Kvöldsögur á Bylgjunni

Ja tha situr madur i borg hinna hundrud gylltu turna og horfir yfir borgina ur haedunum vid kastalann.Flugferdin var omurleg. Otrulegt ad ungt folk fari i morgunflug og drekki sig daudadrukkid um bord, talandi hastofum yfir alla velina. Theim tokst ad eydileggja lurinn a leidinni.Skammist ykkar Selfoss strakar!!!! Hotel Evropa i Prag er ekki ad standa undir vaentingum minum. Eg aelta ad flytja ut i fyrramalid.Buin ad leigja ibud i dyrasta hverfi Prag.Jamm, madur leyfir ser ymislegt. Verd maett naesta fimmtudag thegar Thordis Tinna segir otrulega lifssogu.Barattukona. Thad ma enginn missa af thvi vidtali. Bestu kvedjur fra  Prag

anna kristine

Ég er sífellt að mislesa fólk. Hélt til dæmis alltaf að Eggert feldskeri væri algjör töffari, svona harður gæi sem fyndist rómantík væmið fyrirbæri. Svo hittir maður Eggert, fer að tala við hann og í ljós kemur allt annar karakter. Eggert ætlar að segja kvöldsöguna sína á fimmtudagskvöldið klukkan tíu til miðnættis og það verður gaman að vita til dæmis hvað hann hefur að segja um þau mótmæli sem verið hafa gegn því að skinn dýra séu notuð í fínar kápur. Hann kann skemmtilega sögu af því hvers vegna það þótti betra að vera dauðvona en geggjaður fyrir nokkrum árum, en sjálfur kaus hann að tala við sálfræðing þegar honum leið illa. Eggert feldskeri mætir með Magnús R. Einarsson gítarleikara með sér og ætlar að syngja fyrir okkur ljúfa sænska ástarsöngva á fimmtudagskvöldið. Mjög ólíklegt er að hann komi í pels; veðrið er eitthvað svo vorlegt, - en það er auðvitað aldrei að vita!

bestu kveðjur

anna kristine

annakristine@bylgjan.is

Regnkápuleiðangurinn sem ég sagði  frá í Kvöldsögum í fyrrakvöld reyndist ekki eitthvað sem bara ég hef upplifað. Hef heyrt í konum sem nota fatastærðir yfir nr. 12 sem hafa lent í svipuðum upplifunum. Fyrir þá sem ekki heyrðu var þetta svona:

Góðan dag. Voruð þið ekki að auglýsa regnkápur á útsölu?

Afgreiðslukonan, fullorðin kona, mælir mig út og svarar kuldalega:”Jú en við seljum ekki svona stórar stærðir.”

Nú? Er 34 stór stærð? (aldrei verið eins fljót að ljúga!)

Undrunarsvipur: “Ertu ekki að leita að kápu á þig?”

Nei, ég er að athuga regnkápu í stærð 34 fyrir aðra.

Nú, svoleiðis. (væmnistónninn tekur yfir). Það hefur nú voðalega mikið selst hjá okkur í morgun en ég er hér með nokkrar voðalega fallegar og…

Nei fyrirgefðu frú. Ég bara má til með að segja þér að þú ert ókurteis og þótt þetta væri eina búðin á landinu sem seldi regnkápur myndi ég ekki versla við ykkur. Takk fyrir.

 Ég vona að þessi sölukona hafi verið eigandi búðarinnar. Það væri ekki gott fyrir eigandann að hafa svona starfsmann sem fælir ekki einn viðskiptavin frá, heldur miklu fleiri. Við vinkonurnar erum að búa til lista yfir búðir sem varast skal að fara inn í ef maður vill ekki alveg láta velta sér upp úr því að maður sé kannski í þyngri kantinum. Okkur finnst það eiginlega ekki vera í verkahring afgreiðslufólks að gera lítið úr okkur. Við erum alveg nógu duglegar sjálfar að rífa okkur niður þegar sá gállinn er á okkur og þurfum enga utanaðkomandi aðstoð til þess! Núna erum við komnar með þrjár verslanir á listann. Hann verður opinberaður þegar þær verða orðnar tíu.

 Laugardagsmorgunn með Simma og Jóa var fínn. Þeir passa sig á að mann langi ekki að kúra með þeim, heldur virkilega koma sér í gírinn, þvo og þrífa og undirbúa komandi viku.

Næsta fimmtudag verð ég með þekktan mann í hljóðverinu. Hann virkar mikill töffari, er eins og Víkingur að sjá en þegar farið er að tala við hann kemur í ljós eitthvert mesta ljúfmenni sem ég hef hitt. Svo þegar síst varir dregur hann fram gítar og syngur sænskar ástarvísur. Skemmtileg hlið á Skólavörðustígsmanninum í næstu Kvöldsögum.

Njótið dagsins, kærar kveðjur

Anna Kristine

annakristine@bylgjan.is

Eins og þið kannski heyrðuð, þá var Svanhvíti Valgeirsdóttur gesti mínum í Kvöldsögum í kvöld, nokkuð brugðið þegar hún gekk úr Borgarleikhúsinu í átt að Skaftahlíðinni fyrr í kvöld. Að henni gengu fjórir unglingar með hafnaboltakylfu, heimtuðu af henni peninga og hótuðu. Viðbrögð Svanhvítar við ógnuninni voru eingöngu reiði og kannski hefur það orðið henni til bjargar.Svanhvít flutti heim til Íslands fyrir tæpum tveimur mánuðum eftir tólf ára fjarveru frá heimalandinu, hafði búið í Lettlandi, Þýskalandi og Japan og átti ekki von á að Reykjavík hefði breyst svona mikið á þeim tíma.  En því miður, þetta eru staðreyndir sem við verðum að horfast í augu við.

Takk fyrir góð viðbrögð við þættinum í kvöld.

Netfangið er annakristine@bylgjan.is

Góða nótt og megi fallegir og góðir draumar umlykja ykkur

Anna Kristine sem situr í yukata (japönskum sloppi) í hljóðveri Bylgjunnar.

Þegar ég fór í vinnuna í morgun var sambýlismaður minn hann Goði úti í vonda veðrinu. Hann er ennþá móðgaður eftir að það birtist af honum mynd í DV í gær með fyrirsögninni “Skapvondir kettir”.Samt fleygði ég blaðinu áður en hann gat lesið það en Goði er greindari en svo að það sé hægt að blekkja hann á þennan hátt. Hann sat nefnilega við hliðina á mér þegar ég kveikti á tölvunni og las fréttina sjálfur af tölvuskjánum.

Ef ég hefði ekki haldið að Goði hefði breyst í lítinn loðhnykil í veðrinu í dag og flýtt mér heim þess vegna, hefði ég farið að leita að regnkápu. Slíkar innkaupaferðir geta þó leitt til þess að maður fyllist minnimáttarkennd og ákveður að fara aldrei aftur út úr húsi og ég skal segja ykkur nánar af því í kvöld í Kvöldsögum áður en viðtalið hefst.

Sem ég var að slá þetta inn hringdi síminn. Á línunni var yndisleg kona sem sagði sögu sína einu sinni í þætti hjá mér á Bylgjunni. Hún hafði fylgst með öllum Kvöldsögunum og beið bara eftir að klukkan yrði tíu í kvöld. Það er svo ótrúlega gott að heyra aftur í fólki sem maður hefur tekið viðtal við! 

En hvar er gestur kvöldsins, Svanhvít Valgeirsdóttir? Hef ekkert heyrt í henni síðan í fyrradag. Hún er ekki með eina einustu spurningu frá mér og veit ekkert um að það bíða hennar spurningar hér á blogginu.  Hún veit ekki einu sinni að þessi bloggsíða er til. Þetta held ég að lýsi henni best. Hún er ekkert að hafa áhyggjur af því að koma í beina útsendingu og á eftir að fara létt með að tala í tvo tíma. Segja okkur sögur af lífi sínu og fjölbreyttu starfi í Lettlandi, Japan,Þýskalandi og hér heima á Íslandi. Einstaklega skemmtileg kona sem hefur upplifað margt og ætlar að segja okkur af því í Kvöldsögum. Ef hún mætir ekki stundvíslega þá vitum við eitt: Svanhvít er fallin fyrir Gosa!

bestu kveðjur

Anna Kristine

annakristine@bylgjan.is

Ágæti lesandi,

Eins og þú hefur vonandi tekið eftir erum við búin að endurvekja Kvöldsögur hér á Bylgjunni. Þær eru nú sagðar öll fimmtudagskvöld frá klukkan tíu fram að miðnætti og í vetur fáum við að heyra margar mismunandi lífssögur fólks.

Við munum öll eftir því þegar maðurinn vildi ekki vakna af draumnum um Nínu. Ég veit ekki alveg hvort hún Svanhvít Valgeirsdóttir vildi halda fast í drauminn sem hana dreymdi um framtíð sína, en hún vaknaði glöð næsta dag án þess að hafa hugmynd um að það sem hún sá í draumnum var sú framtíð sem beið hennar. Frá þeirri stundu hefur Svanhvít búið víða um heim með þýskum eiginmanni sínum sem starfar í utanríkisþjónustunni. Nú eru þau komin heim ásamt sonunum Róbert og Daníel, Svanhvít er komin til starfa aftur sem sminka og mun sjá til þess að Gosi lifni við á sviði Borgarleikhússins í vetur og þessi gleðigjafi segir okkur alla söguna sína í Kvöldsögum á fimmtudagskvöldið klukkan 22.

Er eitthvað sérstakt sem þú vilt að ég spyrji Svanhvíti um?!

með bestu kveðjum, mundu eftir að hafa stillt á Bylgjuna FM 98.9 fimmtudagskvöldið 27.september kl. 22

Anna Kristine