okt

6

3 eða 4 ár í Víti: Lokapistill á Vísir.is

6. október 2011 kl. 11.39 | 1.578 ummæli

Og hann kveður, bloggarinn Erling, sem er auðvitað ekki sá sami sem persónan Erling, þeir eru gerólíkir og þó ekki.  En bloggarar eru ekki mikils metnir á þessum miðli Vísir.is nema af lesendum sínum, svo það er gott að kveðja en þó með söknuð í hjarta.  Um fjögur ár síðan ég byrjaði þessu pári.  Sem verður fíkn eins og allir vita sem fara að stunda það.   Svo vill vel til að þetta er á þriggja ára afmæli Hrunsins, ef við getum staðsett það þannig séð.  6. okt. 2008, þegar við stóðum á gólfinu á vinnustöðunum og fylgdumst með ráðherranum segja Guð blessi Ísland.  Þá var ýmislegt sagt og skrifað.  Í þessu bloggi bar ýmislegt á góma, október 2008, ég sé sjálfur að hér eru margir prýðilegir pistlar, flestir um Hrunið en ýmislegt tengt því eða ekki.  Ég hef alltaf haft gaman að ræða um menningu og listir þar sem ég kem víða við. Ég skil ekki af hverju einhver miðill eða blað skuli ekki vera búin að bjóða mér ofurlaun til að skrifa einn og einn pistil! Það er fínar fyrirsagnir hjá mér eins og þessi :

BYRJUNIN Á INNILEGRI VINÁTTU RÍKISSTJÓRNAR OG ALÞJÓÐAGJALDEYRISSJÓÐSINS

eða þessi um bjartsýnina sem alltaf hefu einkennt skrif mín við þurfum að lifa hér áfram flest, sum eru farin:

GÓÐAR FRÉTTIR JÁKVÆÐAR FRÉTTIR FYRIR FORTÍÐARFÍKLA OG AÐRA BJARTSÝNISMENN!

eða þessi um fallið á verðgildi og vizku Davíðs Oddssonar  sem mér sýnist að sé sannur og réttur, get skrifað undir hvert orð 3 árum seinna.

ÓBÆRILEGUR LÉTTLEIKI KRÓNUNNAR

Hér eru nokkrir úrvalspistlar fyrir neðan í þessum mánuði á þessu dýrðarári. í framtíðinni hugsar fólk, hvar var ég 6. okt. 2008, eða að barnabörnin spyrja. Lesið og njótið, lesendur góðir, kannski dúkka ég upp annars staðar, kannski ekki. Og takk fyrir að hafa lesið mig þeir hafa verið ansi margir, og góðir.

FURÐULEGUR DAGUR DIES IRAE DIES ILLA

6. október 2008 kl. 20.27 |

Aldrei á lífsleiðinni hefur jafn skrýtinn dagur liðið yfir land og þjóð.  Vinnustaðir þar sem allir starfsmenn sátu og hlustuðu eða horfðu á.   Fylgdust með örlögum sínum næstu daga, vikur, mánuði og ár.   Eflaust hafa menn gert sítt besta seinustu daga, lagt nótt við dag.  Og eins og Jónína Ben sagði við eigum frábært starfsfólk bæði hjá ríki og einkafyrirtækjum.  En eitthvað brást hjá okkur.

Lagasetning í sambandi við einkavæðingu.

Eftirlit með fyrirtækjum og útrás.

Eftirlit Seðlabanka með þróun fjármála.

Svefnganga ríkisstjórnar seinustu mánuði og samstarf hennar og eftirlitsskyld með Seðlabankanum.

Því fór þetta verr en hefði átt að gera. Voðalegt var að horfa á fjármálaráðherra  þegar forsætiráðherra flutti ræðu á Alþingi meira að segja ég vorkenndi honum.

Því gríp ég til latínunnar.  Forsvarsmenn einkavæðingar og nýfrjálshyggju uppgötva allt í einu að þeir eiga enga bandamenn utanlands.  Allt er horfið.  Engir hermangsvinir,  engir gróðavinir.  Hvað gerðist.  Verðum við fljót að gleyma eins og oft áður.   Spyr sá sem ekki veit.

DAGUR EITT Í GJALDÞROTA RÍKI

9. október 2008 kl. 11.02 |

Vaknaði klukkan sjö við fréttir um að ríkið væri búið að yfirtaka banka minn.

Hugsaði: Aldrei hafa svo fáir klúðrað jafn miklu á jafnskömmum tíma.  Frá Glitnisyfirtöku til Kaupþingsyfirtöku.

Hugsaði:  Nú fæ ég mér góðan morgunmat og fer í vinnu.  Og það gerði ég.

Hugsaði:  Gerist það einhvern tíma á Íslandi að ráðamenn bera ábyrgð?  Fjármálamenn gera það með því að tapa peningum sínum.  Nema þeim sem þeir hafa komið undan.  En stjórnmálamenn.  Hugsar sá sem ekki veit.

Danir safna fyrir okkur fé, Norðmenn eru hissa að við biðjum ekki um fé, Svíar lánuðu Kaupþingi.

Og enn situr hann í Svarta húsinu við Kalkofnsveg.  Enn.

Að lokum legg ég til að Stjórn og Seðlabankastjórar segi af sér.   Segir sá sem ekkert veit.

Skemmtileg saga af Steini

13. október 2008 kl. 17.59 |

Þessa sögu sagði Sölvi Blöndal, mentor minn á æskuárum, mér.

Einu sinni var maður einn að vinna að gluggaviðgerðum hjá Steini í Fossvoginum.  Mig minnir að þetta hafi verið Einar frá Hermundarfelli, en það skiptir ekki máli.  Maðurinn var á smástillans við gluggana í húsinu.  Og það fór ekki hjá því að hann sæi inn um gluggana.  Sérstaka athygli vakti að Steinn var alltaf að glugga í sömu bók, hann eyddi mörgum tímum á dag í þessa bók.   Smiðurinn var nú alveg viss um að þetta væri bók sem hann þyrfti að kynnast úr því að stórskáldið eyddi svo miklum tíma í hana.  Svo var það einn daginn að Steinn og frú brugðu sér í bæ og smiðurinn var einn við bæinn.  Hann var að skipta um stóra rúðu þannig að hann læddist inn því hann vildi nú endilega sjá hvaða bók þetta væri. Og sjá þarna var auðvitað á ferðinni stjórljóðabók.  En svo var nú ekki.  Bókin var Kennslubók í hænsnarækt.

TVÖ KREPPUSKÁLD: STEINN OG MEGAS

12. október 2008 kl. 22.28 |

Hann á afmæli á morgun 100 ára afmæli, Aðalsteinn Kristmundsson, alias Steinn Steinarr.   Og hans verður víða minnst.  Nýsköpuður, hæðnisskáld, þjóðskáld.   Og hann á það allt skilið.   Kiljan var helguð honum í seinustu viku, farið inn á RUV.  Hann var líka kreppuskáld okkar á seinustu öld.  Sem fann það hvernig var að vera fátækur með visna hönd og eiga lítið að borða.  Það var ekki furða að hann fyndi samsvörun í Chaplin:

Víst var ég vesall piltur/af vondum heimi spilltur,/og þankinn fleytifylltur/af lestri sorg og neyð./Um þessa götur gekk ég/ og greið lítinn fékk ég,/af sulti ei saman hékk ég,/og svona er margra leið.

Og einn ég stóð sem áður/ svo auðnulaus og smáður,/af öllum þrautum þjáður/ í þessum stóra bæ./  Míns afls gegn allra mætti/svo undurlítils gætti./  Var furða þótt mér þætti/ sem því væri hent á glæ.  (Chaplinvísan, model 1939)

Gleymum líka ekki að Bretland var hatursveldi þjáðra manna:

Og jafnvel þótt á heimsins nyrztu nöf/ þú næðir þrælataki á heimskum lýð,/ það var til einskis, veldur stuttri töf./  Það vinnur aldrei neinn sitt dauðastríð.  (Imperium Britannicum)

Síðustu daga hefur annað skáld hljómað í eldhúsinu við eldhússtörfin, Mega,  Millilending sem kom út 1975.   Og það hefur runnið upp fyrir mér kreppuskáldið Megas.   Diskurinn byrjar á pólitíkusakvæðinu alræmd Jónas Ólafur Jóhannesson,  þar sem pólitíkusinn verður uppreisnarmaður í stíl Woodys Guthriies.  En það eru aðrir textar sem hægt er að heimfæra upp á nútímann  Öll góð skáld eiga heima á öllum tímum.

Ég hef ekki tölu/ á öllum ekkjunum sem ég hef ellilífeyrinum rænt frá/um dagana  …  ég hef ekki tölu/ á öllum þeim hugsjónum sem ég hef hampað og svikið/um dagana  … ég hef ekki tölu/ á andlitunum öllum þeim sem ég af mér hef misst/ um dagana

og Erfðaskráin  er ótrúlegur kveðskapur í dag:

ég unnandi hluta/ unni líkum þess dóms/ að eygja ekki það sem einhvers er vert/en ástunda tignun hjóms …  ég unnandi hluta/ afhendi líkum þau kjör/ að endurhefja mitt auma merki/ eg ýti nú senn úr vör

Og ótrúlegi textinn um (fjögurmilljóndollaraog níutíu og níutíusentamannúðarmálfræði) nútímalegur:

kór:fram allir samverjar fjöldinn snauði er krúnk/fram allir samverjar þjóðin öll örkumla og allslaus/ fram allir samverjar sjón ráð og rænulaus/ samtaka samverjar munaðr útlima og mállaus/ flótur nú sámur minn findu einhver patentfrí úrræði/ með fjögur / með fjögur milljón/ með fjögurmilljóndollara/ með fjögurmilljóndollaraog níutíuogníusentamannúðarmálfræði: ….   ef verst stöddu örkumlaöldunagrnir þeir söfnuðu/óvígu lið og stefnu til bankaháhýsanna/ hvers ætti einkasamverjinn annars völ en að leysa/úr einangrunarklefum vitfirrtustu geðsjúklingana?

Mikið smellur þetta að mínu mati inn í vitfirrta peningaveröld okkar.  Og enn hefur sámur frændi brugðist okkur eða hvað?????

Og til að sameina þessa tvo stórmeistara þá endar diskurinn á viðbótarefni og þar er Passíusálmurinn frægi númer 51  með lagi Megasar.  Og enn hljómar í huga manns þessi ógleymanlega lína:  skyldi manninum ekki leiðast að láta krossfesta sig?  Hvern krossfestum við í dag eða á morgun?


SAMSON: RISINN MEÐ BRAUÐFÆTURNA

7. október 2008 kl. 19.42 |

Það er sorglegt að sjá Samson fyrirtækið riða til falls.  Nafnið gefur til kynna að annað var ætlað.  Nafnið kemur úr Biblíunni Samson sem átti að sigra andstæðinga Israelsmanna að undirlagi Guðs.  Síðan náðu óvinir Samson og blinduðu hann en hann náði hefndum um síðir blindur þegar hann fellir til jarðar musterið með óvinum sínum og ferst sjálfur.
Þeir Björgólfs feðgar komu eins og hvirfilbylur inn í efnahagslíf Íslendinga.  Rifu upp Landsbankann og ætluðu sér meira með Eimskip og fleiri fyrirtækjum.  Nú virðist allt fyrir bí.  Björgólfur eldri mun verða nafn í sögunni um viðskiptahetjuna sem féll tvisvar í valinn.  Fyrst í Hafskip síðan í Landsbankanum.  Saga hans er á sinn hátt dramatísk eins og saga Biblíuhetjunnar.
Björgólfur bjó í sama bæjarhluta og ég og við hittumst oft í Laugardalnum þar sem hann var að viðra hundinn sinn oft með konu sinni.  Þetta var sérstaklega viðkunnanlegt fólk sem heilsaði öllum sem urðu á vegi þeirri.  En svona er lífið,  gæfa og gjörfileiki fylgjast ekki alltaf að.
Hvað verður nú um stórframkvæmdir Björgólfs í Miðborg Reykjavíkur og í SKuggahverfinu?   Er Miðbæjardraumurinn allur fyrir bí?   Spyr sá sem ekki veit.

okt

5

Sinfonían:SUS Zombíarnir vakna til lífsins

5. október 2011 kl. 20.07 | 985 ummæli

Já, nú vakna þeir upp,  Zombíarnir í SUS, þessi menningarlausu kríp!    Sem hlusta bara á Celine Dion og Björgvin Halldórsson, og Bubba þegar enginn heyrir í þeim.   Já, burt með Sinfoníuna hrópa þeir, þegar hljóðfæraleikarar vilja sama kaup og aðrir langmenntaðir starfsmenn ríkisins.   Nei, það þarf að spara. svo við rekum þá, hrópar nýr formaður, sem var kosinn með dyggum stuðningi Siðfræðingsins alræmda í VR, sem hefur stundað siðleysi eins lengi og elstu menn muna.

Já, við sem stundum Sinfoníutónleika hlæjum auðvitað að þessum lýð sem dansar eftir þeóríu Friedmans og Hayek.  En ég sé nú ekki annað en í kringum mig á tónleikum séu fjölmargir fyrrverandi stjórnarmenn í SUS, og forystumenn fyrrverandi og núverandi í Sjálfstæðisflokknum sem vita að þetta er bara rugl.  Hvað gerist þegar menn yfirgefa SUS sandkassann?  Menn sjá að sér og stunda ríkisstyrktar listir og menningu.   Sem betur fer taka ekki margir mark á þeim.

Listir eru eitt af því sem göfga mannskepnuna og það er ekki hægt að mæla allt í krónum og aurum.  Heyrið það stuttbuxnasveit.

Lífið er dásamlegt

okt

5

Lýðræði: Mótmæli og ég vil ekki vera meðm.

5. október 2011 kl. 8.56 | 103 ummæli

Í samtölum við mótmælendur á Austurvelli í sjónvarpi, krystallast einstaklingshyggja nútímans sem er ein af mörgum orsökum hrunsins.  Flestir vildu breytingar mismiklar, sumir að fólkið í svarta húsinu ynnni vinnuna sína, enn fleiri að það þyrfti að fá nýtt fólk.  Bara eitthvað annað.  Svo kom tuggan um fagfólkið sem ætti að stjórna okkur. Eigum við að afnema lýðræði og fá fagfólk til að stjórna okkur. Var það ekki fagfólk sem stjórnaði bönkunum í denn og gerir það enn.  Er ekki í öllum stofnunum fullt af fagfólki?  Samt fór allt til andskotans.

Ég hef þá gamaldags hugmynd að stjórnmálamenn sem eru fulltrúar fólksins og fagfólk eigi að vinna saman að framþróun.  Ef margir eru óánægðir með flokkana sem fyrir eru þá stofna menn annan flokk. Eins og gert var í seinustu kosningum, flokkur sem er eiginlega oft búinn að sundrast. En það þýðir ekki að gefast upp, við höfum ekki annað kerfi í augsýn, en þetta getum við gert betra með breytingum. Og það er ekki lausnin að segja við erum ekki með.  Eins og Hagsmunasamtök heimilanna gera núna.  Ég vil ekki vera meðm.

Í grunninn þá er það sem við þurfum er að fólkið á Alþingi, sé grandvart fólk sem hlusti á fólkið í landinu og reyna að aðlaga það því sem við höfum.   Það er sama hverjir sitja þarna inni að það tekur okkur áratug eða tugi að komast út úr þessu erfiða tímabili.   Sumir hafa meira að segja ekki tekið eftir að það er heimskreppa, efnahagsleg og hugmyndaleg.   Meira að segja Bandaríkjaforseti fær ekki í gegn atvinnufrumvarp í Bandaríkjum til að tryggja fleirum vinnu.

Einu sinni var þjóð sem missti trú á lýðræðið og fékk sér nýjan leiðtoga sem átti að vera betri, hann notaði góða frasa og byggði á ótta og hatri.  Við vitum hvernig það fór.   Það er enginn sem frelsar okkur nema við sjálf.   Sannleikurinn mun gera yður frjáls.  En því miður er ekki til neinn einn sannleikur. Sagan hefur kennt okkur það.

Og sjaldan launar kálfur ofbeldi.

okt

4

Hræddir hæstaréttardómarar og valdalausir ráðherrar …..

4. október 2011 kl. 8.18 | 1.105 ummæli

eða hvað, hræddust þeir fólkið í landinu eða skrílinn í strætinu, eins maður segir.   En þeir mættu ekki við setningu Alþingis í fyrsa sinn á lýðveldistímanum.   Eða voru þeir að mótmæla yfirgangi forsetans og varnarleysi framkvæmdavaldsins gegn honum. Eða treystu þeir sér ekki að eiga orðastað við innanríkisráðherrann?

Eitt er víst þeir mættu ekki og enginn fréttamaður virðist geta spurt þá beint um þetta.  Einhvern tíma hefur verið hringt heim til fólks að minna tilefni. Eða hvað?

Og við aumingjarnir í landinu?  Hvað gerum við í dag.  Ég er allavegana að bíða eftir því að fjármálaráðherra lýsi yfir stuðningi við stjórn Bankasýslu Ríkisins eða ekki.  Þar held ég að skipti sköpum um stunðning margra við ríkisstjórnina.   Valdalausir ráðherrar og þreklitlir eru ekki það sem við viljum sem bugta sig endalaust fyrir fjármálavaldi og bönkum.  Ó nei.

okt

3

Er allt í lagi? Spurningar fyrir okkur öll?

3. október 2011 kl. 22.43 | 55 ummæli

Er allt í lagi að kasta eggjum og grjóti í fólk án þess að hugsa um afleiðingarnar?
Er allt í lagi að láta nokkur þúsund fjölskyldur missa íbúðir sínar á meðan bankar sýna milljarða hagnað?
Er allt í lagi að ráða til starfa forvígismenn einkavæðingar og hruns í ríkisstofnanir?
Er allt í lagi að formenn stjórnmálaflokka gleymi sínum hlut og sinna í hruninu og komi fram eins og þeir einir geti breytt þessu samfélagi?
Er allt í lagi að hindra endalaust að taka á verðtryggingarbólunni?
Er allt í lagi að tönglast endalaust á framkvæmdaleiðum í þjóðfélagi okkar sem eru óframkvæmanlegar?
Er allt í lagi að endalaust skera niður í kerfi okkar, án þess að skoða leiðir sem geta breytt samfélagi okkar til betra.  Stundum hvarflar að mér að enn ráði frjálshyggjuhagfræðingar meiru en gamaldags Keynesistar í öllum samfélögum og öllum stofnunum.
Svaraðu þessum spurningum lesandi góði, þá get ég séð hvort þú sért sammála mér eða ekki. Þú mátt vera mér ósammála, það er allt í lagi, en það að láta bara sundrungina ráða, færir okkur ekki fram á við.
„Bankahrunið bjó til sögulegt tækifæri til að koma á samfélagi þar sem ríkir heiðarleiki, réttlæti og jafnrétti,“ sagði Lilja Mósesdóttir, þingmaður utan flokka, í kvöld á Alþingi.  Þetta eru hreinskiptin orð og nokkuð til í þeim þótt alltaf verði þessi sýn útópía.  Að vísu tel ég að það þurfi meira en eitt eða tvö bankahrun til að ná fram þessum göfugu markmiðum.  En ég er viss um að mörg okkar viljum meiri heiðarleika, meira réttlæti og meira jafnrétti en við upplifum í kringum okkur í dag.  Og við getum ná því með því að tala skýrar og hreinskiptar saman. Því ég trúi varla því nema að allraflestir vilji meiri heiðarleika, meira réttlæti og meira jafnrétti.

Þess vegna er ég bjartsýnn á það sem er framundan, þrátt fyrir að margir standi í stað í sömu sporum, í sömu orðum og sömu gerðum.

okt

2

Bankasýslan: Til hamingju Páll Magnússon!!!

2. október 2011 kl. 20.42 | 1.435 ummæli

Já, það er nú ekki annað en hægt að segja að við lifum i hinum bezta heimi.   Það sannast enn og aftur eins og Voltaire sýndi fram á í Birtingi.  „Athugið hvernig nef manna hafa verið gerð fyrir lonníetturnar; enda höfum við líka lonníettur.¨ var það ekki prófessor Altúnga, ef ég man rétt.   Og enn kemur speki Voltaires í ljós í sambandi við ráðningu á forstjóra Bankasýslu ríkisins. Hér. Sá minnst menntaðasti ráðinn að sjálfsögðu, sá sem varla hefði átt að ráða vegna fortíðar í einkavæðingu bankakerfisins, sem við vitum hvernig endaði. En sjá hann var ráðinn. Páll Magnússon er með BA í guðfræði og MPA í opinberri stjórnsýslu. Hann hefur sinnt fjölda trúnaðarstarfa fyrir Framsóknarflokkinn; vður bæjarritari hjá Kópavogsbæ, sviðsstjóri stjórnsýslusviðs, aðstoðarmaður ráðherra og stjórnarmaður hjá Landsvirkjun.

Nú er hann óneitanlega nokkuð tengdur einkavæðingunni og þessi einkavæðing var gagnrýnd í rannsóknarskýrslu Alþingis. Finnst þér þetta ekki óheppilegt?

„Við ákváðum að líta ekki til þessa sérstaklega og töldum að við hefðum ekki rétt til þess í raun og veru að setja á hann neinn mínus fyrir þetta atriði sérstaklega,” segir Þorsteinn. Þorsteinn er formaður stjórnar Sýslunnar. 
Það er ansi gott að ráða mann með guðfræðimenntun í Bankasýslun, ég er hrifinn af því, það er í anda Birtíngs!   En kannski er stjórn Bankasýslunnar bara að gefa skít í fjármálaumhverfið og ræður þar af leiðandi þann minnst hæfa í peningamálum.  Hinir hafa kannski allir verið á kafi í útrásinni.  Ég veit það ekki.

Til hamingju Páll Magnússon, til hamingju, við lifum í hinni bezzztu veröld af öllum.

Hér.

okt

2

Dorrit og Ólafur stíga í faðm þjóðarinnar

2. október 2011 kl. 12.34 | 49 ummæli

Á dauða mínum átti ég von en að sjá forsetafrúna klifra upp á öryggisgirðingum og ryðjast fram hjá lögreglunni og stíga í faðm mómælendanna, það hefði mig ekki getað dreymt fyrir.  Þetta var súrrealistík fantasía sem Salvador Dali hefði getað samið og sett á kvikmynd.   Mín kenning er sú að innst inni sé Dorritt svo hrædd að verða hitt með einhverju að hún samlagast ofbeldisfólkinu á þennan einstaka hátt.

Af sama kalíber var ræða forsetans fyrir innan dyrnar, það er gott að hann fær svona einstaka hlustun hjá formönnum stjórnarandstöðunnar,svo koma þeir á eftir með frasana, atvinnuhjólin sem eiga að snúast, líklega á að brjöta öll lög um umhverfi og náttúru svo þeir fái að blómstra í brjálæði orkuframkvæmdanna, þá verður forsetinn búinn að gleyma umhverfisvinum sínum Gore og Pútín og dansar um landið að vígja ný orkuver.   Þar sem áldrottningin Ólöf Nordal verður fremst í fylkingu þar sem hún kyrjar góða texta frænda síns Sigurðar.

Það verður gaman eftir nýjar kosningar.   Það verður gaman að fá forseta sem hefur völd!!!!   Þau fær hann með nýju stjórnarskránni og hlakkar mikið til.  En hann var hálfkvefaður þarna á Alþingi, ég vona bara að honum batni, þegar nýja ríkisstjórnin verður komin þá fær hann líka að prédika í kirkjunni og Dorrit hefur stofnað nýjan Gyðingasöfnuð með Synagógu á miðjum Austurvelli þar sem anarkistarnir sitja og stara með aðdáun á skartgripina.

Það er verður margs að hlakka til.   Ég held ég steypist hlæjandi í gröfina. Við söng og undirleik Megasar.

Þjóðsöng allra framsóknarmanna allra flokka.

okt

1

Mótmæli: Leysir eggjakast vandamálin?

1. október 2011 kl. 16.50 | 1.284 ummæli

Jú sumir halda það, virðist vera.   Þeir sem mæta alvopnaðir og finnst ofsagaman að láta mat dynja á valdamönnum.   Frekar barnalegt finnst mér, sýnir skítlegt eðli, ég tala nú ekki um þegar forsetavaldið dansar með.  Svo kemur þessi skýring að þeir séu svo reiðir.  Þeir hafi fengið nóg!!!! Og þegar maður er reiður má maður grýta eggjum og jafnvel öðru lauslegu, svo eru það eggvopn, skotvopn, höldum bara áfram, við þekkjum dæmin.  Eða hvað.  Fólk sem hefur kallað sig friðarsinna er allt í einu svo reitt, fólk sem hefur gengið friðargöngur og tekið þátt í friðarathöfnum að það grýtir.

Jú, þá eru það eggin sem leysa vandann, það er ljúft að standa við hliðina á góðum Sjálfstæðismönnum sem fóru eftir fyrirmælum formannsins. Og mættu …….  ,,Lögreglumenn hafa gefist upp á aðgerðarleysi ríkisstjórnarinnar og óljóst er hvernig löggæslu við þingsetninguna verður háttað. Ég hvet fólk til samstöðu með lögreglunni með því að sýna störfum þeirra virðingu. Það er sjálfsagt að halda stefnumálum sínum á lofti við þingsetninguna, en ég bið alla þá sem það ætla að gera að ganga friðsamlega til verks. Krafa Sjálfstæðisflokksins er skýr. Það þarf nýja stjórnarstefnu, ryðja þarf nýjar brautir og boða á tafarlaust til kosninga.”

Auðvitað er fínt að mótmæla, stjórnmálamenn gleyma of oft að hlusta, þeir eru að vinna svo mikið, lesa svo marga pappíra, mæta á svo marga fundi.  En egg í Árna Þór leysa ekki vandann og stríðsþyrstur forseti enn síður.   Sem allt í einu er orðinn maður fóksins.   Eins og Pútín.

Við erum þjóð sem erum enn á krossgötum, sumir vilja bara það gamla góða fyrir 2008 (eins og það sé mögulegt); aðrir vilja byltingu, valdið til fólksins eins og sagt var, það eins sem vantar eru stuðningur fólksins við slíkar óljósar hugmydir; sumir vilja halda áfram þessu streði sem ákveðinn hópur hefur unnið í við litlar vinsældir, sem hefur þó komið okkur smá frá bjargbrúninni;  sumir vilja bjarga sér frá gjaldþroti sem er ekkert smámál fyrir einstakling sem stendur frammi fyrir að missa aleigu sína.

Margir hafa ástæðu til að vera reiðir en þótt maður sé reiður verðum maður að hugsa um valkostina sem maður hefur miðað við aðstæður okkar.  Mér finnst sjálfum vafasamt að eggjakast sé þar efst á blaði.  Nema hjá þeim sem vilja lýðræðið og stofnanir okkar feigar, sem vilja kaós. Ég er voða þreyttur á fjórflokkatalinu sem jafnvel hinir vænstu menn nota í tíma og ótíma.  Við fengum Fimmta flokkinn sem átti að vera öðruvísi, var hann það, tíðkuðust manneskjulegri vinnubrögð þar, leystu menn vandamál með skynsamlegri vinnubrögðum?  En þeir sem nota eggin sem vopn eru kjánar.  Eða eru bara börn. Fullorðin börn eða venjulegt börn.

Svo lesandi góður leysa eggin vandamálin okkar? Hvaðan koma eggin sem þutu um loftið, voru þau íslensk, voru þau úr andstyggilegum eggjabúum, eða voru þetta egg úr Valhöll mer xD stimpil????

sep

30

Jordan Chark: Má embættismaður ljúga?

30. september 2011 kl. 21.55 | 351 ummæli

Uppáhaldsíhaldspenni minn skrifar á föstudögum í Fréttablaðinu.  Hann segir oft skemmtilega hluti og er rökfastur og fastur fyrir.  Ég er ekki alltaf sammála honum, ég virði samt skoðanir hans af því að hann setur þær fram á sinn hátt svo er ég líka oft sammála honum.   Eins og núna. Hér. Þar tekur hann fyrir hið furðulega mál hins unga og bráðþroska Kanada manns, Jordan Chark að nafni, sem útlendingastofnun vísaði úr landi þar sem hann er undir 18. ára að aldri.  Forstjóri stofnunarinnar túlkar lög og reglugerðir þannig að hann verði að vísa piltinum úr landi.

En Pawel Bartoszek sem er uppáhalds íhaldskríbent minn bendir á með gildum rökum að forstöðumaðurinn fari með vafasamt ef ekki rangt mál.   Getur verið að hann sé að ljúga?  Og á embættismaður íslenska ríkisins að ljúga?

Í reglugerðinni segir:„Útlendingur sem sækir um dvalarleyfi skal hafa náð 18 ára aldri. Útlendingur yngri en 18 ára getur einungis fengið dvalarleyfi í tengslum við dvalarleyfi foreldris eða forsjármanns. Frá þessu má víkja ef:

a. barn hefur sérstök tengsl við landið eða þá aðila sem það hyggst búa hjá hér á landi,
b. lögformlega hefur verið gengið frá því í heimaríki barns að forsjá þess flytjist til þess aðila sem mun annast það hér á landi og
c. niðurstaða könnunar barnaverndarnefndar í því umdæmi þar sem barnið hyggst dveljast hér á landi mæli ekki gegn því.
Útlendingastofnun getur enn fremur ákveðið að víkja frá skilyrðum 1. og 2. málsliðar ef ríkar sanngirnisástæður mæla með því.”

Mér sýnist eins og Pawel að Forstöðumaðurinn og samstarfsmenn hans hafi ýmislegt til að moða í þessum texta sem gerir Kanadamanninum mögulegt að dvelja hér á landi. Þar sem hann vill stunda nám í íslensku, og hefur virkilegan áhuga á Íslandi og íslensku þjóðinni.   En í þetta sinn eins og oft áður þá virðist Útlendingastofnunin vera þrjósk og fáránlega starfandi stofnun.  Svo þeir kjósa að fara fram hjá ákvæðunum í þessari grein.  Þetta eru vinnubrögð sem vart er bjóðandi nokkrum og því held ég að ráðherra í þessu tilviki Innanríkisráðherra þurfi að skoða þetta mál og endurskoða mál unga mannsins og það sem meira er að skipta um yfirmann og áherslur í þessari stofnun.  Það eru alltof mörg dæmi um óstjórn og geðþóttaákvarðanir svo við verði unað.  Er þetta ákvörðun sem ráðherrann Ögmundur Jónasson er ánægður með?

sep

30

Jarðskjálftar: Að skemmta skrattanum?

30. september 2011 kl. 0.48 | 880 ummæli

Jarðskjálftar enn og aftur eftir tilraunir vísindamanna á Hellisheiði.   Vita þessir sérfræðingar hvað þeir eru að gera?  Eigum við að lofa þeim að halda áfram að leika sér við borgarhliðin?  Er þetta örvæntingarfull leið að bjarga OR?    Hér.

Aðspurð um hvort að svona smáskjálftar geti valdið stærri skjálftum eða jafnvel komið einhverju stærra á stað segir hún aldrei hægt að útiloka að svo sé. „Hins vegar má segja að þeir valdi ekki stærri skjálftum nema það sé fyrir uppsöfnuð spenna. Þannig að það væri þá svæði sem mætti búast við stórum skjálfta einhvern tímann á næstu árum hvort eð er,” segir Steinunn.

Ég verð að segja að ég efast:  Þeir vita lítið og hugsa minna.  Er ekki kominn tími til að segja stopp? Eigum við að skemmta skrattanum í neðra?  Eða á hann heima hér?


Vísir Fréttir Lífið Íþróttir Viðskipti Sjónvarp Útvarp Fréttablaðið
Blogg.Vísir.is Innskráning Nýskráning