Blogg leggst í dvala
10. mars 2009Ég er farinn að blogga á eyjunni og leggst þessi bloggsíða í dvala, kannski að eilífu.
Ég er farinn að blogga á eyjunni og leggst þessi bloggsíða í dvala, kannski að eilífu.
Samfylkingin þarf reynt, kraftmikið og hugsanadi fólk á þing. Benedikt Sigurðarson fullnægir öllum þessum skilyrðum. Svo Samfó-fólk á Norðausturlandi, kjósið Benedikt!
Seint verður borið á þingmenn nútímans að þeir séu mælskir. Ekki er langt síðan ég heyrði tilvonandi foringja Sjalla; manninn með nafnið, tafsa og stama í viðtali. Með því að veita Merði Árnasyni og Jóni Baldvin Hannibalssyni brautargengi í prófkjöri geta menn bætt úr þessu, stuðlað að því að mælskumenn komist á þing. Auk þess eru þessir menn reyndir og eldklárir, við þurfum svona þingmenn! En ekki endilega sem flokksformenn.
PS Ekki má skilja orð mín svo að ég telji þá tvo tilheyra sama hóp innan Samfylkingarinnar, heldur aðeins að þeir eigi mælsku og ýmsa góða hæfileika aðra sammerka.
Fín og velhugsuð grein hjá Þorvaldi, eins og töluð úr mínu hjarta.
Einhver Rósa Guðbjartsdóttir skrifar stórfurðulega grein í Fréttablaðið þar sem hún spyrðir heimsveldin Hafnarfjörð og Bretland saman. Bæði hafi verið rústuð af jafnaðarstefnu, Bretland nú eftir 10 ára kratastjórn. Þá vaknar spurning: Hefur Rósa sofið þyrnirósarsvefni síðasta áratuginn? Breskir jafnaðarmenn hafa fylgt stefnu sem í megindráttum er nærri frjálshyggju en jafnaðarstefnu. Bæta má við að Eistlendingar gengu lengra í frjálshyggjuátt en nokkur Evrópuþjóð en eru algerlega á kúpunni, í verri málum en Bretland og jafnvel Hafnarfjörður. Rósa ber blak af frjálshyggju og segir hróðug að kreppan íslenska sé ekki henni að kenna heldur heimskreppunni. En flest bendir til þess að frjálshyggjan beri meginábyrgð á kreppunni.
Rósa er ein þeirra sem hneykslast á orðinu “nýfrjálshyggja” og segir það óskilgreint. Hún gæti litið á ágæta skilgreiningu heimspekinemans Sveinbjarnar Þórðarssonar á heimasíðu hans (er kennd við “Sveinbjorn Thordarson). Hann segir að hin upprunalega frjálshyggja Adam Smiths og John Stuart Mill hafi ekki verið ríkisafskiptum að öllu leyti fráhverf, Mill barðist t.d. fyrir lagasetningu til að tryggja öryggi verkamanna. Nýfrjálshyggjan hafni öllu slíku. Ég er reyndar þeirrar skoðunar að Mill geti ekki talist frjálshyggjumaður (libertarian) heldur frjálslyndissinni (liberal), jafnvel frjálslyndur jafnaðarmaður. Hann var þeirrar skoðunar að ríkið ætti að stuðla að efnahagslegum jöfnuði. Enda hamaðist frjálshyggjufrömuðurinn Friedrich von Hayek gegn honum og taldi réttilega að hann hefði ekki verið frjálshyggjumaður.
Frjálshyggjumenn á Íslandi hafa útrýmt orðinbu “frjálslyndisstefna” og fengið menn til að trúa því að allt frjálslyndi sé frjálshyggið. En á ensku greina menn á milli “liberalism” (frjálslyndisstefna) og “libertarianism” (frjálshyggja), á norsku kallast frjálshyggjumenn “liberalister”, frjálslyndir menn “liberaler”. Ef það að vera frjálslyndur er að vera opin og víðsýnn fylgjandi hugmyndalegtrar fjölbreytni þá verða frjálshyggjumenn seint kenndir við frjálslyndi. Þeir eru flestir bandvitlausir úr ofstæki og einsýnir með afbrigðum, einatt hreinræktaðir bókstafstrúarmenn. Þeir eru hinir nýju kommúnistar.
Hvað um það, hefjum raunverulegt frjálslyndi til vegs og virðingar á ný!
Árið 1429 eftir fæðingu frelsarans: Hersveitir Frakka fara hvarvetna halloka fyrir vígreifum herjum Englandskonungs sem gerir tilkall til frönsku krúnunnar. Frakkland virðist dauðadæmt. En þá rís upp kornung stúlka, Jóhanna af Örk, sem segist hafa umboð Guðs til að leiða heri Frakkakonungs til sigurs yfir Englendingum. Hún fer til Orléansborgar sem er umsetin af enska hernum, veitir Frökkum forystu og þeir sigra Englendinga. Hún leiðir þá til sigurs í bardaga eftir bardaga en er svo svikin í tryggðum og fönguð af Englendingum. Þeir láta dæma hana fyrir galdra og brenna hana á báli. En stríðsgæfan var þeim ekki lengur hliðholl, tuttugu árum síðar lauk hundrað ára stríðinu með ósigri Englendinga.
Mér er spurn: Hefur Jóhanna af Örk nú endurrisið á Íslandi, mun hún bjarga þessu vesæla landi frá algeru hruni?
Markús Möller flytur mærðarvellu um seðlabankastjórana fyrrverandi og segir að Eiríkur hafi hannað öflug töfluforrit. Hvað hannaði Davíð? Forrit sem flýtti fyrir bankakreppu? Forrit sem kom sjávarbyggðunum á hausinn? Forrit sem sá til þess að menn skylfu af hræðslu þegar Davíð hringdi í þá?
Sleðarnir á leið út úr Seðlabankanum, loksins! En þetta er bara byrjunin, það þarf að hreinsa til í þjóðfélaginu, setja landinu nýja stjórnarskrá, láta óvilhalla aðila rannsaka “afrek” útrásarillþýðisins og þeirra pólitísku attaníossa.
Enn kvarnast úr þingsveit Frjálslynda flokksins, Kristinn Gunnars horfinn. Nú mætti syngja “Tíu litla negrastráka” ef það væri ekki svo agalega pólitískt ókórrétt. Hvað um það, Frjálslyndi flokkurinn hefur það m.a. sér til ágætis að vera hvorki frjálslyndur né flokkur.
Eitthvert hallærislegasta lag sem um getur er “Jón er kominn heim”. Þingflokkur Sjálfsstæðisflokksins ætti að kyrja þennan brag á næstu árshátíð, nú þegar Jón Magnússon er loksins kominn heim.