300 milljón notendur

16. september 2009 kl. 10.21 | Rita ummæli

Skapari og stjórnandi Fjésbókarinnar Mark Zuckerberg tilkynnti í gær að Facebook samfélagið hefði komist yfir 300 milljón manna markið.

Facebook óx þannig frá því að vera 200 milljón notendur í 300 milljóna samfélag á aðeins 5 mánuðum.
100 milljóna vöxturinn tók nokkur ár, en þegar því marki var náð óx samfélagið hratt og talan komst í 200 milljónir einungis átta mánuðum eftir að hundraðmilljónasti íbúinn bættist í hópinn. Facebook gæti þannig náð því að verða þriðja fjölmennasta þjóðríki veraldar fyrir áramót. Væri það land - altsvo!

Samkeppnisaðilinn Twitter á enn langt í land og reiknar með að ná 18 milljóna markinu um áramót, en það er ca. 1/15 af íbúum Fjesbókarinnar.
Þess má geta í leiðinni að 5% af tíma allra netverja í heiminum í dag er eytt á Facebook.

Annar fróðleiksmoli, sem gaman er að koma á framfæri: 25% þeirra sem kusu Barack Obama í forsetakosningunum í nóvember sl. voru tengdir og virkir á samfélagsvefjum frambjóðandans fyrir kjördag. Það mætti því ímynda sér hver hefði orðið forseti ef þau 25% hefðu ekki verið tengd, upplýst og tilbúin að veita Obama atkvæði sitt. En Obama var einn sá allra fyrsti til að nýta sér viðskiptahlið Fjésbókarinnar - Pages - til að komast í samband við kjósendur.

Hvíta húsið í skýin!

15. september 2009 kl. 20.56 | Rita ummæli

Cloud services, Software as Services - eða það sem á ylhýra mætti nefna “himnasendingu”.. er meðal þess, sem Google hefur hvað ötulast boðið netverjum, sem vilja framleiða efni á ódýran og aðgengilegan hátt. Google Apps býður upp á ritvinnslu, powerpoint og excel forrit, sem þýðir að ekki þarf að kaupa office-pakka dýrum dómum. Skjölin eru vistuð á vefþjónum í Google-himninum og hægt að nálgast þau hvaðan og hvenær sem er. Aðgangur fyrir fleiri er sjálfsagður hlutur og auðveldar þannig samvinnu og upplýsingamiðlun. Flestallir, sem vit hafa á meta sem svo að Cloud services - eða “himnaþjónustur” sé það sem koma skal. Og nú hefur Hvíta húsið í Guðs eigin landi tekið af skarið og býður öllum opinberum stofnunum uppá opna vefþjónustu með Google sem fyrirmynd - og reyndar líka nokkrum af verkfærum úr gullakistu Google í bland.

Hvíta húsið fór í samskiptaham 21. aldarinnar með nýjum forseta og meðal þess sem er að finna í Apps.gov eru útskýringar og bendlar á samfélagsvefi eins og Facebook, youtube, vimeo, flickr. Þannig að ekki er stefnan á þeim bæ að loka fyrir samfélagsvefina. Einnig er að finna tengingar á vefi, sem auðvelda umsjónarmönnum heimasíðna að deila efni yfir á aðra miðla. Á leiðinni eru stream-lausnir og annað skemmtilegt. Í pakkanum, sem auka á framleiðni er boðið uppá Google Apps fyrirtækjalausnina til sölu á viðráðanlegu verði fyrir hvaða ríkisstofnun sem er. Vöruhús Apps.gof er ansi tilkomumikið hvað varðar “himnasendar” lausnir og eitthvað fyrir alla. Jafnvel íhaldssömustu tæknisérfræðinga embættismannakerfisins.
-
Á bloggi Hvíta hússins kemur fram að Apps.gov sé sett saman að frumkvæði forsetans og með það að markmiði að lækka kostnað stjórnvalda ásamt því að  auka framsækni innan stjórnkerfisins.

Fyrir íslenska kerfiskalla, sem vilja fylgjast með er linkurinn:
www.apps.gov

Skuldfestir

7. september 2009 kl. 13.52 | Rita ummæli

Skuldfestir

Skuldfestir er maður sem hyggur á umsvif í atvinnulífinu með því að komast yfir eða komast inn í atvinnurekstur. Andstætt fjárfesti - sem samkvæmt skilgreiningu er einkum sá sem kaupir og selur hlutabréf fyrir eigin reikning/pening er skuldfestir, sá sem tekur lán fyrir kaupunum. Skuldfestir setur þannig enga fjármuni í kaupin. Skulfestir skuldsetur yfirleitt ekki sjálfan sig, heldur aðra.

Orðið skuldfestir er nýyrði og er sérhannað fyrir íslenskar aðstæður þar sem orðið fjárfestir hefur ekki raunmerkingu.

Vistvæn tækniútilega

24. ágúst 2009 kl. 9.22 | Rita ummæli

Allur vandi nútímaferðalangsins er leystur. Orange og Kaleidoscope hafa í sameiningu búið til tjald, sem hleður sig sjálft, hleður allar græjurnar og sér um þráðlausa netið á meðan farið er á útihátíðina eða náttúrunnar notið í tjaldferðalagi.

Tjaldið er framleitt úr nýrri tegund tjalddúks þar sem sólarsellur eru ofnar inn í efnið. Tjaldið getur því hlaðið upp þráðlausan WIFI sendibúnað, séð um allan rafdrifinn nauðsynjabúnað nútímamannsins, þar á meðal farsímann og mússíkspilarann.

En það er ekki eina verkið, sem tjaldið sér um. Það framleiðir einnig nægan straum til að hita upp botninn í tjaldinu þannig að þægindin eru í hámarki. Ef útivistarröltið dregst á langinn er hægt að kalla tjaldið upp með SMS skilaboðum og þá lýsir það leiðina eins og viti.

Með tjaldinu fylgir þráðlaus búnaður, sem sýnir að sjálfsögðu hversu mikil orka er framleidd og notuð og eru allar upplýsingarnar sýndar á LCD snertiskjá. Hleðslukerfi tjaldsins vinnur þannig að búið er til segulsvið og því hægt að hlaða allar græjurnar án þess að taka snúrurnar með.

Hugmyndin að nýja tjaldinu er sótt í margra ára rannsóknir á þörfum og óskum þeirra gesta sem sækja stórar útivistarsamkomur víða um heim og ættu því að geta gagnast landanum á Þjóðhátíð eða í Húsafelli - þegar tjaldið kemur á markað, sem virðist verða innan tíðar.

Stafræn tónlist mengar minna

23. ágúst 2009 kl. 11.58 | Rita ummæli

Við spýjum allt að 80% minna af koltvísýringi út í andrúmsloftið við að hala niður tónlistinni, sem okkur langar í frá viðurkenndum dreifingaraðilum en við að skutlast í búð og kaupa CDinn í fínni innpakkningu.

New York Times segir frá þessari niðurstöðu félaga frá Carnegie Mellom og Stanford Háskólunum, sem ákváðu að bera saman umhverfisþátt þess að hlaða niður tónlist frá netinu annars vegar og hins vegar að kaupa í búð á hefðbundinn hátt.

CDinn er framleiddur og fluttur í búðina og þar með er notuð orka, sem skapar útblástur. CDinn er geymdur í búðinni þar til viðskiptavinurinn mætir á svæðið og búðin nýtir orku sem skapar mengun. Viðskiptavinurinn kemur sér til og frá á staðinn í farartæki, sem skapar útblástur.

Ef við hins vegar kaupum CDinn yfir netið sparast þessi orka og eiturúrgangurinn sem nemur 40-80%.

Þar með - þið sem viljið vera umhverfisvæn…bara að skutlast á tonlist.is og styðja það góða verkefni með ráðum og dáð.

Í nótt bættust við nokkur hundruð þúsund í árlega afborgun flestra fjölskyldna í landinu, ofaná það sem komið var. Afsakið - reyndar ekki allra. Fjörutíumenningarnir, sem komu hruninu í gang sitja flestir alsælir í Sviss eða annars staðar í Evrulöndum. Þeir hafa allt sitt á hreinu. Búið að skrifa eigurnar á konuna og koma ágóðanum í skúffufyrirtæki á TortÓla. Ágóðanum, sem búinn var til úr tómum pappír, víxlað í gjaldmiðil og stungið undan á góðan stað. Er þeim vorkun? Eitthvað þurfa þeir til elliáranna, því það verður voða litla þjónustu að hafa á Íslandi fyrir gamalmenni framtíðarinnar. Eins gott að tryggja sig strax! 13 milljarðar sendir á liðið og von á 157 milljarða króna reikningi til viðbótar, sem almenningur í átthagafjötrum getur lítið annað gert við en að naga fjötrana með skemmdum tönnum. Postulínsbrosið fæðist hinsvegar með hæðnissvipnum á andliti þeirra sem hafa gulltryggt sig á kostnað þrælanna. Þeir voru sniðugir og smart! Og virðast lausir allra mála. Hafa bara tapað því sem þeir áttu hvort eð er ekki fyrir. Pappírssnifsin af eigunum rignir yfir Ísland eins og konfetti á hátíðsdegi. Enda eru allir dagar bestir í heimi á landinu bláa, ekki satt?

Mér er fullkomlega óskiljanlegt af hverju ekki er hægt að bera annars staðar niður í fyrstu skattheimtunni, en gert var í gær. Og mér er fullkomlega óskiljanlegt af hverju ekki er hægt að fangelsa eins og einn af skúrkunum, landráðamönnunum - þjóðin vill blóð. Þjóðin krefst réttlætis. Þjóðin veit að hún þarf að taka þátt í afborgunum, en hún vill ekki bera byrðarnar ein. Horfandi á fjörutíumenningana velta sér áfram í kampavínslúxus eins og ekkert hafi í skorist.

Af hverju er ekki hægt að byrja á því að setja skatt á húsnæði 250 fermetra og uppúr, þar sem búa tvær til þrjár manneskjur? Af hverju er ekki hægt að hækka rafmagn og hita hjá þeim sem hugga sig í hundrað til tvöhundruð fermetrum á kjaft? Af hverju er ekki hægt að finna upp á nýjum tekjuleiðum í stað þeirra, sem alltaf eru notaðar og koma verst við þá sem hafa lágar og miðlungstekjur? Sem kannski ekki lengur geta komist til vinnu vegna bensínhækkunar og fara þá á framfæri restarinnar. Í gamla daga var rætt um að sleppa því að malbika Arnarnesið, af því þar borgaði enginn skatt til samfélagsins, þrátt fyrir íburð og sjáanlegar alsnægtir. Þá voru líka margir súrir. Nú hefur súrnað heldur meira í súpuskálinni - vellingurinn orðinn óætur.

Ónýtt embættismannakerfi ríkisins kemur náttúrlega með sömu gömlu uppástungurnar. Þar er hver ónýta silkihúfan upp af annarri, á föstum mánaðarlaunum og með ellilífeyrisrétt. Í áratugi hefur verið hrúgað inn í kerfið, fólki sem hefur ekkert hugmyndaflug, frumkvæði eða getur hugsað eina nýja hugsun. Því miður. Embættismennirnir eru þeir sem ráðgefa, vinna úr tillögum, sem ríkisstjórn og Alþingi svo dembir yfir á okkur hin. Mál númmer eitt hjá Jóhönnu minni ætti að vera skúringar í kerfinu - út með gamaldags, þröngsýna embættismenn, sem ríghalda í karllægt hírearkí. Inn með ný vinnubrögð, nýja hugmyndavinnu og nýjar leiðir. Þjóðin liggur inni með glás af nothæfum tillögum ef hlustað er á aðra en þá kverolantana, sem kunna sig ekki á blogginu.
Af hverju er ekki hægt að setja upp verkefnin opinberlega. Biðja þjóðina að koma með raunhæfar tillögur og lausnir á ákveðnum hlutum. Leggja spilin á borðið, taka við hugmyndum frá þeim sem ætlast er til að fjármagni ballið. Geta vinnumenn þjóðarinnar ekki unnið opið með þeim sem réðu þá í vinnu? Takk fyrir.

Minni kostnaður og meiri afköst

25. maí 2009 kl. 12.51 | 1 ummæli

Nokkur góð sparnaðarkerfi koma upp í hugann að nýafstöðnum UT-degi, þar sem rætt var um meiri þjónustu og minni útgjöld í opinberum rekstri. Hér er deilt út nokkrum leiðum, sem liggja á borðinu mínu.

DNN-vefumsjónarkerfið er lítið þekkt hér á landi, en undirrituð hefur unnið með það í nokkuð mörg ár eða allt frá því að Microsoft setti DotNet í gang. DNN eða DotNetNuke var valið eitt af þrem bestu vefumsjónarkerfum heims á síðasta ári þegar kosið var á milli opinna vefumsjónarkerfa. Kerfinu hefur verið hlaðið niður af meira en 6 milljón notendum og 400.000 framleiðslusíður hönnuða sem vinna með kerfið eru í gangi þegar þetta er skrifað. Það þýðir að 400 þúsund atvinnumenn hvarvetna í heiminum eru að framleiða vefsíður fyrir viðskiptavini sína í kerfinu. Ríflega 7 þúsund forritarar vinna að þróun eininga fyrir kerfið og yfir fimm þúsund hönnuðir sjá því fyrir útliti. DNN grunnkerfið er ókeypis og aðalkostnaðurinn við að koma sér upp súper-gagnvirkri DNN síðu er sjálfur uppsetningakostnaðurinn og klæðskerasaumur fyrir hvern og einn viðskiptavin. 

Íslensk veffyrirtæki hafa ekki verið dugleg við að kynna opin vefumsjónarkerfi og má kannski velta fyrir sér hvort það sé ekki fyrst og fremst vegna þess að ekki má rukka fyrir grunnkerfið og að tekinn er sá spónn úr aski fyrirtækisins að geta rukkað viðskiptavininn um dágóðar leigufúlgur á mánuði fyrir hinar ýmsu einingar, sem fylgja lokaða, íslenska kerfinu. Sumar opinberar stofnanir eru þó að vakna til lífsins hvað notkun á opnum CMS-kerfum er að ræða og mér sýndist um daginn að einhver hluti Háskóla íslands væri farinn að nýta sér Drupal, sem einnig er í flokki opinna CMS-kerfa - og er það vel.

Erlendis aftur á móti eru fjölmörg virt fyrirtæki í einka- og opinberum rekstri, auk stafrænna fjölmiðla, sem reka sig á opnum vefkerfum, eins og t.d. DotNetNuke.

Þegar svo kemur að því að velja opin kerfi fyrir ritvinnslu, gagnavinnslu og annað daglegt sýsl, sem fram að þessu hefur verið gróðrastía Microsoft-skrifstofupakkans, má benda á auðvelda og ókeyps lausn, sem einnig ýtir undir nútímaleg vinnubrögð og samskipti, en það er Google verkfærapakkinn.

Ég er löngu búin að kasta Office-pakkanum út í veður og vind og nota eingöngu Google-apps - hef reyndar líka breitt út boðskapinn á námskeiðum í Kvikmyndaskóla Íslands, þar sem verkfærakistunni hefur verið tekið vel af þeim nemum, sem hafa opnað gullkistuna.

Google verkfærakassinn er geymdur hjá Google og með því að koma sér upp Gmail, opnast hvert tækið á fætur öðru fyrir notandanum. Word, excel, power-point, dagatal, vefsíðusmíð til samskipta innan hópa eru bara nokkur af þeim verkfærum, sem þar liggja ókeypis. Með því að geyma skjölin á vefþjóni, hafa allir leyfðir notendur aðgang að skjalinu og geta unnið saman í því, án þess að þurfa að senda óendanlega pósta á milli og reyna að hafa stjórn á breytingum. Þær eru allar vistaðar og aðgengilegar. Google verkfærakistan er töfralausn fyrir skólakerfið, opinberan rekstur, fyrirtæki smá og stór. Og kostar ekkert!

Margir eru í vandræðum með að skapa PDF-skjöl nema að borga fúltur til Adobe fyrir viðvikið. En PDFCreator er til að mynda dæmi um forrit, sem getur búið til PDF-skjöl úr word, excel og öðrum skjalavinnsluforritum. Það er hægt að nálgast hér: http://sourceforge.net/projects/pdfcreator

Myndvinnsla er stór hluti af framleiðslu áhugavekjandi innihalds fyrir vefsíður og vefmiðla. Og slík forrit hafa verið fokdýr í rekstri. Photoshop hefur verið það verkfæri, sem mest er nýtt, enda frábært verkfæri, en kostar skelfilega mikið. Til að vinna með myndir er hægt að ná sér í Gimp - http://www.gimp.org/ sem bæði getur unnið fyrir prent og vef. Forritið krefst smá æfingar, en það líkist Photoshop á margan hátt. Fyrir einfaldari myndvinnslu má nýta sér Irfanview - http://www.irfanview.com/ - eða Photofiltre - http://photofiltre.free.fr/frames_en.htm. Þessi forrit krefjast öll niðurhals á tölvuna. Í Google-verkfærakistunni er hægt að nota Picasa og svo býður picnik.com upp á aldeilis frábært verkfæri - einfaldasti hlutinn er ókeypis en hægt að kaupa sér stærri aðgang fyrir 30 dollara á ári.

Fyrir vídeófólkið má svo benda á vimeo.com, sem er nýtt af atvinnufólki, þar á meðal eru öll vídeó Barak Obama og Hvíta Hússins í Washington ættuð frá þeirri þjónustu. Sama gildir hér, hægt er að vera með ókeypis þjónustu, líka fyrir HD-vídeó, en fyrir þá sem virkilega vilja vídeóvæðast kostar þjónustan 60 dollara á ári, sem er míluvegur frá þeim kostnaði, sem íslenskir media-vefþjónar bjóða uppá.

Ofangreint er einungis smábrot af þeirri þjónustu, sem hægt er að nýta sér ef hugmyndin er að spara og auka afköst á sama tíma. Og ég verð að segja að ég er gífurlega hamingjusöm yfir því að hugmyndin um sparnað á þessum sviðum er loksins að skjóta spírum í íslenskri stjórnsýslu meðal annars með tilkomu nýrra stjórnvalda.

Ég er ein þeirra fjölmörgu, sem hef verið kúnni í SPRON frá því einhvern tíma snemma á síðustu öld, man ekki lengur hvenær ég stofnaði til fyrstu viðskipta á Skólavörðustígnum, en það gæti hafa verið í kringum 1980. Og alltaf hefur SPRON reynst mér vel. Heimilislegur, viðmótsþýður og hjálplegur. Ég hef þó undanfarin misseri fylgst með ótrúlegu bauki stjórnenda af hliðarlínunni með sívaxandi hnút í maganum og oft óskað þess að SPRON væri með minnimáttarkennd - að þar myndi maður bara vilja vera lítill, sætur og notalegur banki, sem stæði sig og passaði smáaura kúnnanna sinna.

Það er svo komið á daginn að SPRON hefur sýkst eins og aðrar bankastofnanir af loftpeningasjúkdómi og eru lífsmörk að fjara út. Kistan pöntuð og verið að dreifa búshlutum út um allar jarðir. Og okkur kúnnunum er svo dreift út í buskann líka. Í þessu tilfelli, án þess að spyrja kóng eða prest til Kaupþings. 

Ef Auður Capital hefði komið sér upp kvennabanka, væri ég trúlega löngu orðinn kúnni þar með litla fjármagnsstreymið mitt. En því er nú verr, að þær stöllur hafa enn ekki stofnað neitt svoleiðis og það er heldur ekki til “andelsbanki” hér eins og t.d. í Danmörku, en slíkir bankar hafa farið afar vel út úr fjármálaóreiðunni, enda reknir á öðrum forsendum en hreinni græðgissýki. Og nú er úr vöndu að ráða? 

Hvert í fj..á maður að fara með viðskipti sín, ef maður óskar þess að vera í viðskiputm við heiðarlegan banka á Íslandi? Hvar eru bankarnir, þar sem forstjóra og framkvæmdastjórar eru ekki merktir græðgisstimpli og traustsins verðir? Hvar er heiðarlegur banki á Íslandi, sem maður gæti treyst sér að vera í viðskiptum við? Mér er bara spurn - og greinilega stór vandi á höndum, eins og mörgum öðrum.  Hérmeð óskast heiðarlegur banki - en það er kannski ein af óskunum sem aldrei rætist.

Þið hafið örugglega átt stórskemmtilega og að ykkar mati árangursríka kvöldstund í gærkvöldi. Með málþófi og ítrekuðum andsvörum hver við annan tókst ykkur að tefja störf Alþingis nógu lengi til að allt það fólk sem nú bíður í alvarlegum kröggum eftir lagaheimild til að nýta hluta séreignarsparnaðar síns sér til bjargar verður að bíða enn lengur…sjá nánar á neðangreindum hlekk..

http://www.facebook.com/note.php?note_id=56722878971

Verkefnaskrá ríkisstjórnarinnar er löng og ströng - hér er að finna yfirlit yfir verkefnaskránna og stöðu mála:

http://www.island.is/efnahagsvandinn/adgerdir-stjornvalda/yfirlit-adgerda

Barack Obama hamast með skúringaklútinn á bandarískt embættismanna og peningakerfi og veitir ekki af frekar en hérlendis. Skattborgarar heimsins líða undan fylleríi auðmanna, sem hafa framleitt lán og pappírspeninga til eigin subbuskapar. Það hefur aldrei þótt stórmannlegt fyrir unga menn að lifa á öldruðum mæðrum, sérstaklega ekki ef aurinn fer beint í flöskuna (eða skjalatöskuna)..

En aftur til Obama, sem ætlar að setja launaloft á þau fyrirtæki, sem nú fá stuðning skattborgaranna. Með öðrum orðum, ríkið styrkir vænleg fyrirtæki til áframhaldandi reksturs. Sama mynd og við höfum málað - bara án loftsins. Þar að auki er tekið á konfektmolunum, sem hafa hrotið til yfirmanna í ýmsri mynd. Lagt er bann við því að forstjórarnir komist í gotterísskálina fyrr en búið er að greiða skattborgurum það sem þeir nú lána “viðskiptajöfrunum”! Ekki ósvipað því sem Danir voru að gera við bankana sína.

Jæja ef maður dregur upp reiknivélina og miðar við það launaloft sem Obama vill að verði sett á - þá hefur hann talað um 500 þúsund dali í árslaun. Og hér er hann að tala um dýrustu yfirmenn margmilljónaþjóðarinnar. Það eru þeir, sem eiga að bera stærstu “ábyrgðina” á fjármálakerfi þjóðarinnar og reka stærstu fyrirtækin, sem skattborgarar nú í formi ríkisstyrkja koma til aðstoðar.

500 þúsund dalir samsvara 57.500.000 ISK í árslaun á dagsgengi. Sem er talsvert lægra en sumir íslenskir yfirmenn hafa haft á mánuði á undanförnum misserum. Nema hvað. Þetta gera 4,8 milljón ISK á mánuði. Það þýðir að skattgreiðandinn er að leggja 0,01597 aura til launa yfirmanns af sínum eigin launum. Nú eru íbúar í USA talsvert fleiri en á Íslandi og fyritækin gætu sum hver rúmað alla vega helming íslensku þjóðarinnar.

Ef maður heldur áfram með höfðatölureikninginn, þá ætti íslenska þjóðin samkvæmt þessu að greiða stórforstjórum 4.791 ISK í laun á mánuði - eða 57.499 ISK í árslaun. Því það erum jú við sem greiðum þeim laun þegar upp er staðið, hvernig sem málinu er velt. Vonandi taka talnaspekingarnir nú reiknivélina upp og skoða vel og vandlega hvað þjóðin hefur efni á í þessu sambandi og hvað ekki nú þegar nýir starfsmenn eru ráðnir á nýjum kjörum í vinnu fyrir fólkið!


  • Maríanna


  • Heimsóknir

    Í dag: 67 Alls: 158373

Vísir Fréttir Lífið Íþróttir Viðskipti Vefmiðlar
Blogg.Vísir.is Innskráning Nýskráning