Kvöldsögur á Bylgjunni

Fimmtudagar eru “töff”dagar. Þá fer blaðið sem ég skrifa fyrir, helgarblað DV, í prentun og það er alltaf mikið fjör í vinnunni þegar við erum að leggja lokahönd á það. Kom við á gamla góða pósthúsinu á heimleiðinni. Hélt í alvöru að það væri ennþá í Pósthússtræti en auðvitað er inngangurinn núna frá Austurstræti. Þar biðu mín tveir pakkar, Vinjettubókin hans Ármanns Reynissonar og svo fimm kílóa kassi af fatnaði, bókum, blöðum og ýmsu notalegu frá Ameríku. Konan sem afgreiddi mig á póstinum heilsaði mér svo fallega og innilega að hún lyfti mér upp í hæstu hæðir.

Ég verð að segja alveg eins og er, að ég er eiginlega búin að vera í smá sjokki eftir að hafa horft á fund borgarstjórnar á þriðjudaginn. Mér fannst sumir borgarfulltrúanna okkar svo yfirmáta ókurteisir og nota svo dónaleg orð að ég varð miður mín. Hef mikið verið að hugsa um það síðan hversu miklu máli skiptir að fólk fari ekki í persónulegar árásir þótt menn greini á í málefnum. Um tíma gerði ég það sjálf í vanmætti mínum að fara á lágt plan þegar mig skorti rök. Ég virkilega vann í því að breyta slíkri framkomu því hún var sjálfri mér til mjög mikillar vansæmdar. Ég vona að umræddir borgarfulltrúar horfi á sjálfa sig af myndbandi og læri af mistökum sínum. Persónulegar árásir hitta alltaf þann fyrir sem þeim beitir

Á DV vinn ég með mörgu ungu fólki. Þau eru sum eitthvað um þrjátíu árum yngri en ég, en þau eru hvert öðru yndislegri. Það er svo frábært að kynnast vel uppöldu ungu fólki sem er reiðubúið að gera allt til að skapa góðan starfsanda á vinnustað. Mér sýnist að sú kynslóð, “krakkar” fæddir frá 1980 sé almennt talað fólk sem ég myndi treysta til að stjórna borg og landi. Jákvæð, kurteis, vinnusöm, hörkudugleg og yndisleg í alla staði.

 Til þess að komast áfram í lífinu þarf maður að hafa trú. Trú á verkefnum lífsins, trú á sjálfum sér. En sumir eiga sterkari trú en aðrir og gera allt sem þeir geta til að breiða út boðskapinn. Einn þeirra sem það gerir er Kolbeinn Sigurðsson, sem ætlar að segja okkur sögu sína í Kvöldsögum á eftir. Hann er menntaður lífeindafræðingur sem upplifði eins og margir unglingar að ánetjast í net Bakkusar. Þegar hann sá konuna sína í fyrsta skipti vissi hann að þetta ætti eftir að verða konan hans. En Bakkus hélt honum föstum og hafði nánast tekist að eyðileggja hjónabandið. Það var þá sem Kolbeinn fann trúna innra með sér og frá þeim degi varð allt breytt. Kolbeinn hefur farið í fátækustu ríki Afríku og þar hefur hann orðið vitni að hverju kraftaverkinu á fætur öðru.

Frá þessum kraftaverkum, lífinu og fólkinu í Rúanda, Úganda, Kongó og víðar ætlar Kolbeinn að segja okkur í Kvöldsögum sem hefjast klukkan 22 í kvöld. Sé að núna er klukkan að nálgast hálf níu, þannig að mér er ekki til setunnar boðið. Þarf að lokka sambýlismanninn inn, hita kakó handa okkur Geir og finna geisladiskinn með fallega laginu sem svo margir hafa beðið mig að hefja þáttinn í kvöld á.

kertaljós, kakó og kvöldsaga klukkan tíu í kvöld á Bylgjunni,

bestu kveðjur

Anna Kristine

This entry was posted on 18. október 2007 at 20.30 and is filed under Óflokkað. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.