Kjartan Jónsson

Á horni Bergstaðastrætis og Spítalastígs er verið að reisa hús. Það er svo sem ekki í frásögu færandi, nema kannski helst fyrir þær sakir að þar hefur ítrekað verið kveikt í frauðplasteinangrun sem verið er að setja utan á þessa byggingu. Þetta leit út svona eins og köttur að elta á sér skottið, jafn harðan og búið var að setja einangrun á einhvern hluta þá var kveikt í og það var byrjað upp á nýtt. Það virðist þó loksins hafa tekist að koma henni á eftir að vakt hafði verið við húsið í nokkrar nætur.

Einhverjum virðist sem sagt vera sérlega uppsigað við eigendur þessarar byggingar fyrst hann leggur sig ítrekað fram við að vinna þeim fjárhagstjón auk tafa. Meira að segja að láta sér í léttu rúmi liggja sú staðreynd að áfast við þessa byggingu eru nokkrar íbúðir og íkveikja hlýtur að setja fólkið sem þarna býr í stórhættu. Hver ástæðan er að baki þessari fæð virðist ekki vera auðfundin, þó margt hafi ég heyrt utana af mér, þá verður það samt varla talin ástæða slíks haturs.

Það hafa nokkrar tilgátur heyrst, allt frá sennilegum og upp í hreina fjarstæðu. Ein tilgátan er að einhver af fyrrum starfsmönnum þessa fyrirtækist sé þarna að verki, enda viðskilnaður nokkura þeirra, vægt til orða tekið, ekki í neinni sátt. Auðvitað er svo ekki hægt að útiloka þann möguleika að þarna sé hreinlega brennuvargur af hefðbundinni gerð að verki.

Fjarstæðukenndasta tilgátan er að brennuvargurinn hafi einhverra hagsmuna að gæta varðandi hinn hluta hússins og sé á móti byggingunni þarna við enda þess. Sem felst þá í því að sá hinn sami sé reiðubúinn að fórna sínum eigin hagsmunum eigum sínum og nágranna sinna og jafnvel lífi þeirra til að ná sér niður á þeim sem eru að byggja þarna. Ég held að það hljóti hver heilvita maður að sjá að þessi kenning er, vægt til orða tekið, ansi langsótt.

Hvað sem öllum þessum pælingum líður þá er það borðleggjandi, finnst mér, að sá sem hefur ítrekað læðst þarna um að nóttu til og lagt eld í þessa byggingu, hann getur ekki verið heill á geði. Það þarf ekki mikið að fara úrskeiðis til þess að þarna gæti orðið stór bruni með miklu eignatjóni og jafnvel manntjóni. Þarna sefur fólk í nokkura metra fjarlægð frá eldinum og alla vega í eitt skipti hefði ekki mátt miklu muna að eldurinn næði gluggunum á íbúðunum og bakaríinu.

Það eru samt fleiri hliðar á málefnum þessarar byggingar en þessar sífelldu íkveikjur og ef ég verð í stuði og ef DV verður ekki með stríðsfyrirsögn um málið og búnir að skúbba, þá skrifa ég kannski eitthvað um þetta á morgun.

Mér kom til hugar vísa ein er ég las þennan pistil. Hér geysist Ásgerður Jóna Flosadóttir fram á ritvöllinn og eys úr skálum reiði sinnar út í eitthvað sem hún virðist telja vera fríðindi stjórnmálamanna. Þar telur hún upp nokkur atriði, sem sýnir okkur svart á hvítu að konan virðist ekki hafa hundsvit á því hvað hún er að segja.

1. atriðið, ráðherrar noti eigin bíla. Sem þýðir allskyns skriffinsku og aukakostnað, því ekki ætlast hún þó til að þeir fari að greiða fyrir aksturinn sjálfir þar sem sannanlega er akstur vegna vinnunnar.

2. atriðið að þingmenn greiði sjálfir fyrir símnotkun. sama og hér fyrir ofan, þeir þurfa sannanlega oft að nota símann heima hjá sér tengda vinnunni.

3. atriðið, þetta með mötuneytið, þá verður líka að tryggja það að aldrei séu kvöld og næturfundir.

4. atriðið að þingmenn kaupi sjálfir dagblöð, held að þeir geri það, nema það eru keypt blöð fyrir Alþingi og ráðuneytin, held að þingmenn fái ekki blöð heim til sín sem greidd eru af ríkissjóði. Það er annars hluti af starfi þeirra að vera vel upplýstir um gang mála og blaðalestur er hluti af því.

5. atriðið að hætta að greiða strarfskostnað. Hvers vegna eiga þingmenn að greiða útlagðann kostnað frekar en aðrar starfstéttir? Það er í lang flestum tilfellum greiddur kostnaður vegna ferða og annað er til fellur vegna vinnu fólks.

6. atriðið með að reka tvö heimili er það eina í þessari grein, sem mætti ræða, en þó er ég frekar inni á því að þetta sé greitt.

Annars finnst mér nú að þessi gagnrýni hennar komi úr hörðustu átt og einhverntíma hefði verið talað um að kasta grjóti úr glerhúsi. Ég man ennþá hvers vegna hún hætti sem formaður Mæðrastyrksnefndar og öll þau eftirmál sem þá komu upp. Hún var ekki aldeilis að gera kröfur um niðurskurðinn þegar hún gengdi formannsembættinu. Eða að hún hafi afsalað sér t.d. símakostnaði. Það er svosem af nógu að taka hvað varðar afrekaskránna hennar áður en hún hætti sem formaður Mæðrastyrksnefndar, eins og t.d. að hún skuldbatt nefndina við útgáfu á geisladisk þar sem nýstofnað félag hennar Fjölskylduhjálpin fékk jafn mikið í sinn hlut og mæðrastyrksnefnd.

Hún minnir mig óneitanlega á Sjálfstæðismenn í stjórnarandstöðu, sem tala eins og þeir eigi enga sök á því sem gerðist hér haustið 2008.

Í þessari frétt hér á vísi er fjallað um fyrirspurn eins af þingmönnunum sem enn virðist horfa um öxl með blik í auga til ársins 2007. Kristján L. Möller heitir maðurinn og hefur alla tíð verið að mínu mati einn hægrisinnaðasti stjórnmálamaðurinn á Alþingi ásamt nokkruð stórum hópi nýfrálshyggju  postula. Þessi hópur stjórnmálamanna hefur hagað sér hreint með ólíkindum og láta þeir eins og að dansinn í kringum gullkálfinn, sem orsakaði hrunið, hafi bókstaflega aldrei átt sér stað.

Fyrirspurn Kristjáns er auðvitað ekkert annað en leikur í skáki þeirra sem vilja að við leggjumst flatir fyrir öllum þeim sem þykjast ætla að koma með peninga inn í landið og svar Ögmundar fannst mér gott þegar hann tók undir ummæli Kristjáns um að sporin hræddu en lagði þó annan skilning í ummælin en fyrirspyrjandi.

Jú það er rétt, sporin hræða, svo sannarlega. Því ef við förum að opna hér allt upp á gátt á ný og aukum aftur hið svokallaða “frelsi” í viðskiptum þá er ég ansi hræddur um að við verðum á skömmum tíma komin í sama farið og við vorum haustið 2008.

Hvað var hér í gangi í þjóðfélaginu seinustu tvo áratugina fyrir hrun? Ef maður skoðar þá sögu með útkomuna (hrunið) fyrir framan sig þá sjáum við að þetta hægrisinnaða lið hefur stefnu sem ekki er lengur hægt að kalla skoðun, heldur í besta falli blinda trú, en ég tel þó að þetta sé einfaldlega hagsmunagæsla fyrir stórgróssera sem verðlauna þá (múta þeim) sem ötulastir eru í að vinna málum þeirra framgang. Þar á meðal vil ég telja þá sem hatrammastir eru í því að leiða okkur til slátrunnar á altari mannons í Brussel.

Rifjum upp hvernig það mál byrjaði. Jón Baldvin Hannibalsson var utanríkisráðherra og kom heim með samning sem kallaður er EES samningurinn. Þá fullyrti hann að við hefðum fengið allt fyrir ekkert! En hver er sannleikurinn í því? Þá upphófst hið raunverulega aðlögunarferli okkar að ESB, því við þurftum að breyta öllum lögum okkar og reglum, einkum varðandi viðskipti, sem ekki voru eins og reglur ESB, til samræmis við lög og reglur þess.

Það var fyrir allar þessar reglugerða- og lagabreytingar sem útrásarvíkingunum varð kleyft að búa til svikamyllurnar og glufurnar fyrir undanskot fjármagns. Það varð fyrir þessar reglugerðir að Icesave féll á okkur og það er fyrir þessar lagabreytingar að okkur tókst ekki að koma nema einum af bönkunum undan fjárglæframönnum sem núna mergsjúga almenning en sleppa sínum líkum af króknum. Af hverju skyldu þeir gera það? Jú, það eru alltaf miklar líkur á því að siðspilltur glæpalýður endurtaki leikinn fái þeir tækifæri til og þá er gott að eiga hönk upp í bakið á þeim seinna meir þegar búa þarf til VAFNINGA og fléttur.

Við íslendingar höfum verið ákaflega græn í öllum svona málum. Við höfðum, flest okkar, t.d. aldrei litið á “styrki” til stjórnmálaflokka og einstakra stjórnmálamanna væru neitt óeðlilegir. Þetta voru kölluð framlög í kosningasjóði eða styrkur til prófkjörs. Í flestum löndum eru þetta kallaðar mútugreiðslur. Eða í besta falli að viðkomandi sé að kaupa sér áhrif og velvild, sem auðvitað var harðneitað af báðum aðilum hér á landi að svo væri.

En sporin hræða! Eða hvað segir sagan okkur? Ég rakti t.d. í bloggunum hér á undan dæmin um mútugreiðslurnar frá FL Group og Landsbankanum til Sjálfstæðisflokksins, sem bæði stofnuðu útrásar-orkufyrirtæki rétt eftir það, annað í samvinnu við Landsvirkjun en hitt í samvinnu við OR. Innheimtu maður flokksins var Guðlaugur Þór Þórðarson. Hvort að hann hafi innheimt meira af mútugreiðslunum veit ég ekki en svo mikið er þó víst að þetta árið (2006) síðast árið áður lögum um styrki til stjórnmálaflokka var breytt, þá innheimti Sjálfstæðisflokkurinn hvorki meira né minna en í það minnsta 185 milljónir króna í svokallaða “styrki” til flokksins.

Er það nema von að þessi spillti flokkur vilji ólmur endurvekja fyrrum gósentíð mútugreiðslna og spillingar (og að sjálfsögðu með fulltyngi annarra svipað þenkjandi í öðrum flokkum)?

Hver var forsagan að þessum svokölluðu “styrkjum” til Sjálfstæðisflokksins? Landsvirkjun var hlutafélagavædd og Orkuveitan líka. Hvaða spor var þar að hræðast? Bakarnir voru hlutafélagavæddir og Pósturinn og Síminn líka. Allt undir því yfirskyni að fyrirtækin væru þá betur í stakk búin að bregðast við samkeppni og breytingum á mörkuðum og sv.frv.

Blekking!!!

Hlutafélagavæðing á fyrirtæki í opinberri eigu er alltaf undanfari einkavæðingu þess!!!!!!

Það vareinmitt ætlunin að gera við bæði Landsvirkjun og Orkuveituna. Sporin hræða. Hannes Hólmsteinn Gissurarson sagði í grein sem hann ritaði í Wall Street Journal 29. janúar 2004: “Margt er þó enn ógert. Heilbrigðis- og menntamálin eru enn í höndum hins opinbera, það á einnig við um ýmsa aðra opinbera þjónustu, fjölmiðlafyrirtæki og vatnsorkuverin.” (heimild: Jóhann Hauksson, Þræðir valdsins bls. 17 ) Hér gefur Hannes Hólmsteinn það alveg ótvírætt í skyn að til standi hjá Sjálfstæðismönnum að einkavæða Ríkisútvarpið, alla skóla og allt heilbrigðiskerfið og síðast en ekki síst orkufyrirtækin.

Í öllum þeim tilfellu sem ég hef nefnt hér að framan og í bloggunum hér á undan eru aðalpersónurnar, sem mest eru í sviðsljósinu dagan, vikurnar og mánuðina á unda, spilltir stjórnmálamenn. Þess vegna vil ég taka undir orð Ögmundar þegar hann sagði við Kristján L. Möller:

Sporin hræða!

Í þessari frétt hér á vísi birtist svo greinilega það sem virðist vera gegnumgangandi í stjórnmálum um alla Evrópu. Eigin hagsmunir stjórnmálamanna og flokka eru settir ofar hagsmunum þjóðar og hagsmunir peningaaflana ofar öllu öðru. Þetta þekkjum við af eigin raun allt of vel. Þeir sem eru við stjórnvölinn berjast fram í það óendanlega við að halda völdunum og þeir sem eru í stjórnarandstöðu virðast hafa þann tilgang einan að koma stjórninni frá. Góð mál sem gætu komið almenningi til hjálpar eru miskunarlaust skotin á kaf af því er manni virðist til þess eins að andstæðingurinn fái ekki heiðurinn. Einnig höfum við fengið að sjá, svo ekki verður um villst, að það eru þeir sem eiga peningana sem stjórna landinu, en ekki þeir sem við kjósum til þess.

Samfylkingin er eins máls flokkur sem virðist hafa verið stofnaður um það eitt að koma okkur inn í Evrópusambandið. VG samþykkti, illu heilli (svona eftir á að hyggja), að sótt yrði um með þeim skilyrðum að málið færi í þjóðaratkvæðagreiðslu til samþykktar eða synjunar. Enda í smræmi við landsfundarsamþykkt VG árið 2009 um það mál: “Vinstrihreyfingin – grænt framboð telur nú sem fyrr að hagsmunum Íslands sé best borgið utan Evrópusambandsins. Sjálfsagt er og brýnt að fram fari opin og lýðræðisleg umræða um samskipti Íslands og sambandsins. Landsfundur VG leggur áherslu á að aðild íslands að ESB eigi að leiða til lykta í þjóðaratkvæðagreiðslu. Landsfundur telur mikilvægt að fyrirkomulag þjóðaratkvæðagreiðslu fái rækilega umræðu og að hliðsjón verði höfð af væntanlegum stjórnarskrábreytingum og hvað eðlilegt getur talist þegar afdrifaríkar ákvarðanir eru teknar um framsal og fullveldi.”

Ég viðurkenni það að ég greiddi atkvæði með þessari ályktun en sé eftir því í dag. Ástæða eftirsáar minnar liggur ekki í því að lýðræðið fái að ráða, enda fannst mér á sínum tíma að þessi samþykkt sýndi mikinn þroska hjá VG og vilja okkar til þess að efla lýðræðið og láta þjóðina ákveð framtíð sína varðandi ESB frekar en stefnu okkar flokks. Nei ástæðan er sú að mér finnst eins og öllu sé fórnað til þess að hanga við völd svo hægt sé að klára aðildarviðræðurnar.

Sjávarútvegsmálin, svo dæmi sé tekið, virðist ætla að verða að einhverri útvötnun með svokölluðu “samráði” við hagsmunaaðila. Það mál minnir óþægilega á það þegar mikið var lagt upp úr því að afgreið REI-skýrsluna innan Borgarstjórnar með þeim hætti að allir gætu sætt sig við hana. Útkoman varð að sjálfsögðu hvorki fugl né fiskur og varð ég fyrir miklum vonbrygðum með mitt fólk þá.

Það eru mörg önnur mál sem ég gæti tínt hér til, eins og niðurskurður í heilbrigðiskerfinu og hvernig staðið er að skuldavanda heimilana þar sem ég tel að mikið meira hefði verið hægt að gera en nú er gert. Þar get ég t.d. tekið heilshugar undir það sem síðasti landsfundur samþykkti: “Landsfundur VG telur nauðsynlegt að gætt verði jafnræðis milli lántakenda sem lögðu eignir til húsnæðiskaupa og þeirra sem fjármögnuðu kaup sín með hærra lánshlutfalli. Þá getur það ekki talist réttmætt að lán sem færð voru frá þrotabúunum til nýju bankanna á undirverði séu innheimt á fullu verði, með auknum verðbótum vegna bankahrunsins, á sama tíma og bankarnir skila milljarða hagnaði.”

Samfylkingin virðist hinsvegar hugsa aðeins um það eitt að gera ekkert sem spillt gæti fyrir aðildarumsókninni að ESB og tel ég að megin ástæðan fyrir því að ekki var gengið lengra í skuldavanda heimilana sé sú að þeir óttast að styggja þessi hagsmunasamtök peningaaflana sem þá dreymir svo um að gerast meðlimir í.

Ég minni á að ESB var upphaflega stofnað sem samtök kolaframleiðsluríkja til þess að hafa samráð um verð á kolum, svona eins og samtök olíuframleiðslu ríkja gera í dag. Eðli ESB hefur EKKERT breyst, samanber fréttin sem ég vísaði í hér í upphafi, þar sem Grikkir eru teknir kverkataki og í raun hafa ekkert val annað en það hvort þeir vilja láta hengja sig eða skjóta. Og auðvitað nýta siðspilltir stjórnmálamenn tækifærið sjálfum sér til framdráttar.

Ég held að öllum sé ljóst að það verður að fara í sársaukafullar aðgerðir í Grikklandi, alveg eins og við neyddumst til að gera, en meðölin sem beita á Grikki eru svo skelfileg og ósanngjörn að það bókstaflega hrópar á okkur hvaða öfl það eru sem ráða ríkjum innan ESB, sem eru nákvæmlega þau sömu og eru á bakvið AGS. Það er KAPÍTALISMINN Í SINNI GRIMMUSTU MYND.

Í bloggi mínu hér á undan ræddi ég um spillinguna sem hér var fremur regla en undantekning. Ég ætla að halda áfram að rifja upp mál þessu tengdu. Þar verður fyrst á vegi mínum það mál sem að mínu mati opnaði augu okkar, betur en nokkuð annað, hversu hrikalega spillt og rotið þjóðfélag okkar var orðið um og upp úr síðustu aldamótum.

Þetta mál er REI-málið svokallaða. Höfuðpaurinn í því og líklega einn af hugmyndasmiðum þess er að mínu mati Guðlaugur Þór Þórðarson. Hann var stjórnarformaður OR og lagði grunninn að stofnun Reykjavik Energy Invest (REI), enda flutti hann tillöguna um stofnun þess á fundi stjórnar OR í lok mars 2007, sem stjórnin samþykkti.

Auðvitað voru fleiri sem komu að málinu og án nokkurs vafa hefur Hannes Hólmsteinn, helsti hugmyndafræðingur frjálshyggjunar hér á landi, átt einhvern hlut í því máli. Enda er það í samræmi við það sem hann sagði í viðtali við Wall Street Journal í janúar 2004 er hann sagði: ” Menn nákomnir Herra Oddsyni telja að tvennt beri að setja í forgang: að lækka tekjuskatta og skýra og styrkja einkaeignarréttinn, bæð á fjármagni og náttúruauðlindum.” (heimild: Jóhann Hauksson, Þræðir valdsins bls 17).

Það var svo í byrjun október sem plottið um REI komst upp og í hámæli er þær Sigrún Elsa Smáradóttir og Svandís Svavarsdóttir komu upp um “kaupréttarsamninga” starfsmanna og stjórnenda REI og OR í fyrirhuguðum samrunna við Geysir Green Energy. Þetta átti, að því er virtist, að gera án samráðs við aðra borgarfulltrúa í Reykjavík.

Þarna átti að færa nokkrum útvöldum, svokölluðum lykilstarfsmönnum OR, milljónir, ef ekki tugi og hundruði milljóna á silfurfati á kostnað okkar sem eigum fyrtækið. Allt gert í nafni frjálshyggjunnar sem byggir á því að sem flest sé í einkaeigu og rekið á lögmálum markaðarins. Það er bara gallinn á þessari stefnu að ALLT sem hefur verið einkavætt hér á landi hefur lotið allt öðrum lögmálum, eða lögmálum spillingar og sérhagsmunagæslu. Í þeim tilfellum sem hægt er að ræða um að fengist hafi nokkurnveginn eðlilegt verð fyrir eignirnar, þá hafa útvaldir gæðingar stjórnmálaflokka eða vinir og kunningjar valdamanna fengið þær. Þannig átti það að vera með REI og þannig var það með bankana, símann og fl. fyrrum eignir okkar.

Í mínum huga eru tengsl á milli þessa RE(I)ginhneikslis og skyndilegs rausnaskapar FL Group í garð Sjálfstæðisflokksins í lok árs 2006 er flokkurinn fékk 30 milljón króna framlag frá þeim að beiðni Guðlaugs Þórs þáverandi stjórnarformanni OR! Það þarf varla að taka það fram að GGE var í eigu FL Group.

Sama hafði Landsbankinn líka gert, meira að segja sömu upphæð, en hann átti einmitt líka eftir að stofna stuttu síðar útrásarfyrirtækið Hydro Kraft Invest í samvinnu við Landsvirkjun. Samhengið varð manni ljóst þegar upplýsingar birtust í fjölmiðlum, fyrrihluta árs 2009, um þessar mútugreiðslur til stjórnmálaflokka og stjórnmálamanna.

Í mínum huga eru þetta ekkert annað en mútur þegar fyrirtæki og einstaklingar kaupa sér velvild flokka og fólks sem geta haft jákvæð áhrif á áform þeirra. Þetta eru oftast kölluð framlög í kosningasjóði sem mér finnst engu breyta. Hvað er verið að kaupa með þeim peningum? Að sá sem fær féð hafi meiri líkur á því að komast til áhrifa en hinn sem ekki fær féð . Þar með er verið að veðja á þann sem líklegastur er til þess að vinna að framgangi mála sem lúta að hagsmunum þess sem borgaði. Sem sagt mútur! Meira að segja þá viðurkenndi Sjálfstæðisflokkurinn að þetta væri vafasamt fé þegar þeir ákváðu að borga það til baka.

Ástæðan fyrir þessum upprifjunum mínum er að bæði núverandi formaður Sjálfstæðisflokksins, Bjarni Ben, og komandi formaður, Hanna Birna, hafa lofað okkur því að þau muni halda áfram, fái þau tækifæri til þess, þar sem þau voru trufluð í því að ræna okkur öllu því sem gerir þetta land byggilegt og eftirsóknavert að búa á. OR og Landsvirkjun verða bæði einkavinavædd, sama verður um skólana, heilbrigðisþjónustuna og meira að segja þá kom til umræðu að einkavæða félagsbústaði fyrir síðustu Borgarstjórnarkosningar, það var þýskt fyrirtæki sem hafði sýnt því áhuga.

Samt er þessi flokkur með tæplega 40% fylgi!

Ég hef að undanförnu svolítið verið að velta fyrir mér hve við (íslenska þjóðin) höfum flotið sofandi að feigðarósi í áratugi. Hve við höfum verið staurblind á alla þá spillingu sem viðgekkst fyrir framan nefið á okkur. Þeir fáu sem reyndu að vekja athygli á ástandinu var venjulega mætt af hörku og þaggað niður í þeim.

Dæmi um spillinguna má vafalaust finna alla sögu lýðveldisins og miklu lengra aftur. Það var þó sjónvarpsþátturinn Aðför að lögum sem opnaði augu mín fyrir því hve margvísleg birtingarmynd spillingarinnar hefur verið. Í þeim þætti kemur það svo greinilega fram að nokkrum unglingum sem höfðu misstigið sig í heimi fíkniefna var fórnað fyrir pólitískann ávinning Framsóknarflokksins.

Rannsóknarskýrsla Alþingis (sérstaklega 8. bindið) opinberaði fyrir okkur stórfellda spillingu síðustu ára og ætti þessi hluti skýrslunar að vera kennslugagn í viðskiptafræðideildum og hagfræðideildum háskólana. Þar má sjá ótrúlegt siðleysi sem virðist hafa grasserað í fyrirtækjum og á meðal stjórnmálamanna og embættismanna líka. Maður hefur á tilfinningunni að nánast hver einasti maður sem hafði tækifæri til þess að múta, eða þiggja mútur, eða sem hafði tækifæri til þess að hygla ætttingjum, vinum og kunningjum á kostnað almennings hafi verið á kafi í slíku.

Enn í dag eru að koma fram eftirstöðvar þessarar spillingar. Þar má t.d. nefna loforð Valgerðar um að skaffa orku í álver á Húsavík þar sem engin orka var til staðar fyrir svo stórt álver sem þar átti að rísa. Ekki nema að hún hafi verið með það í planinu að virkja Dettirfoss. Eins má segja um Helguvík. Þar er langur vegur frá því að nægileg orka sé til staðar á virkjanasvæðum HS Orku og jafnvel þó að OR hlaupi undir baggann með þeim eins og til stóð, þá vantar enn töluvert upp á að ná þeim 435 MW sem það álver þarf (hefði þurft í kringum 600 MW ef fyrstu áætlanir hefðu náð fram að ganga). HS hefur ekkert upp í þá orku, en getur kannski aflað 80 MW og OR ekki nem um 45 MW þar sem Bitruvirkjun var slegin af og Hverahlíðavirkjun slegið á frest, en þær hefðu líklega gefið af sér rúmlega 220 MW. Þar sem báðar virkjanir OR eru út úr myndinni í dag þá vantar ennþá yfir 300 MW í Helguvíkurálver.

En eins og ég nefni hér á undan þá hefðu allir þeir virkjanakostir sem  um var rætt á sínum tíma aldrei dugað og því þurfti að redda ca. 130 MW annarstaðar frá og það hefði Landsvirkjun þurft að gera með því að virkja neðri hlut Þjórsár. Sem sagt öll virkjanleg orka á Reykjanesi, auk hluta af virkjanlegri orku Hengilssvæðisins plús hluti af þeirri orku sem fengist úr neðri hluta þjórsár átti að fara í það að búa til nokkur störf í Helguvík.

Hverra hagsmuna er verið að gæta í þessum tveimur málum? Ekki okkar almennings, svo mikið er víst. Þetta átti að vera samskonar vitleysa og Kárahnjúkavirkjun varð, þar sem að þar er fyrirséð að sú virkjun mun aldrei standa undir sér jafnvel þó að hún verði rekin með fullum afköstum í meira en heila öld. Sama hefði orðið uppi á teningnum með allar þær virkjanir sem orðið hefði að reisa fyrir þessi tvö álver þær mundu aldrei skila neinum arði til okkar.

Hverra hagsmuna er þetta lið að gæta? Hvers vegna eru stjórnmálamenn reiðubúnir að nánast gefa útlendum glæpasamtökum orkuna okkar á sama tíma og innlendir stór-kaupendur þurfa að greiða hana á yfirverði? Nægir þar að nefna garðyrkjubændur sem þurfa að borga flutningsgjald ofan á það sem við greiðum, ástæðan? jú það er svo dýrt að flytja orkuna til þeirra, jafnvel þó að rafmagnslínurnar sem flytja gjafaorkuna til glæpasamtakana liggi nokkra metra frá gróðurhúsunum.

Það hefur verið margsinnis sýnt fram á það að hvert starf í álveri kostar þjóðarbúið um 100 sinnum meira en hvert starf í garðyrkju. Garðyrkjubændur hafa sagt mér að ef þeir fengju raforkuna á svipuðu verði og  álverin þá gætu þeir framleitt nánast allt það grænmeti sem þjóðin þarf og flutt út líka á samkeppnishæfu verði við heimsmarkaðsverð í dag.

Getur verið að málið hafi eitthvað með það að gera að garðyrkjubændur eru ekki reiðubúnir að “gefa gjafir” til þess að liðka fyrir málum sínum? Er ekki kominn tími til að vakna af þessum þyrnirósarsvefni og átta sig á því að framtíð okkar liggur ekki í álverum, heldur matvælaframleiðslu.

Nú er það loksins orðið fullljóst að Bjarni Ben fær mótframboð á landsfundi þeirra Sjálfstæðismanna. Hanna Birna telur að hún sé valkostur, en valkostur um hvað? Hún vildi nefnilega leggja aðal-áhersluna á það að það sé ekki verið að velja um neitt, nema hana sem persónu og Bjarna sem persónu, ef skilja má orð hennar í Kastljósinu áðan rétt. Stefna hennar er nákvæmlega sú sama og Bjarna að hennar eigin sögn.

Ég hef svo sem ekki skoðun á því hvort þeirra situr sem formaður enda slétt sama um það. Ég hef hinsvegar meiri áhyggjur af því að sama hver er í þessum flokki þá hafa þeir engin önnur ráð en þau sem komu okkur á hausinn haustið 2008. Það er kannski ekki nema von, enda stærstur hluti flokksins búinn að þyggja mútur úr höndum þeirra sem þeir eru að gæta hagsmuna fyrir, bæði á þingi og utan þess. Spillingin SKAL ná að grassera hér aftur!

Hanna Birna er líklega “minna spilltur” stjórnmálamaður en Bjarni (ef hægt er að nota hugtakið “minna spilltur” í þessu sambandi) þar sem hún virðist ekki hafa einhverja “vafninga” að þvælast fyrir sér að ná settu marki. Hinsvegar í flokki sem þrífst helst á því að viðhalda spillingu og óréttlæti í þjóðfélaginu, þá er ég ekki viss um að flokksmenn telji að það að vera “minna spilltur” stjórnmálamaður sé eftrisóknaverð dyggð.

Nei mínar áhyggjur snúa fyrst og fremst að því að það skuli yfir höfuð vera til fólk í þessu landi sem er reiðubúið að fara á kjörstað og kjósa þessa spillingu til valda á ný. Að gullfiskaminni þjóðarinnar skuli vera slíkt að þetta lið skuli njóta stuðnings tæplega 40% þeirra sem afstöðu taka í skoðanakönnunum. Haldi fólk að Sjálfstæðismenn hafi lært eitthvað af hruninu þá veður það í villu. Allar lausnir þeirra á vanda okkar er að endurreisa allt á sama grunni og áður og nota sömu aðferðir.

Loftbóluhagkerfið skal endurreist. Því lofaði Hanna Birna okkur í Kastljósinu í kvöld.

Í þessari frétt, sem finna má hér á visir.is er fjallað um hrossaeiganda nokkurn í Svíþjóð. Maður þessi mun hafa verið í miklum metum í hópi áhugamanna um hross og sérstakur áhugamaður um hrossastofn þann er kenndur er við okkar ástkæra föðurland.

Eins og sjá má af fréttinni þá virðist mér að áhuga hans hafa eitthvað dvínað og það svo hressilega að hann hefur að öllum líkindum verið orðinn minn ekki neinn. Allavega er ekki að sjá á myndunum sem fylgja fréttinni að honum hafi verið eitthvað sérstaklega annt um hrossin sín upp á síðkastið.

Hér er svo önnur frétt þar sem rætt er við eiganda hrossana og finnst honum greinilega að hann sé hafður fyrir rangri sök. Þetta sé allt járningamanninum að kenna. Hann hefur þá greinilega átt að moka undan hrossunum og fóðra þau líka. því að þó að vissulega hafi verið löngu tímabært að tálga og snyrta hófa hrossana þá er greinilegt að miklu meiri vanræksla hefur verið hér en það eitt.

Ég hélt að svona lagað væri bara ekki til lengur hjá siðuðu fólki. En eigandi hrossana getur nú varla fallið í þann hóp að teljast til siðaðra manna.

Ég hafði heyrt útundan mér að einhverjir hafi reiknað með harðvítugum ágreiningi og jafnvel allt að því upphlaupi á nýafstöðnum landsfundi VG. Hafi þeir hinir sömu haft einhverjar slíkar vonir í brjósti er óhætt að segja að þeir hafi orðið fyrir vonbrygðum. Einhverjir töldu sig skynja makk og samsæri gegn sitjandi stjórn (eða réttara sagt hluta hennar) en slíkt reyndust sögusagnir, nema að Steingrímur fékk tvö mótframboð sem varla er hægt að kalla samsæri. Meira að segja leiksýningin sem þau Atli og Lilja reyndu að setja upp kolféll áður en hún hófst. En úrsögn þeirra kom engum á óvart, nema staðurinn og stundin sem þau völdu sér. Það var það eina sem rætt var um manna á milli ef úrsögnin bar á góma.

Ég, ásamt flestum þeim sem ég rædddi við eftir ræður þeirra, velti fyrir mér hver tilgangur þeirra hafi yfir höfuð verið, með því að leggja leið sína alla leið norður á Akureyri, eingöngu til þess að halda 3-5 mínútna ræður um úrsögn sína úr flokknum. Þau gátu bara gert það bréflega eða rafrænt og sparað sér bæði fé, tíma og fyrirhöfn. Nema að tilgangurinn hafi verið sá að skapa óróa á landsfundinum, sem þau gerðu ekki, frekar hið gagnstæða.

Lilja kom enn og aftur inn á meint foringjaræði í flokknum. Ég held að það sé svo oft búið að svara þessum þvættingi hennar að það er að bera í bakkafullann lækinn að gera það hér og nú. Samt ætla ég að benda á það að bæði Steingrímur og aðrir ráðherrar VG þurfa á stundum að láta í minnipokann í atkvæðagreiðslum á Landsfundum. Þetta hafa ekki alltaf verið stórmál, en þó var verulegur ágreiningur um niðurskurðinn í heilbrigðiskerfinu núna um helgina og samþykkt harðorð ályktun gegn fyrirhuguðum niðurskurði. Þetta hefði aldrei gerst í flokki sem býr við foringjaræði. Nei vandamál Lilju er hún sjálf, það er að hún fær ekki allt sitt fram og þá talar hún um frekju og yfirgang annara.

Annars kom ræða Atla fleirum á óvart en margtuggin þvættingur Lilju. Hann taldi að hann hafi verið afvegaleiddur í ESB málinu og hafi því óafvitandi afvegaleitt kjósendur sína og á því baðst hann afsökunar.

Ekki veit ég hvernig sú afvegaleiðsla fór fram, en hafi hann ekki skilið hvað var í gangi í kringum hann þá held ég að hann verði að eiga þetta mál við sjálfan sig og ætti að snúa sér að einhverju öðru en pólitík. Mér var það fyllilega ljóst strax eftir landsfund VG árið 2009 að ef við mynduðum meirihluta með Samfylkingu þá yrði sótt um aðild að ESB. Ég spyr: Hvernig er hægt að leggja annan skilning í þessa samþykkt en þá að VG vill að það verði kosið um aðild að ESB í þjóðaratkvæðagreiðslu? Ályktunin er svo hljóðandi:

“Vinstrihreyfingin – grænt framboð telur nú sem fyrr að hagsmunum Íslands sé best borgið utan Evrópusambandsins. Sjálfsagt er og brýnt að fram fari opin og lýðræðisleg umræða um samskipti Íslands og sambandsins. Landsfundur VG leggur áherslu á að aðild íslands að ESB eigi að leiða til lykta í þjóðaratkvæðagreiðslu. Landsfundur telur mikilvægt að fyrirkomulag þjóðaratkvæðagreiðslu fái rækilega umræðu og að hliðsjón verði höfð af væntanlegum stjórnarskrábreytingum og hvað eðlilegt getur talist þegar afdrifaríkar ákvarðanir eru teknar um framsal og fullveldi.” (leturbreyting er mín)

Hvern var verið að blekkja eða afvegaleiða? Það var fjölmennasti landsfundur VG frá upphafi sem samþykkti þessa málsmeðferð og eftir henni var farið!

Nei málið er ekki ESB það er notað sem skálkaskjól, ég held að málið sé allt annað og persónulegra, en þar sem ég hef ekkert annað en grun eða tilfinningu fyrir því sem liggur hér að baki þá læt ég það liggja á milli hluta.

Það er forvitnileg fréttin af lækninum sem ætlar að flytja í land hinna stóru tækifæra, landið þar sem misskipting auðs og stéttarskipting er hvað mest í þeim löndum sem kenna sig við frelsi, lýðræði og vestræna menningu. Ástæðan að hann vill fara eru lágu launin sem greidd eru til sérfræðilækna.

Hann rekur nokkur dæmi um þessi rangindi sem hann verður fyrir og allir aðrir læknar líka að því er best má ráða í lestur viðtalsins sem tekið var við hann í læknablaðinu. Þessi fátæklegu laun, sem hann nefnir þarna og slegið er upp í fréttinni veit ég ekki mikið um, en ef maður hinsvegar reiknar tímakaupið út frá mánaðrlaunum sem hann hefur, þá er það allt annað en það sem greitt er fyrir þessar aukavaktir. Þar fær hann í dagvinnu yfir þrjúþúsund krónur á tímann.

Af einskærri góðmennsku við sjúklingana sína þá rekur hann líka einkastofu og segir okkur það að slíkur rekstur gefi aðeins 30 þúsund aukalega í vasann á mánuði. Það er því mjög skiljanlegt að lækna greyin skuli taka fegins hendi slíkar aukavaktir sem hann nefnir, jafnvel þó að þær séu svona “illa” launaðar. 

Það er bara eitt sem ekki gengur alveg upp í þessari volæðismynd sem þessi læknir dregur upp af kjörum sínum og kollega sinna. Það er hvernig þeim tekst að lifa á þessum lágu launum sínum jafn hátt og þeir gera. Ég þekki nokkra lækna og enginn þeirra ekur um á bíl sem kostar undir 4 milljónum og allir virðast þeir skipta regluleg um bíla, svona annað til þriðja hvert ár í það minnsta. 

Einn af þessum læknum, bæklunarlæknir, sem ég þurfti að leita til, var sagður í 40% starfi á sjúkrahúsi, væri bara með viðtalstíma fyrir hádegi einn dag í viku, en hann væri jafnframt með stofu úti í bæ. Ég leitaði þangað, en þar fékk ég þau svör að hann væri líka bara einu sinni í viku þar! Þar fékk ég reyndar þær upplýsingar, þegar ég spurði hverju þetta sætti, þar sem hann væri ekki nema í 40 % starfi á sjúkrahúsinu, að hann færi líka reglulega á tvo staði út á landi. Ætli hann sé líka í 40% starfshlutfalli á þeim sjúkrahúsum?

Ég ætla mér ekki að gera lítið úr því að menntun lækna er erfitt nám og kostnaðarsamt sérnám fylgir oft í kjölfarið. Það sem ég geri hinsvegar athugasemdir við er að svona einhliða málflutningur skuli tekinn og gripinn sem einhver allsherjar stóri sannleikur. Lífsmáti lækna sýnir okkur allt aðra mynd en þessi læknir dregur upp. Svo er rétt að benda á og halda því vel á lofti að læknar, sem þó hafa hæstu launin inna spítalana hafa tekið á sig minni skerðingu launa en aðrar stéttir innan heilbrigðisgeirans eftir að kreppan skall á, hinir lægst launiðu hafa fengið mesta skerðingu. Þetta kemur fram í viðtali við heilbrigðisráðherra á Pressunni um þessi ummæli læknisins.

Það er líka borðleggjandi við lestur greinarinnar í Læknablaðinu að þar talar maður sem er mjög hallur undir einkavæðingu heilbrigðiskerfisins, samanber útreikninginn á rekstri heilsugæslustöðva og einkarekinna stöðva. Þeirra eigin útreikningur á þeirra eigin forsendum með þeirra eigin niðurstöðu. 

Það er bláköld staðreynd að tveir menn sem gefa sjálfum sér fyrirfram útkomu á dæmi, geta fengið út gjörólíkar niðurstöður og því ber að taka allar svona fullyrðingar með mikilli varúð. Það eina sem taka má undir hjá honum hvað þetta varðar er, ef rétt reynist rétt að þetta hafi aldrei verið reiknað út, þá er löngu tímabært að finna hinn raunverulega kostnað á hvern sjúkling sem leitar til heilsugæslunnar.

Nei þessi grein í fréttablaðinu minnir mig einna helst á hinn reglulega grátkór Útgerðamanna þegar eitthvað stendur til að breyta kvótakerfinu, eða að bæta kjör sjómanna. Þessi læknir ætlar að fara úr landi, útgerðamenn hóta að sigla skipunum í land og binda þau við bryggju. Hvorutveggja sýnir okkur vel hversu samfélagslega þenkjandi þetta eiginhagsmunalið er. Í MÍNA ÞÁGU, EKKI ÞJÓÐARINNAR!!! Þannig hugsar það. Þetta er sami hugsunarhátturinn og setti hér allt á hausinn haustið 2008.