Voðalega er fólk viðkvæmt fyrir því þegar Ólafur Ragnar segir tæpitungulaust frá sinni upplifun á samskiptum við formenn ríkisstjórnarinnar. Eins og það sé eitthvað spúkí við það að vera hreinskilinn og nefna pólitísk málefni.
Hvernig hefði Ólafur Ragnar getað litið framhjá pólitík og samt sent Æseif í þjóðaratkvæði?
Hvaða hræðsluviðbrögð eru þetta eiginlega hjá fréttamönnum?
Við vitum alveg hvað við viljum, ekki satt? Það þarf enga aðra til að segja okkur það og eftir fréttatíma sjónvarpsstöðvanna í kvöld erum við ekki í nokkrum vafa.
Við viljum auðvitað fá skynsama konu á Bessastaði sem segir fréttamönnum að spyrja ófætt barn hennar hvað ÞAÐ hyggst gera og hvenær.
Þetta segir mér allt sem segja þarf.
Guðmundur var að taka strætó , þegar hann kemur inn í vagninn er eitt sæti laust, svo Guðmundur skellir sér glaður niður.
Á næstu stoppustöð kemur inn kasólétt kona , á leiðinni í mæðraskoðun á Lansann. Hún stendur þarna með bumbuna út í loftið og horfir aftur með vagninum .
Á þessum árum var krökkunum kennt að þeir ættum að bera virðingu fyrir fullorðnu fólki og alltaf að standa upp fyrir því í strætó.
Sætaraðirnar voru þannig að það voru tvö sæti öðrumegin við ganginn, en eins sætaröð hinumegin.
Fyrir ofan sætin voru auglýsingaspjöld með auglýsingum frá hinum og þessum fyrirtækjum.
Guðmundur sem var í eins sæta röðinni stendur upp fyrir óléttu konunni og býður henni sætið sitt, fegin sest hún niður.
Guðmundur fer í stæðið og eftir smá stund fer hann að flissa fólkið í vagninum tekur fljótlega eftir þessu og fer að fylgjast með því hvað vekur kátínu hjá stráknum. Taka þeir eftir að hann horfir til skiptis á ófrísku konuna og auglýsinguna fyrir ofan hana, fólkið í vagninum gerir það líka og fer að hlægja. Á auglýsingarmyndinni fyrir ofan konuna er mynd af úttroðnum peningapoka, á pokanum er rifa eftir endilöngu og út vella peningar. Undir stendur: ÞETTA ER AFLEIÐING AF SÍÐASTA DRÆTTI !!! Happdrætti Háskólans.
Konan tekur eftir því að það er eitthvað í gangi þegar flissið í vagninum er farið að vera ansi hávært. Sér að það er horft á auglýsinguna fyrir ofan hana og skoðar líka. Við að sjá hvað stendur þar bregður henni við roðnar og stekkur upp.
Í millitíðinni hafði losnað sætið fyrir aftan vagnstjórann og hún rýkur þangað án þess að kanna auglýsinguna sem var á plexíglerinu sem var milli vagnstjórans og farþeganna.
Þegar konan sest verður allt vitlaust úr hlátri í vagninum.
Á auglýsingunni á plexíglerinu var mynd af sprungnum hjólbarða og undir stóð : ÞETTA HEFÐI ALDREI SKEÐ EF ÞÚ HEFÐIR NOTAÐ GÚMMÍSLÖNGU FRÁ SVEINI EGILSSYNI……!
Einelti er ekki samskiptavandi. Það er ofbeldi. Við höfum sem betur fer fræðst um það í fjölmiðlum síðustu vikur.
Það má aldrei verða svo að gerandi og þolandi séu leiddir saman til að sættast sem jafnábyrgir í atburðarrásinni. Það er viðbótarniðurlæging fyrir þolandann.
Við sjáum hversu fáránlegt það væri ef þolandi i heimilisofbeldi ætti að taka í höndina á gerandanum og sættast eins og báðir hafi borið ábyrgð á verknaðinu. Eða hvaða öðru ofbeldisverki sem er. Hugsaðu þér að verða fyrir andlegu/líkamlegu ofbeldi og þegar þú reynir af máttleysi að verja þig ert þú gerð(ur) jafnábyrg(ur) fyrir því sem gerðist milli þín og þess sem réðst á þig/að þér.
Skólafólk, foreldrar og aðrir verða því að vera 110% vissir um að það sé EKKI einelti í gangi þegar börn eru leidd saman sem jafningjar til að sættast.
—-
Hugó Þórisson sagði þetta sem ætti að berast sem víðast.
Börn eru lögð í einelti á öllum skólastigum, það er bara staðreynd og flestir virðast líta á það sem sjálfsagðan hluta af lífinu að sum börn upplifi skólann sinn sem fangelsi í áraraðir.
Vorum við ekki einu sinni að vorkenna unga íslenska stráknum sem var dæmdur í stofufangelsi í Barndaríkjunum fyrir kynferðislega hegðun.
Vorkennum við ekki líka börnunum sem hreppt eru í fangelsi úti í hinum stóra heimi…. Hvenær ætlum við að bjarga okkar börnum sem voru dæmd til fangelsisvistar í Íslenska skólakerfinu, blásaklaus?
*
Við eineltisumræðu hef ég heyrt setningar eins og;
Og við höfum skólaskyldu á landinu = við skyldum foreldra og börn til að láta misþyrma sér andlega og líkamlega, jafnvel árum saman.
Svo tala yfirvöld menntamála fagurlega um að það þurfi að vinna saman, minnka einelti og ekki má gleyma kosnaðinum við að innleiða árangursríkar aðferðir …. sem margir skólar þykjast vinna eftir en gera það ekki og börnin eru brotin niður á meðan. Nema þau sem fá að berja á öðrum afskiftalaust og miklast af óhæfuverkum sínum.
Sumir vilja tala um gerendurna sem eiga líka svo hræðilega bágt, þeir lenda jafnvel í fangelsum seinna meir ef þeir bæta ekki hegðun sína en hver á að GERA EITTHVAÐ í málunum?
ÖRUGGLEGA HINIR.
Það virðist alltaf vera mottóið.
Svo kemur það fram í sjónvarpinu áðan að viðbrögð við einelti er EKKI kennd í Kennaraháskólanum í 5 ára námi. Sýnist það vera bilað lið sem velur námsgreinar á þeim bæ.
Ég skrapp úr landi í nokkra daga, var ekki að flýja land eins og margir hafa gert á þessum síðustu og verstu. Nei, ég fór bara yfir hafið í vesturátt og yfir í aðra heimsálfu í námsferð. En ég lærði líka ýmislegt sem ég fór ekki til að læra.
Eins og til dæmis að það eru okurbúllur hér um allt Ísland sem leggja á og smyrja grimmt á sínar vörur. Auðvitað hagaði ég mér í samræmi við það og gerði dúndur góð kaup ansi víða.
NEi, nei, buddan er ekki tóm….. því ég notaði kort. 
Þær hafa margar gengið manna á milli læknasögurnar sem eiga að sýna fram á að læknamafían sé í góðum gír og læknabrandarar hafa margir verið endurteknir ansi oft. En þessi litla læknasaga sem hér verður sögð hefur ekki farið víða. Ekki enn.
Þannig er málið vaxið að fyrir hátt í tveim áratugum fór kona ein hér í borg að fá óútskýrða verki í hendurnar. Verkjunum fylgdi máttleysi en það var mis mikið. Stundum gat hún illa eða ekki skorið soðna kartöflu eða haldið á kaffibollanum nema með báðum höndum í einu.
Heimilislæknirinn hennar fékk hana oft í heimsókn, hann vissi ekki hvað gat verið að og gerði ekkert nema furða sig á þessum verkjum sem komu og fóru. Svo kom að því að heimilislæknirinn tók sér frí og afleysingalæknir sendi konuna fyrst í sjúkraþjálfun vegna “tennisolnboga” sem ekkigerði gagn og sjúkraþjálfarinn sagði að konan þyrfti að fá rönkenmyndir af hálsi svo hægt væri að athuga hvort þar væri ekki eitthvað sjáanlegt sem gæti skýrt verkina. Afleysingalæknirinn sendi frúna í rönken og jú, það sást slit á milli hálsliða sem gat skýrt að taugar sem lágu niður í hendur væru klemmdar. Nú fékk konan rétta meðferð hjá sjúkraþjálfara og hélt sér gangandi og verkjalítilli árum saman með því að stunda sjúkraþjálfun.
En þegar árin liðu komu gömlu verkirnir aftur og á nokkurra ára fresti fór konan´í myndatökur og alltaf var útkoman sú sama. Slitið hafði aukist og skýrði það aukna verki sem aftur kölluðu á meiri sjúkraþjálfun, nudd, teygjur og bakstra.
Dag einn á þessu herrans ári 2012 fór konan í heimsókn til taugasérfræðings til að athuga hvort eitthvað ráð væri þekkt til að bæta líðan hennar enda verkjaköstin oft orðin gríðarleg.
Nei, því miður, hún hafði komið of seint, því taugarnar höfðu flækt sig um auka rifbein sem aðeins þessi kona var með. Máli sínu til stuðnings sýndi sérfræðingurinn henni rönkenmyndir af hennar eigin rifum, sem höfðu alltaf verið þar sem einungis taugar áttu að vera og klemmdu taugarnar.
Það eina sem hægt var að leggja til voru fleiri sjúkraþjálfunar tímar, verkjalyf, flogaveikislyf sem virka stundum á taugaverki en ekki þótti skurðaðgerð heppileg því þá gætu taugarnar skemmst og ástandið versnað til muna.
Svo gerist það líka á þessu herrans ári 2012 að ung kona fer til læknis vegna samskonar kvilla. Hún hefur aukarif og til að koma í veg fyrir að taugarnar færu að vefja sig eða flækjast um þessi rif átti bara að fjarlægja rifin, ósköp einfalt.
Ef konu vesalingurinn sem sagt var frá í byrjun hefði fengið að vita þegar hún fór fyrst í rönken myndatöku, einhvertíma á síðustu öld, hver ástæða verkjanna væri í raun, þá væri þrautaganga hennar hugsanlega engin.
Það sem ég furða mig nú á er hvernig geta rönkenlæknar útskrifast án þess að vita hvernig beinagrind á að líta út? og af hverju segja þeir ekki frá því þegar þeir sjá tvö rifbein koma út úr hálslið þar sem engin rif eiga að vera?
Þegar fólk vinnur á sama vinnustað er samstarf oft nauðsynlegt en þegar einhver starfsmaður hagar sér eins og fífl í vinnunni, er t.d. með hroka gagnvart öðrum og þykist allt vita og eignar sér framfarir sem aðrir hafa unnið fyrir, já, þá er illt í efni.
Þeir sem fyrir óréttlætinu verða geta orðið ósáttir og burðast með óánægju lengi vel og þá oft án þess að létta á sér við einhvern skilningsríkan einstakling.
Ráðlegging til þeirra sem hafa verið misrétti beittir er til að mynda;
Ekki taka það inná þig þó aðrir séu fífl því þú ert ekki ábyrgur fyrir annarra heimsku.
Ef þú færð dóm fyrir að keyra of hratt, ferðu þá í ham og vilt að aðrir sem hugsanlega keyrðu hratt einhverntíma verði líka dæmdir? Eða segist þú alveg eins geta tekið þeirra dóm á þig líka því það sé hvort eð er búið að draga þig niður í svaðið með dómnum? Viltu kannski hefna þín á þeim sem þú telur hafa komið þér í klípu?
Ég hef horft á nokkra þætti á Discovery um dæmda menn, aðallega morðingja og hef líka horft á íslenskar sjónvarpsstöðvar….. aha, einmitt.
Hafið þið hlustað á dæmda morðingja lýsa ástæðum þess að þeir fengu dóminn…. ?
Oft er það vegna þess að þeir voru óheppnir, þeir lentu í þessu, það var einhver óþverri sem kjaftaði frá og kom þeim í þessa aðstöðu, þeir eiga bágt því þeir þurfa að sitja inni jafnvel til dauðadags. Óréttlætið sem þeir þurfa að þola er algjört að þeirra mati.
Sjaldnast tala þeir um HVAÐ þeir gerðu af sér eða hver týndi lífinu fyrir þeirra verknað. Oft segjast þeir saklausir þó DNA og margt fleira sanni sekt þeirra.
Þessir þættir með viðtölum við dæmda menn, rifjuðust upp fyrir mér í kvöld þegar ég horfði á íslenskt sjónvarp og sá manninn sem varð líka frægur fyrir að segja “Guð blessi Ísland”.
Við heyrum oft allskonar og misþunga dóma sem felldir eru hér og þar um fólk sem við þekkjum ekki nema af afspurn. Svokallað frægt fólk fær þessa dóma sem sumir vilja örugglega kalla “skoðanir” en ekki dóma. Aðrir verða frægir af því að þeir voru dæmdir opinberlega í þessum “skoðanaskiptum” ókunnra aðila.
Ég er ekki saklaus af því að dæma aðra og hef oft haft sterkar “skoðanir” á einhverjum “vesalingum” sem ég þekki ekki baun en þarf samt að tjá mig um og þar eru barnaníðingar efstir á lista.
Nú dó Geiri í Goldfinger og þá er ekkert verið að þylja upp gömlu dómana sem hann hefur fengið frá hinum og þessum gegnum tíðina, heldur er haft samband við fólk sem þekkti hann og sem ber honum vel söguna og segir hann hafa verið Gull af manni, hann hafi verið hjálpsamur, góður við lítilmagnann, hann hafi aldrei dæmt aðra og ekki þekkt snobb nema af afspurn, hann hafi verið skemmtilegur og góðhjartaður, mikill fjölskyldumaður og ættrækinn.
Mættum við ekki vel við una ef við hefðum eitthvað af þessum góðu kostum?
Til nánari glöggvunar á þessum sundurlausu skrifum þá er upplagt að líta á þessa slóð;
http://www.bleikt.is/lesa/medvirkni-er-ekki-godmennska/
Lesturinn getur ekki verið annað en mannbætandi og eins gott að lesa þetta fyrr en seinna því annars gæti það verið of seint.
Mér skilst að undanfarna viku og jafnvel lengur hafi fólk verið að senda á milli sín einhvern skammarpóst og auglýsa gamlar syndir ónefnds manns og prjóna við þær eins og margra er siður.
Ekki hef ég séð þennan víðförla póst og einungis lesið um hvað hann sé hroðalegur og ósanngjarn. Pósturinn á að lýsa 20 ára gömlum syndum og útprjónið sem fylgir honum er um sjúkdóm sem átti að stafa af gömlu syndinni…..
Best að vera ekki að lýsa því sem ég hef bara séð lýsingar annarra á en vil þó bæta við að “Batnandi manni er best að lifa” og þó einhver hafi framið óhæfuverk þá er ekki þar með sagt að hann geti ekki söðlað um og snúið sér að öðrum hlutum.
Nú hef ég nýtt mér þá frábæru tækni að hlusta á hljóðbækur, láta einhvern fyrirmyndar lesara lesa fyrir mig góða bók og ég dúlla mér við eitthvað allt annað á meðan.
Þó það séu ekki allar bækur fáanlegar á diskum ennþá þá er þeim alltaf að fjölga og bara þó nokkuð úrval af þeim á markaðnum í Perlunni. Það eru að vísu gamlar útgáfur en það kemur ekki að sök þegar lesturinn er góður, bækurnar góðar og verðið lágt.
Bókasöfnin bjóða líka uppá hljóðbækur sem sjálfsagt er að nýta sér þegar við nennum ekki eða getum ekki lesið bækur.
Verst þykir mér að geta ekki hlustað á bókarlestur þegar ég fer eitthvað á bílnum því tækið þar tekur ekki þessa sögudiska. Það þegir bara þunnu hljóði. En þó við eigum ekki rétta tækið þá duga tölvur og DVD spilarar til að hlusta á sögunar.
Ráðlegg ég nú tæknivæddu fólki að fá sér eins og eina hljóðbók og sjá hvað þetta er frábært fyrirbæri.
Hef ekki komist hjá því að heyra umfjöllun um forsetakosningarnar sem verða í sumar, hverjir bjóða sig fram og hverjir ekki. Það er verið að nefna hina og þessa sem ekkert hafa að gera í embætti forseta hér á landi … og trúlega ekki heldur í öðrum löndum.
Það hefur nokkrum sinnum verið nefnt að það sé kostur að fá KONU í embættið og talið að hún þurfi að tala nokkur tungumál og vera ung. Bara svona til að ýta undir að ákveðin ólétt fréttakona sem segist ekki vera pólitísk, komist í vel launaða aðstöðu til æviloka.
Mér finnst þessi rök vera tómt bull.
Nú er sú stund upp runnin að Reykjavíkurborg hefur brotið stjórnarskrár bundin mannréttindi á leikskólakennurum þrátt fyrir eigin jafnréttisstefnu og fagurgala.
Í leikskólum borgarinnar hefur starfsfólkið fengið greidda yfirvinnu fyrir að eyða matarhlénu sínu í að borða með börnunum en stjórnarflokkarnir í borginni hafa ákveðið að;
Og þrátt fyrir að nokkur hundruð manns hafi lesið þessi skrif, segir enginn neitt um málefnið.
Það er nú venjulega ekki í frásögur færandi ef einhver fer út í smá hressingargöngu þegar flestir eru trimmandi eða hjólandi hvert sem farið er. En þegar ekki er hægt að ganga lengur á ganstígum miðsvæðis í höfuðborginni (þessari grænu og vænu, muniði?) þá þykir mér það fréttnæmt.
Ég fór sem sé í hressingargöngu í hlíðahverfinu í dag. Þetta átti að vera ósköp venjulegur göngutúr þar sem mannlífið væri skoðað í leiðinni og aðeins forvitnast inní garða til að sjá hvort vorið væri þar og þesslags eðlilegheit. Eða það hélt ég að fælist í gönguferð í góða veðrinu.
Ég komst fljótlega að öðru, því ég gat varla litið upp nema stoppa á meðan, því gangstéttar voru yfirhlaðnar af skít…. Fyrst hélt ég að þarna hefði verið á ferð einhver kjölturakkinn en það gat ekki verið vegna magnsins sem þurfti að tipla á milli til að vera ekki útataður upp að hnjám.
En sökudólgarnir voru nú ekki langt undan, all víða voru gæsa hópar kjagandi og skítandi.
Enda þurfa gæsir að skíta öllu því brauð magni sem hlíðabúar moka í þær.
Ætli Jón Gnarr viti af þessu?
Kannski hef ég sagt það hér áður en ég endurtek það þá bara ef svo er. Ég er orðin dauðleið á að hlusta á fólk kvarta um að ÞAÐ þurfi að borga óráðsíu annarra, hér og þar í þjóðfélaginu.
Þetta fólk vill ekki borga það sem auðmenn hafa grætt á bankakerfinu, ekki borga skuldir annarra sem hafa fengið niðurfellingu skulda sem auðvitað eru bara þeir ríkustu.
Þetta fólk vill ekki taka þátt í svona spilltu þjóðfélagi EN það getur sjálft þegið bætur og unnið svarta vinnu án þess að sjá nokkuð athugavert við það.
Já, já, og neitar að þyggja atvinnu ef hún er lögleg…. nei, þetta lið ætlar ekki að borga fyrir ríkisbubbana. Það er víst heiðarlegra að vera afætur á þeim örfáu hræðum sem vinna heiðarlega vinnu í landinu.
AULAR.
Já, það eru ekki geðslegar fréttir sem við fáum frá útlöndum og eigum sjálf að búast við því sama hér, eða svo segja þeir sem hafa víst vit á þessum málum.
13 ungir menn í ákveðnu GENGI hafa verið handteknir í Oxford á Englandi vegna margháttaðra kynferðisglæpa gagnvart börnum. Sumir eru kærðir fyrir að hafa nauðgað ungum stúlkum og aðrir fyrir að hafa haft börn í kynlífsþrælkun eftir því sem mér skilst.
Annars er hægt að nálgast frétt um málið á skynews,
http://news.sky.com/home/uk-news/article/16195305
Sjálf hafði ég ekki geð í mér til að lesa alla fréttina, enda var það litla sem ég las svo yfirþyrmandi ógeðslegt að ég sleppti sjálfri mér við meiri viðbjóði.
Jæja, það tókst að dæma í einu nauðgunarmálinu enn þó ansi mörg þeirra fari ekki fyrir dóm samkvæmt því sem Stígamóta konur segja. En það er alltaf hægt að furða sig á dómum í þessum “geira”. Sama hvar á landinu þeir falla.
Samkvæmt frétt á visir.is í dag fékk þessi umræddi nauðgari óskilorðsbundinn dóm í tvö ár svo hann þarf að sitja hann af sér. Hann þarf líka að greiða fórnarlambi sínu bætur og kostnað við dóminn. Það sem ég rak augun í við lestur fréttarinnar er sú ákvörðun dómara að bætur fórnarlambsins fyrir svona ógeðslegan glæp eins og nauðgun er, eru mikið lægri en það sem lögfræðingarnir fá.
Þannig skil ég allavega þennan hluta fréttarinnar á visir.is;
“Dómurinn yfir manninum, Jóhanni Inga Gunnarssyni, var kveðinn upp á þriðjudag í Héraðsdómi Norðurlands eystra. Að auki er manninum gert að greiða konunni með vöxtum 800 þúsund krónur í miskabætur og tæpar 977 þúsund krónur í sakarkostnað.”
Sést ekki bara nokkuð augljóslega hvaða augum dómarinn lítur á glæpinn????
Ætli það komi einhverntíma að því að dómarar skammist sín?
Kona í eldri kantinum kom til heimilis læknisins síns og bað hann um getnaðarvarnarpillur.
Læknirinn varð íbygginn á svip og segir: En frú Jónína. Kona á áttræðis aldri þarf varla að óttast getnað.
Nei, ég nota þær svo ég sofi betur.
Hmm. Hvernig geta svona pillur haft áhrif á svefninn?
Jú sagði sú gamla. Ég lauma þeim í kvöldteið hjá dóttur minni. Þá sef ég betur.
Þrjár vinkonur sátu saman á veitingahúsi og spjölluðu saman. Að sjálfssögðu barst samtalið fljótt að mjög hugleiknu máli.
Sú fyrsta sagði:“Ég skil ekkert í að þegar ég er með honum Guðmundi mínum, þá er pungurinn á honum verulega kaldur.”
Önnur konan sagði: “Nákvæmlega , það er eins með hann Nonna minn. Mér finnst þetta skrýtið.”Sú þriðja vissi ekki hvernig þetta væri hjá honum Jónasi sínum en lofaði að athuga hann um kvöldið og segja svo hinum sannleikann daginn eftir. - Daginn eftir biðu konurnar tvær spenntar eftir fréttum af Jónasi en brá heldur betur í brún, þegar sú þriðja kom. Hún var heldur illa farin, marin og blá, hölt og skökk. - “Hva ! , …? Hvað kom eiginlega fyrir þig?” sögðu þær.
“Æ, … hann brást heldur illa við hann Jónas minn, …..þegar ég sagði honum að mér fyndist skrítið að pungurinn á honum væri ekki kaldur eins og á Guðmundi og Nonna !!”
Á hverjum einasta Sunnudegi gaf gömul kona um eða yfir hundrað þúsund krónur í söfnunarbauk kirkjunnar. Þetta var búið að ganga svona lengi, þar til presturinn ákveður að spyrja hana hvernig hún hafi efni á þessu.
“Það er nú þannig,” svara gamla konan, “að sonur minn sendir mér pening í hverri viku. Það sem ég nota ekki sjálf, gef ég kirkjunni.”
“Það er yndislegt. Hvað sendir hann þér mikið?”
“Eitthvað um tvöhundruð þúsund á viku,” svarar sú gamla.
“Syni þínum hlýtur að ganga mjög vel. Hvað gerir hann?”
“Hann er dýralæknir,” svara hún.
“Það er nú aldeilis. Hvar er hann með stofu?”
“Nú, hann var bara með eitt púttuhús í Amsterdam og eitt í Las Vegas, en hann var að opna útibú á Túngötunni…”
”Eldri hjón eru í mat hjá kunningja fólki sínu. Eftir matinn fara konurnar inn í eldhús að spjalla en karlarnir sitja áfram í stofunni.
“Við fórum á frábæran veitingastað í gærkvöld sem þið verðið að prófa,” segir annar þeirra allt í einu.
“Og hvað heitir hann?” spyr hinn.
Hann verður hugsi smá stund og getur bara ekki munað nafnið á veitingastaðnum. Loks segir hann: “Æj, hvað heita aftur blómin þarna…”
Túlipanar?” spyr hinn.
Nei,” segir hann, “maður gefur þau oft þeim sem maður elskar.”
Rósir?”
Hmmm,” hugsar hann, “nei, ekki það. Er ekki eitthvað annað blóm sem maður gefur stundum þeim sem maður elskar?”
Jú,” segir hinn, “Liljur”.
Akkúrat, það var það. Takk,” segir hann og snýr sér í átt að eldhúsinu: “Lilja mín, hvað hét aftur veitingastaðurinn sem við fórum á í gær?”
Hvernig ætli fíkill líti á sjálfan sig og hvernig vill hann að aðrir líti á hann? Hvaða kosti telur hann sig hafa þegar fíknin hefur valdið því að hann hefur misst allt? Misst vinnuna, fjölskylduna, börnin sín og trúna á sjálfan sig.
Fíkill sem hafði haft það súpergott áður en fíknin tók yfir líf hans, lýsti sjálfum sér á þá leið að hann væri gáfaðasta fífl sem hægt væri að horfa á.
Ljósmyndari sem heitir Cris Arnade hefur það fyrir sið að taka myndir af fólki og spyrja það um líf þess, án þess að dæma það þó líf þeirra sé ekki til fyrirmyndar.
Hér er slóðin á myndasíðu hans á Flickr þar sem smásaga og örstutt viðtal fylgir hverri mynd. ; http://www.flickr.com/photos/arnade/
Hugtakið “frelsi” vekur þægindatilfinningu ef sá sem hugsar býr við frelsi en að öðrum kosti vekur það sennilega ósk og von en ég ætlaði svo sem ekki að skrifa meir um það enda yrði það svo langt mál ef það væri krufið eitthvað að ráði. Það sem ég ætlaði að segja er þetta;
Sá giftan mann í sjoppu í gærkvöldi……hann var að kaupa sér frelsi…♥
Njótið lífsins!
Hér skrifar Marta Gunnarsdóttir þegar hún nennir og leikur sér þess á milli.