Hann hefur samið flestar tegundir tónverka, hefur ekki verið að trana sér fram, unnið sína vinnu hægt og hljóðlega. Hann hefur samið hljómsveitarverk, kammerverk, einleiksverk, sönglög, hann samdi eitt glæsilegast söngverk íslenskrar tónlistarsögu 15 ára gamall, Smáfuglar fagrir foldarskart, konsertar hans eru sígildi fyrir löngu, píanó og sellókonsertar, cellóverk hans Myndir á þili. 

Hann hafði líka mikil áhrif sem kennari og skólastjóri Tónlistarskólans í Reykjavík.

Ég vil óska tónlistarmönnum til hamingju með þennan verðalaunaþega.

Segir Ólafur Arnarson, fyrrverandi aðstoðarmaður ráðherra, og hrósar í hástert hagfræðingi nokkrum sem á dularfullan hátt náði sæti á Alþingi þar sem hún hefur ekki verið neinn mannasættir enda er slíkt orð bannað í umræðum í dag.

En spurningin um sekt og sakleysi er kannski ekki svona einföld eins og hann segir, jafnvel þótt stjórnarskráin segi þetta.  Auðvitað geta grunaðir menn keypt fyrirtæki, fyrir sína peninga ef þeir eru heiðarlega fengnir, en ef ég er að reka banka fyrir eigendur, hvort sem það er ríki eða einkaeigendur, þá hlýt ég að geta sagt nei eða frestað þvðí að lána einhverjum aðila sem er með stöðu grunaðra þar sem rekstraróvissa  hlýtur að vera mikil þangað til búið að er ákveða um ákæru eða dóm.   Það hlýtur að setja endurgreiðslu lánsins í vafa ef viðkomandi aðili á eftir að fá dóm, verða jafnvel dæmur í fangelsi, þar sem enginn getur treysti því að reksturinn verði heill á eftir.

Svo  stjórnarskrá grein þessi er nú ekki eins einföld og Ólafur segir. En eflaust væri gott að fá hæstaréttardóm um þetta.

http://www.pressan.is/pressupennar/LesaOlafArnarson/grunadur-madur-er-ekki-sekur

Þetta eru allt gagnmerk málefni og skipta okku öllu.  Svo við höfum eitthvað að kvabba um næstu daga.

Og það er meira, Eiríkur J. sem veit allt segir  : Björgvin er með puttann á púlsinum og fáir gleggri þegar túlka á hjartslátt þjóðarinnar.

Já við þurfum ekki að kvíða neinu meðan við höfum þvílíka einstaklinga eins og BO,  til að ræða um, svo getum við rætt um laun Biskupsins, ég hef miklar áhyggjur af þeim.  

Allt gerist þetta á meðan þjóðarskútan ristir æ dýpra.  En … við höfum eitthvað að tala um þangað til við erum komin í kaf.   Góða helgi góðir lesendur. Ég meinti góða slúðurhelgi í nafnlausu landi.  

Þetta rifjar upp fyrir manni svo margt,  líf þessarar skrýtnu þjóðar, listamenn hennar, forseta, náttúru, ég hvet alla til að drífa sig í Gerðarsafn.  

Á Kjarvalsstöðum er yfirlit yfir vatnslitamyndir í listasögu Íslendinga.  Sýningin kom mér skemmtilega á óvart.  Bjóst ekki við þessari fjölbreytni, og möguleikum þessa forms til að túlka svo ólíka hluti.  Við höfum þessa snillinga okkar á fyrri hluta aldarinnar sem höfðu tæknina algjörlega á valdi sínu svo eru þessir nýrri núlifandi listamenn sem komast oft að skemmtilegum niðurstöðum með því að afneita tækninni.   Algjör skylda fyrir alla sem hafa gaman að mynlist að skoða. 

En þetta sem hann segir hér á eftir er nú ekki réttur málstaður og framsetning. Í kosningunum 1944 var kosningaþátttaka yfir 90% miðað við 64% núna, svo það er ekki sniðugt að bera fyrir útlendinga sem réttan samanburð. Ég veit að Ragnar er betri í tölfræði en ég en samt segir maður ekki þetta.

Ragnar segir að þingmönnunum hafi þótt eftirtektarvert að niðurstaða  þjóðaratkvæðagreiðslunnar um Icesave væri næstum því jafn afgerandi og þegar var kosið var um stofnun lýðveldisins árið 1944. Þá virtist sem ýmislegt hefði komið þingmönnunum á óvart.

Þetta finnst mér rétt hjá hópnum að segja, því auðvitað er hópur áhugafólks ekki ríkisstjórn eða Alþingi, ríkisstjórnin semur sem framkvæmdavald og Alþingi samþykkir sem fjárlagavald:

„Hollensku þingmennirnir spurðu hvort við sæjum einhverja lausn á Icesave deilunni en við sögðum að við vildum frekar ræða forsendur og grunnatriði. Við værum ekki ríkisstjórn Íslands og hlutverk okkar aðeins að kynna málið frá okkar sjónarhorni.“

Tilgangur með ferðinni var að sögn Ragnars:

Yfirlýst markmið InDefence með fundinum var að „kynna lagalega og efnahagslega stöðu Icesave málsins og afstöðu hópsins, auk þess að ræða fordæmalausar aðstæður Íslands sem vitnað er til í hinum svokölluðu Brussel viðmiðum sem þjóðirnar þrjár og Evrópusambandið undirrituðu í nóvember 2008.“

Mér finnst fínt að hópurinn kynni sem slíkur ýmsar hliðar málstaðar Íslendinga með tími er til og bendi á Brusselviðmiðin sem virðast hafa verið kurteisissnakk ESB, alla vegana fylgdi þeim aldrei neitt meira.   Málið er ennþá opið eftir atburði seinustu mánaða.  Aftur á móti eru það ríkisstjórnir landanna sem taka lokaákvörðun og Alþingis að samþykkja fjárrammann , þótt við byggjum á þjóðaratkvæðagreiðslu.   Auðvitað ætti ákvörðun Breta og Hollendinga líka að byggja á þjóðaratkvæðagreiðslu.  Því auðvitað hefðu Bretar og Hollendingar ekki átt að borga fyrir sitt fólk áður en þeir höfðu lokið málinu.  Þá helst með þjóðaratkvæðagreiðslu.  Eða hvað? Og utanfarir þessa hóps sem slíkar breyta ekki afstöðu minni að það sé kominn tími til að semja það er svo ótrúlega margt sem er erfitt og frosið út frá þessu uppgjöri.  

Lítil frétt var líka í kvöld um fjármálaerfiðleika í útlöndum.  Ég heyrði líka í kvöld af fyrirtæki sem hefur verslað við sömu aðila í 40 ár en verður núna að bórga fyrirfram út i hönd, vegna Icesave. Við verðum að ljúka þessu þætti í sögu okkar.

http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/2010/03/12/lokad_fyrir_vidskipti_thar_til_icesave_deilan_leysi/?ref=morenews 

http://eyjan.is/blog/2010/03/12/ungir-sjalfstaedismenn-hagsmunir-thjodarinnar-ad-gefa-utvegsmonnum-eftir-allan-kvota/

Enn verða þessir ungu jakkafataberserkir sér til skammar.  

Jæja, útgerðarmenn, gerið svo vel þetta er ykkar.

Já, beztu skemmtikraftar þjóðarinnar, ungir sjálfstæðismenn.  Sem hafa allt nema sjálfstæðið.

Svo segja þeir: Slíkt standist ekki eignarréttarákvæði stjórnarskrárinnar enda sé friðhelgi þess réttar fortakslaus og renni ekki út með tíð og tíma. Þá yrði slíkt til þess að ríkið yrði skaðabótaskylt um hundruðir milljóna króna og þjóðin öll mundi gjalda þess.

Við hljótum öll að vera miður okkar af hræðslu yfir þessari speki.  Við myndum ekki tapa miklu ef við borguðum bara hundruð milljónir!  

Ég verð að láta vita þegar þessi uppáhöld mín gefa út yfirlýsingu, þær eru alltaf jafn skemmtilegar.

Við vitum það að við stöndum betur í dag heldur en fyrir ári varðandi Icesave, en þýðir það að þeir sem voru að vinna í Icesave fyrir ári voru á villigötum.  Ég held að það hafi verið þannig tími að annað var ekki í stöðunni.  En svo breyttist allt, eins og Ögmundur talar um í grein á blogginu sínu í dag.  Við höfum betri hljómgrunn hjá mörgun.  En það breytir því ekki að einhvern tíma þurfum við að semja.  Við þurfum fjármagn frá útlöndum til að snúa hjólunum.  Eins og Steingrímur talaði um hjá Samtökum atvinnulífsins þá er okkur ekki boðið upp á það um þessar mundir.  Það er ekki ríkisstjórninni að kenna frekar en mér eða þér.

Ásakanir á hendur öðrum eru auðveldari en sjálfsásakanir.  Munum það til dæmis að fyrir nokkrum mánuðum var formaður stjórnar Samtaka Atvinnulífsins karl sem nú er í stöðu grunaðs manns.  Því kemur glerhúsið og steinninn upp í huga. 

Það er svo ótalmargt sem við þurfum að leysa:  Fasteignavanda, Fjármagnsvanda, Icesave, skuldavanda,ekki síst vandann að horfast í augu við fólkið í kringum okkur,  og líklega er reiðin ekki leiðin til þess, við þurfum að syrgja Veröld sem var, við þurfum líka hugsa Veröld sem verður.

Á einum stað segir Erich Fromm:  Hæfileikinn til jákvæðrar afstöðu til eigin lífs, hamingju, þroska og frelsis á rætur sínar í hæfileika manns sjálfs til að elska, þ.e. í umhyggju, virðingu, ábyrgðarkennd og þekkingu.

Ég held að þessi orð sé gott að hafa í huga við úrlausn okkar mála.

Það er svo

Margrét nefndi tvennt sem brennur á atvinnurekendum í sambandi við bankana. Í fyrsta lagi að það verði að tryggja að fyrirtæki sem eru í eigu bankanna nái ekki samkeppnisforskoti á önnur fyrirtæki með því að njóta betri kjara eftir yfirtöku en öðrum býðst. Og í öðru lagi, að bankarnir verði að þola þá gagnrýni sem þeir verða fyrir og halda áfram að taka ákvarðanir.

Auðvitað verða að ríkja jafnræðis sjónarmið og mannréttindasjónarmið.  Þar hefur ansi mikið vantað upp á fyrir ýmsa hópa í okkar ríki.

En var það ekki þessi Margrét sem þótti allt í lagi að setja konu inni í Lifeyrissjóð Verzlunarmanna sem hafði setið í stjórn Kaupþings og samþykkt allt svínaríið þar?????   Það minnir mig. 

Þetta hér á eftir er svolítið skemmtilegt en myndu íslenskir þingmenn ekki drepa hver annan?  Kannski er það bara allt í lagi. Og þó.

Stjórnmálamenn ættu að eyða minni tíma í - oft innihaldsrýrt karp í ræðustól og fjölmiðlum - í þeim tilgangi að stimpla sig tímabundið inn í misskildum vinsældarkosningum. Þeir ættu margir að tala minna og gera meira og ná samstöðu um að leysa málin. Mér hefur stundum dottið í hug að eina ráðið væri að koma á sama verklagi og þegar nýr páfi er valinn - þ.e. að loka málsaðila inni og hleypa þeim ekki út fyrr en reykjamerki berst frá Alþingishúsinu - sem tákn um sameiginlega lausn.

Það er samt ansi furðulegt að íslenskt fjármála og athafnafólk hefur látið kúga sig flokksböndum að berjast ekki fyrir því að fá Icesavae samnging sem er í þeim anda sem við höfum fengið boð um nú.  Sem yrði okkur langtum ódýrari en allt þetta karp.  Sama má segja um verkalýðshreyfinguna.  

Það hefði gert líf okkar langtum léttara.  Heldur en að láta þenna bakksítdræver stjórna þjóðfélaginu úr Morgunblaðshöllinni.

Hvað snerist þjóðaratkvæðagreiðslan um?  Það er nú spurningin þegar fram kemur í skoðanakönnun um leið að 60% úrtaks telur að við eigum ekkert að borga. Mér sýndist á stjórnarandstöðunni í fyrradag að ennþá værí hún að spila á það að við ættum ekki að borga, hafa ekki 2 af 3 allan tíma ýjað að því og því reynt að seinka öllum samningum?  Er það því furða þótt erlendir stjórnmálmenn ruglist í ríminu?

Er fjármálaráðherrann sænski nokkuð að segja svo vitlausa hluti?   Eru ekki misvitrir stjórnmálamenn búnir að rugla svo almenning að stór hluti fólks heldur að það séu aðrir en við sem eiga að borga, mistök okkar að kjósa óreiðumenn á þing og í stjórn, ekki bara í bisniss? 

Heyrði um fjölskyldu þar sem allt fór í háaloft út af spurningunni um hvað þjóðaratkvæðagreiðslan væri á sunnudagskvöld.

já, sjá, hann hefur séð ljósið og rödd hans mun hljóma sem hvellandi bjalla:  Nóg komið af álverum.

http://www.visir.is/article/20100311/FRETTIR01/281773496

Við munum taka við honum og slátra kálfi, meira að segja hrossi líka, og fara í Bónus ( ein og Pétur gerir, hann er eini þingmaðurinn sem ég sá oft í Bónus í Kringlunni) og kaupa gott meðlæti, ora baunir, danskt rauðkál,  og KEA rauðbeður.

En það er gott að hann sér þetta sem margir hafa séð fyrir löngu, ekki af hatri á Álfyrirtækjum, þau eru bara eins og önnur auðvaldsfyrirtæki, og ganga eins langt og þau geta í samningum þótt Svavar G. hafi ekki stjórnað þeim samningum heldur  Friðrik S. en þá var það snjallræði fundið upp að gefa ekki upp verðið og flestir voru glaðir nema einhver sértrúarsöfnuður á vinstri vængnum.  Það hefði ríkisstjórnin auðvitað átt að gera, ekki gefa upp verðið, þá hefðum við losnað við þetta Icesave ár in Hell eins og skáldið sagði. En það hefur lengi verið vitað að við höfum selt rafmagnið okkar lágu verði,  svo furðu hefur vakið á alþjóðamarkaði.  En rafmagn er orðið lúxusvara sem við getum selt dýrt. 

En Pétur B. er líka kominn til mannabyggða og gleði okkar syndaranna verður og er mikil.