Grafarholtsbúinn sí nöldrandi

• Nú mættu 6 ára börnin í fyrsta skiptið þennan veturinn í björtu. Eins og allir vita er tímanum stjórnað á Íslandi eftir þörfum ýmiskonar viðskipta-fyrirtækja en ekki eftir eðlilegum þörfum fólks.

• Þetta þýðir að börn eru látin mæta í grunnskólann ca. 100 mínútum fyrr á morgnanna en eðlilegt getur talist fyrir ung börn.

• Ætlast er til þess af yfirvöldum,  að allt niður í 6 ára börn komi gangandi í skólann í svarta myrkri frá því nóvemberbyrjun og fram í miðjan mars.

Þetta er afar óeðlilegt.

Enn er atvinnulífið að gera kröfur um, að klukkunni verði flýtt enn frekar

Það er kominn tími til þess að börn og annað fólk sé í fyrirrúmi

• Lilja Mósesdóttir er forystumaður  um að flytja frumvarp  um bæta stöðu gjaldþrota skuldara.  Ef það nær fram að ganga geta kröfuhafar ekki lengur haldið kröfum sínum lifandi að eilífu eftir gjaldþrot einstaklings samkvæmt nýju frumvarpi um breytingar á lögum um gjaldþrotaskipti sem lagt hefur verið fram á Alþingi.

“Þykir með slíku frumvarpi, verði það samþykkt, tryggt orðið að einstaklingur sem lendir í persónulegu gjaldþroti eigi möguleika að vinna sig upp úr slíku á nýjan leik

Flutningsmenn frumvarpsins eru fimm þingmenn Vinstri grænna auk þeirra Margrétar Tryggvadóttur frá Hreyfingunni og Eygló Harðardóttur úr Framsóknarflokki.

Á það að tryggja að ekki halli lengur á einstaklinga í greiðsluvandræðum eins og núgildandi lög kveða á um en samkvæmt þeim fyrnist gjaldþrot í raun aldrei heldur er reglulega hægt að slíta fyrningu og hefja nýjan fyrningarfrest þegar slitum er lokið.

Hefur það gert fjölda einstaklinga ófæra um að ná sér á strik að nýju eftir gjaldþrotameðferð og þykir það ekki efnilegt nú þegar fyrir liggur að þúsundir Íslendinga eiga vart fyrir lágmarks útgjöldum sínum. Sérstaklega á það við um þá sem tóku gengistryggð og verðtryggð lán en ýmislegt bendir til að töluverður fjöldi þess fólks verði gjaldþrota á næstu misserum. Sýna tölur Seðlabankans að 21 prósent íslenskra heimila voru með neikvæða eignastöðu á síðasta ári.

Í frumvarpinu er lagt til að kröfur fyrnist að hámarki fjórum árum eftirlok gjaldþrotaskipta. Eftir það verður ekki hægt að slíta fyrningu eins og nú er raunin. Er þó sá fyrirvari gerður að hafi krafa orðið til vegna ólögmætra athafna þrotamanns skulu almennar reglur um fyrningu gilda”. (eyjan.is)

Þetta er gott frumvarp og gott framtak hjá Lilju, en það nær ekki nógu langt.

• Nauðsynlegt er að setja skýrar reglur um, að ef húsnæðislán fer að verðmæti upp fyrir verðmæti íbúðarhúsnæðis geti íbúðareigandi skilað húsnæðinu aftur ásamt lyklum og fengið sitt allt sitt greitt til baka eftir ákveðnum og sanngjörnum reglum.

• Þ.e.a.s., að bankinn verði þannig alltaf ábyrgur sjálfur fyrir því að húsnæðislánin  verði aldrei hærra en markaðsvirði íbúðar. Það er bankans að tryggja það og að sjá til þess að íbúð sé tryggð í gegnum húsnæðislánið.

• Í landi eins og Íslandi þar sem fjármunir til íbúðarkaupa eru meira og minna erlent lánsfé er líklegt að lánin verði að vera verðtryggð þess vegna er nauðsynlegt að íbúðarkaupandi sé tryggður að þessu leiti. Einnig að hann geti samið um að greiðslur af lánunum taki mið af ráðstöfunartekjum fjölskyldunnar, hverju sinni.

• *Frá fólkinu sem ruddi burt íhaldsstjórninni í fyrra.*

• *Lögreglumenn hafa ekki verkfallsrétt*

Fólkinu sem mætti á fundum allan fyrra vetur rennur blóðið til skyldunnar, að styðja kjarabaráttu lögreglumanna.

Með því má sýna í verki að lögreglumenn eru hluti af venjulegum launamönnum á Íslandi. Einnig að sýna að ekki andi köldu í garð lögreglumanna þrátt fyrir núninginn á Austurvallarfundunum.

• En þeir lentu vissulega í sérkennilegri stöðu í fyrravetur.

Að ríkisstjórnir nágrannalandanna hentu ekki fé í gömlu íhaldsstjórnina á Íslandi.

• Því þá stæðum við sem þjóð enn verr að vígi nú,  með enn meiri skuldir. Þeir eiga auðvitað að borga sem græddu á sukkinu. Það voru margir sem græddu á þessu um langan tíma, ekki bara 30 til 40 bankastjórnendur. Sumir eru nátengdir einhverjum alþingismönnum.

• Enginn hefur beðið forsetan um að fara í betlileiðangra nema e.t.v. gömlu vinirnir hans úr útrásarhópnum og þeirra fulltrúar á Alþingi íslendinga, sem hafa verið til þess keyptir að standa vörð um hagsmuni þessa lýðs.  

• Forseti Íslands Ólafur Ragnar Grímsson hefur augljóslega skaðað hagsmuni landsins með mjög óábyrgum málatilbúnaði. Ólafur gerði sig sekan um að ræða við menn út og suður nú í kosningabaráttunni að íslendingar ættu ekki að taka á sig greiðslur vegna Icesave skuldanna.

• Það er auðvitað býsna þægilegt að hafa þessa skoðun hér heima til heimabrúks við að safna fylgi við vafasamar embættisfærslur sínar. Hann kallaði á Gordon Brown og krafðist þess að hann sæi um að íslendingar þyrftu ekki að bera þessar byrgðar.

„Harald Magnus Andreassen aðalhagfræðingur First Securites í Noregi segir að Ólafur Ragnar Grímsson forseti íslands sé að skjóta sig í fótinn með því að gagnrýna Norðmenn fyrir að styðja ekki við bakið á Íslendingum. Það sé stundarbrjálæði að reyna að varpa einhverri sök á Norðmenn”.

Hann segir einnig:
„Noregur eða önnur lönd bera engar skyldur gagnvart Íslendingum. Hverjir aðrir en Íslendingar eiga að bera tapið?  Þeir eru einir um að bera ábyrgðina á þeim mistökum sem gerð hafa verið.”

Minnti Andreassen á eftirfarandi:
„„Eitt er að ræða um vexti og lánaskilmála. En þeir (Íslendingar) geta ekki vænst þess að Bretar, Hollendingar eða Norðmenn…skuli bera tapið meðan Íslendingar bjarga aðeins sínu fólki,” segir Andreassen.

• Það er auðvitað kominn tími til þess að spyrja eins og Harald gerir.

• Hverjir eiga að bera tapið?

• Ekki hafa framsóknar agentarnir haft árangur sem erfiði eftir Bjarmalandsförina. Norðmenn hafa greinilega haft andstyggð á þessum betlurum á síðasta ári. Ef einhverjir hafa skemmt fyrir málstað íslendingar er það slíkir aumingjar sem hafa farið og kropið við fótskör erlendra þjóðhöfðingja með ekkasog í tómum aumingjaskap. Einmitt þeir Sigmundur Davíð og Bjarni B

• Stjórnmálamenn í öllum þessum nágrannalöndum þekkja möguleika íslendinga til að greiða þessa skuld sem eru í raun smáaurar miðað við aðrar skuldbindingar sem engir talar um.

• Hér hafa skólagengnir menn, guðfræðingar og aðrir þeir sem þykjast vera heilagir vaðið uppi í gengdarlausum áróðri gegn því að íslendingar eigi að bera nokkra ábyrgð.  Þetta fólk hefur vísvitandi borið á borð fyrir almenning hreinar lygir, allt í pólitískum tilgangi. Þetta er ljótur leikur og mjög óheiðarlegur.

• Ólafur Ragnar er býsna vanur að skjóta sig í fótinn á örlagastundum og í hita leiksins. Hann má ekki leyfa sér að ásaka aðrar þjóðir fyrir að vilja ekki henda peningum hingað í hítina.  Eðlilega vilja þessi lönd hafa ábyrgðaraðila því varla eru íslendingar færir um að greiða til baka sínar skuldir ef eitthvað er að marka málflutning forystumanna stjórnarandstöðu-flokkana.

Ég segi fyrir mína parta, ég ánægður með það, að þessar þjóðir hentu ekki fé í gömlu íhaldsstjórnina hér á íslandi. Það hefði leitt þjóðina í enn meira hyldýpisfall.  

• Það er löngu ljóst og margþvælt hér atkvæðagreiðslan var bara skrípaleikur og stjórn-málamenn eru farnir að gera grín að Ólafi Ragnari í útlöndum og það ekki í fyrsta sinn. Það fer best á því að hann haldi sér til hlés í bili, nógan skaða hefur hann þegar gert þjóðinni.

• Það sem þessir menn sem vilja láta kalla sig stjórnálamenn sögðu á þinginu í gær er svo yfirgengilegt og barnalegt að ótrúlegt er. Stjórnarþingmennirnir verða einnig að hugsa sinn gang.

Hér má sjá örvæntingartóninn hjá þessum dreng:
„Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, sagði ríkisstjórnina hafa misst allt traust og framtíðarlíf hennar ylti á því trausti sem þjóðin bæri til hennar. “Ég öfunda ekki þá ríkisstjórn sem þarf að horfast í augu við þá falleinkunn sem 93 prósent þjóðarinnar gáfu henni.” Bjarni sagði flokkinn tilbúinn í kosningar hvenær sem forsætisráðherra mundi boða til þeirra og betra væri að það yrði fyrr en síðar”.

• Þetta er auðvitað ótrúlegt aumingjaklór. Það voru aðeins 55% af þeim sem voru á kjörskrá sem greiddu atkvæði og sögðu nei. Þar inni var stuðningsfólk forsetans.

• Ekki má gleyma því að þetta var kosning með rússnensku sniði þar sem einvörðungu var hægt að greiða atkvæði á einn hátt.

Ríkisstjórnin kom vel út úr þessari aðför.

Þetta er það aumasta sem sagt hefur verið á Alþingi lengi:
„Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Framsóknarflokksins, sakaði stjórnarliða um að reka málið áfram með útúrsnúningi og spuna. Orð fjármálaráðherra Breta hefðu rennt stoðum undir það sem Framsóknarflokkurinn hefði lengi sagt, að það þjónaði ekki hagsmunum Breta að leggja íslenskan efnahag í rúst. Menn þyrftu að sjá að sér og mynda meirihluta um hagsmuni þjóðarinnar varðandi Icesave. “Hin raunverulega áhætta liggur í því að ríkisstjórnin hefur skaðað trúverðugleika Íslands.”

• Þetta er hið mesta bull, sem allir sjá sem kynna sér málið. En því miður er það rétt hjá SD að það er mikill spuni í gangi og það hjá öllum. Það er mikilvægt að það háttarlag hætti. Einnig vegna þess að almenningur sér gegnum þennan spuna.

• Það er auðvitað staðreynd, að það er samninganefndin sem hefur stjórnað þessum viðræðum við fulltrúa þessara ríkja. Þeirra verkefni er, að tryggja það, að allar þrjár þjóðirnar beri jafna ábyrgð á þessu máli.

• Því gengur það ekki upp hjá Sigmundi Davíð sem vill bara láta kjósa núna og leysa deiluna eftir kosningar, ráða því hvernig samninganefndin vinnur sitt verk. Það verður að teysta þessari samninganefnd og hennar aðferðum.

• Þannig að framundan er það verkefni að ljúka þessu samningaferli. Það vill þjóðin og um það getur enginn efast.

Þegar mikið gengur á í stjórnmálunum eru hinir ýmsu álitsgjafar dregnir fram til að ausa úr viskubrunnum sínum og leggja mat á stöðuna, eins og sagt er.

• Að undanförnu hefur borið nokkuð á þrem slíkum álitsgjöfum, þeim Ólafi Ísleifssyni, Stefaníu Óskarsdóttur og Ólafi Arnarsyni.

• En hvaða fólk er þetta sem svo mikið er leitað til - hvaðan kemur það og hver er þeirra bakgrunnur?

Ólafur Ísleifsson sat á sínum tíma í stjórn Samtaka ungra sjálfstæðismanna á sama tíma og Geir H Haarde og fleiri þekktir menn. Hann varð síðar efnahagsráðgjafi Þorsteins Pálssonar þáverandi forsætisráðherra og síðar stjórnarmaður hjá Alþjóðagjaldeyrisjóðnum. Hann þótti hinsvegar ekki standast þær væntingar sem til hans voru gerðar á þeim vettvangi og var skipt út fyrir Vilhjálm Egilsson, fyrrum þingmann sjálfstæðisflokksins.

Ólafur Ísleifsson sat í svokallaðri Skuggastjórn Fréttablaðsins, þá undir stjórn Þorsteins Pálssonar, sem hafði það hlutverk að tala fyrir hagsmunum íslensku bankana. Skuggastjórnin komst m.a. að þeirri niðurstöðu á þessum tíma að hætta væri á ofkólnun í íslensku efnahagslífi og í maí 2008 lýsti nefndur Ólafur að það versta væri yfirstaðið í efnahagsvandræðum Íslands.

Ólafur sat m.a. í nefnd viðskiptamanna og hagfræðinga sem útnefndu Icesave-reikninga Landsbankans sem bestu viðskiptahugmynd ársins 2007. Hann flutti einnig bráðskemmtilegt erindi undir lok árs 2006 þar sem segir m.a. að „fjármálageirinn stuðli áfram að hagsæld og velmegun á komandi árum” eins og það hljómaði. Lokaniðurstaða hans er sú að ekki sé ástæða “til að ætla annað en fjármálaþjónusta haldi áfram að vaxa á komandi árum.”

Snúum okkur þá að Stefaníu Óskarsdóttur sem er fyrrverandi varaþingmaður sjálfstæðisflokksins og hefur að auki gengt margvíslegum trúnaðarstörfum fyrir flokkinn sinn. Hún hefur setið í stjórn Hvatar, félags sjálfstæðiskvenna og var formaður klúbbsins um tíma. Hún sat í stjórn Varðar, fulltrúaráðs sjálfstæðis-félaganna í Reykjavík, í flokksráði flokksins svo dæmi séu tekin til viðbótar varaþingmennskunni. Sem stjórnmálafræðingur lagði hún það mat á ríkisstjórn sjálfstæðisflokks og Samfylkingar að fylgistap hennar væri tímabundið en reyndist nú ekki sannspá þar frekar en oft áður þar sem stjórnmálaskoðanir hennar báru fræðimanninn ofurliði.

Og þá er það Ólafur Arnarson sem á sínum tíma framkvæmdarstjóri þingflokks sjálfstæðisflokksins og síðar aðstoðarmaður Ólafs G Einarssonar ráðherra flokksins og gegndi ýmsum öðrum trúnaðarstörfum fyrir flokkinn sinn. Hann var seinna framkvæmdastjóri hjá hinum frægu Lehman Brothers í London, stýrði þar eignastýringu og varð eftir það forstöðumaður Viðskiptaþróunar hjá SPRON. Ólafur hefur sömuleiðis unnið að alþjóðlegum eingastýringar fyrirtækjum og árið 2008 vann hann svo að viðskiptaþróun hjá Landic Property sem var í eigu Baugsmanna en er nú komið í þrot.

• Eins og hér má sjá (og langt frá því allt upptalið) eru allir þessir álitsgjafar nátengdir sjálfstæðisflokknum og hafa gengt mörgum trúnaðarstörfum fyrir flokkinn sinn og gera jafnvel enn. Hvað segir það okkur um álit þeirra á fyrstu Vinstri stjórn á Íslandi?

• Er líklegt að stjórnmálaskoðanir þeirra og tengsl við flokkinn hafi sett mark sitt á álit þeirra á úrslitum kosninganna á laugardaginn, sem bergmálað hafa í fjölmiðlum síðustu dagana?

• Getur verið að fjölmiðlar þurfi að huga betur að því hverja þeir draga fram á sviðið hverju sinni sem álitsgjafa í einstökum málum?

Pistill frá Birni Val skipstjóra og alþingismanni VG

*Þó svo sé, er óþarfi að útvarpa því.*

*Það hlýtur að hafa verið ætlun hennar að gera opinbera uppreisn*

*ef svo er, er það heiðarlegt af henni að koma sér til baka*

*í Hreyfinguna, einmitt þar sem hún á heima*

• Það er skynsamlegt fyrir Lilju að átta sig á þeirri staðreynd, að allt það sem fer inn á netið er komið til að vera.
  

• Það má vel vera, að eitt og annað sé að vinnubrögðum Steingríms gagnvart þingflokknum, þá eru það málefni sem þurfa að ræðast innan flokksins og þingflokksins.

Þessi orð eru býsna sérkennileg:
„Í samtali við fréttastofu sagði Lilja að sumir dyggir stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar hefðu sjálfsagt ekkert á móti því að hún þagnaði. En fyrir henni væru stjórnmál tímabundið verkefni. Hún hefði boðið sig fram með tiltekin mál á oddinum á sínum tíma, að samþykkja ekki Icesave samningana, að gripið yrði til aðgerða fyrir heimilin í landinu og að vera í andstöðu við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn”.

• Það er skynsamlegt fyrir Lilju að átta sig á þeirri staðreynd, að til er nokkuð sem kallað hefur verið félagsþroski og félagsfærni. Hugtök sem fjalla m.a. um það, að þegar fólk starfar saman í hópstarfi er mikilvægt að hópurinn starfi saman eftir sameiginlegri línu til að ná sameiginlegum markmiðum.  Að fólk geti treyst hvort öðru í samstarfi.
  

• Þá er það samskiptafærnin sem er bráðnauðsynleg í félagsstarfi.
  

• Þótt Lilja hafi boðið sig fram með ákveðin mál á oddinum, getur hún ekki bara komið og breytt stefnu flokksins upp á sitt einsdæmi eftir að hún kemur í hópinn.

• Þetta að vera í andstöðu, bara til að vera í andstöðu er býsna sérkennilegt.

• Flokkurinn hafði þá þegar starfað í þessari ríkisstjórn í nokkrar vikur og tekið ákvarðanir í samstarfi með samstarfsflokknum sem standa þurfti við, jafnvel þótt ekki væru þær allar þannig að maður kysi.

• M.a. var það stefna flokksins í ríkisstjórninni að semja um Icesave, að eiga samstarf við alþjóðagjaldeyrissjóðinn og leysa bráðasta vanda heimilanna. Enginn vissi þá hver hinn raunverulegi vandi var.

• Þegar þessar kosningar fara fram, býður Lilja sig fram til að vera í andstöðu við stefnu og starf flokksins.

• Í tveimur stærstu málunum.

• En það segir Lilja.

• Lilja hefði frekar átt að fara í framboð fyrir Borgarahreyfinguna.

• Þetta framboð Lilju er greinilega eitthvert samsæri.

• Ég kaus þennan ágæta flokk og hef gert í mörg ár, en ekki sá ég þessi stefnumál Lilju, og þó hún hafi sett þau fram sem einstaklingur getur ekki einstaklingur sveigt stefnu þingflokksins eftir eigin hentileikum. Lilja verður að sætta sig við það. En auðvitað er ekki nema eðlilegt að hún segi sínar skoðanir, en án þess að níða skóinn af samherja sínum.

• Mér finnst þessi vinnubrögð Lilju vera forkastanleg, að hlaupa með umræður um innri mál þingflokksins út á torg.

Hitt er síðan annað mál, að þegar Icesave málið verður leyst væntanlega og þessi norrænu lán komin í höfn, hlýtur að vera nauðsynlegt að skoða samskiptin og samstarfið við Alþjóða gjaldeyrissjóðinn.

Það er bara eðlilegt. En það verður að gerast, algjörlega á forsendum ríkisstjórnarinnar og þingflokkana sem að henni standa.

Einnig verður að leysa húsnæðisvanda heimilanna hið bráðasta.

En um þetta eru allir sammála í þessum flokkum.

*Lúðvík Jósepsson hefði kallað þetta mikinn varnarsigur.*

• Það er dagljóst, að sú fullyrðing ráðherra í ríkisstjórninni um að þessi þjóðarat-kvæðagreiðsla myndi engu breyta varðandi Icesave - málið hefur reynst rétt.

• Icesave - málið hverfur ekki, skuldin er jöfn sem áður. Hvernig sem kosningin færi. En mikið held ég að ráðherrarnir hefði verið fegnir, ef hægt hefði verið að losna þannig við skuldina. Sem t.d. hyskið með símsvaran í dyrabjöllunni, sem sagði við ,,erum saklaus”, kom þjóðinni í. 

• Opinberast hefur nú fleirum óheiðarleiki þeirra stjórnmálamanna sem héldu því fram að þjóðin gæti kosið af sér skuldina. Sérstaklega óheiðarleiki þeirra stjórnmálamanna sem hafa beinlínis logið því að þjóðinni, að með því að segja nei myndi íslenska þjóðin geta hafnað því að greiða eina einustu krónu.

Þetta má sjá af þessari af þessari frétt:
„Tæp 60% svarenda í skoðanakönnun MMR segja að Íslendingum beri alls ekki að ábyrgjast greiðslur til innstæðueigenda í Bretlandi og Hollandi. Fyrirtækið kannaði afstöðu fólks til þess dagana 3.-5. mars hvort það teldi að Íslendingum bæri að ábyrgjast greiðslur til innstæðueigenda vegna Icesave í Bretlandi og Hollandi”.
Tæp 60% telja að Íslendingar eigi ekki að borga

• A.m.k. 40% þjóðarinnar skiluðu auðu, gerðu kjörseðla ógilda eða mættu ekki á kjörstað. Aðeins 55% þeirra sem voru á kjörskrá sögðu nei. Þrátt fyrir mikinn og einhliða kosninga-áróður. Líklegt er, að víða utan Reykjavíkursvæðisins hafi verið smalað vegna annarra undirliggjandi mála eins og t.d. vegna ESB málsins, umræðunnar um fiskveiðiheimildirnar og vegna stóriðjunnar.

• Þá getur forsetinn ekki verið sérlega sáttur við sitt fylgi. Það er ljóst, að hann bætir tæplega neinu fylgi við frá stjórnarandstöðuflokkunum, en að sama skapi öruggt að hann hefur reitt fylgi af stjórnarflokkunum. Þessir aðilar saman ná ekki nema 55% af þeim sem eru á kjörskrá.

• Framundan hlýtur að vera það verkefni að samstilla baráttuna, því varla getur það verið keppi-kefli ýmissa innan VG að fella þessa ríkisstjórn til að koma hægri flokkunum til valda. Ef það yrði niðurstaðan, verður ekki farið í að ræða einhver smáatriði eins og Icesave - málið og úrvinnsla ýmissa spillingarmála.

Lúðvík Jósepsson hefði kallað þetta mikinn varnarsigur.

Það hefur komið greinilega í ljós eins og menn sögðu að þessar kosningar í gær breyttu engu um þetta Icesave-mál. Kosningin var  skrípaleikur  Þjóðin er algjörlega patt í málinu, eftir þessa vitleysu.

• Til að velta fyrir sér stöðunni í þessari samningagerð er beinlínis hætta á því að staða Íslands hafi veikst ef eitthvað er. Kosningarnar hafa í raun kallað á enn meiri ágreining meðal forystumanna stjórnmálanna en áður hafði opinberast.

• Þegar forsetinn sagði að þetta ætti að sætta menn enn frekar, en nú hefur það öfuga gerst. Stjórnarandstaðan hefur herst enn frekar en áður og hefur nú allt á hornum sér. Því valda væntanlega hin miklu vonbrigði.

• Sigmundur Davíð hefur opinberast sem óheiðarlegur stjórn-málamaður sem slær fram alkyns vitleysu sem enginn fótur er fyrir. Þá skiptir hann um skoðun eftir vindáttum á hverju tíma. Það skýrist væntanlega af því, að hann er framsóknarmaður og tækifærissinni inn við beinið. Hann segir bara það sem hann telur henta hverju sinni. Hann segist nú vera algjörlega andvígur öllum samningum

• Þessi aðgerð forsetans er gjörsamlega misheppnuð auk þess sem hann hefur stórskaðað þetta embætti með því að gerast virkur í kosningabaráttunni. Þá er ég ekki að segja að steingelt embættið í höndum Vigdísar hafi verið til fyrirmyndar.

• Pirringur og særindi þeirra Bjarna ,Sigmundar Davíðs og raunar Ólafs Ragnars einnig hljóta að vera hrikaleg eftir þann ósigur sem þeirra sjónarmið hafa orðið fyrir.  Forsetinn er sífellt í einhverjum skaðlegum vindhöggum.

Hér kemur líklegt dæmi en vonlaust hefur verið að fá fjöldan sem er á kjörskrá.

Gefum okkur að á kjörskrá séu 229 þúsund einstaklingar.

Sagt er, að um 59% manna á kjörskrá hafi kosið eða ca 135 þúsund einstaklingar

Nei sögðu 93% af þeim eða ca. 125 þúsund  sem er ca 55 % af þeim sem eru á kjörskrá

7% sögðu já eða skiluðu auðu eru ca. 9450 einstaklingar eða  4% af fólki á kjörskrá.

Miðað við niðurstöður kosninga undanfarinna ára hjá hægri flokkunum er þessi niðurstaða beinlínis snautleg þegar fylgi forsetans er bætt við fylgi hægri flokkanna.

• Ekki má gleyma þessum frægu skoðanakönnunum sem forsetinn sagði að hefði verið ástæðan fyrir ákvörðun hans. Þessar niðurstöður segja bara hvað nafnasöfnun InDefence var hæpin.

• Segir einnig hvað rökstuðningur forsetans var ófaglegur

Fylgi forsetans hlýtur að vera upp á 30 til 40 þúsund atkvæði, þar sem hann nær að kljúfa fylkingar vinstri manna, auk viðundranna í VG. Hér má sjá hvernig fylgi hægri flokkanna hefur verið síðustu 10 árin.

Þingkosningar hægri flokkar 1999  tæpl. 105 þúsund atkvæði  63,3%

Þingkosningar hægri flokkar 2003 tæpl.  108 þúsund atkvæði 58,8 %

Þingkosningar hægri flokkar 2007 rúml. 107 þúsund atkvæði  58,9%

Þingkosningar hægri flokkar 2009 tæpl. 100 þúsund atkvæði  48,5%

• Þetta hljóta að vera í þessu ljósi alveg hörmuleg niðurstaða fyrir hægri flokkana. Hreyfingin er hreinræktaður hægriflokkur og ekkert annað.

• Nú eru komnar fram nýjar tölur um fjölda kjósenda, loksins. En þær breyta engum niðurstöðum í raun

• 70% af fólki á kjörskrá, er nálægt 161 þúsundi manna
  

• Ekki hafa menn haft yrir því, að spá í hversu margir kjósendur voru heima og vildu þannig greiða atkvæði í þessu máli.
  

• Ef það er ekki gert er öll umræða um þessi úrslit gjörsamlega út í hött. Rétt eins og hún er jafnan í,, Silfrinu”

• Ég er stoltur af því–

• Ekki vil ég að spillingarliðið stjórni hér landinu á ný og eða stjórni gjörðum mínum.–

Það var enginn valkostur fyrir mig til að kjósa um. Ekki gat ég hugsað mér að fara á kjörstað til að kjósa um lög sem til stóð, að ætti að afnema.  Innan nokkrra vikna.

• Ríkisstjórn Íslands sem ég styð,  var margsinnis búin segja að þessi lög ætti að afnema um leið og gerður væri nýr samningur, ef hann yrði betri. Á teikniborðinu er slíkur samningur.

• Enginn fór á kjörstað til að samþyggja þessi lög, því þess þurfti ekki. Þau eru enn í gildi.
  

• Ekkert var í boði í þessum kosningum.
  

• Nema að kasta rýrð á núverandi ríkisstjórn og um leið að dásama þá spillingaröflin sem settu þjóðfélagið á hliðina.

Vegna þess, að fyrir lá að þau yrðu afnumin.

• Með því að dingla með spillingaröflunum og fara á kjörstað, voru menn að samþykkja það, að forseti Íslands ætti að hafa eitthvert einræðisvald varðandi lagasetningar.

Slík sjónarmið geta vinstrimenn aldrei fallist á.

• Það var allan tímann ljóst, að þessar kosningar snérust bara um nei-ið. Allar afsakanir vegna dræmrar þátt töku eru bara bull.
  

• Ég veit, hvers vegna ég fór ekki á kjörstað, væntanlega fjölmargir aðrir.
  

• Ég þarf engan stjórnmálafræðing til að segja mér eitthvað um það.

Enn er þessi opinbera stofnun RÚV ekki búin að birta þær niðurstöður sem skipta mig máli, en það er hve margir fóru á kjörstað.

Ég tel, að flestir þeir sem ekki fóru á kjörstað hafi viljað mótmæla þessari afskræmingu á kosningum og á lýðræðislegum vinnubrögðum.