Halló þið tveir sem lesið ennþá þessa síðu…
Hef ákveðið að hætta að blogga.
Strákarnir mínir eru ennþá með heimasíðu og svo er ég líka á Facebook. En þessu ferðalagi mínu um alheimsnetið sem RebbaRokk er lokið.
Hafið það sem allra best.
Rebekka.
Í grófum dráttum var þetta svona:
Á föstudegi kláraði ég að vinna kl 14 og þaut beint norður með Þurý minni í samfloti. Kom samt við áður í Olís og keypti fyrir strákana franskar í poka og sitthvað fleira til að maula á leiðinni. Aðallega til að þagga niður í þeim þegar þeir væru búnir að syngja “bahama eeeeeyja” í þúsundasta skiptið. En mér til mikillar gleði voru þeir ljúfir sem lömb og sungu ekki neitt… einn lagði sig, annar horfði útum gluggann og sá þriðji sat og hugsaði um veröldina. Þeir voru nú samt orðnir frekar þreyttir þegar við vorum uppá Tröllatunguheiði og farnir að spyrja ansi oft hvort við værum nú ekki að fara að koma til Hólmavíkur.
Þegar við vorum komin til Hólma tók við smá skipulag fyrir reunionið, Þurý og strákarnir fóru að skoða mótorhjól og svo á leikvöllinn, svo kom pápi og sótti prinsana. Um kvöldið var reunionið og mikið gaman mikið stuð. Ótrúlega gaman að hitta allt þetta gamla lið. Þó vantaði nokkra sem hefðu átt að sýna sig… Þurý fór snemma heim og tók loforð af okkur Allie að við ættum að djamma með henni á laugardagskvöldið. Við lofuðum því en um leið og hún var farin dró Allie mig með sér á barinn. Allie var alltaf að segja mér að fá mér annan og annan og svo enn fleiri. Ég auðvitað geri allt sem Allie segir mér að gera. Allie var líka að fá sér annan og enn fleiri. Svo sagði Allie “hey finnum okkur partý” og ég aftur hlýddi henni vinkonu minni. Svo fundum við Hlyn bekkjafélaga okkar og Allie dró hann greyið með okkur á djammið. Svoooo man ég eiginlega ekki alveg hvað var að gerast annað en við vorum að labba og drekka meira og fundum ekkert partý en samt var ótrúlega gaman.
Á laugardagskvöldinu fórum við svo á ballið og Allie sagði “Rebekka, þú ÁTT að fá þér aftur í glas” og ég auðvitað þorði ekki öðru þar sem ég veit hvað hún verður geðveik þegar hún verður reið. Þurý greyið var heima með hausara en lofaði að hitta okkur seinna um kvöldið. Allie hellti ofan í mig áfenginu og hótaði öllu illu ef ég kyngdi því ekki. Við vorum á ballinu og skemmtum okkur ótrúlega vel. Hlynur drykkjufélagi kom svo seinna um kvöldið og þar voru miklir fagnaðarfundir. Þurý kom líka og ákvað að vera bara dræver. Hausarinn hafði leikið hana grátt og hún ekki neinu standi til að súpa. Þegar ballið var búið neitaði Allie að fara út fyrr en hún hafði fengið koss frá Ingó úr veðurguðunum. það gerði það að verkum að henni var hent öfugri út. Arnar (heiðu boy) glæsimennið greip hana í loftinu og lagði hana varlega niður á mölina. Eftir að crowdið var farið að tvístrast, sumir á heimleið aðrir heim með öðrum, fór Allie í það að finna partý… Einhverntímann á milli þess sem við fórum útaf ballinu og fundum party tókst Allie að troða löppinni undir hælinn á skónum mínum, svo hann beyglaðist næstum því. Ég var heila eilífð að ná blóðblettinum af. Alveg týpíst fyrir hana Allie! Við fundum svo Partý hjá “tæknilegum” frænda mínum og drukkum þar aðeins meira öl… Svo var hún Allie mín komin yfir strikið og ég ákvað að fara með hana heim.
Sunnudagurinn : Þynnka, hammari og franskar, þynnka og ánægja með frábæra helgi.
Þetta var svo skemmtileg helgi að ég hef aldrei vitað neitt annað! Og auðvitað varð hún svona frábær útaf því að ég á svo ótrúlega frábærar vinkonur!
Hef ekki nennt að tjá mig nýlega…
Útlöndin voru æði!! meira en það… gjéðvik!
Sumarið er ljómandi ljúft… börnin dafna vel.
Ég hef engar fréttir að færa…
Reb… andlausa.
Þá er það komið á hreint! Ísland heldur áfram og tekur þátt í aðalkeppninni á laugardaginn. Hver efaðist um það? Jaa…
Ég er ánægð að sjá hverjir héldu áfram, held að þetta sé alveg að gera sig þetta nýja fyrirkomulag, reyndar var eitt lag sem mér fannst eiga að komast áfram í staðinn fyrir “friðarvæluna” en svona er bissnessinn. Það lag sem ég hélt með var ekki gott á sviði og ”Blindmundína” stóð sig betur. (Ekki gubba af hneykslun þó ég kalli hana þetta, ég man bara ekki hvaðan lagið er eða hvað hún heitir blessunin.)
Júróþjóðin er ekki til í allt, eins og kom fram með Dustin the Turkey, sem betur fer. Hún vill ekki láta fífla sig um of. Svona djók er ekki “inn” um þessar mundir, enda held ég að þetta hafi verið of mikið af hinu góða. Mér fannst samt ekki tilefni til að bú-a á þau greyin.
En hvaða hrillingur er gæinn frá Rússlandi, er hann ekki að fíflast? Ég fussa og sveia barasta yfir þessu “skauta,berfættaógeðispeningaviðbjóðs” lagi! Og hana nú! Hef ekki meira um það að segja .
Mér fannst nú samt ísland fara naumlega yfir strikið í sínum flutning, þessar auka slaufur hjá honum Friðrik voru ekki að gera sig að mínu mati, en við komumst áfram svo það er það sem blífar!
Áfram ísland!
Svo erum ég og mínir menn að fara út eftir aðeins 5 stutta daga… eða eiginlega bara 4… útaf því við fljúgum svo snemma um morguninn. Gövööð (lesist eins og Elsa Lund myndi segja það) Ég er orðin of spennt… já það er hægt. Þá er maður með kvíðahnút í maganum og getur ekki einbeitt sér að neinu öðru… það er ekki góð tilfinning… reyni frekar að hugsa bara um Júró og æ…. bara eitthvað annað…
Veist þú um eitthvað annað sem ég get hugsað um? og ekki segja eitthvað leiðinlegt!
Reb
Dagurinn í dag var sá allra allra súrasti í langan tíma. Ég hélt á tímabili að ég væri gjörsamlega að andast úr leiðindum. Það er svo leiðinlegt að geta ekki notið þess að vera ekki að gera neitt. Ég er ekki góð í því. Mig langaði bara ekki til að gera neitt! Nennti ekki að taka til eða setja í þvottavélina. Nennti ekki að skipta á rúmunum. Tímdi ekki að fara í sunnudagsrúnt, langaði ekki í heimsókn til neins, langaði ekki í sund eða gönguferð… Ég var bara ein stór klessa á annari klessu.
Ég hélt aðeins áfram að pakka niður fyrir ferðalagið… en það er nú takmarkað sem ég get pakkað niður, það eru jú ennþá rúmar tvær vikur í að við förum, slatti af því sem þarf að fara ofan í tösku er í daglegri notkun. Sérstaklega af litla mannsa.
Nú svo langaði mig svo mikið í nammi og gos og snakk og franskar og allt að ég varð pirruð ofaná allt annað! Ég hef nú ekki verið með neina tilkynningu um mitt aðhald núna vegna fyrri vonbrigða… en það hefur gengið ágætlega… Er búin að missa 9 kg… frá því sem ég var sem þyngst… Ég byrjaði nú í endaðan apríl og er komin í tölu sem ég hef ekki séð lengi… það er bara gaman og gott, en ekki er það tekið út með sældinni. Ó-nei! En það er af nógu að taka og ég er ennþá 12 kg yfir minni óskatölu… grumpf!
Jæja karlar og kerlingar, nenni ekki meir… er það ekki þema dagsins?
Re…
Já einmitt, ég hef ekki verið mikið í því að tjá mig þessa síðustu… Enda hef ég ósköp lítið að segja… þannig.
Ég er bara hress, samt. Er að láta mig hlakka til að fara út. Í dag eru nákvæmlega 27 dagar þangað til við förum… húRa!
Ég er búin að skrifa “listann”.
Fyrir ykkur sem ekki þekkið mig þá skrifa ég alltaf lista áður en ég fer eitthvert. Sama þó það sé helgarferð…. ja, nema að það sé bara ég sem er að fara… Ég skrifaði meira að segja lista þegar við Sólmar fórum bara tvö til Rhodos í fyrra. Ég… skrifa lista yfir jólakortin, jólagjafir, áður en ég fer í Bónus… og maaaargt fleira. Mér finnst gaman að skipuleggja… enda meyja… ekki að ég trúi á þannig bugl…
Aðeins 27 dagar….
og slaaaka, slaaaakaaaaaa… og kyssa mig..
(hver man ekki eftir þessu úr fóstbræðrum?)
Ferðalangar í fínu formi
Smásaga eftir Rebekku Ragnars. Atladóttur
Vekjaraklukkan hringdi en þau voru þegar vöknuð, reyndar voru þau ekki farin að sofa. Tíminn hafði oftar sem áður hlaupið frá þeim kvöldið áður. Sunna var hlaupandi um íbúðina í nærbuxunum einum fata (ef ekki er talinn með sokkur sem hékk neðan úr hægri skálminni). Á milli þess að reka á eftir Ölla og pakka niður hafði hún gleymt að borða morgunmat. En kaffið hafði hún drukkið svo hratt að hún brenndi sig í tungunni. Ölli sat við tölvuna og skoðaði Strandir.is. Hann átti eftir að fara í sturtu og var að sötra morgunkaffið úr blárri krús. Kippti sér lítið upp við spúsu sína stormandi fram og aftur með sokkinn lafandi aftan á sér. Hann skoðaði nokkrar heimasíður og stóð svo á fætur, leit útum gluggann, klóraði sér í hausnum og rölti að baðherberginu. Hann hafði alltaf tímann á sínu bandi, eða það hélt hann. Grunlaus um að kona hans væri um það bil að fara yfirum. Síminn hringdi, Sunna svaraði, reyndi að fela stressið í röddinni. „hæ, eruð þið tilbúin?“ sagði röddin. „ja.. ekki alveg“ hún hló kæruleysislega „Pabbi þinn á eftir að fara í sturtu og ég á eftir að klæða mig“ Brynjar sonur þeirra þekkti foreldra sína vel og kvaddi, vissi að ekki væri ráð að tefja hana í símanum. Hún andaði djúft og kom skipulagi á hugsanirnar. Þau þurftu að vera farin útúr húsi eftir 20 mínútur. Ölli var búinn í sturtunni og gufuna lagði um íbúðina. Hann sönglaði lágt við raksturinn og var hinn kátasti, það hafði tvöfalda virkni á Sunnu, hún fann fyrir ánægju og spenningi en einnig varð hún stressaðri með hverri mínútunni sem leið. Hún lagði síðustu flíkurnar í töskuna, þær voru enn blautar og hún lét sig dreyma um að hengja þær til þerris í heitu landi. Nú voru aðeins 15 mínútur þangað til að þau þyrftu að fara af stað. Hún var ánægð með þau. Vanalega væru þau með allt á síðustu stundu en nú liti út fyrir að þau myndu ekki verða of sein. Hún klæddi sig í fötin og lagaði hárið. Ölli kom brosandi á móti henni og klæddi sig líka. Hún fór með töskuna fram á gang og fór yfir tékklistann í huganum. Vegabréf, myndavél, veski, gjaldeyrir, lyklar, sólarvörn… ætli Bjarki hafi munað eftir að fá sér vegabréf. Skyndilega rann henni kalt vatn milli skinns og hörunds, BJARKI!! Bjarki greyið lá undir sæng eins og lítill bjarnarhúnn í hýði. Dreymandi góða drauma ásamt því að slefa á koddann sinn. Hann spratt á lappir við það að móðir hans lamdi á dyrnar líkt og heimsendir væri í nánd. „Bjarki, Bjarki, Bjaaaarki!!!“ „Hvað er í gangi?“ frussaðist útúr honum er hann reif hurðina upp, hjartað í buxunum og slef á kinn. „Við gleymdum að vekja þig!“ Sunna horfði með uppglennt augun og gapandi munn á son sinn sem var ráðvilltur á svip. „hmm… ha?“ var það eina sem kom.. þó hann hafi ætlað að segja miklu meira. Hún gólaði á hann eins og villidýr að hann hefði aðeins 10 mínútur til að hafa sig til. Bjarki hljóp upp stigann, 3 tröppur í einu skrefi. Hann vissi ekki afhverju hann var að hlaupa upp, hafði ekki hugmynd um hvað hann myndi gera er upp væri komið. Ekki hafði hann tíma til að fara í sturtu, því síður að fá sér að borða. Er upp var komið hringdi síminn aftur. Ölli svaraði „hæ Pabbi“ sagði silkimjúk og hljómfögur rödd. „eruð þið tilbúin?“ Ölli leit á ráðvilltan soninn sem vissi hvorki hvað snéri upp né niður og svo á konu sína með sama svipinn. „jaa.. ég veit það ekki alveg“ svaraði hann og skellti svo á. Sunna dró Bjarka greyið á eftir sér inná baðherbergi og rétti honum þvottapoka, hljóp svo inní herbergi til að finna á hann hrein föt. Á meðan smurði Ölli samlokur og fór svo með töskurnar út í bíl. Sunna uppgötvaði þá að fataskápurinn var hérumbil tómur, það eina sem var inní honum var bleikur náttbolur með hvolpum á og gamlar sundbuxur af Ölla. Allt annað var komið ofan í tösku og út í bíl. „Mamma!“ hvæsti Bjarki og setti í brýrnar. „það er bara ekkert annað til“ svaraði hún og lét sem hún tæki ekki eftir augngotunum sem gátu brennd gat á stál. „þú skiptir bara í bílnum“. 2 mínútum seinna voru þau komin útí bíl og af stað. Sunna hringdi í Brynjar, Rebekku og Lillu til að láta vita af því að þau væru lögð af stað. Þegar þau voru farin að anda léttar rétti Ölli stressaða fólkinu sínu samlokur, vitandi það að allt verður betra ef maginn er mettur.
http://beinagrind.blogcentral.is
svo mikið krútt… ha ha.
___________________________________________
Það eru búin að vera veikindi á okkur hér á Bövasgötunni. Sá eini sem hefur sloppið er hann Andri “hrausti” Snær. Hann verður afar sjaldan veikur. Ég fékk ömurlegt kvef, Sólmar og Aron fengu magapínu og Auðunn minn er að taka tennur ásamt því að vera með lítinn grænann mann uppí nefinu sem gleymir grænu skónum sínum fyrir utan húsið oft á dag. Hann er farinn að tala aðeins meira en virðist ætla að vera frekar seinn til máls. Hann segir mamma og pabbi, “Daddi” þýðir Andri, “Aaoo” þýðir Aron og “Dadda” er hann sjálfur. Svo segir hann “búi” sem þýðir búið og “úa” sem þýðir Húfa. Hann segir hvorki já né nei en kinkar kolli og hristir þegar við á. En ég held að hann skilji miklu meira en maður heldur. Hann hermir eftir öllu sem maður gerir, alger svampur. Hann er meiriháttar krútt, eins og þeir hinir auðvitað líka.
jæja ætla að fara að taka til eftir matinn…
leiter aligeiter
Reb.
Við vorum að koma heim frá Hólmavík áðan. Mikið er alltaf gott að koma þangað. Við gistum í þetta skiptið á Brunnagötunni, sem er húsið hennar Ömmu Lillu. Þessi páskahelgi var frekar tíðindalítil enda allir með kvef og druslulegir. Við fórum samt í sleðaferð í gær og það var ótrúlega gaman. Pabbi var á snjósleðanum og við borðuðum nesti á hól.
Í dag eru aðeins 65 dagar þangað til við förum út… sem er frábært… get varla beðið.
Og svo líður að Júró… ég verð reyndar að viðurkenna að ég er ekkert sérstaklega bjartsýn þetta árið… var það ekki heldur í fyrra… eða árið þar áður… er ég nokkuð neikvæð? En mér finnst samt gaman að fylgjast með keppninni og velja mér uppáhaldslag…
Flugdólgurinn kvartaði yfir fiskilykt Það er svo fyndið orð!
Mér finnst alltaf jafn skemmtilegar fréttirnar af flugdólgum!! hne he he
