smásögu.
Out.
Best að enda þetta á einni góðri af mér og ömmu Stellu í erfidrykkjunni hennar Diddu, sem var alveg yndisleg - frábært að hitta og sjá allt þetta fólk að vestan aftur.
(Fékk að vita það að ég ætti víst tvo tvífara (ég er víst nokkuð lík enhverjum frænkum mínum sem ég hef ekki hitt), þætti gaman að rekast á þær og sjá hve mikið er til í því. Skemmtilegt.)
…[Ég ætti að verða skáld]…Ótrúlegt en satt þá hefur ekkert stórvægilega undarlegt né undarlega skemmtilegt gerst undanfarnar vikur, hvort sem þið trúið því eður ei.
Eða hvað – nú lýg ég, svona on second thought þegar ég fer yfir mynda albúmið þá er alveg eitthvað búið að vera gerast. En hvort það er frásögufærandi veit ég ekkert um.
Páskafríið er liðið en það byrjaði alveg ágætlega. Ma mætti MR í úrslitum Gettu Betur en tapaði í bráðabana. Ég eyddi helginni í Reykjavík og gerði sem minnst. Þó týndi ég einum sokk, já bara einum (þannig týnast yfirleitt sokkar – einn hverfur og þú situr upp með ónothæfan annan) en hann fannst illa leikinn eftir litla sem enga leit. Sorglegt því þetta var einstaklega gott par af sokkum.
Hey jú svona þegar ég fer að hugsa um það þá kom eitt stórskemmtilegt atvik upp á.
Ég fékk auðvitað að vera hjá henni ömmu Stellu og jújú fínt mál. Á laugardeginum þarna í Reykjavík, held það hafi verið þá 15. mars, eníhú, þá var ég búin að rúnta með strætó um þveran og endilangan bæinn meiri part dags. Því það er auðvitað ekkert annað að gera í borginni. En já ég ákvað að það væri orðið leiðinlegt að húka í strætó og kom mér upp á Kleppsveg til ömmu. Elli og Maija voru líka í bænum og átti að vera eitthvað gott í matinn um kvöldið og fínerí. Ég skvera mér inn um dyrnar þegar ég var búin að kveðja strætóbílstjórann (nei… gerði það nú reyndar ekki) og hvað sé ég. Já ég held þið munið ekki geta getið upp á því. Mæti ég ekki ömmu í anddyrinu og hvað er hún að gera? Hún heldur á sög! Já sög! Ekki hvarflaði það að mér að hún væri nú að fara smíða eitthvað eða laga og bara vippað upp söginni í þeim tilgangi…. Og þegar ég segji sög þá meina ég sög. Stór sög með svakalegum göddum og appelsínugulu handfangi. Svona sög sem maður bakslaðist við að nota í smíðum hjá honum Bubba í den.
Amma er náttúrulega öllu von og tekur ekkert eftir undrunarsvipnum á fésinu á mér og valhoppar (næstum því) inn í eldhús þar sem hún byrjar að sarga í eitthvað. Ég eitt stórt spurninga merki – kasta af mér skónum og gægjist inn í eldhúsið. Hvað ætli kellan sé að gera? Jújú lambalærið passaði ekki alveg inn í ofnin svo hún réðst á tuttluna af leggnum(?) og bara ákvað að saga hann af. Það er ekki að spyrja að því.
Mér fannst þetta í það minnsta frekar fyndið.
Svo var bara frí og meira frí og ég átti að gera aleg helling – en nennti ekki neinu. Auðvitað var smá djamm og skemmtilegheit.
*Ég held að einhver sé að flippa hérna niðri í bæ – nema kannski að atvinnubílstjórar hér á Eyrinni hafi ákveðið að fara að fordæmi starfsbræðra sinna í Reykjavík… hmm já svo er víst, var að lesa það á mbl.is, vel gert. Ætti ég bíl gæti ég kannski kvartað undan umferðatöfum en svo er ekki svo ég get bara hrósað þeim fyrir framtakið.
Já hvar var ég. Hmm.
Ég ætti með réttu að vera pakka einhverjum lörfum ofan í tösku, það er bara alltof erfitt að ákveða í hverju mig langar að vera í yfir heila helgi. Yfirleitt tek ég of mikið með mér og ég veit það vel. Þess vegna er ég að reyna að hafa sem minnst með núna en það er bara of erfitt að ákveða sig. Ohh *andvarp*. Svo veit maður aldrei hvað getur komið upp á…
Já ég er semsagt að yfirgefa landið í nokkra daga. Þ.e. frá fimmtudegi ti lsunnudags mun ég slæpast um í einhverri borg í Evrópu – það er ekki alveg á hreinu enn þá, fæ ekki að vita það fyrr en á fimmtudagsmorgun. Svaka spennandi, reyndar finn ég ekki fyrir mikilli spennu… Er semsagt ekki alveg að missa mig og held að fæstir séu það í bekknum, eða mig grunar það. Kennararnir eru hvað spenntastir (en þetta er jú liður í ferðamálafræðinni). Það mun klárlega eitthvað fara úrskeiðis, en hvað með það, þá kennir maður bara tæknilegum örðugleikum um.
Var keilu áðan með bekkjarfélugunum, skemmtilegur íþróttatími það nema hvað að ég skíttapaði – ekki óvenjulegt. Kom mér svosem lítið á óvart. Ekki þekkt fyrir að vera einhver Fred Flintstone. Feldi þó einu sinni, en auðvitað var eitthvað að bölvans draslinu í keilusalnum og fellan skráðist ekki. Just my luck.
Fór í plokkun og litun í gær og jújú hún reitti mig líkt og ég væri kjúlli en eitthvað vantaði nú upp á litinn. Er ekki alveg að fíl’etta.
Held ég hafi borðað of mikið af hrískökum (Poppkexi).
Ég horfði á Memento í gær. Í fyrsta skiptið já. En stórkostlega undarlega undarleg mynd. Annað er ekki hægt að segja. Vel skipulögð og áhugaverð.
Jæja pakka?… eða kannski bara elda kjúlla?… Kemur í ljós.
(Ég var með frönsku fyrirlestur í morgun og verð með annan á morgun, sennilegast fer maður til Frakklands á fimmtudaginn (eða Sviss, Austurríkis eða Þýskalands þó held ég að France sé líklegast) svo ég verð orðin reiprennandi sleip í frönskunni eftir viku – try me.)
Biðst velvirðingar á skorti á aprílgabbi í blogginu - En til að finna eitt slíkt gott farið endilega á mbl.is (Fréttin um aðgang að nýlegum myndum á mbl.is, bölvað rugl!) og eða frétt á skólablaðsvefnum muninn.is (meira skondin fyrir ma-inga þó.)
Nokkrar góðar sem ég man að hafa beðið með að skella á göml síðuna:
Eigum við að ræða þetta eitthvað…?
Það var svo margt fyndið sem ég ætlaði að segja ykkur frá. En svo mörgu fyndnu sem ég hef gleymt. Bömmer.
Um daginn bauð Fjóla mér með sér í leikhús, sáum Fló á skinni. Stórskemmtileg sýning. Mikið aksjón í gangi og maður þarf að fylgjast nokkuð vel með til að ná öllu sem er að gerast. Fannst þó holgóma náunginn bestur, leikinn mjög vel en Atli “atlas” sem lék pólverja er alltaf sætur.
Eftir leikhúsið ákváðum við að skella okkur á kaffihús, Fjólu þyrsti í mojhito. Engin á Kaffi AK svo við tylltum okkur á Kaffi Amour þar var ekkert crowded en fleiri en á Kaffi Ak. Áður en við fórum inn heimsóttum við Alvildu í bíóið, hún hitti okkur svo síðar. Það var greinilegt að það var AFS helgi í gangi, tonn af skiptinemum í bíó – ég nenni ekki að taka þátt í AFS hérna á Akureyri.
En já á Amour var þokkalega mikið af skrautlegu liði.
Ímyndið ykkur allsvakalega bældan mann. Sennilega um 35 ára aldurinn en lítur út eins og smástrákur. Svona “hornnáungi” með stór þykk gleraugu. Náungi sem maður hugsar um “æji greyið maðurinn” þegar hann labbar framhjá eða þegar maður sér hann bregða fyrir. Með allgóða kryppu og sötrar stóran bjór – einn við 5 manna borð. Svo skyndielga stendur hann upp og maður hugsar ,,Hvað ætlar hann að gera, hann á nægan bjór – varla að fá sér meira” svo röltir hann að álitlegu borði og stendur í nokkuð hæfilegri frjarlægð og bíður í smá stund. Maður hugsar ,,hvað er hann að spá?”. Svo fikrar hann sig örlítið nær borði þar sem tvær manneskjur sitja og spjalla og spyr ,,Má ég spjalla aðeins við ykkur, má ég setjast?” og þegar hann talar spáirðu í því hvort náunginn hafi nokkurn tíman farið í mútur. Þú horfir á af fjarlæg borði og hugsar bæði ,,greyið fólkið” og ,,greyið maðurinn, hann vill bara spjalla – er örugglega einmana”. Svo riðst inn um dyrnar ónefndur kærasti sameiginlegrar vinkonu og annar náungi með honum. Þeir setjast hjá okkur Fjólu og má kalla að þessi vinur umtalaðs kærasta sé algjör dólgur.
Góðir frasar komu útúr sorakjaftinum á honum … eða nei þeir voru ekkert góðir. Hann hélt við Fjóla værum þarna til þess að halda honum uppi og svo hnerraði hann og slefaði á Fjólu. Vel gert. Vel gert.
Svo eftir svolitla stund hurfu þeir báðir á borð bakvið okkur og settust hjá einhverjum körlum sem virtust vera kunningjar þeirra. Einn náunginn á þessu umtalaða borði sem þeir hurfu til fékk síðan ómældan áhuga á Fjólu. Fjóla varð auðvitað eins og epli í framan og ekki bara útaf áfenginu heldur því þessi náungi sem við giskum að hafi verið útlendingur var með störu á hana. Þá ekki bara neina eðlilega og venjulega heldur frekar óvenjulega og óeðlilega störu og það var ekkert verið að fela það. Á endanum neyddist ég til þess að skipta um sæti til þess að Fjóla færi hugsanlega úr sjónmáli störu-náungans.
Ég er ekki viss hvorum staran var líkari, en hún var “intense”.
Ekki batnaði það nú þá - nú þurfið þið að minnast “æjj greyið” náungans sem ég sagði ykkur frá áðan. Hann var búin að sitja í smástund einn á fimm manna borðinu sínu, kominn með nýjan stóran bjór í hönd og stóð skyndilega upp. Við Fjóla sáum rakleitt í hvað stefndi. Hann miðaði á borðið okkar. Stóð í kannski meters fjarlægð og velti fyrir sér í smástund hvort hann ætti að þora að spyrja okkur að einhverju. Hann safnaði kjarki. Hann kom að borðinu og spurði fyrrnefndar spurningar og beið svars. Við vorum auðvitað eins og einhverjir saurhausar.. já saurhausar með r-i. ,,Ehh við erum eiginlega að bíða eftir fólki”… hann:,,Má ég ná mér í stól og setjast hérna fyrir endan?”… ,,ehh nei helst ekki”… hann:,, Ókei”. Smooth Fjóla, smooooth.
Svo fór hann og reyndi að spjalla við einhverja aðra. Svo kom Alvilda, Fjóla enn að fríka út út af störunáunganum sem ég huldi víst ekki nóg. Við ákváðum að yfirgefa pleisið. Stefndum á Kaffi Ak. Fínt. Töff. Flott. Engir sérvitringar meir.
Já góð saga ha. Smoooth.
Svo er ég ekki alveg klár á fleiru.
MA vs. MR á föstudaginn, held ég muni skella mér suður, vera kannski yfir helgina. Páskafríið byrjar líka á föstudaginn.
Fjóla á afmæli í dag. Til lukku mðe það. Party og co teiti síðasta laugardag, það var allnokkuð gaman. Ég eina drukkna manneskjan á svæðinu. Gott hjá mér. Djammið endaði heima í kompunni minni, þrjár undir sæng inni í stofu að horfa á Juno. Besta teiti í manna minnum. Eða þannig.
Jú Maija og Elías áttu líka afmæli í vikunni… og pabbi. Var boðið í mat hjá Elíasi og Maiju á fimmtudaginn og föstudaginn. Veisla veisla.
Ég held að allir eigi afmæli í mars.
Brjálað að gera í skólanum.
Ég ætti að fá mér minnisbók… fá mér minnisbók til að muna að fá mér minnisbók.
Rugl.
Jæja, hvað er að happena. Voðalega lítið.
Verð bara að segja að ég er fegin að Júróbandið hafi unnið undankeppnina á laugardaginn síðasta. Gulrótargilz og laglausa gellan voru ekki að meika það. Spockinn var þó frumlegur og fyndinn, en ætli kalkúna atriði Íra sé ekki nóg grín.
Ég er alveg búin að vera missa mig um helgina í þáttum sem heita Gossip girl. Algjörleg og gjörsamlega mind-dumbing þættir sem innihalda litla vitsmuni en eru þó einhver afþreying fyrir allavegana mig sem er nógu -dö- og löt og eirðarlaus oft á tíðum. Ég kláraði fyrstu seríuna. Byrjaði reyndar að horfa á miðvikudaginn í síðustu viku. En núna er ég allavegana viðræðuhæf um eina vitleysuna enn. En það er náttúrlega skemmtun fólgin í þessu glápi, því hver getur ekki ímyndað sér og látið sig dreyma um gloríus og fansí líf persónanna í þáttunum. Þó má alveg sleppa dramanu.
Byrjaði líka að festast í smá Dexter. Það er skemmtilega áhugaverður þáttur. Ég hélt ég myndi aldrei geta sætt mig við leikarann sem er í hlutverki Dexters. Hann er enn fastur í hausnum á mér sem aumingjalegi samkynhneygði útfarastjórinn í Six feet under. En í Dexter er hann hins vegar slightly aumingjalegur tilfinningalaus fjöldamorðingi en samt meira hottie og karlmannlegri en í 6ft under. Krúttlegur náungi. Held ég sé að sætta mig við hann sem Dexter. Allt að koma. (voða mál.)
Í Reykjavík um daginn keypti ég alveg highhly amusing bók sem heitir How to be a Villain, evil laughs and secret lairs. Titillinn segir allt sem segja þarf. Ég er ekki komin langt inn í bókina. En hún er afar hjálpleg. Er þar með búin að ákveða mig og taka ákvörðun um allar mínar framtíðaráætlanir. Ég ætla að verða á undan Ástu í einræðisherrastólinn. I’ll have the upper hand, you see, after reading the book. Definitely and without a doubt. Muahah. Skemmtileg hönnun á og í bókinni. Skemmtilega útsett, gerir hana áhugaverða.
Ég komst líka yfir bók sem heitit Student kitchen survival handbook, á svona ca 400 krónur. Náunginn í MogM á Laugarveginum glotti að mér þegar hann skannaði hana inn. Ég glotti á móti og hló. Eða það var meira svona “snort”, þó ekki með hríni – bara svona fnuss. Fyndið móment. Kjánalegt. Silly. En mjög fyndið. En bókin er fyndin, það sem ég hef lesið af henni.
Ég ætti að skrifa svona móment niður. Klárlega. Það er alltaf eitthvað svona sniðugt að gerast. Þarf að muna meira af því. Bara tilviljun að ég man eftir náunganum í MogM.
Fór um helgina til Ella og Maiju borðaði hjá þeim með pabba, sem færði okkur Maiju auðvitað blóm, konudagurinn á sunnudaginn og svona. Fór svo aftur til þeirra um 8 leitið horfði á júró og nýtti mér opið boð í vínkápin – kom þó með eigið öl líka. Svaka stuð og skemmtilegheit og skiptinemar að vanda í heimsókn.
Jæja, best að klára að dunda sér við að gera teikningar fyrir barnabókina sem við Ragna, Inga og Snæfríður erum að gera fyrir íslensku um Drangeyjartröllin.
Svaka stuð.
Eða horfa meira á Dexter.. eða skrifa ritgerð .. eða skrifa aðra ritgerð.. eða finna efni fyrir enn aðra ritgerð.
Jibbí.
Við Reykjavíkurtjörn.
*Ef þú smellir á myndina færir hún þig á aðra síðu og þar er hægt að smella aftur á mynidna þegar hún birtist og þá kemur hún í fullri stærð.
(birt fyrst í gær…20.02.08)
Ég sit í stofu H9 í skólanum nánartiltekið í byggingunni Hólum, akkúrat það sem háið stendur fyrir, og velti fyrir mér hversu löt ég er og afhverju. Virkilega löt.
Ferðamálafræði í allan dag – á að vera skrifa um borgina sem mér var úthlutað, borgina Lille í Norður Frakklandi alveg við landamæri Belgíu. Alveg ágætlega áhugaverður staður, því er ekki að skipta en allir þessir frönsku bæklingar rugla mig í ríminu. En ég verð líka að segja að eftir að ég byrjaði að skrifa þessa ritgerð um bæinn þá hefur frönsku skilningurinn batnað, að mínu eigin mati.
Hann Jónas Helga var að halda smá tölu um Evrópu, náttúrulega var það mjög fínt. Hefði getað orðið áhugaverðara hefðum við sokkið okkur í Evrópustjórnmálin og hin ýmsu sambönd og ekki sambönd. En þá hefði ég sennilega ekki gengið út úr skólanum fyrr en klukkan fimm.
Hann steingrímur hérna við hliðina á mér var næstum því stokkin upp úr stólnum í einhverjum æsingi varðandi Evrópusambandið – en bara næstum.
Ég er víst komin í einhevrja árans Dimmisjó-nefnd. Mér til ómældrar ánægju. Mhmm. Nei ég veit það ekki. Veit í rauninni ekki neitt um hvað þessi nefnd snýst nema einhver dimmissjó mál – sem ég veit þó ekkert um. En einhver verður að standa í þessu. O jæja.
Ég eyddi of miklum pening í Reykjavík. Sem var þó ekkert mikið miðað við oft áður. Sennilegast hefur fjárhagurinn bara verið slæmur fyrir.
Sótti um bókastyrk í síðasta mánuði og námsstyrk í gær. Bara því mér datt það í hug. Vonandi kemur eitthvað skemmtilegt út úr því, hmm. Jú jú.
Ég er að taka þátt í verkefni fyrir mastersnema í Evrópufræðum á Bifröst. Eða er í úrtaks og umræðuhópi varðandi einhverskonar trúmál og skemmtilegheit. Held það eigi eftir að vera áhugavert og kannski skemmtilegt jafnvel.
Þessir skemmtilegu túlípanar eru í staðsettir í Euralille hverfinu - miðstöð viðskipta og líkri starfsemi í Lille.
Ofurltíl prufa hér á ferð.
Kata. 20 ára. Fædd 4. desember 1987. Uppalin á Ólafsfirði. Stúdent frá Menntaskólanum á Akureyri. Fyrrverandi AFS skiptinemi. Finnland 2004 - 2005.